https://virgool.ir/feed/@Fatemeh_Papiنوشتن، شکل دیگری از ماندن است؛ وقتی همه‌چیز اصرار به رفتن دارد.fa2026-11-12 03:48:17https://files.virgool.ir/upload/users/4932288/avatar/wIg7jx.jpghttps://virgool.ir/@Fatemeh_Papihttps://virgool.ir/@Fatemeh_Papi/آدم-جزئیات-بودن-wcnwifsvj96qمدتیه به همه‌چیز با دقت بیشتری نگاه می‌کنم و با خودم فکر می‌کنم: ده سال دیگه من کجا هستم؟ همه‌ی اینا سر جاشون خواهند بود؟ وجود خواهند داشت؟باید همه‌چیز رو خوب، با جزئیات به خاطر بسپارم؛ چون تمام اونچه وجود داره، موقتیه.نگاه می‌کنم به درختی که از پنجره‌ی اتاق پیداست؛ به حصار دور باغ، به دیوارهای سنگی و لبخندهای مادرم و چروک‌های گوشه‌ی چشم پدرم.من همیشه آدمِ به خاطر سپردن جزئیات بودم و در بیشتر مواقع، خودم رو این‌جوری آزار دادم.از تاریخ تولد آدم‌های رفته و نرفته‌ی زندگیم بگیر تا اسم دختری غریبه که تو هفت‌سالگیم بدون دلیل به صورتم سیلی زد.از گل‌های صورتی روی نعلبکی‌های ده سال پیش مادرم، تا دلیل گریه‌ی یکی از هزاران شبی که با گریه سر کردم.من آدمِ جزئیات بودم و می‌دونم آدمِ جزئیات بودن خوب نیست. گاهی چنان از فکر کردن و گریه کردن برای چیزای بی‌اهمیت زجر می‌کشی که دلت می‌خواد آدمِ بی‌خیال‌تری می‌بودی.#فاطمه_پاپی@tariik_channelFatemeh_Papi80Fatemeh_Papi80Thu, 10 Sep 2026 01:07:49 +0330