https://virgool.ir/feed/@Fatima6nddfa2026-11-12 05:46:07https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Fatima6nddhttps://virgool.ir/@Fatima6ndd/《به-قربانت-شوم》-egbiykecbejtای ماه ِ شب های دلمای دلبر خوش مشربمای شکرین شیدا لبتای مشکِ عطرآگین تنتای جان فزا آن طُره اتای روح سزا آن تَرّه اتای آنِ من ای مالِ منای جانِ جانِ جانِ منای جانِ شیرین محفلتای عشق جاوید در دلتای کاش که من جانت شوماز جان و دل و یارت شومپیدا و پنهانت شوماز هر نظر خامت شومدر تار و پودت گم شومنیست شوم، دور شومگه به فدایت بشومگه چو غباری بر سرتناگه به قربانت شومگه چو نسیمی بر درتهی پای کوبانت شومگه چو نگاهی بر رختمبهوت چشمانت شومگه چو دلی در سینه اتخونت شوم، بودت شومگه چو دعایی بر لبت،ورد زبانت من شومگه چو صدایی در دلت،همواره همراهت شوم...ای وای اگر من گم شوماز سینه ات بیرون شوماز آن دلت رانده شوماز خانه ات بیرون شوماز شهر تو من دور شوم،از نورِ چشمم کم شود...از جان من کاسته شوداین دستِ من لرزان شوداین دیده ام گریان شوداین خانه ام ویران شود...این شادیِ من گم شوداین شور و ذوقم کور شوداین قلب من مجروح شوداین زخم هایم بیش شوداین عمرِ من درویش شوداین چشم، نا بینا شوداین شانه ام بی نا شود...این هستی هم بی ما شوداین زندگی بی جا شوداین جسم من بی جان شوداین جان من بی روح شوداین روح من بی راه شوداین راه من بی سو شوداین سوی من بی کو شوداین کوی من بی تو شود...بی تو شود، بی تو شود...گر چشم من بی نور شود ور دیده نابینا شودگر کوی من بی تو شود،ناگه به حیرانت شوم...ناگه به قربانت شومناگه به نابودی رومناگه با نابودی، روم...ای بودِ من، ای روح مننابود مکن، بی‌کس مکنتنهای تنهایم مکن...تا باری این جانِ منناگه به قربانت شود...🫠۲۴ ادیبهشت ۱۴۰۴#دختر_ماهFatimaFatimaThu, 21 May 2026 17:40:52 +0330https://virgool.ir/@Fatima6ndd/آشفته-mnatuppenubmشده یک بار به من گویی عزیز دنیا به کامت؟شده یک بار به من گویی به قربانِ چِشایَت؟تا که پایم را کمی من دور نهم از آن نگاهت،بغض و فریاد و دل آشوب میشود سهم صدایت...دوستم داری اما می‌زنی آسیب جانم را...دوستت دارم اما میکنی غمگین حالم را...دوستم داری ولی زخمی به جانم می‌زنی،دوستت دارم ولی هر شب دلم را میشکنی...تو نمی‌فهمی، نمی‌خواهی، نمی‌دانی کهمی‌زند خشم و عتابت به من آسیب کهتا که یک دم ببری صورتِ خویش سوی دگر،می‌رود هوش و حواس و دل و جان، کوی دگر...گر دمی در میان شب ندهی جوابِ من،مرگ می‌آید سراغم که تویی علاجِ منمی‌کنم تب، می‌شود آزرده باز این خاطرمنشوی شَر، بِبُری دل، بِبَری بارِ سفر از خاطرم...دور باد آن روز گر فرصتِ ما رفت ز دستتبا تمامِ خیر و شر ها دارمت من دوستت...