<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های گلزارآژند</title><link>https://virgool.ir/feed/@GolzarAzhand</link><description>نقاشی را در دانشگاه هنر تهران آموختم. معلم هستم .عکاسی از چشم اندازهای کویر سرگرمی ام هست شعر ورمان می خوانم گاهی هم چیز مینویسم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:05:25</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>گلزارآژند</title><link>https://virgool.ir/@GolzarAzhand</link></image><item><title>دژاوو</title><link>https://virgool.ir/@GolzarAzhand/دژاوو-skors62z7svv</link><description>رنگ و روغن روی بوم  گلزار آزندهنوز دوسه ساعت تا غروب مانده بود اما ابرها چنان تیره و انبوه و فشرده بودند که هوا به گرگ ومیش میزد .از حرکتم یک ساعتی میگذشت و من وجماز میرفتیم تا خواربار و مایحتاج از ده تهیه کنیم و برگردیم  شال و کلاه و بالا پوشم نمیگذاشت سرما در من نفوذ کند پاها تا زانو داخل خورجین و تکان نرم حرکت جماز باعث شد خوابم ببرد .وقتی بیدار شدم دیدم برف حسابی پی گرفته وبیابان در ظلمات گم شده است. کجا بودم؟! کنار تل چراغدار!یک سوم راه را طی کرده بودم .از قدیمی ها شنیده بودم که رهگذرها بعضی شبها بالای این تل چراغی میدیده اند!به همین علت نامش را تل چراغدار گذاشته اند .از دماغه تل که گذشتم مسیر طوری بود که باد از روبرو می آمد . باد و برف نیم ساعت اولش جماز بیخیال باد و بوران لکه میرفت اما کم کم دیدم که مدام سر میچرخاند  و در عذاب است. بر پهنه سفید صحرا  سیاهواره رباط کلپور از دور پیدا بود  . رباط پناهباد خوبی بود  . داخل شدیم و در صفه پشت به باد زانوی جماز را بستم. بارو بندیل را پیاده کردم و از زیر کپان چند بوته آتشگیرا و چندشاخه هیزم خشک که محض احتیاط همراهم بود رابیرون آوردم.آتش که روشن شد  شاخه ها را در هم شکستن و چایجوش را کنار آتش گذاشتم . همینکه خواستم کنار آتش بنشینم صدای سرفه ای بگوشم خورد همزمان شتر که گویا حضوری احساس کرده سر چرخاند.و  من سیاه‌واره دو مرد در درگاه یکی از اطاقها دیدم.پشته ای هیزم بر پشت یکیشان بود  سلام کردم وآنکه پیرتر مینمود جواب داد  و پرسید برادر مهمان نمی خواهی؟!طبق سنت ما صحرانشینان جواب دادم  مهمان حبیب خداست . آمدند کنار آتش و نشستند .مرد جوان هیزمها را کنار آتش گذاشت و مرد مسن چند شاخه روی آتش گذاشت. از اینکه تنها نبودم هم متعجب بودم هم خوشحال  .مرد جوان  چند رشته عگال به کمر بسته بود این علامت ساربانها بود این عگال وسیله بستن زانوی شتر بود  من سرگرم مهیای چای بودم  اولین پیاله را جلوی مرد مسن گذاشتم  .بی سخنی برداشت و هورت کشید  دومی را رفیقش سر کشید منهم پیاله ای خوردم  جماز با زانوی بسته بیتاب بود . مدام سر میچرخاند مردان برخاستند و گفتند برویم بخوابیم که راه درازی در پیش داریم  و چند شاخه از هیزم روی آتش گذاشت و بسمت همان درگاه رفتند  من پیاله دیگری چای خوردن و به خورجین تکیه زدم تا چرتی بخوابم . با صدای پرندگان صحرایی از خواب پریدم سحر بود و هوا به روشنی میرفت .