https://virgool.ir/feed/@Gahebigahiوقتشهfa2026-11-11 18:35:35https://files.virgool.ir/upload/users/66815/avatar/sPlLEt.jpeghttps://virgool.ir/@Gahebigahihttps://virgool.ir/@Gahebigahi/یک-اختلال-روانشناختی-موذیشاید-شما-هم-مبتلا-باشید3-e7calutmpftmدر طی دو پست قبلی در رابطه با اختلال روانشناختی صحبت کردیم به اسمMaladaptive Daydreaming.این اختلال در سایتهای فارسی زبان به نام "اختلال خیالپردازی ناسازگار"شناخته میشه.البته متاسفانه سایتهای فارسی مطالب زیادی در این رابطه ندارن همونطور که سایتهای خارجی هم هنوز روش درمانی رو برای این اختلال پیدا نکردن.رایج ترین علائم این اختلال رو باهم بررسی کردیم و ویژگی افراد مبتلا رو هم شناختیم.اما ریشه این موضوع کجاست؟بطور دقیق نمیشه جوابی به این سوال داد ولی گفته شده که این اختلال غالبا ریشه در کودکی داره(مثلا خود من،اصلا یادم نیست از کی و کجا این حالتا شروع شد ولی یادمه از سنین خیلی پایین هم این مشکلو داشتم)و افراد مبتلا اعتراف میکنن که بعد از شروع این مشکل،دیگه نتونستن بزارنش کنار.البته بجز چند مورد استثناء که من با جست و جو در سایتها و منابع مختلف اونهارو پیدا کردم که بعدا توضیح میدم.این موضوع درست شبیه مواد مخدر عمل میکنه و شما با هر بار خیالپردازی بیشتر از دفعه قبل ازش لذت میبرین و دلتون میخواد این کار رو بیشتر و بیشتر انجام بدین و ممکنه بعد از چن روز،چند ماه یا چندسال بخودتون بیاین و بگین ای وای!دیدی شد؟کلی فرصت از دست دادم.این اختلال اولین توسط پرفسور الی سومر در سال2002 کشف شد.و همون اول هم این موضوع بیان شد که این مشکل با وسواس فکری زیاد اشتباه گرفته میشه.علت اینکه میزان شناخت از این اختلال کمه و بسیاری از روانشناسان ازش اطلاعی ندارن اینه که مدت زیادی نیست کشف شده و بطور کلی نه علت مشخص داره،نه درمان مشخص داره،نه حتی راه های کاهش خیالپردازی چندان موثرن.مثل راه های کشش ببند دستو محکم بکوب به میزو...که خیلی از روانشناسا به مبتلایان توصیه میکنن(من جمله خودم)میخوام از تجربیات خودم به عنوان یک فرد مبتلا به ام دی براتون بگم.من طبق چیزهایی که در مقاله دوم گفتم،علائم یک فرد مبتلا به ام دی رو بطور تمام و کمال دارا هستم و از روی جلب توجه یا هر مسئله دیگه ای نمیگم که من مبتلام!من طبق همون علائمی که گفتم دیر خوابم میبره ودیر از جام بلند میشم،مدتها ممکنه تو خیالات خودم غرق باشم و متوجه نباشم،بیشتر تایم زندگیم تو انزوا بودم که البته این قضیه تنها دلیلش ام دی نیست.من تو خونواده بسیار سنتی و مذهبی بزرگ شدم که توی اون به دختر فقط به عنوان یک موجود مطیع که باید کنج خونه بشینه و اشپزی کنه و ازین جور کارا شناخته میشه.البته درس همیشه جزو مهمی از زندگیم بوده اما متاسفانه...بگذریم.من اینقدر تو زندگی واقعی خواستم ونرسیدم،دویدم و نرسیدم که همه لذتهام منتهی میشه به همین خیالپردازی ها!شاید اگه اینا نبودن از شدت عصبانیت و استرس و ناراحتی تا الان چیزی ازم نمونده بود اما من از این موضوع چندان خوشحال نیستم چون همین خیالپردازی ها تقریبا بخش عمده ای از خواسته های زندگیمو دارن ارضا میکنن و خیلی وقتها با اینکه به سختی سعی میکنم جلوشونو بگیرم ولی بازم زورشون از من بیشتره و کاری از پیش نمیره.وقتهایی هم که خیلی بخودم سخت میگیرم دچار استرس و دل درد میشم و یه ناراحتی طولانی مدت تو وجودم میشینه.