#فاطیما#دختر_ماه 1403/04/01FatimaFatimaTue, 13 May 2025 16:18:02 +0330https://virgool.ir/@Fatima6ndd/معجزه-۲-uww2rehnrrltوقت خواب است و یار در بالینش خفته،شکر و صد شکر و ثنا که نزد من هست خفته🫠بگو ای یار که صد پیچش مو همره توست، از چه این ساز و غزل، جان فشانِ من و توست؟🫂آمدی صید دلم کردی و بردی همه امزان دم حتی اندکی برنیامد گله ام...😄سینه اکنون پُرِ پُر هست ز عشقت انگارآغوش اما نگاهش به تنت غمگین است...دل من رفت برایت نازنیا تو بخواب، که نگاهم به نگاه خفته ات زنجیر است...میزنم بوسه و صد بوسه به چشمت امامیدانم که سرآغازِ شبی سنگین است...میخورد باز هوای نفسش بر رُخ من🫠میزند باز هوای وُجُدش بر سر من...میفشارم تن عریان تو را در آغوشمیشوم من در همین دم مدهوش 🫠دوست دارم که سرایم بی درنگ من شعر راتا که برخیزی و تو گوش شوی، شعر مرا...میکشم دست از این شعر و از این نغمه و سازمیکشم دست به رویت بدین آغوشِ باز 🫂 ۱۴۰۴/۰۱/۲۶۰۵:۲۷#دختر_ماهFatimaFatimaTue, 13 May 2025 16:16:54 +0330https://virgool.ir/@Fatima6ndd/بدونِ-تو-بودن-cuse4r0j8nvjاز بدون تو بودن چه بگویم که به هر طرف نگاه کردم یاد تو افتادم...دراز کشیدم، چشمم به عروسک خرگوش کنار تخت افتاد...بلند شدم و چشمم به دسته گل خشک شده افتاد...در کمدم را که باز کردم چشمم به پوست آدامسی که با هم خوردیم افتاد...از قوتو های داخل کمدم که قرار بود برات بیارم و از شدت هیجان فراموش کرده بودم که نگویم...شب موقع مسواک زدن، حتی خمیر دندانِ کِرِست هم مرا یاد تو انداخت...حتی موقع خواب، بعد از باز کردن بافتِ موهایم، کش مویی که به دستت بسته بودی را از مو هایم جدا کردم‌‌‌... میدانی که هر چیزی و همه چیز مرا یاد تو می‌اندازد؟ با خودم عهد کردم که گر نیایی موهای بلندی که آن را برایم میبافتی از ته کوتاه کنم... چه خوب شد که هنوز کنارمی...چه خوب شد که موهایم هنوز بلند هست، چه خوب شد که خمیر دندانم هنوز کرست هست،چه خوب شد که هنوز گل ها، خرگوش، قوتوها و پوست آدامس سر جایشان هست،جان من! کنارم باش که بی تو مرگ است،کنارم باش که نباشی سخت می‌کاهد از جانم...کنارم باش و نگذار که باز بدونِ تو بودن را تجربه کنم...🫠#فاطیما#دختر_ماهFatimaFatimaTue, 13 May 2025 16:14:14 +0330https://virgool.ir/@Fatima6ndd/گفته-بودی-jxcnguqgfvpoگفته بودی باران ببارد می‌آییجان من! شهر را سیل برد پس کجا مانده‌ای؟گفته بودی می‌شویم خیس در زیر باراندست من گیری و برقصیم آنجا فراوانگفته بودی می‌آیی به زودی جان من!جان من رفت و باز نیامد جان من...گفته بودی می‌شوی تو آنِ من...پس کجایی تا سر نهم بر شانه ات؟گفته بودی صبر کن، خواهد آمد روزِ خوبساختم ز غوره، حلوا... کو روزِ خوب؟گفته بودی به سر آید این فراقپس چرا رفتی و نگرفتی از من سراغ؟