https://virgool.ir/feed/@H.man۳۸ ساله متخصصی در زمینه سرمایه گذاری که ۲ بار ورشکست شده.جدا شده رها شده ترک وطن کرده.صرفا اینجا میخوام با نوشتن ذهنم رو خالی کنم.fa2026-11-10 21:09:01https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@H.manhttps://virgool.ir/@H.man/طلاق-xdbdg3qnqln7زندگی مشترک من بعد از ۱۰ سال پایان یافت . نمیخواستم تموم شه چون با تک تک سلول های وجودم همسرم رو دوست داشتم اما زمانی که ورشکست شدم دیدم که دیگه نمیتونم اون زندگی که اون فرشته مهربون لیاقتش رو داره براش فراهم کنم برای همین رفتم .سخت ترین لحظات عمرم رو تجربه کردم حتی دردناک تر از مرگ پدرم برام بود هنوز بعد از ۲۰ ماه نتونستم از سوگ ترک همسرم بیرون بیام و همچنان در ثانیه به ثانیه روزها بهش فکر میکنم لحظه ای نیست که توی افکار من نباشه.اما اما وقتی من رفتم اونم انگار دیگه نمیخاست من باشم حتی یک بار هم سراغی از من نگرفت و خانوادش ۲روز بعد از رفتن من درخواست طلاقش رو به دادگاه ارائه دادن.این برام از همه دردناک تر بود.پیش خودم فکر میکردم حداقل یه سراغی ازم میگیره اما رفتن من رو رو حساب بی شرفی من گذاشت و گفت تو اگر مرد بودی میموندی اگر شرف داشتی میموندی.هیچ کس نفهمید منو شدم آدم بد و پست فطرتی که زنش رو ترک کرده.امروز بعد از ۲۰ ماه در به دری و فقر مطلق توی یه خرابه زندگی کردن ابلاغیه حکم طلاق برام اومد. من شکست خوردم .امیدوارم با کسی آشنا بشی که حس هایی که تا الان تجربه نکردی رو باهاش تجربه کنیامیدوارم با کسی آشنا بشی که دید متفاوت و زیبایی از زندگی بهت بده امیدوارم با کسی آشنا بشی که لحظه لحظه عشق رو باهاش تجربه کنی.انیدوارم با کسی آشنا بشی که از دیدن خنده روی لبهات لذت ببره محسن کاشیمحسن کاشیSun, 27 Sep 2026 05:04:17 +0330https://virgool.ir/@H.man/مرغ-vxn7dtmdd5inامشب بعد از 60 روز تونستم مرغ بخورم.گوشت نمیدونم اخرین بار یادم نمیاد کی خوردم.منبع پروتینم تخم مرغ هست منبع کربوهیدراتم نودل میتونم بگم که با شکر زنده هستم.بیشترین وعده غذاییم نون و چایی شیرین هست برای جبران املاح زمانی که اب میخورم با نمک و شکر قاطی میکنم.یاد حسین پناهی بخیر این شد 40 سال زندگی .محسن کاشیمحسن کاشیFri, 11 Sep 2026 00:06:18 +0330https://virgool.ir/@H.man/من-یه-ادم-بد-هستم-itgbijxsk91sمن یه ادم بدم با هر کسی که دوست شدم به نحوی یا بهش اسیب رسوندم یا به دلیلی ازم ناراحت شدن و جدا شدیم .من همیشه سعی میکردم که به ادم ها کمک کنم موقع مشکلاتشون چه روحی عاطفی چه مالی بی چشم داشت کنارشون باشم و هرکاری ازم برمیاد رو ازشون دریغ نکنم اما الان 2 سال هست که مدام ادم ها ازم رنجیده میشن و جدایی تلخی بینمون اتفاق میوفته اخرین دوستم بعد از 12 سال دوستی وقتی زنگ زدم بهش ریجکت کرد و پیام داد دیگه نمیخوام صداتو بشنوم هیچ وقت دیگه بهم زنگ نزن.نمیدونم چرا اینجوری شدم من حتمن ادم بدی هستم که الان تنهای تنها شدم و هیچ دوستی دیگه ندارم. الان 17 ماه هست که سخت ترین روزهای زندگیم رو دارم زندگی میکنم جدا از روابط اجتماعیم که تماما یه شکست کامل بوده در مورد کارمم 10 بار تا یک قدمی موفقیت رفتم اما تو قدم اخر شکست خوردم.توی ذهنم هزار بار تا الان خودکشی کردم یه وضعیت بدی دارم یه لوزر به تمام معنا چی فکر میکردم چی شد چه زندگی تو ذهنم برای خودم تصور میکردم لیاقت داشتنشم داشتم چون 27 سال ازگار از 12 سالگی تا 39 سالگی مثل سگ کار کردم و جون کندم تا بسازم اما توی یه چشم بهم زدن همه چی از دست رفت شغلم اعتبارم زندگیم همسرم دوستام همه کس و همه چیزم رو از دست دادم.