<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فاطمه علیجانی لشکریانی</title><link>https://virgool.ir/feed/@Fatemeh-alijani</link><description>روانشناس و روان‌درمانگر | پیروزی، شرق تهران | درمان اضطراب، افسردگی، مشاوره خانواده و زوج‌درمانی | نوبت‌گیری از طریق دکترتو</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:56:05</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4888619/avatar/pKypBi.jpg</url><title>فاطمه علیجانی لشکریانی</title><link>https://virgool.ir/@Fatemeh-alijani</link></image><item><title>۷ نشانه بیش‌فعالی در بزرگسالان؛ شاید تنبل نیستید، ADHD دارید</title><link>https://virgool.ir/@Fatemeh-alijani/۷-نشانه-بیش-فعالی-در-بزرگسالان-شاید-تنبل-نیستید-adhd-دارید-f4jnu4ov1cto</link><description>۷ نشانه بیش‌فعالی در بزرگسالان؛ شاید تنبل نیستید، ADHD داریدآیا برای شروع کارها انگیزه زیادی دارید، اما بیشتر آن‌ها نیمه‌کاره می‌مانند؟وسایل ضروری‌تان را مدام گم می‌کنید؟برای انجام یک کار ساده ساعت‌ها وقت می‌گذارید، اما ناگهان متوجه می‌شوید زمان از دست رفته است؟این رفتارها همیشه نشانه تنبلی، بی‌مسئولیتی یا بی‌برنامگی نیستند. گاهی ممکن است بخشی از نشانه‌های اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی در بزرگسالان یا ADHD باشند.بیش‌فعالی فقط مربوط به کودکان پرتحرک نیست. بسیاری از افراد تا بزرگسالی متوجه نمی‌شوند که مشکلات تمرکز، بی‌نظمی، اهمال‌کاری یا بی‌قراری ذهنی آن‌ها ممکن است به ADHD مربوط باشد.با این حال، مشاهده چند نشانه به معنی ابتلا به بیش‌فعالی نیست و تشخیص نهایی فقط باید توسط روان‌شناس یا روان‌پزشک انجام شود.بیش‌فعالی بزرگسالان چیست؟اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی یک اختلال رشدی عصبی است که معمولاً نشانه‌های آن از کودکی آغاز می‌شود؛ اما ممکن است تا سال‌ها تشخیص داده نشود.نشانه‌های ADHD در بزرگسالان همیشه به شکل دویدن، تحرک زیاد یا رفتارهای آشکار دیده نمی‌شوند. در بسیاری از افراد، بیش‌فعالی به شکل بی‌قراری درونی، افکار سریع، دشواری در مدیریت زمان، فراموشی و ناتوانی در ادامه‌دادن کارها ظاهر می‌شود.برخی افراد مبتلا ممکن است در موضوع موردعلاقه خود ساعت‌ها تمرکز کنند، اما برای انجام کارهای تکراری یا کم‌جذابیت با مشکل جدی روبه‌رو شوند.۱. کارهای زیادی را شروع می‌کنید، اما تمامشان نمی‌کنیدممکن است برای شروع یک پروژه جدید هیجان زیادی داشته باشید، اما پس از مدت کوتاهی انگیزه‌تان کاهش پیدا کند و سراغ فعالیت دیگری بروید.در این حالت، فرد معمولاً ایده‌های زیادی دارد، اما برای برنامه‌ریزی، اولویت‌بندی و به پایان رساندن کارها دچار مشکل می‌شود.