جانِ من! سنگ دلی... رحم نداری تو به منعاشقت بودم و بودی ولی دست کشیدی تو ز من :)۱۴۰۳/۸/۳۰#فاطیما #دختر_ماهFatimaFatimaTue, 13 May 2025 16:13:26 +0330https://virgool.ir/@Fatima6ndd/من-بعدِ-تو-sbsq24ip3kswمن بعد تو دیگر منی نیستمآواره‌ی تنها ام و بار سفر بستممن بعد تو دیگر در این دنیا نمی‌گنجملبریزم از هیچ و تهی از آرزو هایممن بعد تو دیگر براستی هیچ و پوچ هستمچونکه برفت همه دار و ندارم ز دستم...من بعد تو؟ هرگز، عمرا، ابدا، بی شکرسماََ بدادم همه عمر و شباب از کفمن بعد تو دیگر در این دنیا نمی‌مانم غمگینم از خویش و غمگین تر از دیشبمن بعد تو هرگز نخواهم ماند سرزنده می‌‌میرم و میخوانند مرا عاشق دل‌مردهمن بعد تو افسرده ام، یخ زده ام،منجمدم در آرزوی لمس دستان گرمت من مانده‌اممن بعد تو دلتنگم و هر دم ز خیالت پُرمی‌زند همواره دلم این سو و آن سو پَر...دلبر نازم! بگذار که من به بودنت بنازم"من بعد تو، من بعد تو" را نگذار بنوازممن بعدِ تو کردنِ من نیست به جز لفظیورنه نمیگنجد بعدِ تو بودنم در وهمیمن بعد تو به که گویم دوستت دارم؟دور باد از من ببینم که ناگه تو را ندارمتو گویی دوستت دارم‌ نکن سردی تو با منندیدی سوختم این هست ز خاکستر منمن بعد تو سوختن و ساختن هرگز نتوانموای بر من وای بر زندگی ای که من توانمبعد تو زندگی کردن من نیست اصلا زندگیمینویسم نام آن را تا ابد من مردگی...۶ مهر ۱۴۰۳#فاطیما#دختر_ماهFatimaFatimaTue, 13 May 2025 16:11:59 +0330https://virgool.ir/@Fatima6ndd/جان-من-j7l3cnzjqbu4جان من جانان من🫠ای که هستی آنِ من🫂مینویسم دوستَت دارم ♥️بدانی رازِ من✨مینویسم همدمم، تاج سرم👑ماهِ شب های تارِ دلم🌕تو هستی قبله ام، دارایی ام🕋دین من، دنیای من🫠تو هستی تک پناه ام، ای که هستی سنگِ صبورم💎می‌شود بی تو حیران و سرگردان همه عمق وجودم🌪پس بمان برایم آرزویم 🥲♥️FatimaFatimaTue, 13 May 2025 16:10:15 +0330https://virgool.ir/@Fatima6ndd/دور-ترین-نزدیک-tdgowjmu8baaدوری ز مناما نزدیک... دور باشی ز من و نزدیک، من هرگز نمی‌هراسم،اما از نزدیک بودن های دور میترسم...دنیا را به من میدهی، وقتی نگاهت را مهمان چشمانم میکنی... من عاشق آن سیه کهکشانِ وسیع ام... نگاهبانِ دلیر آن برقِ تاریکیِ مطلقِ عمیق ام...آیا مرا به پاسبانیِ آن شهر تاریک می‌پذیری؟شهر تاریکِ نگاهت با نگاهم حرف ها دارد...آن هنگام که حلقه‌ی مرواریدگونه ای در چشمانت نشست، دلم هزار پاره شد...نگاهت میگفت میخواهم بمانم، نگاهم میگفت نرو... نگاهت میگفت حرف ها دارم، نگاهم میگفت بمان و بزن... نگاهت میگفت زمان کم آورده ام، نگاهم میگفت حرف بسیار دارم...سرانجام باید نگاه ام را از نگاهت میدزدیدم... نه به خاطر اینکه وقت رفتن فرا رسیده است! چرا که اگر بیشتر با آن نگاهِ سوزانده ات به چشمانم مینگریستی، چشمانم ذوب میشد و مروارید نگاهم دیگر نمی‌توانست مانند تو در چشمانم محفوظ بماند! بلکه بر روی گونه هایم روانه می‌شد...