https://virgool.ir/feed/@Hana.15روزهای کرونایی یک چس ترم روانشناسی که سعی دارد زندگی را به کام خود کمی شیرین تر کند، اگر افکارش بگذارند.fa2026-11-12 08:08:48https://files.virgool.ir/upload/users/69242/avatar/2jp3ey.jpeghttps://virgool.ir/@Hana.15https://virgool.ir/@Hana.15/ترس-یاد-گرفتن-هنر-جدید-cv4rgmy22x5rامروز رفتم کلاس گلدوزی.پر از ذوق و ترس.ذوق از بابت انجام یه کار هنری و جذاب که خب مدتها بود دوست داشتم انجام بدم و ترس از بابت اینکه دارم مدام سر خودمو شلوغ میکنم و معلوم نیست این راهو به کجا ختم کنم.اوایل تموم شدن کنکور رفتم و مکرومه بافی یاد گرفتم. داستانشو میگم براتون که چیشد.یه جایی اومدم یه چیزی بخرم که دیدم بودجه من خیلی فاصله داره با قیمت های امروز. تصمیم گرفتم از چیزایی که بلدم در امد زایی کنم و تو اینستا یه پیج زدم که فروش داشته باشمحدودا دو هفته میگذره و پر از نگرانی ام. اینکه میگیره پیج و کار یا نه. بودجه ای که گذاشتم زنده میشه یا نه. کاری که دارم ارائه میکنم تمیره یا نه. به پولش میارزه یا نه. کسی میخره یا نه.و میون تموم درس های دانشگاهی ای که نمیخونم( اینم یه درد و دل میخواد) کارهای مکرومه، کلاس زبان، گل و گیاهی که نیاز به کلی توجا و مراقبت میخواد و و و و ،رفتم تا گلدوزی یاد بگیرم.بعل از غر شلوغ شدن روزهام، اینکه وسط راه ولش نکنم هم خودش معضله. مثل کلاس تار و سه تار. دلم میخواست زندگیم روال تر بود. انقد خوددرگیری نداشتم. به همه کارهام میرسیدم.ولی نیست. بیشتر هم مشکل مغزمه و فکرام.شاید بهتر باشه دوباره مشاور رفتم و شروع کنمگونه نادر در حال انقراضگونه نادر در حال انقراضSun, 03 Jan 2021 21:02:04 +0330https://virgool.ir/@Hana.15/بعد-یک-سال-برگشتم-و-پروفایل-اینجارو-دیدم-k6kefrmifre5پارسال بعد خوندن کتاب تاریکی معلق روز، تصمیم گرفتم مثل وبلاگ، صحبتام یه جا باشه.اینجوری شد که ویرگول اشنا شدم و دیگه اون تب و تاب به سه تا پست منتهی شد و من دیکه با اینجا خدافظی کردم. سر یه سرچ ، دوباره کذرم افتاد به اینجا و بالاخره وقت کردم بیام یکم بخونم و وارد اکانتم شدم.سر در پروفایل نوشته بودم یه کنکوری بی اعصاب.خوشحالم یک سال گذشت. شاید سال شیتی ای بود. کلا سال ۹۹ و ۲۰۲۰ فراموش نشدنیه برای همه. ولی کنکور و روزهای مدرسه تموم شد.و شاید این بهترین اتفاق این سال نحس بود.خوشحالم که میتونم سر در پروفایل و عوض کنم و بزنم یه ترم یکی بدبخت که دروسشو مجازی میگذرونه.کاش بمونم اینجا و بیشتر بنویسم که وقتی ترم ۸ بودم بیام و دوباره حس گند/خوب بگیرم!گونه نادر در حال انقراضگونه نادر در حال انقراضSat, 02 Jan 2021 17:03:37 +0330https://virgool.ir/@Hana.15/آدم-تو-ده-سال-چقدر-پیر-میشه-nwbx5ci7ikcx سه سال ابتدایی تو مدرسه دولتی درس خوندم تا اواسط آبان سال سوم ابتدایی که بابا نتیجه گرفت استعداد های این بچه داره اینجا هدر میره و مارو از همون وسط آبان برداشت برد مدرسه غیر انتفاعی.اونم نه به صورت مصالمت آمیز.پنجشنبه که از مدرسه برگشتم، سر سفره گفت از شنبه میری این مدرسه. فرصت خداحافظی با دوست صمیمیم که از قضا همون روز با هم قهر کرده بودیم جور نشد و طی قانون نانوشته ای ما هنوز وقتی همو میبینیم تمام تلاش های ممکن و به کار میگیریم که چشم تو چشم نشیم.کلاس اول، یه سرایداری داشتیم به اسم آقای "الف". یه آدم پیر بی اعصاب که گاهی باهات مهربون بود ولی اکثرا بی اعصاب!سال دوم، سرایداری اومد که تازه ازدواج کرده بود.اخلاقش خیلی خوب بود و با بچه ها مهربون بود.قدش بلند بود و هیکل کشیده ای داشت.خلاصه به چشم بچگی اون موقع خیلی خوب بود!گاهی میرفتم پیشش باهاش حرف میزدم.اونم بدون صف بهم بستنی میداد.خواهر کوچکترم هم همون مدرسه رفت و من چند سال بعد بخاطر کاری که تو مدرسه داشتم، دیدمش. تغییری نکرده بود و همون آقای "عین" به شدت مهربون بود.امروز رفته بودم آزمون بدم. بعد آزمون که منتظر اومدن بابا ایستاده بودم یکی صدام زد. وقتی برگشتم با یکم چشم ریز کردن تشخیص دادم که این همون آقای "عین" خودمونه. ولی به دنیا دنیا تغییر!