البته نیمه‌کاره گذاشتن چند کار به‌تنهایی نشانه ADHD نیست. این الگو زمانی اهمیت پیدا می‌کند که به‌طور مداوم در زندگی تحصیلی، شغلی یا شخصی تکرار شود.۲. انجام کارها را تا آخرین لحظه عقب می‌اندازیداهمال‌کاری در افراد دارای نشانه‌های ADHD همیشه از بی‌علاقگی یا تنبلی ناشی نمی‌شود.گاهی فرد نمی‌داند کار را از کجا آغاز کند یا یک وظیفه ساده در ذهنش بسیار بزرگ و پیچیده به نظر می‌رسد. به همین دلیل شروع کار را به تعویق می‌اندازد تا فشار زمان او را مجبور به اقدام کند.ممکن است فرد بگوید:«من فقط وقتی تحت فشار باشم، می‌توانم کار کنم.»در واقع، ضرب‌الاجل نزدیک می‌تواند تمرکز را موقتاً افزایش دهد؛ اما ادامه این الگو معمولاً اضطراب و خستگی زیادی ایجاد می‌کند.۳. زمان از دستتان خارج می‌شودبرخی بزرگسالان مبتلا به ADHD در تخمین زمان مشکل دارند. ممکن است تصور کنند انجام کاری فقط ده دقیقه طول می‌کشد، اما یک ساعت درگیر آن شوند.گاهی نیز فرد آن‌قدر غرق یک فعالیت می‌شود که زمان، وعده غذایی، قرار ملاقات یا کارهای دیگر را فراموش می‌کند.این مشکل می‌تواند باعث دیر رسیدن مکرر، عقب افتادن برنامه‌ها و ایجاد سوءتفاهم در روابط شود.۴. وسایل و قرارهای مهم را فراموش می‌کنیدگم‌کردن کلید، کارت بانکی، موبایل، مدارک یا فراموش‌کردن قرارها برای همه اتفاق می‌افتد؛ اما در ADHD ممکن است این اتفاق به شکلی مداوم و مختل‌کننده تکرار شود.فرد شاید برای جبران این مشکل از چندین یادآور، تقویم و فهرست استفاده کند، اما باز هم بعضی کارها از ذهنش خارج شوند.این فراموشی معمولاً به کمبود هوش یا اهمیت‌ندادن مربوط نیست؛ بلکه می‌تواند با دشواری در حافظه کاری و مدیریت توجه ارتباط داشته باشد.۵. ذهنتان همیشه شلوغ استبیش‌فعالی در بزرگسالان ممکن است بیشتر ذهنی باشد تا جسمی.فرد احساس می‌کند چند فکر هم‌زمان در ذهنش حرکت می‌کنند. هنگام مکالمه، یک موضوع او را به موضوع دیگری می‌رساند و ممکن است رشته اصلی صحبت را گم کند.این شلوغی ذهنی گاهی خوابیدن، تصمیم‌گیری و تمرکز روی یک فعالیت را دشوار می‌کند.البته افکار سریع یا ذهن شلوغ می‌توانند در اضطراب، کم‌خوابی و برخی اختلالات دیگر نیز دیده شوند؛ بنابراین نباید صرفاً بر اساس این نشانه خودتشخیصی کرد.۶. به‌راحتی حواستان پرت می‌شودصدای پیام تلفن، صحبت دیگران، حرکت افراد یا حتی یک فکر ناگهانی ممکن است تمرکز شما را به‌هم بزند.برخی افراد برای انجام کار به سکوت کامل نیاز دارند، اما عده‌ای دیگر فقط در محیطی با موسیقی یا صدای پس‌زمینه می‌توانند تمرکز کنند.مشکل اصلی معمولاً ناتوانی کامل در تمرکز نیست؛ بلکه دشواری در هدایت و حفظ توجه روی موضوع موردنیاز است.۷. احساساتتان ناگهان شدید می‌شوندبعضی افراد دارای نشانه‌های ADHD ممکن است در تنظیم هیجان‌ها مشکل داشته باشند.