وسایلم را در خورجین جای دادم و گذاشتم روی جماز . پیش خودم فکر کردم بروم با همسایه ها خدا حافظی کنم بعد بروم . با این نیت بسمت درگاه آن اطاق رفتم وقتی جلوی درگاه رسیدم با کمال تعجب دیدم کف اطاق یک زانو برف نشسته و اطاق اصلا سقفی ندارد  . چند بار صدا زدم . جوابی نیامد به سوی جماز برگشتم  فقط جای پای خودم روی برف پیدا بود نه هیزمی و نه جای پایی . با عجله و شگفت زده سوار شدم وهی کردم  کمی ترسیده بودم دیشب من با چه کسانی چای خورده بودم  بعدها از پدرم شنیدم که دو نفر ساربان در این رباط دفن شده اند و گورهایشان اکنون در آن اطاقی که سقفش فرو ریخته قرار دارد  ساربانها بر اثر بیماری آبله مرده بوده اند ددپجماز بی توجه به بارش برف و وزش سرد باد لکه میرفت . بالا پوش و کلاه و شال مندیل  از بالا و چکمه و پاتاوه و خورجین از پایین نمیگذاشت سرما نفوذ کند باد از بقل میوزید .تکان حرکت جماز مثل اینکه داخل گهواره باشی خوابم گرفته بود .ماز بی توجه به بارش برف و وزش سرد باد لکه میرفت . بالا پوش و کلاه و شال مندیل  از بالا و چکمه و پاتاوه و خورجین از پایین نمیگذاشت سرما نفوذ کند باد از بقل میوزید .تکان حرکت جماز مثل اینکه داخل گهواره باشی خوابم گرفته بود .</description><category>گلزارآژند</category><author>گلزارآژند</author><pubDate>Tue, 24 Oct 2023 22:03:24 +0330</pubDate></item><item><title>جای خالی عبارات کهن روی رف محاورات</title><link>https://virgool.ir/@GolzarAzhand/جای-خالی-عبارات-کهن-روی-رف-محاورات-nfh7rum9dwpl</link><description>دیگه اونقدر حالیمان شده که سماور ذغالی میراثی را دور نیندازیم یا نرویم با یک قهوه ساز برقی چینی طاقش بزنیم. چون میدانیم که این علاوه بر زیبایی ذاتی اش اقلا بار فرهنگی و خاطرات همین یکدونسل پیش را یدک میکشد  سماورذغالی که جای خود بعضی ها حتی آفتابه مسی پدر کلان خود را هم دور نینداخته اند و با یک گرد گیری برق انداخته و گذاشته اند روی طاقچه و رف آپارتمان تا هم از زیبایی اش استفاده کنند و هم گاهی پزی بدهند که قدیمیهای ما همچین بی مایه و پایه هم نبوده اند . رفیقی دارم که گاو آهن و خیش و یوغ اجدادی را هم به دیوار اطاق آویخته  اما ایکاش عبارات و کلمات بسیار زیبای کهن را هم نگذاریم از یادمان برود  که گاها چنان عبارات زیبا و شاعرانه ای بوده و هستند انگار پیران قدیمی نشسته اند و ساعتها شور و مشورت کرده اند تا این عبارات را ساخته اند یا غلامعلی حدادشان برای این کلمات و ترکیبات تازه حقوقها میگرفته اند مخلص کلام اینکه وجود عبارات قدیمه گفتگوهایمان را مایه دار تر جلوه میدهد . . ..                                                                           ازمجموعه دلتنگیهای مسری</description><category>گلزارآژند</category><author>گلزارآژند</author><pubDate>Wed, 16 Aug 2023 23:14:44 +0330</pubDate></item><item><title>هیچ چی دیگه</title><link>https://virgool.ir/@GolzarAzhand/هیچ-چی-دیگه-twdkzpzvtbej</link><description>صبح روز پانزده مرداد هزار و چهارصد و دو رفتم سروقت گوشی تلفن همراه دیدم جابجا از یک سری بانک و موسسه ای که قبلا باهاشون سر و کار داشتم پیامک داده اند تا یاد آوری کنند که امروز توی سجلت روز تولدته لای پیامهای تبریک یک پیام متفاوت هم بود (لطفا تماس بگیرید کار واجب دارم )شماره آشنا بود و از ولایت سند شده بود ناچار زنگ زدم برادر کوچک خانمم در اوج جوانی و سرزندگی برای همیشه ما رو ترک کرده بود بدتر اینکه به قتل رسیده بود .