از یه طرف باعث میشه خیلی بهم خوش بگذره و از یه طرف درست شبیه بعد از یک روز پر از نور و امید به یک شب سیاه و سرد میرسونتم.خیلی وقتها سعی کردم بفهمم که رابطه علت و معلولی بین زندگیم و این اختلال چه جوریه.کودوم باعث اون یکیه؟کودمشو درست کنم اون یکی حل میشه؟اصلا چطوری باید حلشون کنم؟جواب؟!هیچ...در مواقعی که عزیزی رو از دست میدم تا موقعی که یه اهنگ غمگین گوش ندم نمیتونم گریه کنم.میدونین چرا؟چون تا وقتی نتونم برم تو دنیای خیالیم که واسه خودم خیلی واقعی تر از این دنیا محسوب میشه،متوجه درد و غصه نمیشم.در مورد خوشحالی هامم همینجوریم.یجورایی حس نمیکنم اینجا زندگی میکنم ولی اونجا هم میتونم خوشحال باشم و هم ناراحت.اینجا نمیتونم با دوستام تنهایی سفر برم ولی اونجا با دوستای خیالیم همیشه همسرم و واقعا از این سفر بی مقصد و پایان ناپذیر لذت میبرم!از تجربیات خودم بگذریم...بریم قصه بقیه مبتلایان رو بخونیم...یه قصه واقعی و غالبا ناراحت کننده!*1*من یه دختر ۱۶ ساله ام که خیال بافی میکنم خودمم خسته شدم چون هیچ دوستی ندارم زیاد تو جمع نیستم.*2*من یک دختر ۲۰ساله هستم.برای خودم یه دنیای خیالی ساختم.دنیایی که هرروز داره بزرگتر و بزرگتر میشهبرای خودم توی اون دنیای خیالیم زندگیه عجیبی راه انداختم دست خودم نیست یه دفعه میاد اون دنیای عجیبمالبته اینم بگم که من فیلمنامه می‌نویسم نقاشی های عجیب وغریبی میکشم از اون دنیای خیالیم کارگردانی هم میکنم برای اینکهاین تخیلاتم یکم آرام شه ولی بدتر شدن.دیگه طوری شده خانواده بهم میگن بسکن دیگه ازاون عالم خیالیت بیا بیرون.*3*من در خیال بافی زندگی میکنم یعنی وقایع داخل خیالم رو احساس میکنم . مثلا از جایی اگه داخل خیالم بپرم احساس میکنم یا هر چیز دیگه ای شاید در طی روز حدود ۲ ساعت داخل واقعیت باشم . بیشتر ساعتم رو داخل رویا. خیال سپری میکنم . الان من ۱۸ سال سن دارم ولی همه چیز رو داخل رویام به طور کاملا طبیعی تجربه کردم . من حتی درد رو هم تصور میکنم. شاید نتونید درک بکنید ولی... و داخل زندگی واقعیم آوردم .*4*تا الان فکر میکردم تنهام فقط منم ک فکرو خیال میکنم این فکرو خیالا باعث شده دوسال پشت کنکور بمونم امسالم همون آشه و همون کاسه همش تو هپروتم تو خیالام خودمو خیلی خوشگل خوشهیکل تر از واقعیت میبینم تو خیالام یک انسان واقعا ب تمام معنا هستم تو خیالام پزشکم نوبل میگرم بورسیه میگرم با ی ادم خیلی خوبی از هر لحاظ ازدواج میکنم همه چی رو با اون شخص تحربه میکنم از روز اول زندگی تا بچه دار شدن کنکور بچه هامم میبینم قهر و آشتی مساعل جنسی و غیره غیره سفرات خارج ینی همه چی اینا باعث شده درس نخونم هی بندازم فردا فردا دیگه میترکنم ۱۰ساعت میخونم ولی بازم فردا فکرو خیال فکرو خیالم تنها اینا نیس ک در مورد همه چی میبینم وزیر امور خارجه شدم تو ی کشور ایده ال بورس گرفتم و مثلا تو سوعد زندگی میکنم اونجا برا خودم دوستای خیالی دارم میرم باهاشون بیرون میگرم سفر میریم این باعث شده همش بخوام فکرو خیال کنم ب خدا دیگه خسته شدم نمیتونم جلو خودمو بگیرم اصلا ب هیشکیم نمیتونم بگم کمکم کنید قبلا خیلی درس خون و زرنگ بودم الان یک ساعتم نمیتومم بخومم همش فکر و خیای از فردا میخونم دانشگاه اینو قبول میشم وای دیگه رد دادم .