<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های هستی محمدی | Hasti Mohammadi</title><link>https://virgool.ir/feed/@HastiMohammadi</link><description>در حال تجربه های جدید | تلاش در مسیر هدف</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:39:35</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1254821/avatar/6hHhR8.png</url><title>هستی محمدی | Hasti Mohammadi</title><link>https://virgool.ir/@HastiMohammadi</link></image><item><title>من چطوری تونستم در سن 16 سالگی داخل یک شرکت بین المللی کار پیدا کنم.</title><link>https://virgool.ir/@HastiMohammadi/من-چطوری-تونستم-در-سن-16-سالگی-داخل-یک-شرکت-بین-المملی-کار-پیدا-کنم-bwi6iebz0xwr</link><description>خب من سلامی میکنم به تمام خواننده های توی خونه( شاید هم جای دیگه ای باشید 😁)من بعد از حدودا 8 ماه کار کردن داخل یک شرکت ایرانی،چینی به نام yidayilu امروز به طور رسمی خداحافظی کردم و گفتم بیام از تجربه ام و این مسیر 8 ماهه صحبت کنم.داستان از فروردین ماه 1402 شروع شد..که کل پایه های یازدهم باید میرفتن کاراموزی و من طبق معمول توی ذهنم بود این داستان که باید دنبال شرکت باشم، برای خیلی جاها اپلای کردم و به مرحله مصاحبه رسیدم و همیشه خوب پیش میرفت تا لحظه اخر که وقتی ازم سن ام رو میپرسیدن و بهشون میگفتم 16 سال کلا نظرشون عوض میشد و منی که بعد رد شدن از هشتمین مصاحبه از یک شرکت ایرانی که واقعا دوست داشتم حضور توی محیطش رو تجربه کنم، رفتم سوار مترو شدم که چند تا چینی کنارم نشستن. از اونجایی که من به شدت عاشق فرهنگ اسیام رفتن باهاشون سر بحث رو باز کردم و چون فارسی بلد نبودن و منم اصلا چینی نمیفهمیدم تنها چاره زبان قشنگ انگلیسی بود، بعد شروع کردن به صحبت درباره شرکتی که توش کار میکردن و دنبال junior business development manager بودن که منم چون توی یک سال گذشته خیلی علاقمند شده بودم که وارد دنبای بیزینس بشم، سریع باهاشون درباره کارام صحبت کردن و درجا زنگ زدن به مدیرعامل و اونم گفت رزومه بفرست، منم فرستادم براشون و بعد دو روز زنگ زدن بهم که بیا مصاحبه حضوری. من اولین تجربه ام بود که باید یک شرکت بین المللی قراره برم مصاحبه خیلی استرس داشتم ولی خب تمام خودم رو اون روز بردم شرکت که بتونم خودم رو پرزنت کنم. بعد حدودا 1 ساعت مصاحبه و کلی تعجب مدیرعامل که چطوری توی 16 سالگی این همه کار کردم، گفتش که از همین امروز کارت رو شروع کن، منم از خدا خواسته منم از همون روز شروع کردم.برای منی که تاحالا به صورت حضوری و حرفه ای توی محیط بین‌المللی( مخصوصا با سرعت افراد چینی) کار نکرده بودم هفته اول کلا توی شک بودم. من همیشه سعی میکنم خیلی سریع و با کیفیت کارام رو پیاده سازی کنم و با خودم فکر میکردم واقعا خیلی سرعت خوبی دارم نسبت به همسن و سالام، بعد گذشت یک هفته توی شرکت فهمیدم که اصلا من به پای چینی ها نمیرسم و سرعت و کیفیتی که دارن واقعا بالاس(به قول خودم خداس 😁). توی همون هفته اول اینقدر هوای من رو داشتن و خوب بهم اموزش میدادن که اصلا حس غریبه بودن بهم دست نمیاد توی شرکت و اتفاقا دوست داشتم بیشتر بمونم توی شرکت.