https://virgool.ir/feed/@Golenargesamfa2026-11-12 07:50:39https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Golenargesamhttps://virgool.ir/@Golenargesam/بادکنک-های-رنگی-awbydvnqqfaiامروز، هفتمین روز بود . اینکه صبح همزمان با طلوع آفتاب بروی خیابانهای شهر را با قدم هایت اندازه بگیری ، شاید به پیاده روی معروف باشد اما من اسم آن را نوعی تبریک گفتن گذاشته ام.مگر هر چیز نو که می رسد مبارک باد ندارد؟ چه چیز تازه ای با ارزشتر از روشنایی و یک فرصت تازه می تواند باشد؟ چشم خیابانهای شهر روشن و مبارک باد برای اینکه توانسته خورشید را ببیند . و مبارک باد به خورشید برای اینکه سایه اش را که نه ولی نورش را توانسته بالای سر شهر قرار گرفته.اصلا مبارک باد به خودم . برا اینکه خیابان‌هایی که اول صبح هنوز جا پایی تویش نیامده بود، همه اش مال خودم بود. نو نو . تازه و داغ داغ. مثل نان سنگک تازه از تنور درآمده که رویش سیاه دانه ریخته اند و داغ داغ در یک دست می گیری و دستت را جزغاله می کند، راه حلی به ذهنت می رسد و آن را به دست دیگر می سپاری تا راحت شوی و بعد از آن نمی دانی نگران سوزش کدام دستت باشی . هر چه هست خیابان‌های شهر آن موقع هنوز بیات نشده اند. اصلا هوای آن وقت صبح هم نو نو است . رگه های هوس در آن ساعت هنوز فرصت نکرده تا در تار و پود بافت شهر تنیده شود . هنوز بازدم آلوده هوای حرف های تندی که از حنجره آدم ها به بیرون می خزد، در اکسیژنش دمیده نشده . پاک پاک است . مثل سیب سرخ . مثل لباس بچه ای که مادر تازه تن کودکش کرده بوی پاکی می دهد ولی معلوم نیست تا دقایقی دیگر چه بر سرش بیایید.معلوم نیست تا چند ساعت دیگر کدام اهالی این شهر ، هوای معصوم شهر را لگد مال کند .معلوم نیست عصمت هوای بکر اول صبح را تا دقایقی دیگر در کدام کوچه بدزدند. معلوم نیست در کدام خیابان شهر طعم گس و تلخ دروغ به ذائقه آدم ها شیرین بیاید و آن را مثل حلوا در هوای شهر پخش کنند . هر چه هست هوای اول صبح هنوز مثل آب سرچشمه است ، صاف و زلال و خواستنی . مثل طفل معصومی است که نگاهت می کند با چشمانی که پاکی و صداقت را بی صدا فریاد می زنند و تو هر چه می خواهی با کلمات توصیفش کنی صدایت به جایی نمی رسد . زبانت لال می شود از این همه نجابت و پاکی یکجا. بی چشمداشت این هوا برایت کار می کند. مگر آدمیان بالاتر از جان هم دارند؟ این هوا جان آدم را تازه می کند . مگر بالاتر از نیاز به اکسیژن هم هست؟ رایگان اکسیژن تحویلت می دهد و بی صبرانه منتظر می ایستد پشت دروازه های دهان و دماغ تو و دی اکسیدت را تحویل می گیرد تا بتوانی باز زنده بمانی. مثل همان هتل های باکلاسی که وارد می شوی و یکی چمدانت را تحویل می گیرد و یکی دیگر در را برایت باز می کند به عشق پول و هزینه ای که خواهی پرداخت . ولی هوای اول صبح به عشق خودت و جانت خودش را بی وقفه به تو می رساند . به آسمان اول صبح که نگاه کنی او هم از هوا و زمین کم نمی آورد. آرام آرام فرزند خورشید را می زاید. بعد از آن مثل مادری که نوزادش را در بغل گرفته باشد، از گوشه ای خورشید را آرام به سینه چسبانده، بزرگش می کند . برایش لالایی می خواند تا خورشید جرات پیدا می کند و بالا می آید . آنقدر جان می گیرد که همه را زیر سایه نورش می گیرد. امروز به گمانم کمی زیادی طمع کرده بودم که وقتی حواله آسمان و زمین و هوای اول صبح شهر را به نام خودم می زدم، خورشید آمد جلو و خودش را انداخت توی مردمک چشمانم . بعد از معذرت خواهی ازش،با دست چشمانم را سایه کردم و انگشتش را که در چشمانم فرو رفته بود در آوردم . سلام بلندی تحویلش دادم و بهش گفتم جسارتت را دوست دارم . این شهر امروز صبح فقط تو را فقط کم داشت که پیدایت شد وگرنه من از غصه دق می کردم.تنفس و پیاده روی امروز صبح هم به پایان رسید . بی آنکه جرثقیلی که صدایش مزاحمم شده ، توانسته باشد خودش را به آسمان آرزوهایم برساند.نگرانی هایم را در کیسه ای به دوش هوای شهر گذاشتم . به گمانم یک جایی برایش پیدا خواهد کرد . به کوله بار اکسیژن های تازه ای فکر می کنم که آن را کادوپیچ زمین و آسمان به عنوان سهم امروز تقدیمم کرده اند . و به سفره ای فکر می کنم که در آن اکسیژن ها را چیده ام و حالا در کنارش نشسته ام و تا فردا صبح فرصت دارم که یکی یکی آنها را بردارم و با مداد رنگی رنگ کنم و مثل بادکنکی بفرستم به هوا . تا هوای زندگی ام قشنگ شود . پر از بادکنک های رنگی . _" والصبح اذا تنفس"پنجشنبه ۱۱ آبان ۱۴۰۲ساعت ۸ و ۳۰ دقیقه صبحگل نرگسمگل نرگسمWed, 08 Nov 2023 10:57:28 +0330https://virgool.ir/@Golenargesam/حال-خوب-czy5ax3oix9yگاهی در زندگی حالمان خوب است . انقدر احساس پر از لطافت داریم که خود را مثل یک بادکنک در استانه ترکیدن می بینیم.بادکنکی که با نفس های هیجان کودک درون پر از باد شده و با تلنگری دارایی اش را از کف می دهد و در مقابل چشم انکار روح، ناپدید می گردد. گاهی حالمان خوب است . انقدر خوب که می خواهیم در جاده های شهر درونمان با سرعت زیاد به پرواز در اییم و خود را به ارمانشهر کمالات برسانیم و حالمان را مثل یک جعبه شیرینی به همه مردم تقدیم کنیم . گاهی انقدر حالمان خوب است که می خواهیم مثل قطره های اب از سطح دریاچه جدا شویم و به سوی بالا حرکت کنیم . ابر شویم و بارانمان را بر سر همه ببارانیم .گاهی انقدر حالمان خوب است که می خواهیم مثل پرتوهای نور خورشید به همه خانه های یک شهر سرک بکشیم و خودمان را از همه روزنه ها، به آنها برسانیم . حال خوب یک احساس است . به وجود آوردن این احساس نیازمند مهارت و یادگیری است . حلحححگل نرگسمگل نرگسمTue, 26 Jan 2021 01:03:06 +0330