*5* من ۲۹ سالمه تقریبا از چهار پنج سال پیش برام این اتفاق افتاد که الان خیلی بیشتر شده من هر فرصتی رو گیر بیارم میرم رو تختم دراز میکشم و شروع میکنم به رفتن تو رویا ، من اونجا یه زندگیه دیگه دارم و بدن و هیکلم خیلی ایده عال تره همچنین تو ایران نیستم و موضوع اصلیه رویام یه زندگیه دیگست که توش عاشقه یه آدمه خیالیم که مثلا یکی از شخصیتای تو فیلماییه که دیدم و من باهاش زندگی میکنم یه زندگیه روزمره از صبح تا شبشو و ااز تمام کارایی که میشه انجام داد رو تصور میکنم اما به صورت خیلی ایده عال من تو خیالم عاشقه کسی هستم که باهاش دارم زندگی میکنم اون تو از رابطه جنسی تا قهر ، کار، سفر و هرچیزی که تو زندگی انجام میدیم اما درصد خیلی عمده اش به رابطه جنسی مربوطه انقدر من درگیره این رویای خاص هستم که برای فرار از واقعیت بیشتر میخوابم تا رویا ببینم به خاطره همین اصلا تو زندگیه واقعیم نمیتونم با پسری دوست بشم و ازدواج کنم چون ایده عاله من تو رویاست نه واقعیت زندگی برام معنی نداره دیگه ، فقط لحظه شماری رویامو میکنم تا بتونم اون تو جوری که میخوام عاشق باشمو زندگی کنم انقدر برام لذت بخشه که حتی نمیخوام ازش خلاص بشم اما خوب میدونم آیندم تو خطره.از این موارد و تجربیات زیاد هست که اگر چیزهای جالبتری پیدا کردم درپستهای بعدی هم ازشون میزارم و همینطور روشهای درمانی که بعضیا امتحان کردن رو.ازتون خواهشمندم اگر چنین تجربه هایی داشتین و تونستین درمانشون کنین،بنده رو بی بهره نذارین.محرم اومده و ازتون میخوام به عنوان خواهر کوچیکترتون،برای من هم دعا کنید تا به اون چیزهایی که میخوام برسم و اوضام روبه راه بشه.هم بتونم با mdکنار بیام و باهاش رفاقت کنم نه لجاجت و هم اینکه به ایندم برسم و زندگیمو بسازم.و در نهایت ممنونم که وقت گذاشتین و این مقاله ر ومطالعه کردین.التماس دعا♥گاهِ بیگاهیگاهِ بیگاهیSun, 01 Sep 2019 01:28:04 +0430https://virgool.ir/@Gahebigahi/یک-اختلال-روانشناختی-موذیشاید-شما-هم-مبتلا-باشید2-ncmcp7tpec54توی این پست میخوایم از علائم این اختلال صحبت کنیم.قبل از اون باید بگم که حدود96درصد از افراد بزرگسال در روز حاقل یکبار به خیالپردازی می پردازن و این مسئله به خودی خود چیز عجیبی نیست و حتی برای انجام یکسری از فعالیتها مفید هم هست.اما افرادی هستن که در تمام طول روزشون چندین ساعت به خیالپردازی می پردازن و این باعث میشه که از خیلی از برنامه هاشون عقب بیفتن یا بقول خودمون حواس درست و حسابی نداشته باشن.این افراد در دقایق اول خیالپردازی متوجه اون نیستن اما بعد از اینکه به خودشون میان میبینن مدت زیادی رو صرف این کار کردن که این معمولا باعث حس ناراحتی از در دادن وقت در این افراد میشه اما این افراد در حین خیالپردازی دچار لذت و سرخوشی زیادی میشن که باعث میشه برای مدتی تغییراتی توی مغز اونها دیده بشه که مشابه اثرات مصرف الکله!برای همینم این افراد تو این لحظات مردمک چشماشون گشاد میشه و بدون اینکه خودشون متوجه باشن،زمان زیادی از روزشون رو این شکلی از دست میدن.عدم تمرکز کافی بخصوص موقع ازمونها و درس خوندن از مشکلات اصلی این افراد در دوران تحصیلی و کاری و مشکل بخواب رفتن دردسر همیشگی این افراد هست.اونها معمولا قبل از خواب حتی اگر خیلی هم خسته باشن به خیالپردازی میپردازن و برای همین هم خوابیدن و هم از خواب بیدار شدن برای این افراد خیلی سخته.