<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های حقیقت منجمد</title><link>https://virgool.ir/feed/@H_monjamed</link><description>روز نوشت های یک مهاجر</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:32:26</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3419/avatar/MfdTiW.png</url><title>حقیقت منجمد</title><link>https://virgool.ir/@H_monjamed</link></image><item><title>کلبه</title><link>https://virgool.ir/@H_monjamed/کلبه-hf9ontzispes</link><description>درست یادمه هوا خیلی سرد بود و لامپ های خونه رو خاموش کرده بودیم در حالی که دستم می لرزید و شاش شدیدی داشتم در آن موقع سال شبی دو الی سه دفعه شاش و پشکل کاملا طبیعی بود، پرده ها رو کشیده بودیم و یک لحاف پنبه ای زخیم روم پهن کرده بودم، هرچند هوای سردی بود ولی ترس باعث شده بود من عرق کنم و جرات رفتن به توالت را هم نداشته باشم، چون توالت کنج حیاط خونه بود و بادی که به درخت های باغچه می پیچید و زوزه می کشید عمرا خایه می کردم برم بشاشم و سالم برگردم!ساعت از یازده شب گذشته بود و در آن هوای سرد و سوزناک گربه ها  هم جنگ شان شده بود و بر سرهم فریاد می زدند، بخاطر سردی هوا و باد شدید و دیر وقت بودن هیچ صدای از وسیله نقلیه چون ماشین و موتور شنیده نمی شد الی زوزه بادها و گه گداری جنگ گربه ها، با چه ترس و لرزی رفتم یه دونه آدامس پیدا کردم بخورم تا بلکه ادامه فیلم رو بتونم ببینم اما هانطور که می دانید در چنین مواقع آدم هرچه هم شجاع باشه باز کفایت نمی کند.سنم کم بود و تجربه فیلم های ترسناک نداشتم که این صحنه های جن و دیو حقه های سینمایی است و تلویزیون لعنتی هم آن زمان مثل الان نبود توضیح دهد برادر من خواهر من این اینها همه محض سرگرمی توست و مبادا تخم  هایت پاپیون شود، هرچه فیلم جلوتر می رفت وحشتناکتر می شد، تمام عناصر فزیکی و ماورائی دست به دست هم داده بود تا یک شبه سغد مان کند و خلاص، ضرب المثلی هست که میگه: آدم در حالت عادی یک بار مرینه اما کسی که ترسیده باشه دوبار ولی بنده آمادگی سه بار ریدن رو آن شب داشتم!بعدها تو خط فیلم های بروسلی و جکی افتادیم و فاز رزمی مارا تا باشگاه گونگ فو هم کشان و سخت در تلاش بودیم مثل آنها چند نفری رو فتیله پیچ کنم و انتغامم را از کسانی که زور می گفت بگیرم، هرچه ما بیشتر پیشرفت می کردیم همه را بزنیم نرخ دیه هی بالا و بالاتر رفت به نقطه ای رسدیم  که بیخیال باشگاه رزمی شویم و از زدن مردم کتک خوردنش صرفش بیشتره و الان برد با کسانی ایست کتک خوریش خوبه هاهاهاپ:ن  راستش امروز وقتی داشتم فیلمی از راسل کرو بنام افسارگسیخته را نگاه می کردم بعد دیدن  فیلم خواستم تجربه نوجوانیم را با چند فیلم وحشتناک آن سالها مثل کلبه وحشت و جن گیر... به صورت مختصر اشتراک گذاری کنم و یادی کنیم که چقدر ما کم امکانات و ساده زیست بودیم که این فیلم ها روی ما آثار مخرب هم داشتپ:ن2  هستم</description><category>حقیقت منجمد</category><author>حقیقت منجمد</author><pubDate>Fri, 30 Oct 2020 18:42:00 +0330</pubDate></item><item><title>بازگشت</title><link>https://virgool.ir/@H_monjamed/بازگشت-exy6rfa4iqrp</link><description>این مدتی زیادی که