https://virgool.ir/feed/@Goldfishhیک نیمچه نویسنده ی سرگشتهfa2026-11-11 08:34:35https://files.virgool.ir/upload/users/172495/avatar/ZbAfyV.pnghttps://virgool.ir/@Goldfishhhttps://virgool.ir/@Goldfishh/غریبه-ای-با-خاطری-آسوده-hrtlmslr4nriزور میزنی یک چیزهایی را حذف کنی از خاطِرت، از مغزت و از زندگیت. اولش انگار نشدنی ترین کار دنیاست، اما یک صبح از خواب بلند میشوی و میبینی که دیگر نیستند که رفته‌اند، بالاخره رفته‌اند. اولش شایدحسی باشد به سبکی پرواز، ذوقی باشد غیر قابل وصف، اما به خودت که می آیی میبینی دیگر آن آدم قبل نمانده‌ای. میبینی تنها نرفته اند و ریشه هایشان رو هم برده‌اند. همان ریشه هایی که تو رو ساخته‌اند. همان‌هایی که تو را می شناساندند. اصلن مگر میشود خاطره ای این چنین سهمگین باشد و ریشه ندوانده باشد؟ که سایه اش ماندگار نشده باشد؟ که بخشی از تو نشده باشد؟ اصلن مگر میشود خاطِرت رو پاک کنی و باز خودت بمانی؟مگر همین خاطره ها نیستند که ما رو میسازند؟ که من را من‌ ساخته و تو را تو؟مگر میشوند نباشند و در نبودشان خودت بمانی؟بعضی خاطره ها میشوند خودِ تو، شخصیتت، هویتت! نباشند میشوی صفحه ای سفید.و من امروز صبح آدمی در آیینه دیدم با خاطِری آسوده که حتی طرز نگاهَش هم آشِنا نبود.ماهی قرمزماهی قرمزMon, 20 Apr 2020 05:12:46 +0430