و من آنروز همه تلاشم را روی این متمرکز کردم که خانمم از جریان با خبر نشود یا اقلا وقتی دارد رانندگی میکند خبر بگوشش نرسد  اول به پسرم گفتم و بهش سپردم که مادرت نفهمد اما فضای مجازی و تلفن های همراه نگذاشتند ماجرا از زنم مخفی بماند وقتی با اسنپ خودم را رساندم بهش دیدم کنا ر میدون پشت فرمون داره زار میزنه توی همین چند دقیقه چشماش قرمز شده بود . جواد کوچکترین برادرش بود و هرچه مرور کردم تمام لحظاتی که جواد درش حضور داشت پر از خنده بود و جک و لودگیهای بچگانه ای که سعی داشت همه رو بخنداند اما حالا بخاطر فکر پلید یک زن هرجایی که جواد جوابشو نداده بود جواد طفلی رفته بود پزشکی قانونی تا پلیس بفهمد این ضربه کارد که باعث فوتش شده را کدوم بی شرفی بهش زده  آنروز پیامهای تبریک تولد زهر مارم شد چون دیگه جواد نبود که هرکاری بهش محول میکردم برای رضایت من و خواهرش با جان و دل انجام میداد و مدام با پسرهام دمخور بود و بقول آیدین دیگه نیست که بگوید چطوری خالو و بزنیم زیر خنده . . . </description><category>گلزارآژند</category><author>گلزارآژند</author><pubDate>Wed, 09 Aug 2023 15:00:14 +0330</pubDate></item><item><title>مکتبخانه2</title><link>https://virgool.ir/@GolzarAzhand/مکتبخانه2-i5xxgafeucm2</link><description>از سر و وضعش معلوم بود که،گریه کرده بود . سکسکه داشت و کلماتش لای سکسکه بریده بریده و نا مفهوم بود.    خدا بخش کور دنبالش کرده بود .نگاه ملا روی صورت شریف یخ کرد .      مگه نگفتم بایس بجیی؟! شریف اشکها و دماغش را با آستینش پاک کرد.ودر میان اشکها لبخندی پیروز مندانه تحویل داد و مشک کوچکش را جلوی ملا باز کرد. قطعه پلاستیک گره خورده کف دست عرق کرده اش برق شادی به چشمهای ملا دواند.  دست دراز کرد و پلاستیک را از دست شریف قاپید. وبی درنگ بلند شد.وهمچنانکه بسمت اطاقک کرسی میرفت گفت بازخوبه بند رو به آب ندادی.  شریف که انگار باری از روی شانه هایش برداشته شده بود ،رفت کنار بچه ها نشست و قرآنش را باز کرد .هنوز سکسکه اش بند نیامده بود. . . .                                                            ازمجموعه دلتنگیهای مسری.                              گلزار آژند</description><category>گلزارآژند</category><author>گلزارآژند</author><pubDate>Fri, 04 Aug 2023 23:52:32 +0330</pubDate></item><item><title>مکتبخانه</title><link>https://virgool.ir/@GolzarAzhand/مکتبخانه-aqi8cacc7w0u</link><description>ملاعلی سرشو بزحمت بلند کرد ،و تشری تودماغی نثار بچه ها کرد:ورخونه دگه. همهمه گنگ و نامفهوم بچه ها به هوا رفت و ملا خمیازه بلندی کشید و دندانهای سیاهش را نشان داد وپینکی از سر گرفت .