نبودم عده محدودی از شما عزیزان که مخاطب بنده هستید و به چرندیات بنده علاقه مند عرض شود چیزهای زیادی برای گفتن دارم و اگر خدا توفیق بدهد  بصورت رندوم و پیوسته تولید چرند و محتوای کسمغزی از نوع دیگر خواهیم کرد تا هم بنده یه زری زده باشم و تجربیات خودم را شریک سازم هم شما به اطلاعات معیوب تان خون تازه ای با مطالعه مطالب پربار بنده جان تازه ببخشیدپ ن: هرچند امروز وبلاگ نویسی خیلی قدیمی نگری به نظر می رسد اما نمی شود از لذت نوشتن صرف نظر کرد و یکی از لذتهای مجازی همین وبلاگ نویسی هست</description><category>حقیقت منجمد</category><author>حقیقت منجمد</author><pubDate>Sat, 24 Nov 2018 22:54:19 +0330</pubDate></item><item><title>برای ما</title><link>https://virgool.ir/@H_monjamed/برای-ما-pcwnxmsatffj</link><description>به قدر فهم تو کردند وصف دوزخ راکه مار هفت سر و عقرب دو سر داردخدای خواهد اگر بنده را عذاب کندز مار و عقرب و آتش گزنده تر دارداز آن گروه چه خواهی که از هزار نفراقل دویست نفر روضه خوان خر دارددویست دیگر جن گیر و شاعر و رمالدویست واعظ از روضه خوان بتر دارد</description><category>حقیقت منجمد</category><author>حقیقت منجمد</author><pubDate>Fri, 08 Jun 2018 08:53:14 +0430</pubDate></item><item><title>چند حرف برفی</title><link>https://virgool.ir/@H_monjamed/چند-حرف-برفی-nvixzbkerm8z</link><description> پدرم تعریف می کرد آن قدیما برف مثل الان بازی و سرگرمی نبود تا عده ای کشاورز خوشحال شود عده ای شهر نشین برود برف بازی کند یا در پیست اسکی خودی نشان دهد، بلکه آن زمان واقعا زندگی ها فلج می شد حتی در مناطق کوهستانی ماه ها راه بندان بود هیچ جوبنده ای جرات خارج شدن از آن وضع را نداشت، با مکثی ادامه می دهد: آن زمان امکانات خیلی کم و مردمان جان سخت بودن و اگر کسی خدای نکرده مریض می شد یا بنا به اجبار باید جای می رفت وصیت نامه اش را می نوشت که اگر دچار کولاک شد یا به هرنحوی برنگشت بلا تکلیف نرفته باشد، ارتفاع برف بعضی سالها انباشته می شد تا چهار مترهم می رسید، ما زمستانها باید روز یک بار حتما پشت بام ها رو پارو می کردیم چون بیشتر خانه های آن موقع سقف اش چوبی بود یا آهنی که تحمل بار سنگین را نداشت، بیشتر مواقع تا اوایل تابستان کوه ها برف داشت و به وضوع قابل دیدن بود.دیشب اخبار می گفت ما ده روز زودتر مرتبا اعلام می کردیم و اخطار می دادیم به مردم که اگر قصد سفر دارند وسایل ایمنی و گرمایشی با خود ببرند اما متاسفانه کسی گوش نکرده و غافیل گیر شدن! وی در ادامه می گفت بعضی گردنه های برف گیر تا سی سانت هم باریده است، توجه داشته باشید سی سانت برف کوهستانی حالا گیریم ده سانت هم برف شهری نصف ایران رو فلج کرده و مدارس هم تعطیل شدن، هِه تازه جالب تر اینک کارمندان شل خایه ادارات با دو ساعت تاخیر سرکار میان، یعنی نسل فعلی واقعا ریده بخودش با این تدابیر کیرم به تاقی اش.