https://virgool.ir/feed/@Great.Fltدر زندگی قبلی یک قورباغه بودم که اعماق یه درخت، قلمرو پادشاهیش بودfa2026-11-11 10:20:44https://files.virgool.ir/upload/users/67406/avatar/IB47Cz.pnghttps://virgool.ir/@Great.Flthttps://virgool.ir/@Great.Flt/نسبتهای-حقیقی-ما-w2wcdbi4u3kjنسبت‌های حقیقی مارو، روابطمون می‌سازن، گاهی پیوند ما با کسی یا چیزی یه همون اندازه عمیق و شفافه که نسبت ما با خودمون. به عبارتی همونقدر می‌تونیم در کنار یا رو در روی اون پدیده، شخص یا شی خودِ عریانمون باشیم که در لایه‌های درونمون با خود واقعیمون هستیم. اون وقت دیگه اون پدیده‌ی نزدیک به ما بخشی از حقیقتِ وجود ماست که خارج از کالبدمون نفس می‌کشه و هیچ‌کس، جز خود ما، قادر به شنیدن صدای نفس‌هاش نیست، مثل یکپارچگی یک نوازنده‌ی پیر با سازِش. کسی که مرزهای پیوندش با جهان پیرامون، فراتر از مرزهای معموله (جهان‌رو به شکلی متفاوت می‌بینه؛ و لمس و درک می‌کنه)؛ اون که چشم‌هاش سرشار از شوقِ ارتباط با پدیده‌های تازه‌ست (پدیده‌هایی که شاید برای همه ظاهر نمیشن)، اونی که می‌تونه هر روز به اقبال "زندگی کردن" و "زنده بودن" فکر کنه، این شانس‌ُ پیدا می‌کنه که یکی از رازهای جهانُ تو گوشش نجوا کنن، این راز که: "همه‌ی عالم، یک روح هست؛ در میلیون‌ها کالبد متفاوتِ جدا از هم و ما، همه یکی هستیم. تصویرِ واحد ما (جمع همه‌ی ما که می‌تونه وحدت خلق کنه)، تو لحظه‌هایی کوتاه؛ درست اون لحظه که خودمونُ در وجود دیگری می‌بینیم (پیدا می‌کنیم)؛ و از امتداد روحمون تو اجزای دیگه‌ی جهان هستی آگاه میشیم متجلی میشه، مثل لحظه‌ای که اون نوازنده دستاش روی ساز میرن و لذت یکی شدنُ لمس می‌کنن".Great.FltGreat.FltMon, 26 Aug 2019 02:05:24 +0430