خستم خیلی خستم از اینکه شکست خوردم خستم ازینکه هیچ کسی رو ندارم خستم از اینکه نمیشه که نمیشه خستم از اینکه ادم بدی هستم خستم.محسن کاشیمحسن کاشیTue, 28 Jul 2026 20:31:59 +0330https://virgool.ir/@H.man/داستان-سحر-lwpryrhnozdtسحر رو از من دزدید یا من نتونستم به دستش بیارماین سوال همیشه توی ذهن من باقی میمونه تا آخر عمرم.حقیقت داره که ادم فقط یک بار واقعی عاشق میشه.من با دخترای زیادی رابطه داشتم اما تنها کسی که هیچ چیزی رو به اون ترجیح نمی‌دادم سحر بود .توی هر حالتی و هر شرایطی سحر اولویت داشت برام حتی اون به من و خود من هم اولویت داشت.داستان سحر پارت ۲آبان اون سال زمانی که جواب داد شروع رابطه چتی ما توی یاهو مسنجر بود من هیچ ایده ای نداشتم که سحر واقعا از بقیه دختر ها متفاوت تر هست و سیستم فکری و نگرشش به محیط اطرافش  تفاوت زیادی داشت.فکر میکردم میتونم اون رو مال خودم کنم فکر میکردم که میتونم به دستش بیارم.اما سحر سرکش و رام نشدنی بود.رابطه ما تقریبا متنی بود توی دانشگاه من هیچ وقت باهاش حرف نمیزدم چون به خیال خودم باید دوست دخترم میشد و این رو کرده بودم اهرم فشار.اونم اصلا براش مهم نبود .توی طول روز تقریبا همیشه هیچ ارتباطی نداشتیم و با شروع تاریکی شب ،روز رابطه من و سحر شروع می‌شد.از ساعت ۱۰ شب تا گاها ۷ ۸ صبح ما باهم تکست می‌دادیم و حرف میزدیم توی کل رابطه ۱۰ ۱۲ سالمون شاید ۵بار تلفنی حرف نزدیم شاید ۱۰ بار با هم بیرون نرفتیم. اما عمق این رابطه اینقدر زیاد بود که زجر و رنج و عشق و هیجان توی تمام مدت در نهایت درجه خودشون بودن.اون معتقد بود که بهترین ساعات شبانه روزش رو در اختیار من میزاره و من معتقد بودم که ما باید حضور هم رو لمس کنیم.توی تمام این سال ها فقط یکبار بوسیدیم همو شاید در حد چند لحظه بدون تصمیم قبلی بدون در نظر گرفتن اطراف بدون هر ممنوعیتی کنج دیوار رو به روی هم نشسته بوسیدیم لبهای همو، این اولین و تنهاترین لحظه ای بود که ما همدیگه رو لمس کردیم.زمان هایی که میرفتیم کافه اونم به اصرار شدید من و با تهدید اگر نیای ببینمت دیگه جوابت رو نمیدم همیشه یه شاخه رز بلند با یه ربان خیلی بلند تر از شاخه رز براش می‌بردم با یه سیب یا یه انار .زمانی که رو به روش میشستم تمام متعلقات خودم رو از خودم آزاد میکردم ساعت انگشتر هدفون هر چیزی که ممکن بود حواسم رو ازش پرت کنه رو از خودم جدا میکردم میزاشتم کنار تا تمام حواسم به سحر باشه.محسن کاشیمحسن کاشیMon, 16 Feb 2026 02:42:07 +0330https://virgool.ir/@H.man/داستان-سحر-ep2ikk5tjxxqداستان سحر رو باید توی حال خاصی باشم تا بتونم با جزئیات دقیق و کامل شرح بدم.سحر فقط یه دختر نبود سحر دورانی از من بود که من نبودم من بهترین ورژن خودم در حضور سحر بودم هیچ چیزی رو به اون ترجیح نمی‌دادم هیچ چیزی و هیچ کسی.زندگی من با اون از ترم دوم کارشناسی شروع شد زمانی که من پایین پله ها ایستاده بودم و اون از در اصلی ساختمون دانشگاه اومد و روی راهرو بیرون ایستاد.یه موجود عجیب زیبا, عجیب وحشی, عجیب رویایی.دانشکده ما یه ساختمون 4 طبقه با یه حیاط کوچیک بود که تقریبا همه همدیگه رو میشناختن.من توی دانشکده تقریبا جزوپسرای به اصطلاح معروف بودم تقریبا همه منو از همون ترم اول میشناختن نه به خاطر شوخ بودن یا شر بودن نه, به خاطر نوع رفتارم و تیپ هایی که میزدم از همون ترم اول با بچه های ترم بالایی بر خورده بودم و به همین دلیل خیلی زود توی دانشکده تبدیل شدم به "اون پسره" .