یک اتفاق کوچک می‌تواند باعث عصبانیت، ناامیدی یا آشفتگی شدید شود. فرد ممکن است خیلی سریع واکنش نشان دهد و کمی بعد از رفتار خود پشیمان شود.حساسیت زیاد به انتقاد، تحمل پایین ناکامی و تغییر سریع خلق نیز ممکن است دیده شود؛ اما این نشانه‌ها اختصاصی ADHD نیستند و در شرایط روان‌شناختی دیگر هم رخ می‌دهند.تفاوت ADHD با اضطراب چیست؟اضطراب و ADHD در بعضی نشانه‌ها شبیه یکدیگرند. هر دو ممکن است باعث مشکل تمرکز، بی‌قراری، فراموشی و اختلال خواب شوند.اما معمولاً در اضطراب، ذهن بیشتر درگیر نگرانی، پیش‌بینی اتفاق‌های منفی و ترس است. در ADHD، مشکل توجه و مدیریت کارها ممکن است حتی زمانی که فرد نگرانی خاصی ندارد نیز وجود داشته باشد.این دو وضعیت همچنین می‌توانند هم‌زمان در یک فرد وجود داشته باشند. به همین دلیل، تشخیص افتراقی توسط متخصص اهمیت زیادی دارد.آیا آزمون‌های اینترنتی ADHD قابل‌اعتمادند؟آزمون‌های آنلاین می‌توانند فقط برای غربالگری اولیه مفید باشند. نتیجه آن‌ها به‌تنهایی تشخیص قطعی محسوب نمی‌شود.کم‌خوابی، اضطراب، افسردگی، فرسودگی شغلی، مصرف برخی مواد، مشکلات تیروئید و شرایط دیگر نیز ممکن است نشانه‌هایی شبیه ADHD ایجاد کنند.تشخیص حرفه‌ای معمولاً شامل بررسی تاریخچه کودکی، وضعیت تحصیلی و شغلی، روابط، شدت نشانه‌ها و میزان اختلال ایجادشده در زندگی است.چه زمانی بهتر است به روان‌شناس مراجعه کنیم؟زمانی مراجعه به متخصص اهمیت پیدا می‌کند که مشکلات تمرکز، بی‌نظمی یا فراموشی:به‌طور مداوم تکرار شوند؛عملکرد شغلی یا تحصیلی را مختل کنند؛باعث تنش در روابط شوند؛موجب اضطراب، احساس شکست یا کاهش عزت‌نفس شوند؛یا از دوران کودکی به شکلی در زندگی وجود داشته باشند.هدف مراجعه فقط دریافت یک برچسب تشخیصی نیست. ارزیابی درست کمک می‌کند علت اصلی مشکلات مشخص و راهکار متناسب با شرایط فرد انتخاب شود.آیا بیش‌فعالی بزرگسالان درمان می‌شود؟ADHD قابل‌کنترل است. بسته به شرایط هر فرد، درمان ممکن است شامل روان‌درمانی، آموزش مهارت‌های مدیریت زمان، تنظیم محیط، اصلاح الگوی خواب و در صورت نیاز ارزیابی دارویی توسط روان‌پزشک باشد.درمان شناختی‌رفتاری می‌تواند به فرد کمک کند الگوهای اهمال‌کاری، بی‌نظمی، افکار منفی و مشکلات تنظیم هیجان را بهتر مدیریت کند.جمع‌بندیفراموشی، اهمال‌کاری یا حواس‌پرتی همیشه به معنی بیش‌فعالی نیست. اما اگر این مشکلات به‌صورت مداوم زندگی روزمره را مختل کرده‌اند، بهتر است به‌جای سرزنش‌کردن خود، موضوع را دقیق‌تر بررسی کنید.ممکن است مسئله اصلی کمبود اراده نباشد؛ شاید ذهن شما برای تمرکز، برنامه‌ریزی و مدیریت زمان به روش متفاوتی نیاز دارد.نویسنده و بازبین تخصصی: فاطمه علیجانی لشکریانی، روان‌شناس و مشاوراین مطلب صرفاً با هدف آموزش عمومی تهیه شده است و جایگزین ارزیابی، تشخیص یا درمان تخصصی نیست.