https://virgool.ir/feed/@GMozaffarianاین من نیز منکر می‌شود مراfa2026-11-12 11:39:39https://files.virgool.ir/upload/users/117469/avatar/GlYZe1.pnghttps://virgool.ir/@GMozaffarianhttps://virgool.ir/@GMozaffarian/مجموعه-نامهها-انتظار-بهترین-حسِ-دنیاست-gmeouxi91i57گاهی انتظار بهترین احساس دنیاست، مثلا آنجا که گوشه‌یِ دنجِ کافه می‌نشینی، قهوه‌ای می‌نوشی و خیره به در نگاه می‌کنی تا یار بیاید؛ حتی فکر می‌کنی اگر خیره‌تر نگاه کنی، زودتر می‌آید.چند هفته‌ای از نامه اوّلم می‌گذرد، انتظار داشتم تا به امروز نامه را خوانده و یادداشتی از تو به دستم برسد. نمی‌دانم، شاید فکر کرده‌ای که آن نامه را من ننوشته‌ام و مثلا یکی از دوستانمان برای شوخی آن را برایت فرستاده است.گفته بودم تا چند ماه اجازه نامه‌نگاری نداریم؛ اما خب از آنجایی که ******* سانسور ******* شد! ناگهان نیمه شب خبر رسید که نامه‌ها را می‌توانیم بفرستیم و البته وقت کم بود و من خواب آلود شروع به نگاشتن کردم. در واقع مسئول پست شخصا با عجله فراوان بر سر من ایستاده بود و البته این هم به لطف سرگرد بود. برای همین نامه‌ام بسیار بریده بریده و ناپخته شد.خلاصه، بدان که من سالم و سلامت هستم و امیدوارم که تو هم بهتر از همیشه باشی. دوست داشتم در آن صبح زیبا پیش از حرکت قطار تو را ببینم. به هرحال صبح را با خاطرِ تو شروع می‌کنم و شب با یاد تو به خواب می‌روم.انتظار بهترین حسِ دنیاست، اگر برای خواندنِ تو باشد....نامه اول: مجموعه نامه‌ها [قبل از رفتن]گشتاسب مظفریانگشتاسب مظفریانFri, 24 Apr 2020 02:11:08 +0430https://virgool.ir/@GMozaffarian/مجموعه-نامهها-قبل-از-رفتن-mejolomkuc4xخوابیدم به عشق اینکه صبح ببینمت؛ ای عزیزتر از هرچه هست، درود.می‌خواستم کنارم باشی، شب قبل از رفتنم رو می‌گم. دوست داشتم کنارم باشی و بپرسم : "میشه واسم بخونی لالایی؟"، از آینده بگیم، رقص کنیم، مثلا بخوابیم و قول بدم زنده و سالم برگردم. تا صبح به صدای نفس کشیدنت گوش بدم و تمامش رو حفظ کنم. به این فکر کنم که منی که چنین در چاه چشمونت غرقم، چطور ترکت کنم؟ وقتی انقدر معتادتم!من از زندگی به تو گریختم و مُرید خط چشمونت شدم. قبل از رفتن نشد بگم: توی قلبمی همیشه، نشد بگم.اینجا بدون تو، بدون دیدنت، دوباره دچار یه مرگ تدریجی شدم به اسم زندگی. دیروز لحظه‌ای بود که به پایان خودم نزدیک می‌شدم، اما از دور اسمت رو شنیدم، نمی‌دونم کی بود و چرا این اسم رو فریاد زد، ولی به نظرم خداوند تو رو آفرید که آرامش قلب من باشی.نمی‌دونم چرا این رو می‌گم، اما هر بار که بهش فکر می‌کنم کسی در من میمیره، تمام وعده‌هام بی‌تو شام غریبانه. خوابیدم به عشق اینکه صبح ببینمت اما نبودی، نیومدی! کابوس می‌بینم، گرچه تو زیباترین کابوس هر مردی، اما...نیومدی و نشد بگم: "توی قلبمی همیشه"، نشد ببینمت اما الان میگم، به تمام نفس‌هات، به چشمون سیاهت، تو برای همیشه در قلبمی...گشتاسب مظفریانگشتاسب مظفریانWed, 22 Apr 2020 15:19:56 +0430