منم شیطون بودم اما نه مدل تابلو شیطنتم هیچ وقت ختم به داشتن دوست دختر توی دانشکده نشده بود.دختری رو اون روز دیدم بالای پله ها با مقنع ای مشکی با موهای هویشون بلوند گونه هاش آه گونه هاش وقتی می‌خندید یه خط مورب خیلی ظریف چونه و لبهاشو می‌برد زیر اون گونه های درشت و گرد اما این گونه های درشت زیر چمشهای کشیده و کژال مانندش مجالی پیدا نمیکردن.چندتا تار مو ریخته بود روی صورتش و موهاش از کنار مغنه اش زده بود بیرون .یه مانتو مشکی تنگ با یه شلوار لی ساده ساده بدون هیچ کار اضافه ای.یه دختر بی آلایش و رها که جزوه هاشو توی بغلش گرفته بود.من در دم جان باختم و محو شدم انگار دیگه روی پاهام نبودم انگار از تنم جدا شدم و رفتم بالای دیوار نشستم به تماشا.همون روز دیدم کلاس فارسی عمومی با هم داریم، هم رشته نبودیم اما این کلاس عمومی رو با هم بودیم.فامیلیشو موقع حضور غیاب فهمیدم و رفتم خونه.اون شب شب عجیبی بود .اون موقع یاهو ۳۶۰ بود رفتم اونجا پیداش کردم و یه کامنت براش گذشتم.۲۲ اردیبهشت بود، گذشت .چند باری باز همو دیدیم اما اصلا من به روی خودم هیچی نمی اوردم.۷ آبان جواب اون کامنت رو داد.ما دانشجو ورودی سال ۸۵ بودیم.یه دختر پسر ۱۸ ساله و ۲۰ ساله به غایت مغرور عجیب الخلقه و یکدنده.محسن کاشیمحسن کاشیSat, 24 Jan 2026 18:05:07 +0330https://virgool.ir/@H.man/2-ماه-تا-مردن-odwhinimnwjeالان 10 ماه هست که تنهام همه چیزم رو ول کردم و رفتم همه چیزهایی که با زحمت و زجر تمام ساخته بودم اونم فقط به خاط این تفکر که فکر میکردم به مو میرسم اما پاره نمیشم.به مو رسید و پاره شد متلاشی شد نابود شد.منم مثل همه بچه های دهه 60 کلی مانع سر راهم بود برای پیشرفت کردن همیشه مشکلاتم بیشتر از حد توانم برای تحملشون بود تا اینکه تونستم به موفقیت برسم اما خیلی سریع همه چیزم رو از دست دادم.خونه ماشین سرمایه دوست همسرم همه چیزم رو.ادم ورشکسته مثل طاعون میمونه انگار که سرایت میکنه وقتی ورشکسته میشی هیچ کس حاضر نیست نگاهت کنه چه برسه جوابت رو بخواد بده.من به جرات میتونم بگم دست خیلی هارو گرفتم باعث خونه دار شدنشون شدم باعث ماشین خریدن مغازه خریدن ویلا خریدن ,بدون هیچ منتی بیشتر از حد توانم به خیلی ها بدون هیچ چشم داشتی کمک کردم چه مالی چه روحی چه عاطفی.کلی هم اشتباه داشتم نمیگم خیلی ادم خوبی بودم اما زمانی که زمین خوردم و از شدت سرافکندگی همه چی رو ول کردم رفتم هیچ کس حتی یه تماس باهام نگرفت شدم متهم شدم ادم بد.تجربه دردناکی رو دارم زندگی میکنم 10 ماه تنهای تنها بدون هیچ پولی توی شرایط حداقلی فقط برای زنده موندن.بارها خاستم خودم رو خلاص کنم اما جرات این کارو ندارم نمیدونم شاید پیدا کردم.اما هنوز یه روزنه امیدی دارم ادم توانایی هستم توی حرفه خودم شاید اگر اول نباشم دوم باشم اما متاسفانه به دلیل قطع ارتباط کامل خیلی جای مانور توی حرفه خودم ندارم.این 14 روز قطعی اینترنت واقعا بهم ضربه زد و شاید بزرگترین فرصت برای نجات پیدا کردن از این شرایط رو ازم گرفت اما خداروشکر که الان چند ساعتی هست که وصل شده .من یه تیر توی خشابم مونده و 2 ماه زمان محسن کاشیمحسن کاشیFri, 23 Jan 2026 07:13:55 +0330https://virgool.ir/@H.man/بی-هویتی-ma42uqgx6fpqفضای مجازی و اینترنت حداقل برای من ۳۸ ساله یه ابزار فان و وقت کشی نیست.