<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Gelofen400</title><link>https://virgool.ir/feed/@Gelofen400</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 03:31:25</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>Gelofen400</title><link>https://virgool.ir/@Gelofen400</link></image><item><title>اولی؟!</title><link>https://virgool.ir/@Gelofen400/اولی-zfjqvoe1cvvy</link><description>الان یه چند وقتی هست، نمیدونم چند وقت، که حال خوبی ندارم. خوب به کنار، مدام مشوش و متلاطم، پایین، بالا، بد. بد. بد. و از اون بدتر آدمای دورمن. عبدلا روز به روز داره بیشتر شکل اکس میشه هیجانزده‌ی بیحالی که بقیه رو به خاطر هیجاناتشون سرزنش میکنه، فرقش اینه که مدام میخواد با هم در ارتباط باشیم، حرف بزنیم‌.اکس هم وقتی کاری برای انجام دادن نداشت، همین بود. و واقعا مو نمیزنن با هم. عجیب غریب، بک گراند خانوادگی بد، رفتارا و افکاری که خجالت زده ام میکنن و باعث میشن وقتی با آدما بیشتر از حد لزوم حرف میزنن چند متر فاصله بگیرم و سرمو بندازم پایین، خاطرات درخشان قدیمی که حالا اثری ازشون نیست، روابط اجتماعی محدود، بگم بازم؟ عبدلا کمی مهربون تره البته. سن و سال دار و با ثبات تر. ولی همونن... انگار یه آدمه در شرایط مختلف... شاید همه‌ی پسرای کوتاه قد همینن؟ نمیدونم.خلاصه که نه تنهاییمو میتونم تحمل کنم نه آدمای دورمو. دوباره دلم میخواد بمیرم. زیاد هم. دوستی نیست، دوست داری نیست، خودم هم که از خودم متنفرم، و در عوض فقط کسانی هستن که خواسته و ناخواسته آزارم میدن. اگر مامانم نبود، که از اونم خوشم نمیاد، ولی خب، همین روزا تمومش میکردم. بدون تردید و با خوشحالی از اینکه بالاخره تموم شد. راحت شدم. این سطل آشغال بوگندوی پر و بی منطق بالاخره آتیش گرفت و تا چند ساعت دیگه دودش هم تموم میشه.فقط اگر مامان نبود.</description><category>Gelofen400</category><author>Gelofen400</author><pubDate>Sun, 10 Feb 2019 12:18:49 +0330</pubDate></item></channel></rss>