در دوران تحصیل این افراد به سختی ذهنشو از انحراف کنترل میکنن و گاهی حتی بطور کلی کنترلشو از دست میدن.خیلی از این افراد به خاطر همین خیالپردازی های در جلسه کنکور با اینکه حتی خوب هم درس خونده بودن اما چون خیلی وقت کم آوردن نتونستن موفق بشن.شاید بگین خب این مسئله عادیه اما نیست!خیلی از روانشناسان این مشکل رو با وسواس فکری اشتباه میگیرند و گاها داروهای مربوط به اون رو برای بیمار تجویز میکنن.تا اینجا چند تا ازعلائم رو گفتم:1-سخت به خواب رفتن به دلیل خیالپردازی2-عدم تمرکز شدید هنگام درس خوندن و ازمون دادن3-صرف ساعتهای طولانی برای خیالپردازی در طول شبانه روز4-احساس لذت و سرخوشی فراوان در هنگام خیالپردازیاین افراد موقعی که خیالپردازی میکنن میتونن همه چیز رو خیلی واقعی در جلوی چشمشون مجسم کنن و در عین اینکه توی این دنیا زندگی میکنن در دنیای خیالی خودشون هم خوش باشن.این افراد غالبا روی دایره های فرضی راه میرن،حرکات تکراری و مستمر دارن،با خودشون حرف میزنن و حتی دستهاشونو موقع راه رفتن تکون میدن.بعضی ها ترجیح میدن روی تختشون دراز بکشن و رویاپردازی کنن و البته نه یه رویاپردازی معمولی.رویاپردازی که مدتش طولانیه و خود فرد از گذر زمان جا میمونه.5-حرکات مستمر و تکراری همراه با حرکات مشهود بدناین افراد حتی توانایی تجسم رویا پردازی و تفکر و بازسازی صحنه ها را در ذهن خود دارن و می تونن حتی ملاقات ها و گفت و گو های آینده را در فکرشون بازسازی کنن و آن را به طور تمام و کمال همراه با احساسات و حالات و حرکات به اجرا در بیارن.6-بازسازی ملاقاتهای ایندهموسیقی،فیلم،انیمیشن،داستان،رمان و حتی بازی و گفت و گو می تونه محرکی برای اونها باشه تا دنیای خیالی بسازن و در آن شروع به زندگی کنند.این افراد میتونن حتی روز ها و هفته ها حتی سال ها در یک رویا در عین بیداری زندگی کنند.مثلا بعد از دیدن یک فیلم خودشونو جای شخصیت اصلی بزارن و قصه رو ازنو برای خودشون تعریف کنن.اونا معمولا موقع فیلم دیدن یکجا بند نمیشن و همون حرکات مستمر و تکراری که گفته شد ولی اینبار با تصور بودن در فیلم رو انجام میدن.در حین اهنگ گوش دادن بسیار قصه پردازی میکنن و تو ذهنشون هزار تا موزیک ویدیو برای اون اهنگ میسازن و اگر شما در اون لحظه این افراد رو ببینین،فردی میبینین که داره دور خودش میچرخه و حالات چهره خاصی رو از خودش به نمای میزاره که این بخاطر حضور در همون موزیک ویدیو خیالی هست!این افراد فرق واقعیت با رویا رو کاملا تشخیص میدن و به همین دلیل نباید اونهارو با افراد مبتلا به اسکیزوفرنی اشتباه گرفت.در ادامه راجع به دیگر علائم و همینطور ریشه این بیماری براتون پست میذارم.اسم ان بیماری به اختصارmdهست.پست اول در مورد بیماری رو هم اینجا بخونین:یک اختلال روانشناختی موذی!شاید شما هم مبتلا باشید!(1)راستی،این علائم برای شما اشنا نبود؟!گاهِ بیگاهیگاهِ بیگاهیThu, 29 Aug 2019 14:20:44 +0430https://virgool.ir/@Gahebigahi/یک-اختلال-روانشناختی-موذیشاید-شما-هم-مبتلا-باشید1-cjqen0xygrhsدو سال پیش،فکر میکنم اردیبهشت ماه بود که یه رمان ناراحت کننده خونده بودم و یه ذره همچین تو حال و هوای خوبی نبودم.مدام شخصیتای رمانو پیش چشمم تصور میکردم و باهاشون حرف میزدم.تا یه مدت حتی باهاشون زندگی میکردم.شبا کنارشون میخوابیدم،صبها کنارشون بیدار میشدم،باهاشون بیرون میرفتم،تو خیابونو باهاشون حرف میزدم و...