آری من از نگاه کردن به تو دست کشیدم زیرا میترسیدم چشم هایم بگرید، زیرا نمیخواستم آخرین تصویری که از من در ذهنت می‌ماند چشمان اشک آلوده ام باشد... اما نگاه پر بغضِ تو هنوز که هنوزه تیشه می‌زند بر جانم... هنوز که هنوزه هاله‌ی محوی که در چشم هایت بود، دست از تار و پود وجودم نمیکشد، گویی میخواهد تار و پودم را نیز در هم بتَنَد...بیا و به من قولی ده... بیا و بگو که باز می‌آیی... بیا و بگو که بار دیگر جوری برایم بخندی که آن چشمانت را به هنگام خداحافظی ز یاد برم...بیا بگو که باز جان خسته ام را در آغوش میگیری و به من وطنم را باز میگردانی...هنگامی که برای نخستین بار دست هایت مهمان تنم شد، مرگ را آرزو کردم!نه به این خاطر که حلقه‌ی دستانت را همچون حلقه‌ی دار میپنداشتم نه!!! از آن جهت که دیگر به آخرین آرزویم رسیده بودم... :)آری من دیگر آرزویی نداشتم...اما چنان کودکی که به آغوش مادر رفته است،چنان اسیری که به سوی وطن بازگشته است،چنان پرنده ای که ز قفس رَسته است،چنان ماهی ای که ز دام جَسته است،چنان مولانا که شمس را یافته است،من نیز در آغوش تو آرمیدم و آرامیدن خواستم...می‌شود مادر را به کودک بازگردانی؟می‌شود وطن را به اسیر بازگردانی؟می‌شود پرنده را برَهانی؟می‌شود ماهی را بجَهانی؟می‌شود مولانا را به شمسِ خویش بازگردانی؟می‌شود؟؟؟🥲باز بیا و بگذار که بشود...بگذار حلقه‌ی دستانت محکم تر از پیش چنبره زند بر جان من...بگذار سمع صدای قلبت باز دهد سامانِ من...وگر در روزی بارانی، گذر دوزم به راهت من،به یاد آرم به سرعت من، همان دیدار اول را...همان دیدارِ نابی که فراهم شد پس از یک عمر... پس از یک سال و اِندی روز، پس از سختی های جان سوز...هم اکنون با وجودِ خود، وجودِ ناوجودِ خود، من می‌خواهم دوباره ز عمق وجود،زند نم نم بارانِ آن روز بر وجود...می‌مانم تا آن روز من،منتظرت، منتظرت، منتظرت باز من...#فاطیما#دختر_ماهساعت ۳ بامداد، ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۳FatimaFatimaTue, 13 May 2025 16:04:43 +0330https://virgool.ir/@Fatima6ndd/معجزه-۱-owkih5ltzzzbباید از سمت خدا معجزه نازل بشود، که دلم، باز دلم، باز دلم، دل بشود...وقت خواب است و یار در بالین خفتهحیف و صد آه و فسوس که در برَم ننهفته...اگر آن یار که صد پیچش مو همره اوست،برساند خبری از دل خویش، میکنم جان خویش پیشکشش پيشاپيش...میکنم نای نگاه همره او، گر بزند نام مرا باز صدا، باز صدا، باز صدا...دل من اکنون مرده است سی نوای صدایش،کاش بگوید سخنی باز با آن صدای رسایش...همه‌ی مردمِ شهر خفته اند، یار نیز هم...چشم من باز و سخن می‌چکد از قلم، زار نیز هم...باز و زار و کار و دار در هم آمیخته شد... باز دلم چو باز با ناز در هوا گریخته شد...چشم من از فرط اشک در شعرم گسیخته شد...تا که یار گفت چه شده؟ پر زد و رفت، خشکیده شد...همه‌ی حرف دلم می‌شود جاری در شبزان جهت که هی دلم می‌کند زاری در شب...باز سوزش چشمان می‌رساند پایانِ شعر، باری هم کاش جانان برساند پایانِ سِهر...