چند سال قبل اگه یاد تون باشه یه برف سنگین آمده بود که البته سال شو یادم نیست دقیقا، من آن زمان کاشان رفته بودم کارکنم، همانطورکه مستحضرید کاشان یک شهرستان کویری است و برف سنگین باریدن آنجا مثل جوک می ماند، وقتی آن برف سنگین روی شهرکاشان نشست نه تنها نصف شهر بلکه کل شهر به مدت سه روز بهم گوریده بود، برق قطع شده بود، لوله های برهنه آب شهری یخ زده بود درحدی که آب پیدا نمی شد یارو تو توالت کونش رو بشوره، یکی از پزشکان بیمارستان مرکزی کاشان تعریف می کرد: روز ده ها دست و پا شکسته بخاطر زمین خوردن مراجعه داشتیم، حال تصادفی وزایمان و دیگر چیزها به ماند.خود منم درنوجوانی مشهد بودم  وقتی کمی هوا ابری می شد عده ی هجوم می بردن برای تهیه و پارو خریدن، واقعا برف مشهد قدیما شوخی بردار نبود، روز بعد از بارندگی صدها نفر تو کوچه خیابونا داد می زدن: برفیه برفیه... توافقی پشت بام طرف رو پارو می کرد و پولش رو نقد می گرفت، آن زمانم وقتی مردم کوچه ها رو میدید که ارتفاع برف ریخته شده از روی پشت بامها داخل کوچه با ساختمان سه طبقه یکی شده، می رفتن شهردای بلکه یک ماشین برف روب بفرستن لااقل راه را برای تردد باز کند، اما آنها می گفتن ببیند عزیزان جنگ چند ساله تمام شده پولی دولت نداره برای شما برف روب و بیل میکانیکی بفرستن، یکی و دوماهی تحمل کنید برفا خودش آب میشه، انشاءالله آمریکا تحریما رو بردارد سال دیگر مشکل کمتری خواهیم داشت و اماکانات بیشتر... خلاصه مسئولین همیشه یه چیز راست کرده برای علم کردن داشتن.حرف برفی زیاده ولی مطلب خیلی طولانی بشه از حوصله خارج میشهدرضمن اون پرنده هه هست اون گوشه که بهش میگن توییتر به اونم تازگیا وصل شدم اگر حوصله تون به متن بلند نرسید فحش های کوتاه تر آنجا نوشته میشه، البته تازه ایجاد کردم تا جای که بشه اینجام... از برف بازی تون لذت ببرید این دنیا همش همینطوریه</description><category>حقیقت منجمد</category><author>حقیقت منجمد</author><pubDate>Mon, 29 Jan 2018 17:33:26 +0330</pubDate></item><item><title>مهمان</title><link>https://virgool.ir/@H_monjamed/مهمان-f9wjj3ydckc4</link><description>خونه فامیل رفتن سرزدن امروزه بنا به شرایط خیلی پیچیده ای که به وجود آمده و زندگی تجملاتی خود یک صبر ایوب لازم داره، بعد چند ساعت خونه میزبان معذب نشستن و تا فی خالیدون دیگر اقوام رو تعریف کردن و مرور گذشته و حال و آینده با چاشنی انتقادی از سیاست دولت مقایسه اش با اروپا و اینکه ما جهان سومی هستیم  ابر قدرت های خبیث نمی گذارد ما پیشرفت کنیم و نگهداشتن چند ساعته گاز معده مخصوصا اگر توالت شون هم داخل پذیرایی باشه و یک درب مسخره نازک بین گوزیدن شما همان و گوشهای تیز دیگران همان، میزبانم مرتب برای خود نمایی یا مرض مهمان نوازی بیش از حد هی هله هوله بیاره بگه بخور  تورو خدا تعارف نکنید خونه خودتونه، چند بچه نیمه وحشی قد و نیم قد تخس هم داشته باشه و تو با شکم پر و باد کرده ات آنها بخواد بپره رود مثلا بازی کنه، توهم خودت رو سفت نگهداشتی مبادا اون بچه تپله پدر سگ رود بپره و تو تیلینگت در برهحالاچند ساعت نشستن روبروی میزبان که اگر مبل داشته باشه شانس اوردی اگر روی زمین با پشتیه دهنت سرویس شده و کلی غذا و میوه به خوردت داده و بعدش چای و تخمه آوردن دورهمی یک فیلم کلوپی کمدی سطح پایین با بازی علی صادقی اون یکی شغال اسمش چی بود؟