من با این ابزار بزرگ شدم یاد گرفتم تحقیق کردم جایزه بردم نت شده جزوی از هویت من الان که ۱۴روز از قطعی سراسری میگذره احساس میکنم بهم خیانت شده بهم دروغ گفته شده که بخاطر امنیت قطعی سراسری داریم.دچار اختلال بعد از سانحه شدم استرس شدید از اینکه وصل نشه چی اگر وصل شد چی؟؟؟۱۴ روز توی فضای تکنولوژی محور این روزها کم نیست انگار سال هاست منو از داشتن حق طبیعی خودم محروم کردن.چیزی رو که من ۲۰ سال صرف ساختنش کردم رو مثل آب خوردن حق داشتنش رو ازم گرفتن دردناک ترین جای قصه اینه که نمیدونم باید به کی اعتراض کنم اگر کسی پیدا شد بهش اعتراض کنم اصلا در حد و حدودی هست که بفهمه من چی میگم.همون طور که همه میدونن شایسته سالاری خیلی وقت توی این خاک جای خودش رو داده به احمق سالاری هرچی احمق تر درجات عالی تر.کافی فقط کتاب ۱۹۸۴ یا قلعه حیوانات رو خونده باشی که بفهمی من چی میگم.حالم بده حالم خیلی بده حال کسی رو دارم که بهم تجاوز کردن و مدام توی صورتم دارن نگاه میکنن و از مزایای این تجاوز بهم میگن و منم مدام درمونده تر و عاجز تر میشم.محسن کاشیمحسن کاشیWed, 21 Jan 2026 22:10:53 +0330https://virgool.ir/@H.man/۱۰-ماهگی-udr9nmlkz7yb''خاصیت به دنیا اومدن تو ایران اینه''.تا ۲۶ ۷ سالگی درکی از این جمله نداشتم چون دغدغه ای نداشتم دانشجو بودم بدون اینکه دانشجو باشم کار می‌کردم پول خوبیم درمی‌اوردم همش هم دنبال دختر بازی و خوش گذرونی.یه شب نمیدونم چی شد با خودم فکر کردم که اینجوری فایده نداره باید یه کاری کنم از اطرافیانم جلو بزنم پول دار که نبودم بابای پول دارم نداشتم گفتم چی کار کنم که بقیه نکردن ؟؟؟ادامه تحصیل در مراحل عالی.همه چی رو به طور کامل ول کردم با یه مشت بدهی و قسط رفتم سراغ درس خوندن.توی فقر کامل تا دکتری رفتم کاری که هیچ کدوم از اطرافیانم نکرده بود حالا پیش خودم یه مزیت رقابتی با بقیه حس میکردم.رفتم خاستگاری خواهر صمیمی ترین دوستم.تبدیلش کرده بودم به هدف حالا عشقی وجود داشت؟اصن بهش فکر نکردم گفتم ایجاد میشه.صرف علاقه شدید به دوستم و کانون خانوادشون رفتم خاستگاری.تا اون موقع فقط یه دختر بود که در مواجه با اون من نسخه بهتری از خودم میشدم و تمام خاسته های اون رو به خودم ترجیح میدادم.تا سال دوم زندگی مشترک همش استرس بود و دادن قسط و بدهی و دنبال وام گرفتن.تا اینکه جرقه رسیدن به پول کم کم زده شد و من طی ۶ ماه زندگی مالیم از این رو به اون رو شد به ثروتی رسیدم که تقریبا برای همه غیر قابل هضم بود.اما ظرف ۳ سال همه چیز رو از دست دادم و همه دوستام به خاطر اشتباهات اخیر رهام کردن و مجبور شدم همه چی رو ول کنم و برم.الان ۱۰ ماهگی تنهاییم هست هر کدوم از جمله های بالا خودش کلی داستان و قغصه پشتش هست که کم کم اینجا مینویسم چون باید ذهنم رو خالی کنم.اولین درسی که توی این ۱۰سال اخیر زندگیم گرفتم این بود که هیچ کس خانواده نمیشه و روز بد رفیق نداره.هرچند که همه چیز نسبی هست و نمیشه نسخه کلی پیچید برای روابطبی انترنتی منو کشوند اینجا چون الان ۱۴ روز هست بی کارم و پولی ندارم که باهاش شکمم رو سیر کنم شارژ نتم هم تموم شه دیگه نور علی نور میشه.شاید خاصیت به دنیا اومدن تو ایران اینه که بدشانس ترین موجودات روی کره زمین بچه های دهه ۶۰ ۷۰ باشن چون توی بدترین زمان و بدترین مکان ممکن به دنیا اومدن .من نمونه مبارزه با این شرایط هستم اما باز یقه ام رو گرفت.محسن کاشیمحسن کاشیWed, 21 Jan 2026 17:25:59 +0330