با ذوق و سلاااام و علیک رفتم سمتش که اومدن بهم تذکر دادن" دختر جان ساکت!" که تا ساعتی پیش دلخورم کرده بود(نمیدونم چرا)ازم میپرسید دانشگاه نرفتی تو هنوز؟بیشتر از اینکه حرف بزنم درگیر حس های مختلف درونم بودم.بعد ده سال دوباره رو به روی همون آدم خوش اخلاق بچگی قرار گرفته بودم با این تفاوت که دیگه هم قدش بودم و هم من افزایش عرض پیدا کرده بودم هم اون دیگه هیکل باریکی نداشت.بهش میگفتم خیلی عوض شدین! اونم بزرگی میکرد نمیگفت توام گنده شدی!وقتی اومدم بیرون پر از حس خوب بودم.تو ده سال آدم‌چقدر میتونه عوض شه؟!گونه نادر در حال انقراضگونه نادر در حال انقراضFri, 06 Sep 2019 13:22:02 +0430https://virgool.ir/@Hana.15/کتاب-تاریکی-معلق-روز-hnnxgejdlkhaتمام دیروز رو تا پاسی از شب چشم گذاشتم و تمومش کردم.گاهی انقدر برای یه کتاب حرف داری که نمیدونی تو چند تا خط چی ازش بنویسی که حق مطلب ادا شه و بقیه رو ترغیب کنه که این کتابو باید بخونن!داستان راجع به پنج نفره که داستان از زبان هر کدوم و زندگی هر کدوم گفته میشه. این پنج نفر وبلاگ نویسی میکنن و بخاطر شغل خبرنگاری و وبلاگ نویسی ای که دارن به هم مربوط میشن(یا ارتباط توی دنیای واقعی دارن) به این صورت که داستان زندگی هر پنج نفر از زبان خودشون بیان میشه، و بین اینها درباره اتفاقات زندگی،وبلاگ مینویسن.تبحری که نویسنده توی به تصویر کشیدن افراد با تمام شخصیت ها و اخلاق و رفتارها داره واقعا گیرا است!انقدر شخصیت ها واقعی و ملموس شناخته میشن براتون که ممکنه یکی مثل من پیدا شه بره و اسامی و سرچ کنه تا باورش شه واقعی نیستن!کتاب ۳۷۰ صفحه داره اما وقتی بیفتی وسط جریان، دلت میخواد این کتاب تا اخر عمر ادامه پیدا کنه که تو هر روز یه صفحه ازش بخونی.بی شک از اون رمان هایی خواهد بود که یک بار دیگه میخونمش!راجع به وبلاگ نویسی هم که تو پست قبل گفتم که چقدر علاقه مند شدم بهش!به نظرم باید این کتابو بخونین. خصوصا کسایی که با رمان و نویسنده های ایرانی مشکل دارن، حتما این کتابو بخونن!!!نویسنده هیچ زوری برای نوشتن نزده! انگار کلمات همینجوری روون پشت هم اروم اومدن روی کاغذ!وقتی یه کتابیو میخونی گاهی متوجه میشی نویسنده چهار تا کلمه سخت و درشت ریخته جلوش و داره تلاش میکنه ازش یه جمله میون نثر روون کتاب در بیاره!تا حالا در رده اول کتاب های مورد علاقه ام، بعد از ابر و کتاب های سینا دادخواه بود.الان این کتابو در صدر جدول بذارین!❤در نهایت تشکری بزرگ از خانم زهرا عبدی بخاطر اینکه برامون مینویسن و این حال های خوب و بهمون منتقل میکنن!!..رمان دیگه ی این نویسنده " ناتمامی " هست!خوندن این کتاب رو هم تجربه کنین!گونه نادر در حال انقراضگونه نادر در حال انقراضThu, 05 Sep 2019 14:02:50 +0430https://virgool.ir/@Hana.15/معلوم-نیست-اینجا-چه-غلطی-میکنم-ojrzvembpsvuبعد از تموم کردن کتاب تاریکی معلق روز از خانم زهرا عبدی، حس کردم چقدر تو دوران بدی دنیا اومدم!من دلم وبلاگ میخواد و نوشته هایی که توش صداقت و زندگی و تجربه میریزه، نه سوشال میدیایی مثل اینستاگرام که توش رنگ و حال عکس مهمتر از متنشه و توش جز شوآف و حسادت و سرک کشیدن به زندگی بقیه چیزی پیدا نمیشه!قصد کردم وبلاگ بزنم ولی برهمگان واضحه که دوران وبلاگ نویسی تموم شده و من عملا در زمانی نیستم که باید میبودم!سرچ کردم راجب وبلاگ نویسی و برخوردم به اینجا.هدف اصلی قطعا داشتن یه وبلاگ جدا بود که حتی با وجود نبود خواننده، من از روزمرگی هام در غالب فردی کاملا ناشناس، از حال و روزم بنویسم. ولی اون حس قلقک مانندی که در ابتدای اکانت ارض کردم، منو مجبور کرد که بیام و الان اینجا در حال تایپ کردن چیزایی باشم که بی شک هیچ کس نمیخونشون، منم تا یه ماه آینده یادم میره چی نوشتم اینجا و یحتمل اینکه اصلا اسم سایت چی بود؟!خلاصه این خلاصه ای بود از ماجرایی اینی که دقیقا چیشد که من اومدم اینجا، و راجب به سوال اینکه من دقیقا اینجا چه غلطی میخوام بکنم، فعلا جوابی ندارم.اگر این چرندیات منو خوندین، بیاین یکم‌از اینجا بودن برام بگین شاید موندگار شدم.اگر نه که میرم تو همون اینستاگرام و توییتر به ثبت عکس های رنگ و وارنگ میپردازم :)))گونه نادر در حال انقراضگونه نادر در حال انقراضWed, 04 Sep 2019 03:39:28 +0430