مجید نمیدونم چی رو دوساعت مثل بز تماشا کنی، وسطای فیلم برای ابراز علاقه به فیلم مجبوری مرتب میزبان رو در صحنه های کمدی کیری و کلیشه ای با نیش خندهای خرکی همراهی کرده و یک چک تایید که مثلا منم مثل خر کیف کردم به پشت مرد خانواده بزنی و دهنتم تا بناگوش بازحالا خسته از همه چیز خوشحالی که نصف شب قراره بری کپه مرگ تو میزاری، در همین عین یک نکبت دیگه از عکس میزبان که روی دیوار قاب شده تعریف می کند و میزبان میگه: اینکه چیزی نیست بزار من آلبوم خانوادگیم رو بیارم ببینید من چی بودم و چی شدم! منظورش همون سر کچل و قد یک و شصت و پنج اش است، بعد کل دیدن عکس دهه شصتی و هفتادی با اون ژستها،  وسط گلای باغچه  اون یکیش با شلوار پارچه ای که با ده متر پارچه بصورت چین دار درست شده با اون سبیل سگی کنار حرم دست رو سینهساعت از دو گذشته ما همچنان مرور خاطرات می کنیم، در هر صفحه از آلبوم که می رسد جز به جز مکان و زمان رو طوری تعریف می کند انگار ما اون موقع مریخ بودیم تازه روی زمین اومدیم، حرف اش رو قطع می کنم میگم: چطوره کم کم بریم بخوابیم فردا برای نماز خواب می مانیم، در ادامه... هرچند ما مسلمان درستی نیستیم و همه را فراموش کردیم فقط همین نماز برای ارتباط با خدا برای ما مانده، میزبان: احسن مسلمانی به این تواضح و فروتنی ندیده بودم، در ادامه... انشاءالله هفته دیگه خونه شماییم، عه! البته البته قدمتون رو چشمپ ن: تعریف کلی گویی از وضع زندگی امروز ماست، بعضی هامون سنتی در خانه های قدیمی با آداب رسوم سنتی که متاسفانه نسل فعلی زیاد دوست ندارد، و گروه دیگر در خونه های آپارتمانی با محدودیت های بسیار و از همه مهم تر مرض بنام تجمل گرایی و خود ستایی توام با مدرک گرایی و صدها دلیل دیگر، شرح بالا هرچند کمی طنز است اما تا تجربه نکنید متوجه نمی شید ... ناگفته نماند خود منم عکس های از گذشته دارم که هر دفعه نگاه میکنم خنده ام می گیرد، نه اینکه خجالت بشم بلکه شرایط و فرهنگ جامعه آنطور بود</description><category>حقیقت منجمد</category><author>حقیقت منجمد</author><pubDate>Sat, 27 Jan 2018 04:20:04 +0330</pubDate></item><item><title>سلام تاکسی</title><link>https://virgool.ir/@H_monjamed/سلام-تاکسی-vxxxj4yktwzl</link><description>پدر نامرد یک دفعه زمان قرار جلو انداخت و زنگ زد که زودتر بیا طرف شاشش تنده یه وقت نپره زود خودت رو برسون، منم دست پاچه شدم سریع سه سوت شلوار و پیراهن و جوراب هول هولی پوشیدم د بدو، وسط راه که می دویدم متوجه شدم دکمه های خشتک شلوارم رو نبستم و  دکمه های پیراهنم رو تابه تا بستم، چون مسیر دور بود سه تا ماشین باید سوار می شدم فرصد نکردم به اسنپ زنگ بزنم کم تر خرج کنم، مسیر اول با تاکسی رفتم به محض رسیدن به مسیر دوم و پیاده شدن  برنامه آشغال اسنپ رو باز کردم تا بلکه دو مسیر دیگر رو ارزان تر و سریع تر برم، چند دفعه مبدا و مقصد رو انتخاب کردم ولی بخش محاسبه قیمت ارور می داد، داشتم کلافه می شدم  خواستم یک تاکسی خطی بگیرم دربست برم باز سمج اپلیکیشن لعنتی اسنپ شدم و این بار رد کرد، زنگ زدم من سر میدون وایستادم بیا بریم که دیر شد، اصلا به قیافه یارو دقت نکردم فقط خوندم پراید زرد تاکسی، تا یارو اسنپی اومد دیدم عهههه اینکه همین تاکسی هست که الان باهاش اومدم اینجا، خود طرف هم کمی جا خورد، هیچی سوار شدم راه افتادیمتو مسیر مشخص بود که راننده هه همچین حالش