از اونجایی که شرکت ما توی تهران بود و من از کرج میومدم با مترو خیلی خسته میشدم و مدیرعاملون که فرد بسیار خوش برخورد و باسواد،با تجربه ای بود بهم گفت که من به خاطر این که فرد بسیار فعالی هستی، هزینه رفت و برگشت،هزینه ناهار و صبحانه و اموزش زبان چینیت با شرکت هست و نگران نباش و فقط تمرکز کن روی یادگیری و زبان چینیت. از بعدش اینطوری پیش رفتیم که من یک ساعت زودتر از بقیه و یک ساعت دیرتر از بقیه برم خونه که چینی بخونم و تا یک حد خوبی برسونم. اینطوری که متن رو میخونید شاید راحت بیاد ولی واقعا گاهی اوقات ساعت 7 صبح میرسیدم شرکت و بعدش 8 شب میومدم بیرون و عملا از خستگی چشمام باز نمیشد ولی به نظرم خیلی می ارزید و واقعا شرکت خوبی بود.(میتونید از اینجا ویدیو یک روز با من رو ببنید)بعد یک مدت کلا رابطه من با همه خوب شد، توی شرکت همه چینی و تایوانی بودن و فقط من و مدیرعامل ایرانی بودیم و واقعا خیلی برام خفن بود بودن توی این محیط، یکی از قوانین مهم شرکت این بود که کسی اجازه نداره که به فارسی و چینی صحبت کنه و فقط اجازه داشتیم به انگلیسی حرف بزنیم، برای منی دنبال فرصت های اینطوری هستم همیشه که چند تا مهارت رو با هم ارتقا بدم، خیلی خبر بودی.حالا بریم سر این موضوع که من توی شرکت چه وظایفی داشتم؟تحقیق و شناسایی فرصت های تجاری جدید مثلا بازارهای جدید، مناطق رشدمون، روندها، مشتریامون،شارکت ها، محصولات و خدمات یا راه های جدید برای ورود به بازارهای موجود که داخل چین،ایران و دبی.ایجاد و ارائه ارائه های قانع کننده در مورد خدمات شرکتمون به مشتری ها و شرکت ها.بررسی و پشتیبانی پس از فروش محصولاتمون با کارخانه های چین و مشتری های دبی و ایرانکمک به برنامه ریزی کمپین های فروشمون داخل چین و دبی.انجام تحقیقات برای شناسایی بازارهای جدید و نیازهای مشتری و شناسایی محصولات جدید.جلسات کاری رو با مشتری های اصلی ست کردن.یک سری مهارت ها رو که من نداشتم و یادگرفتم؟ایجاد و حفظ روابط با مشتریان فعلیمون و رضایت مستمرشون.شرکت در مذاکرات تجاری از طریق ارتباط موثر.طراحی استراتژی رشد با تمرکز بر سود مالی و رضایت مشتری .پیش بینی ها و تحلیل های فروشمون و نتیجه رو مدیرعامل تحویل دادن در قالب گزارش کار( بیشتر حالت تکلیف بود تا کار).ایجاد روابط بلندمدت با مشتریان جدید و فعلی شرکت.استراتژی فروش و بازاریابی کسب و کار را توسعه دهید.چرا باید داخل یک شرکت چینی کار کنیم؟بسیار ادم های با حوصله ای هستن و همیشه با کلی جزئیات درباره کشورشون و فرهنگشون بهت توضیح میدن و هیچ وقت با نگاه بالا از پایین بهتون نگاه نمیکنن .از همه لحاظ هوای هم دیگه رو دارن، چه خارجی باشید چه چینی.فشار عصبی اصلا روتون نمیزارن و همیشه روان شما توی الویته.اینو دارم به عنوان یک خانم میگم، اگه معمولا توی محیط کار همکاران خیلی مهم هستن از نظر من و معمولا وقتی شما پوشش اداری یا یکم باز یا تنگ یا کوتاه یا بلند دارید واکنش و نگاه های خوبی نمیگرید، من صد درصد میتونم بگم که اصلا نگران این موضوع توی شرکت ها و جمع هایی که چینی ها هستن نباشید، چون بسیار افرادی هستن که بهتون ازادی پوشش میدن و اصلا نمیزارن از موضوع نگرانی داشته باشیدچرا نباید در یک شرکت چینی کار کنیم؟