https://virgool.ir/feed/@Hologram?I'm a wish fullfilled from a short patiencefa2026-11-12 03:05:35https://files.virgool.ir/upload/users/504557/avatar/uxd4z8.jpeghttps://virgool.ir/@Hologramhttps://virgool.ir/@Hologram/مقدمه-ای-برای-پایان-hreicibbmnopبنویسید مقدمه ای برای این پایان...پایانی چنان عمیق که هر نوری را می بلعد،هر صدایی را محو میکند و هر مزه ای را از بین می برد.می دوم و می دوم.تیره تر از شب،سرگشته تر از باد.پنهان در میان نور ها و آشکار در میان سایه ها.ساعت گیج زمان در شب عمر،می زند پیوسته زنگ.خنده ات بیهوده است و گریه ات...دنگ...دنگ...هیچکس از میان سایه ها سر بلند نمی کند.همه ساکت،همه خاموش.آخرین دانه های شن هم می ریزند؛آهسته ولی سریع.هیچ کس به شن های با قی مانده اش نگاه نمی کند تا زمانی که اکثر شن ها ریخته شده باشند،آن وقت است که می نشینند و دانه های باقی مانده را می شمرند.بعضی هم خود را فریب می دهند و ساعت شنیشان را گوشه ای از اتاق داخل گنجه ای می گذارند تا مرا فراموش کنند،ولی‌نمی توانند.وقتی تقدیر رقم می زند،جنگ یا صلحش فرقی ندارد،مهرش روی پیشانی ات چنان حک میشود که چه سلاح گرم دستت بگیری و چه پرچم سفید،محکوم به شکستی.مردمک چشم هایشان خبر می دهند از سر نهان،از من.سیاه سیاه،مثل من.میدانی که روح از پا خارج می شود،شب ها دست های سردم را روی پاهایت حس نمی کنی؟مرا نمی بینی؟همانی که وقتی چراغ هارا خاموش میکنی گوشه ای ساکت و منتظر نگاهت می کند.صدایم را نمی شنوی؟همان صدای غرش ها در کابوس هایت.تو چه آسوده و بی باک خرامی به برم.روزی حکومتت به پایان می رسد.خوب اریکه ات را تماشا کن.شاید این آخرین بار باشد...شب درین دشت زمستان زده بی همه چیزمی دوم،برده ز هر باد گروچشم هایم چو دو کانون شرارصف تاریکی شب را شکندهمه بی رحمی و فرمان فرارآه،می‌ترسم،آهآه،می ترسم از آن لحظه پر لذت و شوقکه تو خود را نگریمانده نومید ز هر گونه دفاعزیر چنگ خشن و وحشی و خونخوار منیپس ازین دره ژرفجای خمیازه جادو شده ی غار سیاهپشت آن قله پوشیده ز برفنیست چیزی،خبریور تورا گفتم چیز دگری هست،نبودجز فریب دگری...هولوگرامهولوگرامSun, 14 Feb 2021 15:35:59 +0330https://virgool.ir/@Hologram/تناقضی-از-جنس-رویا-b055csruwl10دنیای شخصی!این روز ها روز هایی هستند که مهی عظیم جهان را در خود بلعیده است.همه جا سرد شده.همه جا تیره و تار شده.زندگی طوری شده که انگار همه چیز را از پشت شیشه نگاه میکنیم.دور و دست نیافتنی.مثل گوی های کوچک تزئینی ای که با تکان دادنشان دانه های برف تند و تند میبارند و دور گوی میچرخند.انگار یکی یکهو گوی زمین را هم تکان داد و به جای برف ویروس در جهان پخش شد!همه چیز واقعیست ولی مجازی!اتفاقی هولناک که قبل از وقوعش برای خودمان،فقط در کتاب ها درباره اش میخواندیم یا در فیلم ها میدیدیمش و سرگرم میشدیم و نمیدانستیم که قرار است به یکباره بیفتیم وسط یک بازی واقعیت مجازی!به قولی"مرگ برای همسایه بود"تا وقتی که سیب چرخید و چرخید و کرونا سینه خیز و سرفه کنان خود را در جهان پخش کرد؛رفته رفته حکومت خود را تشکیل داد؛همه را خانه نشین کرد و زندگی را خاکستری و یکنواخت!ولی به قول عزیزی باید راهی یافت، برای زندگی را زندگی کردن،نه فقط زندگی را گذراندن.در عمق تاریک این اتفاق هم میشود شعله ای کوچک و گرم روشن کرد.من در این روز های رنگ پریده،با خریدن هندزفری سامسونگم،لحظاتی را تجربه کردم که انگار در یک روز دنیا را به من هدیه دادند و راهی پیدا کردم که با آن همیشه خورشیدی طلایی و صمیمی گوشه قلبم میتابد و گرما میبخشد.هندزفریم را در گوشم میگذارم.چشمانم را میبندم و گوش میدهم.صداهایی را میشنوم که تا به حال نشنیده بودم.صدای قدم های ارام رویاها؛صدای بافته شدن تارهای ظریف و شفاف احساس.بوی گل سرخ در گوشم زنگ میزند.صدایی در مرز شب و روز.عقربه ها می ایستند.روزنه ای در زمان ایجاد میشود و زمین و آسمان در هم می آمیزند.از زیر یوغ روزمرگی بیرون می آیم.نسیمی در گوش هایم میپیچد.گاه شاد و رقص کنان،گاه تندخو و غران و گاه غمگین و گریان.‌زمزمه ابدیت را میشنوم.افکارم را ورق میزنم و سطر به سطرش را در آغوش میگیرم.پرواز میکنم.سقوط میکنم.میخندم و گریه میکنم.پرده ی نخ نمای کسالت را کنار میزنم.ماه را میبویم و بلوغ خورشید را تماشا میکنم.با اشک هایم اشک ستاره ها را پاک میکنم و به صمیمیت آسمان لبخند میزنم.برای ساحل لالایی میخوانم و رویش را با دریا میپوشانم.روی ابرها قدم میگذارم و رنگ میزنم.آبی،قرمز،نارنجی،سبز،بنفش...رنگین کمانی بافته شده از احساس با انگشتان ظریف تخیل در سرم پهن شده.نرم و لطیف.ساده و بی آلایش.وقتی از همهمه گنگ دنیا خسته ای و تمام ابعاد زندگی ات در نفس کشیدن خلاصه شده؛تنها چیزی که نیاز داری این است که هندزفری ات را در گوش بگذاری و غبار سکوت را بتکانی.چشم هایت را ببند و گوش بده.میشنوی؟زمزمه معصوم صبح،آن سوی افق.عطر موسیقی را به جان بخر و لطافتش را لمس کن.همان که آرام آرام و نرم نرمک از وجودت بالا می آید و لبریزت میکند.شبیخون صداقت مطلق.آینه شو مثل من و رو به رویم بایست.بگذار بی نهایت را بوجود بیاوریم.تو هم به مهمانی فسون رنگ سازها دعوتی.به صرف جرعه ای آرامش.‌‌..هولوگرامهولوگرامSat, 26 Dec 2020 06:10:07 +0330