گرفتس چون دو کورس اول آزاد اومده بود 2000 هزار حالا باید پنج کورس رو می رفت 2500 ... البته بنا به خود ستایی نباشه پایان مسیر چهار هزار بهش دادم چون به موقع رسیدیم معامله کاری خوبی بستم و چک لامصب اش رو هم گرفتم، تو راه برگشت خوردم به ایستگاه اتوبوس بعد چند دقیقه یه اتوبوس که روش نوشته بود خصوصی و به مسیر ما می خورد سوارم شدم، چون از  منطقه پایین شهر میامد اغلب مسافرینش مردمان کارگر زاده بودن، البته اینو از اون توبره  بوقچه های که دست شون بود میگم، چند قبضه تیشه کلنگ هم مشاهده می شد، بگذریم...وسط راه ایستگاه نمی دانم چندم بود یک پیره مرد کور عصا به دست آمد بالا یک عینک دودی خفن مشکی هم به چشمش بود، تو مسیر تق به توقی می خورد مرد کور بلند می گفت برای سلامتی امام زمان صلوات و این  صلواتا سه بار تکرار شد و مردم هم خوب هم راهی می کرد، وسط شلوغی اتوبوس یه پیرمرد دیگه به جمع صلواتی ها اضافه شد، با این تفاوت که برای سلامتی جوونا و دختران دم بخت و پیروزی اسلام علیه کفر از این چیزا موضوع صلواتش بود، سرتون رو درد نیارم مجموع صلواتا از ده گذشته بود که بنده به مقصد رسیدم و پیاده شدماومدم ایستگاه تاکسی ها خواستم تاکسی سوار شم خم شدم فلانجا راننده از پشت فرمون گفت بیا بالا، تا سوار شدم دیدم زکی اینکه دوباره همون تاکسیه است، طرف هم گوز پیچ شده بود از این همه اتفاق خوبحالا هر وقت می بینمش نیشش باز میشه باهم سلام علیک داریم حتی یک دفعه به ما چای داده خوردیم تا ماشینش پر بشه .... والا بخدا</description><category>حقیقت منجمد</category><author>حقیقت منجمد</author><pubDate>Wed, 24 Jan 2018 04:06:32 +0330</pubDate></item><item><title>روز پرستار</title><link>https://virgool.ir/@H_monjamed/روز-پرستار-gsagz4nw93iw</link><description> هرکسی برای تجسم و کد بندی ذهنش برای هر چیزی یک ذهنیت تصویری دارد شاید این عدد اش به میلیونها برسد، نمونه عینی اش همین روز پرستار از کودکی با ترانه (الهی تب کنم شاید پرستارم تو باشی ) آشنا شدم همیشه تصور من این بود اگر مریضم بشم خیالی نیست دکتر معاینه میکنه و نسخه می پیچه باقی کاری های لطیف و عشوه گرانه اش با پرستار است، لباسهای سفید یک دست صورت مهربان و با تبسم در لب میاد بالا سرت میگه الهی بمیرم چه مرگت شده کارت به دکتر کشیده عزیزم! ولی خوب همیشه آنطور که ما تصور می کنیم نیست بیشتر موارد ذهنی ما نتیچه تخیلات مان است و نمی شود بهش تکیه کرد، بنا براین هر وقت ما رفتیم دکتر برعکس بوده مثلا دکتر اصلی زن بوده اما آن اصلی کاری که با آدم باید ور بره تا حال بیاد یک پرستار سبیل کلفت دومتری زمخت با پشمای بیرون زده از یقه لباسش که قیامت رو پیش چشمات تداعی می کند، وقتی هم آمپول و سروم ات رو بهت زد جای سوزنش تا یک ماه درد می کند چون از نظر روانشناسی کسانی که به مشکلی بر می خورد برخلاف تصوراتش باشد زجر بیشتری می کشند در کل پرستارای زیبای چشم قشنگ بجز در تلویزیون جای دیگه نصیب ما نشد ولی خوب جای شکرش باقیست همه پرسنل های بیمارستانی و اورژانسی مرد نیست وگرنه طرف یک زخم سرپایی هم داشت همان باعث مرگش می شدخارج از شوخی واقعا باید روز پرستار بهش شون تبریک گفت، تصور کنید ما یکی ازعزیزان مان مریض میشه می