با برنامه های بیرونی چین اصلا ارتباط ندارن(لینکدین،اینستاگرام،تلگرام و....)کلا پروسه بیزینس کردنشون و فرهنگشون با ایرانیا فرق داره و خیلی با سیستم خودشون پیش میرناگه نمیتونید با سرعت بالا کار کنید شرکت های چینی اصلا جای مناسبی براتون نیستنبا گوگل عملا قهرن، برای منتقل کردن یک فایل ساده باید ده تا فلش رو چک کنی و اصلا با سرویس های گوگل کار نمیکنن(البته من پیگیری کردم چون نمونه های بهتر داخل چین هست و ما داخل ایران استفاده نمیکنیم راهی ندارن)چرا من خداحافظی کردم؟من طبق برنامه ریزی 6 ماهه ای (که زیر مجموعه اهداف بلند مدتمه)که انجام میدم، توی الویت هام کارای شرکت نیست و خب تا اسفند خیلی سرشلوغی دارم و واقعا تایم اینو ندارم که بهترین کیفیت خودم رو بزارم برای شرکت و من تصمیم گرفتم تا به کاری گند نزدم به خاطر کمبود وقتم بیام بیرون.همین، راستی اگه سوالی دارید یا درمورد بحث خاصی دوست دارید بیشتر بنویسم حتما بهم بگید♥</description><category>هستی محمدی | Hasti Mohammadi</category><author>هستی محمدی | Hasti Mohammadi</author><pubDate>Sun, 26 Nov 2023 22:34:46 +0330</pubDate></item><item><title>روبیکمپ چیه؟</title><link>https://virgool.ir/@HastiMohammadi/روبیکمپ-چیه-rem0eoifkajc</link><description>روبیکمپ یه بنیاد غیرانتفاعی برای گسترش افق های فکری بچه های مستعد 14 الی 16 سال ولی کمتر بهره مند ایرانه. کمتر بهره مند یعنی هر کودکی که به دلایل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی فرصتی برای شکوفایی استعدادهایش نیست. روبیکمپ باور دارد که هر کودکی فرصتی برای رشد و شکوفایی می خواهد. تعهد روبیکمپ تلاش برای آینده ی بهتر برای بچه های کمتر بهره منده و همینطور ایجاد فرهنگ همکاری بین بچه ها فارغ از جنسیت، قومیت و حتی ملیت و نیز ورای محدودیت هاست. در روبیکمپ بچه ها برنامه نویسی، زبان انگلیسی، رباتیک و کارآفرینی را در قالب کار گروهی یاد میگیرند. علاوه بر مهارت های سخت، دانشجویان روبیکمپ با راهنمایی مداوم مشاور و روانشناس باورهای خود را در جهت بلوغ فردی بازبینی می کنند. امیدواریم روبیکمپ بستری باشد برای رویش نسلی فرهیخته و پرورش شهروندها بهتری برای جامعه مان و افراد سالم تری برای روابط اجتماعی و خانوادگی. توی روبیکمپ بچه ها همزمان روی مهارت های سخت و نرم تمرکز دارن. این دوره یک ساله هست که به چهار دوره تقسیم میشه که هر دوره به مدت سه ماه هست. روبیکمپ رایگان هست و لازم نیست هزینه ای پرداخت کنیدتوی روبیکمپ چه خبره؟توی روبیکمپ بیشتر تمرکز روی مهارت هایی هست که در حال و اینده در دنیای تکنولوژی کاربرد دارن، مهارت های مثل:زبان انگلیسیبرنامه نویسیکار افرینی ما در کنار این که داریم مهارت های سخت یاد میگیریم تمرکزمون روی مهارت نرم رو از دست نمیدیدم. برای ما هر هفته کارگاه های مشاوره برگزار میشد که بتونیم افکارمون و طرز فکرمون رو به سمت روشن تر تغییر بدیم و بتونیم خودمون رو بهتر بشناسیم همچنین ما در کنار کارگاه های هفتگی مشاوره های شخصی داریم که اگه برامون مشکلی پیش اومد بتونیم با مشاور های خودمون اشتراک بزاریم. در کنار این که ما داریم روی درون خودمون سرمایه گذاری میکنیم روی مهارت هایی مثل درست ایمیل زدن، ارتباط گرفتن