</description><category>فاطمه علیجانی لشکریانی</category><author>فاطمه علیجانی لشکریانی</author><pubDate>Sun, 12 Jul 2026 00:58:09 +0330</pubDate></item><item><title>اضطراب چیست و چطور می‌توان آن را درمان کرد؟ | روانشناس پیروزی تهران</title><link>https://virgool.ir/@Fatemeh-alijani/اضطراب-چیست-و-چطور-می-توان-آن-را-درمان-کرد-روانشناس-پیروزی-تهران-hxmf7mhhvvsu</link><description>اضطراب چیست؟اضطراب یک واکنش طبیعی بدن در برابر تهدید است. وقتی با موقعیت استرس‌زا روبرو می‌شویم، بدن ما سیستم هشدار خود را فعال می‌کند. این مکانیسم در طول تکامل انسان برای بقا بسیار مفید بوده است. مشکل زمانی شروع می‌شود که این سیستم هشدار بیش از حد حساس شود و در موقعیت‌هایی که خطر واقعی وجود ندارد نیز فعال شود.علائم اضطراب را بشناسیماضطراب فقط یک احساس ذهنی نیست؛ علائم جسمی هم دارد.علائم ذهنی:نگرانی مداوم و مشکل در کنترل آنافکار منفی و فاجعه‌پردازیتمرکز ضعیفاحساس خطر یا وحشت بدون دلیل مشخصعلائم جسمی:تپش قلبتنگی نفستنش عضلانیسردردمشکل در خوابآیا اضطراب قابل درمان است؟بله، قطعاً. اضطراب یکی از قابل‌درمان‌ترین مشکلات روان‌شناختی است. روش‌های علمی و اثبات‌شده‌ای مانند درمان شناختی-رفتاری (CBT) در اکثر موارد نتایج بسیار خوبی دارند. بسیاری از مراجعانی که با اضطراب شدید نزد من می‌آیند، پس از چند ماه درمان تحول چشمگیری را در کیفیت زندگی‌شان تجربه می‌کنند.چه زمانی باید به روانشناس مراجعه کنیم؟اگر اضطراب شما:بیش از شش ماه ادامه داردبا زندگی روزمره، کار یا روابطتان تداخل پیدا کردهباعث اجتناب از موقعیت‌های مهم زندگی شدهبا وجود تلاش، کنترلش سخت استوقت آن رسیده که از یک روانشناس کمک بگیرید.روش‌های کمکی در کنار درماندر کنار جلسات روانشناسی، این عادت‌ها می‌توانند کمک‌کننده باشند:تنفس دیافراگمی: چهار ثانیه نفس بکشید، چهار ثانیه نگه دارید، چهار ثانیه بازدم کنید. این تکنیک ساده سیستم عصبی را آرام می‌کند.محدود کردن اخبار: مصرف بیش از حد اخبار منفی یکی از عوامل تشدید اضطراب است.ورزش منظم: فعالیت بدنی اندورفین ترشح می‌کند و یکی از طبیعی‌ترین ضداضطراب‌هاست.خواب منظم: بی‌خوابی و اضطراب یک چرخه معیوب می‌سازند. خواب کافی این چرخه را می‌شکند.کلام آخراضطراب سیگنالی است که ذهن برای گفتن «به کمک نیاز دارم» ارسال می‌کند. دریافت این کمک نشانه ضعف نیست — نشانه آگاهی و شجاعت است.اگر در تهران، منطقه پیروزی یا شرق تهران هستید و با اضطراب دست‌وپنجه نرم می‌کنید، می‌توانید از طریق دکترتو نوبت بگیرید.فاطمه علیجانی لشکریانی — روانشناس و روان‌درمانگر | پیروزی، شرق تهران</description><category>فاطمه علیجانی لشکریانی</category><author>فاطمه علیجانی لشکریانی</author><pubDate>Wed, 03 Jun 2026 22:32:17 +0330</pubDate></item></channel></rss>