<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های حامد رضایی</title><link>https://virgool.ir/feed/@Hamed_rezaie</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 16:16:46</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1633222/avatar/BKqLkY.jpeg</url><title>حامد رضایی</title><link>https://virgool.ir/@Hamed_rezaie</link></image><item><title>ساندویچ</title><link>https://virgool.ir/@Hamed_rezaie/ساندویچ-fmmk1mwjevbz</link><description>سریعتر و سریعتر. میخواهم تمام کارها را باهم انجام بدهم، در همین وقت کمی که بین ساعت پایان کارم و رفتن به باشگاه برایم فراهم است. مثلا امروز؛ بعد از کار نزدیک ساعت دو ظهر ب مدرسه برادرم رفتم و منتظر ماندم که او را به خانه بیاورم. بعد مشغول آماده کردن وعده ناهار برای خودم شدم که مادرم تماس گرفت و از پت تلفن گفت برنج را هم بپزم و خورشت را بگذارم تا گرم شود.این کمی بد بود چون حوصله نداشتم. میخواستم کار خودم را بکنم و بروم پی کارم اما انجام دادم. چون مادرم شاغل است گاهی بفهمد زودتر خانه آمدم باید یک کاری برای ناهار بکنم البته این در حالی است که برادرم روی مبل دراز کشیده و سرش توی گوشی موبایل فرو کرده و با لبخند مضحکی بر لب، بر  آنچه بر صفحه میبیند خیره شده است. گاهی وجود یک خواهر کنار خودم را خالی احساس میکنم، حتی گاهی نمیدانم دخترم یا پسر. نمیدانم چرا من ک پسر اول و ارشد خانواده هستم تمام کارها را باید انجام بدهم. کاش یک خواهر داشتم شاید بعضی کارهای خانه را او انجام میداد.بعد از تمام اینها به همکارم که بعدظهر ها می‌آید زنگ زدم که برویم گیم نت. مدتی بود باهم برنامه ریزی میکردیم این کار را انجام دهیم. من اصلا اهل بازی های رایانه ای واین چیزها نبودم اما جدیدا علاقه دارم. در سن بیست و چهارسالگی. همین دیروز هم با دوست دخترم رفته بودم و از قضا هیچ کداممان هم چندان بازی بلد نبودیم. بعد از گیم نت آمدم خانه به وعده غذای بعد از باشگاهم فکر کردم، برای شب، تا اگر نیاز است آماده کنم. تصمیم گرفتم ماست پروتئینی بخورم. حاضر و آماده و البته شام امشب من اختیاری است، یعنی میتوانم از بین شام هایی که در برنامه‌ی غذایی خود دارم یکی را انتخاب کنم. چند روز دیگر مسابقه دارم باید کمی وزن کم کنم. بعد تصمیم گرفتم فکر کنم آدم برای اوقات فراغتش چه کارهایی میتواند انجام بدهد و البته همین موضوع را در اینترنت جستجو کردم. پیشنهادهایی را خواندم اغلب مثل دیدن فیلم، خواندن کتاب، یادگیری کلاسهای آنلاین و ازین دست. بعد بین کتابهایم نگاه کردم تا انتخاب کنم چه رمانی را شروع کنم. امروز رمان قبلی را تمام کردم. جا دارد بگویم قبلا سالها میخواستم با سرعت رمانها را بخوانم و تمام کنم یعنی مثلا روزی ده یا بیست صفحه بخوانم و فکر میکردم با این حساب یک کتاب ششصد صفحه ای را چند روزه تمام میکنم یا یک کتاب نهصد صفحه را چند روزه میتوانم بخوانم و به پایان برسانم اما اغلب این نقشه به شکست منتهی میشد و پس از چند روز ک نمیتوانستم سهم ده صفحه یا بیست صفحه‌ی روزانه‌ی خود را بخوانم از ادامه دادن کتاب منصرف میشدم. اما این روزها - البته بعد از چند سال کتاب نخواندن یا گهگاه یک چیزی خواندن - تصمیم گرفتم فقط روزی دو صفحه بخوانم البته اگر خواسته باشم میتوانم بیشتر بخوانم ولی مجبور نیستم. اگر حوصله داشته باشم بیشتر از دو صفحه هم میخوانم و اگر نه، خواندن همان دو صفحه برایم زحمت چندانی نخواهد داشت. پس هر شب حداقل دوصفحه مطالعه میکنم و دو صفحه خیلی بهتر از هیچ صفحه است.این مدت از بس که شب و روز یا سر کار هستم یا برای تمرین به باشگاه میروم به اوقات فراغت نیاز دارم و همین باعث شده بیشتر بخواهم وقت فراغتی گیر بیاورم تا کاری انجام بدهم. از اول هفته منتظر جمعه هستم تا بروم جایی بگردم یا کاری انجام دهم ولی خب همیشه هم جایی برای رقتن یا کاری برای انجام دادن ندارم به همین خاطر جستجو میکنم تا ببینم مردم اوقات فراغتشان را چطوری میگذرانند.زمان تمرین من نزدیک است و باید بروم. برای رسیدن به باشگاه تقریبا بیست دقیقه زمان لازم دارم و الآن هم بیست دقیقه بیشتر زمان برایم باقی نمانده است.گاهی آدم میخواهد کلی کار انجام بدهد، گاهی هم از صبح تا شب حتی نمیخواهی از جایت تکان بخوری ولی الآن وقت تمرین است و هیچ چیز دیگری برایم اهمیت ندارد.یک سوار تا کجا در دشت میتازد؟!</description><category>حامد رضایی</category><author>حامد رضایی</author><pubDate>Sat, 14 May 2022 23:32:51 +0430</pubDate></item></channel></rss>