بریم بیمارستان تا نتیجه آزمایشاتش نابود میشیم، آنها که شب روز با این نوع عوامل سروکار دارند دیگر هیچ .... الهی تب کنم شاید پرستارم تو باشی  طبیب حاذق این قلب بیمارم تو باشی می دونی میشکنه این قلب من در کنج سینه  اگه بیدار بشم و بازم به بالینم نباشی نمی ترسم اگر در راه عشقت زا به را شمنمی ترسم اگر قربونی عشق تو باشم تو یه باغ گلی بزار که من خار تو باشم  بزار تا اخر عمرم گرفتار تو باشممی خوام اسب مراد و زین کنم پشتش سوار شم بتازم سوی شهرت پشت خونت موندگار شمبدنبال تو از شهری به شهری راهی میشم  بخوای آب می شم و در جوی عشقت جاری می شم!</description><category>حقیقت منجمد</category><author>حقیقت منجمد</author><pubDate>Tue, 23 Jan 2018 17:43:56 +0330</pubDate></item><item><title>زندگی</title><link>https://virgool.ir/@H_monjamed/زندگی-bpikis6tnd4f</link><description>بنا به روز نوشت های زندگی ارهم و درهم فعلی نباید توقع داشت همه مقاله نویس یا مهندس نرم افزار باشد یا هم پیشنهادهای عالی جلو پادتون بزاره بگه ببین رفیق تو اشرف مخلوقاتی بیا این دئین که به گردن توست اداکن، با کمی راحتی نویسی می شود از زندگی زیبای سرمایه داری گفت یا از بد بختی نداری، چه می دونم از خوشگلی دختر همسایه از عذاهای مادر بزرگ صد ساله تون یا از ترشی سیر ده ساله پدر بزرگ تون یا اینکه نظرتون درباره جامعه فعلی چیست؟ مهم نوشتن راحت است منظورم اینکه شما سعی نکنید چیزی بنویسید که بقیه خوششون بیاد بلکه خیلی خیلی مهم است شما در دل تون چی میگذره و به چه چیزهای فکر می کنید و بنویسید، مثلا: به نام خدا من یک مسلمان متعصب و دین داری هستم که در راستای انجام و فرایزش تا بحال هیچ گُهی نخورده ام، نماز و روزه و زکات و حج و شناخت اینکه چرا من مسلمان هستم از این نوع کسشرای حقیقی نه دروغی، توجه داشته باشید بیشتر همین کتابهای ابلهانه روانشناسی یا کتب های موفقیت که تمام بازار رو به گند کشیده و کسانی بسیار اندک از آنها بهره جسته اند ما بقی از دم چرندن! چرا ؟ چون واقعا یا باوری در نوشتن آنها نبوده است یا منطبق با جامعه ما نیست، آن کودن که این کتابها را می نویسد شاید برای همان کشور خوب باشد که زندگی می کند اما برای ماها نه در کل خوب نویشتن بسیار خوب است و آدم لذت می برد اما اینکه توی بزغاله وقت گرانت را صرف چیزهای می کنی که از اطراف  از دیگران کپی شده  است فقط به درد عمه ات می خورد، خوبی بشر در اینکه تنوع داره  غذای ویژه  آداب و رسوم ویژه،  موسیقی ویژه، لباس ویژه، حتی دین و آئین ویژه و هزار ویژه دیگر پس حیف نیست  خود مان را از فکر و افکار واقعی دیگران محروم کنیم  یعنی واقعا جالب تر از این وجود ندارد که آدم بدونه تو مغز گُه تو چی میگذره حتی اگر بد باشه، زندگی یعنی همین  همیشه که گل و بلبل نیست  همیشه که بد بختی نیست  همیشه که ثابت نیست پس برادر ارجمند و خواهر گرامی  آنچه تو اون کله لامصبت داری و میدونی قابل نوشتن هست بدون کم و زیاد و اعراق بریز برون ... دروغ لذتی ندارد  اما واقعیت هرچه زشت باشد هم زیباست...</description><category>حقیقت منجمد</category><author>حقیقت منجمد</author><pubDate>Tue, 23 Jan 2018 03:26:34 +0330</pubDate></item></channel></rss>