۸ فروردین ۱۴۰۳#فاطیما #دختر_ماهFatimaFatimaTue, 13 May 2025 16:03:01 +0330https://virgool.ir/@Fatima6ndd/دیدمش-f16p4eabhfdeدیدمش...خواستم به نزدیکش رومدیدمش، خواستم به آغوشش رومدیدمش خواستم بگویم که منم! اما به ناگه بد پشیمان من شدم،آن گام های آهسته ای را که به سمتش پیش بردم،ناگهان پیوسته بازگرداندم،ناگهان شعر نیما را به یاد آوردم: 《دیدمش، گفتم منم! نشناخت‌ او...》و به سرعت روی برگرداندم در دلم گفتم اگر گویم منم،او مرا نشناسد، من چه کنم؟ لا اقل اینگونه دلیلم این است،که او مرا این بار هم ندیدست...شاید یک روز که او را دیدم، این بار او نیز مرا ببیند...شاید که مرا صدا زند او این بارو من بگویم جانم دلم را صدها بار...آری شاید این بار،گوید سخن از زبانِ ما حضرت یار...#فاطیمــــــــــــا#دختر_ماهFatimaFatimaTue, 13 May 2025 15:57:19 +0330https://virgool.ir/@Fatima6ndd/فروغ-wq3qluu0bqdmمن از نهایتِ شب حرف میزنم/من از نهایتِ تاریکی.../ و از نهایتِ شب حرف میزنم.../ اگر به خانه ی من آمدی، برای من ای مهربان چراغ بیاور/ و یک دریچه که از آن،/ به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم.../ علت اینکه متن ام را با شعر فروغ فرخزاد شروع کردم را خوب میدانم؛ و در ادامه، شما نیز متوجه خواهید شد. اما اول بگذارید از ویژگی های دوست قدیمی ام برایتان بگویم که به فروغ فرخزاد، علاقه ی زیادی داشت.از ویژگی های بارز ظاهری اش میتوان با جرئت به چشم های سیاهِ همچون شب و گیرا اش اشاره کرد. از همان بچگی که با هم بزرگ شدیم، با این چشم های جذاب اش، همه را مجذوب خود میکرد. شاید از بچگی تا کنون، خیلی از لحاظ ظاهری فرق کرده است اما چشم هایش تنها چیزی بود که نه تنها تغییر نکرد، بلکه رسا تر و جذاب تر هم شد. چهره ی کاملا معمولی ای داشت؛ پوست سفید، موهای مشکی... قدش خیلی بلند نبود که بتوان گفت: قد بلند و رشید بود اما جزو قد کوتاه ها هم به حساب نمی آمد؛ بسیار معمولی... ولی همانطور که گفتم، چشم هایش بسیار تضاد خوبی با چهره ی معمولی اش برقرار می کرد و زیبایی خاصی به چهره اش می بخشید. موهای مشکیِ بسیار لختی داشت که همیشه کفری اش می کردند. هیچگاه یادم نمیرود که وقتی می خواستم با یکدیگر به مدرسه برویم، چقدر معطلِ این دختر میشدم تا موهایش را با زور به زیر مقنعه اش جا دهد. فقط خدا می داند که چقدر آن موقع ها از دستش حرص میخوردم و ناگفته نماند که او هم از دست موهایش خیلی حرص میخورد. در کل، دختر آرامی بود. اهل پر حرفی و شیطانی کردن که در آن زمان، مختص به سنِ ما بود، نبود. ولی وقتی سر صحبت از هنر و شعر و شاعری باز می شد، با شور و شوق خاصی به حرف های ما گوش می داد و تنها آن موقع ها بود که من پر حرفیِ این دختر را می دیدم. شاگرد اول کلاس نبود. ولی درسش آنقدری خوب بود که معدلش