<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فاطمه‌ بادمهره</title><link>https://virgool.ir/feed/@Fatmeh</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 22:46:44</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4916990/avatar/I2IIPS.jpg</url><title>فاطمه‌ بادمهره</title><link>https://virgool.ir/@Fatmeh</link></image><item><title>پناهگاه لرزان من</title><link>https://virgool.ir/@Fatmeh/پناهگاه-لرزان-من-vc2algiggucf</link><description>مارکوس ... لوسیللوسیل: مارکوس میشه باهم کمی قدم بزنیم؟مارکوس:ام ...چرا که نه لوسیل:خوبه :)لوسیل دست مارکوس را میگیرد مارکوس:دستات یخ زده ،حالت خوبه؟لوسیل:آره خوبم مارکوس:باید ببرمت یه جای گرم لوسیل:میشه بیام خونه تو؟مارکوس:خونه من؟آره چرا که نه ولی تاحالا کسی علاقه ای به حرف زدن با منم نداشته چه برسه به خونه اومدن یا من تو از من نمی ترسی؟خودت میدونی که من چجور آدمیم لوسیللوسیل:تو به حرف بقیه اهمیت میدی این دلیل نمیشه که منم اهمیت بدم،تو برای من یه نقطه امنی مارکوس چند وقتی بود که می خواستم بهت بگم که چقدر دوست دارم،امروز صبح یه حال عجیبی داشتم مارکوس انگار یه حالت خوشحالی عجیبی در سینم داشتم ،با خودم گفتم که اگه امروز دیدمت حتما بهت بگم.مارکوس:چ ...چی؟یعنی تو به من علاقه داری؟چشم های مشکی مارکوس در تاریکی شب برق میزد و فقط محکم دست های کوچک و سرد لوسیل را با انگشت شصت نوازش می کرد و انگار مغزش از گفتن کلماتی که باید می زد عاجز بود که یهو لوسیل دست مارکوس رو کشید و گفت +بیا دیگه ،بیا بریم خونه می خوام ببینم خونه یه آدم عصبی مغرور مثل تو چه شکلی می تونه باشه و زد زیر خنده مارکوس بدون هیچ حرفی یه لبخند و یه خنده کوتاه کرد و دستشو برد پایین و لوسیل رو مثل یه بچه بغل گرفت و راه افتاد سمت خونه لوسیل با چشم های آبی درخشانش محو مارکوس شده بود دستاشو دور گردنش انداخت و سرشو گذاشت روی سینه اش ادامه دارد...</description><category>فاطمه‌ بادمهره</category><author>فاطمه‌ بادمهره</author><pubDate>Tue, 04 Aug 2026 00:19:33 +0330</pubDate></item></channel></rss>