نیم ساعتی بود که شریف را فرستاده بود پیش ننه ابول و بی صبرانه منتظر بازگشتش بود . سوزن و نخ لحافدوزی بیکار و معطل در دست ملا مانده بود. سرملا دوباره خم میشد و آب دماغش راه افتاده بود همهمه بچه ها کم کم جایش را به پچ پچ داده بود .همه سر از روی قرآنها برداشته ملا را زیر نظر گرفته بودند سوزن و نخ از لای انگشتش سر خورد و افتاد کنار زانویش .سر ملا خم شده بود و فاصله ای با خشتکش نداشت.در چوبی مکتب خانه با صدای خشکی باز شد و شریف نفس نفس زنان داخل شد . </description><category>گلزارآژند</category><author>گلزارآژند</author><pubDate>Fri, 04 Aug 2023 23:22:30 +0330</pubDate></item><item><title>شکار</title><link>https://virgool.ir/@GolzarAzhand/شکار-cfuiuoreqag1</link><description>درگرگ و میش سحرگاه کوهساروقتی تهیگاه قوچی را بر سر مگسک مینشاندمیک جفت چشم سیاهمرا بخود بازم آوردگفتمپیش از آنکه دوباره   عاشق شومو چارپاره همه غرور پیکرش رادر کمرکش کوه فرو غلتاندومن در بهت و بوی باروتگزلیک از پاتاوه برآوردماما دیر شده بود. . . از دلتنگیهای مسری گلزار آژند</description><category>گلزارآژند</category><author>گلزارآژند</author><pubDate>Wed, 02 Aug 2023 21:18:28 +0330</pubDate></item><item><title>ارگ فرود سیاوش</title><link>https://virgool.ir/@GolzarAzhand/ارگ-فرود-سیاوش-fzrblqev2csg</link><description>تنگه بعدازیک گردنه با شیب خیلی تند دهان میگشود کف دره لکه سبز بزرگی قرار داشت در بالا دست لکه سبز تک و توک خانه های مردم آبادی نمودار میشد برای رسیدن به بالای گردنه مجبور شده بودند مدام راه را به چپ و راست کج کنند تا از آن شیب تند بکاهند .بعداز گذشتن از آن سربالایی وراه مارپیچش به بالای گردنه میرسی.باد خنکی از کف دره بسمت گردنه میوزد .گردنه را که رد کنی ،چنار بلند و قطوری کنار یک استخر کوچک جاخوش کرده و آب خنک و ذلالی از دل کوه بیرون می آید و وارد استخر میشود .خانه های اهالی در دو سوی راه و بعد مزارع محدود اهالی واقع شده.چند قدم آنسوتر وارد مزارع بادمجان و نخود و سیب زمینی که روی پشته های حاشیه کرت درختان زرد آلو نمایانست میشوی،در ادامه راه سرازیری وارد یک النگزار یا باتلاق میشود باریکه راهی از میان رستنیهای باتلاقی میگذرد .هوا ی کف دره شرجی و دم کرده است ،و راه همچنان سرازیر  دیگر خبری از آب نیست  و عبور از میان  خس و خاشاک سخت چند صد متر جلوتر آب از لای صخره ها دوباره آفتابی میشود  خنک و گوارا کوهها در دوطرف دره سر به آسمان سوده اند  .همین جا بیست و پنج قرن پیش بنا بروایت تاریخ یکی از بهترین مردان ایرانی بدست سپاهیان ایران سلاخی شده اند  اینجا بقایای ارگ فرود با کمی دقت پیدا میشود فرود پسر سیاوش و نوه کیکاووس .مشتی آب به صورت میزنید و می اندیشید که با گذشت بیست و پنج قرن هنوز رسم برادر کشی رایجترین سکه در میان ما ایرانیان است .ما هنوز بدست و دشنه برادرهایمان سلاخی میشویم . . . . . ادامه دارد.   از مجموعه.  دلتنگیهای مسری</description><category>گلزارآژند</category><author>گلزارآژند</author><pubDate>Tue, 01 Aug 2023 13:48:46 +0330</pubDate></item></channel></rss>