توی لینکدین و..... اگه بخوام یک خلاصه ای دوره ها بگم ما توی دوره ی اول بچه های زبان برنامه نویسی پایتون رو شروع میکنن و چند تا کتابخانه ساده مثل turtle و پایه برنامه نویسی رو یاد میگیرن و همچنان براشون کلاس زبان و کارگاه های مشاوره برگذار میشه و بعد وارد دوره دوم میشن که باید توی شاخه های برنامه نویسی یک شاخه تخصصی رو انتخاب کنن بین رشته هایی که روبیکمپ داره ( امسال که دارم این رو مینویسم روبیکمپ چهار تا رشته یعنی: دیتا ساینس، طراحی اپلیکیشن، طراحی وب و رباتیک داره)  و هر کس باید انگیزه نامه بنویسه که علایق و اطلاعاتش از رشته مد نظرش مشخص بشه، بعدش بچه ها تا اسفند به صورت تخصصی روی رشته های مختلف کار میکنن و پروژه میزنن (دوره سوم دی ماه شروع میشه)، بعدش میرسیم به دوره چهارم که بچه ها میرسن به دوره کار افرینی و سعی میکنن ایده هاشون رو عملی کنن نسبت به مهارت هایی که یادگرفتن توی این یک سال. در کنار همه اینا ما هر ماه یک برنامه ای به نام روبیتور و روبیگپ داریم. روبیگپ چیه؟ روبیگپ برنامه ای که ما هر ماه با یک نفر در حوضه تکنولوژی یا استارت اپ صحبت میکنیم و باهاش گپ میزنیم، مثلا ما با سهیل علوی(میزبان پادکست طبقه 16 و موسس استارتاپ Tribe)، کوین سلطانی ( استراتژیک کسب و کارهای بلاکچین)، امین ارامش(تولید کننده پادکست کار نکن) و...... صحبت کردیم و باعث افتخار بزرگی بود که تونستیم باهاشون ارتباط بگیریمحالا روبیتور چیه؟ معمولا بیشتر اعضای روبیکمپ که توی کار مشارکت دارن خارج از ایران زندگی میکنن و معمولا دانشجو هستن و هر ماه هر کدومشون سعی میکنن که به صورت لایو کل دانشگاهی که دارن اونجا درس میخونن رو بهمون نشون بدن و ما رو با فضای های مختلف اشنا کنن.تجربه خودم از روبیکمپ!یکی از بهترین حس هایی که به من حس امنیت میداد این بود که تو با کس دیگه ای مقایسه نمیشی و همیشه خودت رو با ماه قبل مقایسه میکنی و این یکی چیزایی که هیچ وقت درباره روبیکمپ یادم نمیره.یک مشکلی که معمولا جون ها دارن اینه که نگران اینده هستن که بیکار نشن و به خاطر این حس، یا خیلی درس میخونن یا کلا ول میکنن از اون ور همه شرکت نیاز به نیرو دارن، تا حالا از خودتون پرسیدید که چرا این اتفاق افتاده؟ چون کسی مهارت نداره این حس توی این یک سال گذشته کلا برای من محو شده، چرا؟ چون این مدت روی مهارت هام و اهدافم کار کردم. به نظر من این که توی این سن هدفت رو پیدا کنی و ازش مطمئن باشی و براش تلاش کنی خیلی حرفه چون پیدا کردن خودمون و چیزایی که دوست داریم خیلی سخته توی نوجوانی . شاید طبق موارد ی که توضیح دادم فکر کنید که چقدر فشار روی ما گذاشتن ولی اصلا اینطور نبود و روحیه ی همه ما برای روبیکمپ مهم بود و گاهی اوقات جمع میشدیم و مافیا بازی میکردیم، هالووین خودمون رو میکاپ کردیم و دور هم جمع شدیم و کلی کارای هیجان انگیز که فقط با روبیکمپ تجربه کردم. حتما اگه سوالی داشتید برام کامنت کنید:))))راستی نظراتتون هم برام مهمه :)))</description><category>هستی محمدی | Hasti Mohammadi</category><author>هستی محمدی | Hasti Mohammadi</author><pubDate>Sun, 05 Jun 2022 22:50:32 +0430</pubDate></item><item><title>تنها کار کنیم یا با تیم؟