<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Hermes</title><link>https://virgool.ir/feed/@Hermes</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 02:07:30</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>Hermes</title><link>https://virgool.ir/@Hermes</link></image><item><title>من و نیوتون و این وقت شب یهویی</title><link>https://virgool.ir/@Hermes/من-و-نیوتون-و-این-وقت-شب-یهویی-gpnqqjct9lsr</link><description> نیوتون هرجا نمیتونست جهان رو تفسیر کنه و نظریاتش از تبیین واقعیت عاجز میموند ... اینها رو ربط میداد به محدودیتهای انسان و مکانیزم جبری ِ جهان .یعنی انسان بعنوان ِ ناظر ، بابت ِ محدودیتهاش نمیتونه به ادراک صحیحی از جهان برسه . و لاجرم باید خودش رو با واقعیت &#34; وفق &#34; بده . اما تقریبن در تمام موارد ِ مورد نظر نیوتون ، بعدها میبینیم که دوبروی ، بور و هوینگس یا ماکسول و ... با طرح ِ نظریاتی متفاوت و گاه متضاد ، تمام ِ نادانسته های نیوتون رو پاسخ گفتن ...  میدونی ؟ این سطحی ترین تاویل از جهانه که بگیم : انسان محدوده و قادر به درک ِ درست ِ هستی نیست .  این ناتوانی در برداشت ِ ماست ، نه واقعیت ِ ما .  اینا رو گفتم که بگم گاه پیش میاد تو جامعه ، در نگاهمون به جهان ، ارزشها و ... جواب نمیگیریم و احساس میکنیم داریم به در ی بسته میکوبیم . بعد یه سری واژه ی نیوتونی میاد به ذهنمون که : اینها قسمته ، خواست ِ خداست ، تقدیر الاهیه و ...  کاش اینبار که این حرفها اومد به ذهنمون خیلی قاطع و محکم بگیم : نه ؛ تئوری ِ الان ِ من توانایی نجات و رهاییم رو نداره ...  دوست دارم یک جمله رو که بارها گفتم بازم بگم .  از شوپنهاور : برخی محدودیتهای دید ِ خود را ، محدودیتهای دنیا می انگارند .  { نمیخوام وارد مبحث ِ جهانهای موازی و واقعیت ِ آینه ای و .. بشم . اما هستن کسانی که از کودکیشون مینالن و جبر ِ جهان و ... دایر جمله ی جالبی داره که میگه : هیچوقت برای داشتن ِ یک کودکی فوق العاده ، دیر نیست . جمله اش شگفت انگیزه ؛  ما بخاطر حضور منحوس ارسطو در ذهنمون معتقدیم که در حال حرکت به انتهای زندگی هستیم . حتا گاه چنان احمقانه می اندیشیم که برای فصلها هم ترتیب قائلیم مثلن بهار تابستان پاییز زمستان :))  خنده داره واقن  بگذریم امروزه بچه های مکانیک ِ کوانتوم به نوع بینش و جهانبینی نیوتونی میخندن .. و متعجب از اینکه چطور میشه یکی انقدر جهان رو محدود ببینه ... ازش به &#34; خواب نیوتونی &#34; تعبیر میشه  خب پس باید مراقب بود ... مبادا در تئوری ِ ناقص ِ ذهن ِ یه آدم ؛ اسیر شیمو فکر کنیم تمام جهان همینه که هست :) یاد ویلر افتادم . طبق آزمایش ویلر مشاهده ی نتایج آزمایش، بر روی خود آزمایش تاثیر میذارن، ولو اینکه عمل مشاهده پس از انجام خود آزمایش به وقوع پیوسته باشه ...  حیرت انگیز نیست ؟ :)</description><category>Hermes</category><author>Hermes</author><pubDate>Fri, 29 Jun 2018 05:27:40 +0430</pubDate></item></channel></rss>