https://virgool.ir/feed/@HodHodamfa2026-11-12 14:24:11https://files.virgool.ir/upload/users/67353/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@HodHodamhttps://virgool.ir/@HodHodam/رستگاری-در-اتوبوس-phs4p2dujujrحدود 18 سال پیش دانشجو بودم قرار بود همراه یکی از دوستان برای پیگیری کاری که مربوط به وزارت علوم بود یک روزه برویم تهران و برگردیم .شش ساعت راه بود و تو اتوبوس خوابیدن سخت.فردایش هم میباست بر میگشتیم. هیچ جوره راه نداشت که نتونیم بخوابیم. اولین راه حل همه چی دراگ بود، ترکیبات خلاقانه. مثل الان هم نبود که هر چاقالی دستش یه پیپر و چهارتا برگ خشک اسپری thc خورده باشه. همه دسته بندی مخدرها به تریاک و حشیش و هرویین محدود بود علف هم اگر بود خیلی کم و برای رفع کتی حتی خلاف محسوب نمی شد اکس و شیشه هم کم کم تو تهران و مخصوصا اکباتان پا گرفته بود.القصه، ساعت 12 شب از اساتید دوا باز راهکار ارایه شد، آلپرازولام. داروخانه راحت ترین مکان برای خرید هر چیزی بود و بلای نسخه هنوز همه گیر نشده بود. این شروع آشنایی ما با علم زیبای داروشناسی و تداخل های رنگارنگ بود. اصولا چیزی که برای دانشِ امروز من تداخل محسوب میشه اون موقع راه و روش درست ترکیب قرص ها برای رسیدن به بهترین تاثیر بود.یک بسته آلپرازولام 0.5 خریدیم و با رفیق شفیق آقای ش.ن، مرد تنهای شب، نفری دو تا خوردیم چون نیمِ هر چیزی سوسل بازی به حساب می آمد. 300 کیلومتری با مقصد که ترمینال جنوب بود هنوز راه بود که من از خواب بیدار شدم و رفتم به سمت راننده که اجازه بگیرم و کنارش سیگار بکشم اما چند صندلی مونده به راننده چشمم به لیوان چای و نبات افتاد و تا راننده من رو دید بهش گفتم : " جناب، چای و نبات دارید؟ بنده فشارم افتاده" راننده که خودش شبیه کارکترهای انیمیشن های روسی بود قیافه شتک و موی بلند من رو یه برانداز کرد تو دلش دو تا فحش به چاقالیت بنده داد و لیوان چای نبات خودش رو که برای بعد نَشئه گی آماده کرده بود بهم داد. الان که فکر میکنم یحتمل کمی هم شیره درش حل کرده بوده وگرنه با دو تا آلپرازولام خالی نمی بایست وقتی به صندلی خودم بر میگشتم اون رودخونه زیبا رو کشف میکردم و همونجا کف اتوبوس میخوابیدم. متاسفانه یک ساعت نشده بیدارم کردن با لگد که پفیوز عملی بلند شو برو سر جات بتمرگ و این شد که شان دانشجو رو از دست دادیم.هدهدهدهدTue, 08 Oct 2019 19:59:37 +0330https://virgool.ir/@HodHodam/قانون-حمار-peafhbicpyuhکوچه‌ای که خیابان اصلی را به خانه من وصل می‌کند ورود ممنوع است.راه ورود از کوچه تنگ و باریک و پر از ماشین هایی است که چسبیده به دیوار پارک کرده‌اند و باید مویی از کنارشان رد شوی تازه همین کوچه هم صد متر بالاتر قرار دارد و برای رسیدن به آن باید ۲۰۰ متر بالاتر دور برگردان را دور بزنی.آخر هفته‌ها خیابان اصلی ترافیک شدیدی دارد آن قدر که معمولا حدود بیست تا نیم ساعت بیشتر زمان نیاز است تا بتوانی دوربرگردان را رد کنی. اما من همیشه کوچه ورود ممنوع را یک طرفه بالا میروم چون مغز خر خورده‌ام . همین طور من هیچ وقت نفهمیدم برای چه دلیلی ساعت ۳ صبح باید مدتها پشت چراغ راهنمایی تقاطعی توقف کرد ! چون کسی امکان دار خریت کند؟ قوانین را برای چه کسانی وضع میکنند؟ اصلا اولین علامت رانندگی کی درست شد؟ فکر کنم زمانی دیدند که حجم ماشین ها و خیابان ها بیشتر از نیروی انسانی است که باید به مردم نشان دهد حق تقدم با کیست و یا هزینه نیروی انسانی مورد نیاز زیاد است پس گفتند به جای آدم علامت میگذاریم و هیچ گزینه‌ای هم نبود که امکان منعطف بودن را دارا باشد نمی‌شد علامتی گذاشت که ساعتی از شب به سمت چپ یک طرفه باشد و وقتی حجم ترافیک برعکس شد به سمت راست.تقریبا تمام کسانی که تو کوچه‌ای که من زندگی میکنم رفت آمد دارند ورود ممنوع وارد می‌شوند اما همگی این فرض رو دارند به خاطر علامت یک طرفه کوچه حق تقدم با ماشینی است که از سمت درست حرکت میکند. تابلو بیشتر نشان دهنده حق تقدم است تا ورود ممنوع بودن.خیلی از قوانین رانندگی همین طور خشک هستند قوانین دیگر مملکتی و انسانی هم همین شکلی اند انگار آنها را با فرض بر احمق بودن مردم طراحی کردند و فرض بر این است همه سودجو و بی مسئولیت هستند.من ترجیح میدم مغز خر خورده باشم و از قضیه حمار حمایت کنم.هدهدهدهدMon, 26 Aug 2019 18:32:48 +0430