</title><link>https://virgool.ir/@HastiMohammadi/تنها-کار-کنیم-یا-با-تیم-ifezpuywfsul</link><description>اگه به تایتل هم نگاه کرده باشید معمولا این سوالی هست که  ذهن همه رو درگیر کرده که  تنها کار کنم یا تیمی؟ اگه بخوام روراست باشم بستگی داره به خیلی چیزا مثلا درونگرا بودن یا برونگرا بودن ، کیفیت کار، تلاش افراد و ......اگه حس میکنید که وقتی تنهایی کار میکنید کیفیت کار بهتره و خودتون با تنها کار کردن مشکل ندارید پس جواب مشخصه ولی بعضی وقتا توی شرایطی هستی که باید تیم داشته باشی یا توی تیم کار کنی و نمیتونی کاریش کنی. من به عنوان کسی که دوست دارم بیشتر تنها کار کنم(شاید به خاطر تایپ شخصیتیم هست)  و بیشتر لذت میبرم و زیاد کار با تیم رو نمیتونم باهاش ارتباط بگیرم. ولی سر این پروژه های جدیدم باید توی تیم کار کنم و  یکم اولش خیلی با خودم درگیر بودم که چطوری الان باید هندلش کنم و برام سخت بود و اصلا خوشم نیومد که بخوام توی تیم کار کنم چون حس میکردم کنترل کردن کارا سخته و از پس برنمیام و با ترس تیم ورکینگ رو شروع کردم و وقتی یکم با بقیه و فکراشون میرم جلو میبینم زیاد چیز بدی نیست، همه بهت کمک میکنن و میتونی از بقیه کمک بگیری و وقتی با بقیه حرف میزنی ایده های زیادی به مغزت خطور میکنه و همه کمک میکنن تا چیز های جدید یاد بگیری .تیم ورکینگ میتونه توی خیلی موارد خوب باشه مثل ارتباط سازی، روحیه دادن، کمک کردن و .....  ولی حواست به همه چیز باشه سعی کن هم کمک بگیری  و  هم کمک کنی  و خیلی خوشحال نشدی که اوکی، x هست از اون کمک میگیرم و پات رو بزاری روی اون یکی پات بشینی سریال ببینی نه خیر عزیزم سعی کن یکم مفید باشی چرا ؟ چون بعدا یک حسی وسط کار بهت میگه:&#34; حواست هست داری چیکار میکنی ؟&#34;بله بله فکر نکن وقتی میری توی تیم همیشه یکی هست کمکت کنه نه عزیزم اگه تیمی کار میکنید خیلی توی زمان بندی و تقسیم کار کردن دقت کنید ( کاری که من نکردم) اگه تازه تیم ورکینگ رو شروع کردید اینا اولش عادیه( اینطوری خودتون رو دلداری بدید?) ولی از دفعه بعد حواستون باشه که دارید چیکار میکنید تا به موقع کار رو تحویل بدید .از همه مهم تر سعی نکنید که خودشیرین بازی دربیارید که اره من این کار رو کردم و اون یک کوچولو از پروژه رو زد چون دیگه اینجا مدرسه نیست که سر نمره گرفتن شخصیت خودتون رو خورد کنیدیک موردی که خیلی دوست داشتم بگم این بود که اگه در کنار درستون کار میکنید یا توی حوضه که دوست دارید فعالیت میکنید و نوجون هستید ( چون هنوز دانشگاه نرفتم سعی میکنم درباره تجربه ای که ندارم حرف نزنم) شما اول باید الویت زندگیتون رو مشخص کنید که میخواید چیکار کنی ، چی خوشحالت میکنه، چی باعث میشه مشکلات یادت بره، برو همون کار رو بکن و اگه توی این چند مورد مدرسه کمکت نمیکنه یا دقیقا نقطه مقابل توعه با یک جمله خودت رو خلاص کن&#34; گور بابای نمره و مدرسه &#34;  و فقط فقط روی اهدافت تمرکز کن و افراد اضافی رو حذف کن برای خودت تایم بزار و اول با خودت عشق کن تماممممم♥</description><category>هستی محمدی | Hasti Mohammadi</category><author>هستی محمدی | Hasti Mohammadi</author><pubDate>Mon, 21 Feb 2022 03:09:43 +0330</pubDate></item></channel></rss>