هیچگاه پایین تر از 18 نبود و بیشتر، اخلاقِ خوبش بود که باعث می شد در دلِ معلم ها جا باز کند، نه نمراتش. وقتی سر زنگ ادبیات بودیم، انگار که دنیا را به او داده باشند، با شور و هیجان به سخنان معلم ادبیات گوش فرا می داد. آنقدری که معلم هم متوجه علاقه ی او به شعر، و مخصوصا ((شعر نو)) شده بود. این امر باعث می شد که معلم ادبیات به او بیشتر توجه کند و انگار که فقط در این کلاس 31 نفره، تنها آن یک نفر شاگردش است، روی صحبت هایش با او بود و گویی فقط به او درس می داد! دلیل اینکه تا این اندازه به اشعار فروغ فرخزاد علاقه داشت را نمی دانم ولی هنوز که هنوزه گوش هایم از شعر های فروغ، که او برایم می خواند، پر است. آخرین شعر فروغ فرخزاد که قبل از مرگش آن را سروده بود را خیلی دوست داشت و در هر دفتری که به دستش می رسید آن را می نوشت. یقین داشتم که یکی از بهترین استاد های ادبیات می شود اما دفتر عمرش زود تر از آنچه فکرش را میکردم بسته شد ولی عشق و علاقه ی من به او، هنوز هم ستودنیست...پس از مرگِ او، آنقدر خود را در اشعار فروغ فرخزاد غرق کردم تا شاید بار به دوش کشیدن این غم، کمی از سینه ام برداشته شود. از آن به بعد، هر کجا که می رسم، این بار من این شعر را در همه جا مینویسم تا ثابت کنم او هنوز زنده است و در فکر و خیال من زندگی می کند... و این هم همان آخرین شعر فروغ فرخزاد، که دوستم فروغ، عاشق آن بود:دلم گرفته است،دلم گرفته است...به ایوان می روم و انگشتانم رابر پوست کشیده ی شب می کشمچراغ های رابطه تاریکندچراغ های رابطه تاریکندکسی مرا به آفتابمعرفی نخواهد کردکسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد بردپرواز را به خاطر بسپارپرنده مردنی است...#فاطیمــــــــــــاFatimaFatimaTue, 13 May 2025 15:54:31 +0330https://virgool.ir/@Fatima6ndd/من-کجا-جویم-تو-را-wnmhjje7fv3cمن کجا جویم تو را ای جانِ جان؟ که تو در جان منی... :)که شیرینیِ وصال، رنجِ دوری را ممکن می‌سازد...می‌خواهم بنویسم... می‌خواهم این بار هم برای تو بنویسم...میخوام پر شود اندوهِ دلتنگی ام در تک تک کلماتم...زیبای من! سردیِ زمستان، ملال آور است... بیا و لطفی بر حالِ منِ درمانده کن...بیا و قلبِ یخ زده ام را ها کن تا آه ز عمق آن بر نیاورم...بیا و دست های سردم را با گرمیِ دستانت لمس کن تا قلمِ سرد، ز دستم افتد و رنجِ دوری را بیش از این ننویسد...بیا و طره‌ ای از موهای افشانم را کنار زن تا بادِ سرد، بیش از این با آنها بازی نکند که سخت رقیبی است...بیا و با خود بهار را بیاور اما قبل از بهار...بیا که با آمدنت شکوفه می‌دهد قلبم حتی در زمستان...بیا که سخت به آمدنت محتاجم...زمستان۱۴۰۲ #فاطیمـــــ🌙ـــــــا#دختر_ماهFatimaFatimaTue, 13 May 2025 15:52:52 +0330https://virgool.ir/@Fatima6ndd/تنها-گلی-که-دوستش-داشتم-gkuhm1dqj8y0تنها گلی که دوستش داشتم خشک شد...