این دفعه اولی نبود که اینجوری میشدم.قبلا هم تجربه این اتفاق رو حتی تا دوماه داشتم.ولی خب،چه کنیم دیگه،ترک عادت موجب مرض است!دو هفته این وضعیت ادامه داشت تا اینکه بالاخره یه روز با خودم گفتم:یعنی هر کسی وقتی یه رمان غمگین می خونه مثل من میشه؟زندگیش اینجوری تحت تاثیر یه مشت توهم بهم میریزه؟شاید من غیر عادیم؟شاید این مدت برای بقیه ادما کوتاهتره و باحالات کم شدت تر؟با خودم گفتم برم تو اینترنت یه سرچی در مورد خیالپردازی و اینا بکنم.شاید قضیه چیز دیگه ای باشه!با توجه به این قضیه که من ادم شدیدا خیالپردازی بودم و همچنان هستم،بیشتر سرچام با کلیدواژه های خیال و خیالپردازی مرتبط بود تا افسردگی ورمان و...بالاخره دیدم تو یه سایتی که سایت مشاوره بود یه اقایی پرسیده بود که یه زندگی خیالی کنار زندگی واقعیش شکل گرفته و حسابی براش دردسر ساز شده.بزارین متن کاملشو براتون بذارم:با سلام. متاسفانه من دچار نوعي خيال پردازي مضر هستم . چرا كه احساس مي كنم اين معضل، يك زندگي خیالی و مجازي را در كنار زندگی و شخصيت واقعي ام بنا نموده است . كيفيت اين تخيلات بدين صورت است كه من هيچ وقت خودم را جاي كسي حس نمي كنم بلكه خودم هستم با همان خصوصيات خانوادگي ( شايد فقط سنم متفاوت با حال باشد) كه در عرصه هاي مختلف مشغول فعاليت به بهترين وجه هستم، مثلا وقتي فوتبال نگاه مي كنم خودم را به جاي يكي از بازيكنان به زمين مي فرستم، به طور كلي در هر ورزشي كه تماشا كنم ، بهترين فرد در آن رشته مي شوم. يا اينكه هنگام تماشاي فيلم يا سريال يك نقش جديد براي خودم مي سازم و در آن بازي مي كنم يا اينكه در شرايط بالاتر خودم را يك كارگردان فرض كرده و چند فيلم هم تا کنون ساخته ام ! در شئون ديگر هم اگر بخواهم با شخصي ملاقات نمايم يا در انتظار انجام دادن فعاليتي باشم، قبلا آن كار را در خيالاتم انجام مي دهم ، مثلا همين مشاوره را قبلا در تخيلاتم مرور كرده ام، يا اينكه بعد از بگو مگو با كسي در ذهنم به طوري كه به آرامش برسم با او درگيري پيدا مي كنم و اغلب اين تخيلات و زندگي مجازي من را ارضا نموده و در زندگي واقعي نمي توانم به كارهايم برسم. اگر كسي از بيرون مرا ببيند شايد از اين خنثي بودن من تعجب كند، در حاليكه من در درونم غوغايي برپاست . حال از شما راه حلي مي خواهم تا من را از آسيب هاي اين تخيلات فزاينده رهايي بخشيد، چرا كه ديگر احساس مي كنم اين زندگي مجازي دارد جاي حيات واقعي من را مي گيرد و هر گونه كمبودی را به جاي اينكه در زندگي واقعي سامان بخشم، آن ها را در زندگي خيالي ام به طور كامل و آرماني حل مي كنم.متوجه شدین؟این اقا هم مثل من وقتی غرق یک قصه میشن خودشونو میبرن توی این قصه و هزار و یک قصه دیگه ازش میکشن بیرون!من راجع به این قضیه تحقیق کردم و متوجه شدم که این ماجرا انینقدرا هم ساده نیست و این خیالپردازی یک نوع اختلال هست به نام*Maladaptive Daydreaming* که حدود ده ساله کشف شده و کمتر روانشناسی حتی ازش اطلاعات ابتدایی داره!(حداقل روانشناسایی که من باهاشون صحبت کردم اطلاعاتی نداشتن)در ادامه از علائم و تجربیات مبتلایان میگم و اینکه اصلا چرا بعضیا ها به این قضیه مبتلا میشن و چرا این مسئله در برخی افراد خیلی خطرناک و جدیه.نظر شما چیه؟شما تاحالا چنین تجربیاتی داشتین؟گاهِ بیگاهیگاهِ بیگاهیWed, 28 Aug 2019 22:36:58 +0430