نمی‌دانم چرا... در نگاه اول، خشک شدن گلِ من بی دلیل و بی مورد بود. آخر همیشه و در هر موقع به آن رسیدگی می‌کردم. مراقب خاکش بودم، مراقب نورش بودم که به اندازه ی کافی بتابد، هر روز به آن آب می‌دادم...آخر می‌دانید، گلِ من آبدوست بود. هنگامی که آن را خریدم، گل فروش گفت که عاشق آب است. باید مراقب باشی که آب آن به اندازه‌ی کافی باشد تا خشک نشود. از این رو بیشتر مراقبش بودم تا با کم آبی مواجه نشود.هر گاه دلم دچار ناآرامی می‌شد، به نزد آن می‌رفتم و با آن گفت‌ و گو و درد دل می‌کردم... حتی برایش موسیقی می‌گذاشتم. خلاصه، خیلی مراقبش بودم...ولی به طور اتفاقی، دیگر رشد نکرد و پژمرده شد...راستش را بخواهید، خودم احساس می‌کنم دلیل خشک شدن آن، توجه زیادی بود...گلِ من، یک گلِ معمولی نبود! حکمِ گلِ رزِ سیارک شماره‌ی ب۶۱۲ بود برای شازده کوچولو...و خشک شدن آن برای من بسیار سخت بود...اکنون که دقت می‌کنم متوجه می‌شوم که بیش از ظرفیتِ گل محبوبم به آن توجه کردم...بیش از ظرفیتش مراقبش بودم و بیش از ظرفیتش به آن آب دادم، چون دوستش داشتم...این برایم درس عبرتی شد تا ویژگی ای اخلاقی به نام《ظرفیت》را بهتر بشناسم که در انسان ها نیز به وفور احساس می شود.(پنهان ترین ویژگی اخلاقی آدمیزاد، 《ظرفیت》است. ظرفیت آدم ها به مرور زمان مشخص می‌شود. وقتی برای شناخت آدم ها صبر نداشته باشیم، در اندازه‌ی ظرفیتشان اشتباه می‌کنیم. آن وقت به کسی که فقط ظرفیت نگاه دارد، لبخند می‌زنیم.آن وقت به کسی که فقط ظرفیت ترحم دارد، محبت می‌کنیم.آن وقت با کسی که فقط ظرفیت یک سلام دارد، رفاقت می‌کنیم و...هر جای زندگی احساس کردید کسی بی دلیل رفتارش با شما تغییر کرده است، بدانید بیش از ظرفیتش با او رفتار کرده اید. بیشتر از چیزی که هست، به او بها داده اید.یادتان باشد! قبل از اینکه خودتان را، احساستان را و زندگیتان را برای کسی خرج کنید، اول ظرفیتش را بشناسید...) و من چه دیر، ظرفیت گُلم را شناختم و بیش از ظرفیتش به آن آب دادم...از حالا به بعد تصمیم می‌گیرم اول ظرفیت هر چیزی را شناسایی کنم و پس از آن احساساتم را در راه آن خرج کنم.شاید بعد ها گلی را جایگزین گل از دست رفته ام کنم یا شاید آنقدر منتظر بمانم تا گلم دوباره جوانه بزند و زندگی اش را از نو بگیرد... نمی‌دانم...اما تا آن روز، خودم را بهتر از خودِ اکنونم می‌سازم...از حالا به بعد، 《 هر گاه قلبم دچار نا آرامی می‌شود، به درون خویش فرو می‌روم.در درون هر انسان، یک جایگاه مقدس برای روح، یک مرکز معنوی، و یک نوای هدایتگر وجود دارد که به هنگام سکوت قادر به شنیدن می‌شود.چیز های بی معنی ای که در زندگی دنیوی ام رخ می‌دهد، به فراموشی خواهم سپرد...فراموش میکنم، می‌بخشم، از خود دور میسازم، و به رهایی می‌رسم...》 #فاطیمــــــ🌙ــــــاFatimaFatimaTue, 13 May 2025 15:49:09 +0330