<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فاطمه یزدی زاده</title><link>https://virgool.ir/feed/@F.Yazdizadeh</link><description>سیاست‌گذاری علم و فناوری  |  پژوهش |</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 21:09:34</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/61314/avatar/kILm6M.png</url><title>فاطمه یزدی زاده</title><link>https://virgool.ir/@F.Yazdizadeh</link></image><item><title>عنوان کتاب سرگذشت ما</title><link>https://virgool.ir/@F.Yazdizadeh/عنوان-کتاب-سرگذشت-ما-hbnv84czkeou</link><description>ایده‌ی تکراری بسیاری از ما این است که اگه روزی، در زمانی دور و نامشخص، همه چیز بر وفق مراد بود و ابر و باد و مه و خورشید با هم همدست و همسو شدند، بنشینیم و داستان زندگی‌مان را بنویسیم. وقتی این ایده به ذهنمان می‌رسد، شاید چند واقعه‌ی مهم را به خاطر بیاوریم که حتما می‌بایست در زندگی‌نامه‌ی مان گنجانده شود. اما کلیت کتاب زندگی‌نامه‌ و عنوان و عکس جلد و تعداد صفحات و باقی چیزها کاملا مبهم است. اصلا به دلیل همین ابهام و سختی تصمیم‌گیری در رابطه با این چیزهاست که نوشتن آن را به زمانی نامشخص موکول می‌کنیم. اما چرا تصور کردن عنوان کتاب زندگی‌مان نیز کاری دشوار است؟ پاسخ من به این سوال این است که اغلب ما روایتی واحد از زندگی‌مان نداریم.فیلم‌هایی که از سرگذشت افراد می‌سازند و کتاب‌هایی که می‌نویسند؛ نتیجه‌ی چند انتخاب دشوار است. این که کدام بخش‌های زندگی فرد را دور بریزیم؟ (که شامل عمده‌ی روزها و اتفاقات است) و این که کدام جنبه‌های اخلاقی فرد را نشان دهیم؟ (که شامل خلقیات محدودی از وی است) و این که از بین تمامی القاب و عناوینی که می‌تواند این فرد را تعریف کند، کدام «یک» را انتخاب کنیم؟ (عناوین و القابی که می‌تواند، صفت یا شغل یا اینگونه موارد باشد.) همه‌ی این‌سوالات و حذفیات دشوار و انتخاب کردن‌های سخت، یک زندگی را با تمام جزییات و بالا و پایین‌ها و تناقضاتش، تبدیل به یک قصه یا روایت می‌کند. روایتی واحد که می‌تواند ما را به قدر اسطوره باشکوه کند، گرچه از واقعیت انسانی‌مان بکاهد.بیاییم ایده‌ی نگارش داستان زندگی را کنار بگذاریم؛ اصلا به همان زمان نامعلوم موکولش کنیم. ورای این آرزوی خام که شاید از جاودانگی‌طلبی‌مان نشأت می‌گیرد، من گمان می‌کنم که ما واقعا هر روز به روایتی از زندگی‌مان نیاز داریم. ما باید بدانیم که کدام قصه را زندگی می‌کنیم. بدانیم که برای چه بیدار می‌شویم و می‌خوابیم. برخی می‌گویند باید هر زمان آرزویی را در نظر بگیری و به دنبال آن باشی و به این شکل باانگیزه روزهایت را زندگی کنی. من گمان می‌کنم اینگونه زندگی کردن، با درد زیستن است. درد دویدن به سمت چیزی با اضطراب، درد احساس گناه برای لحظاتی که نمی‌دویم. من احساس می‌کنم، زندگی کردن قصه‌ی زندگی‌مان زیباتر است و آرامش‌بخش‌تر. این گونه اگر روزهایی مریض شدیم، حادثه‌ای پیش‌آمد و یا به دیواری برخورد کنیم، می‌دانیم که همه‌ی این‌ها بخشی از جذابیت‌های قصه است.شاید این روش به نظرتان بدیهی و ساده برسد، اما باید بدانید که به هیچ‌وجه چنین نیست. فکر می‌کنید ساده است، چون به نظرتان باری به هر جهت است، اما بدانید که وحدت این روایت و ثباتش است که مهم است و این ثبات است که می‌تواند به موفقیت شما منتهی شود. و خدا می‌داند که چقدر دشوار است که این روایت را در ذهن و قلبتان ثابت نگهدارید. این که از اثری که می‌خواهید در جهان بگذارید، دست نکشید.هر چیزی در این دنیا که با لجاجت و سکون همراه باشد، شکستنی خواهد بود. اگر به ثبات اشاره می‌کنم، بنا ندارم که اصلاح و جرح و تعدیل ذاتی این جهان را نادیده بگیرم، قطعا تجربیات مختلف روایت شما را از آن که به صورت کلی چه هستید و که هستید؟ تغییر خواهد داد. اما آنچه می‌خواهم حتما در نظر داشته باشید، این است که در هر زمان یکی از روایت‌ها را برگزیده و آن را اولویت قرار دهید و تا حد امکان از آن دست نکشید.روایت با هدف متفاوت است. شما اهداف خرد و کلانی را در زندگی دنبال خواهید کرد، اما روایت شما از زندگی‌تان می‌تواند منعطف‌تر و باشکوه‌تر از یک هدف باشد. روایت شما از زندگی‌تان می‌تواند به راحتی عنوان کتاب سرنوشتتان را مشخص کند. آن را بیابید و هر روز قدمی در مسیرش بردارید، این قدم‌های شما احتمالا بخش‌هایی باشند که کارگردان تصمیم می‌گیرد حتما در فیلم بیاورد.این روایت می‌تواند چندبعدی باشد، اصلا می‌بایست چندبعدی باشد تا بتوان نام زندگی‌نامه‌ی یک «انسان» بر آن نهاد. اما این ابعاد اگر بتوانند، «هم‌آهنگی» جذابی داشته باشند، آن زمان می‌توان قدم را فراتر از یک کتاب یا فیلم گذاشت. می‌توان سمفونی زندگی شما را نواخت!</description><category>فاطمه یزدی زاده</category><author>فاطمه یزدی زاده</author><pubDate>Sat, 16 Nov 2024 17:47:23 +0330</pubDate></item><item><title>آن زمان که جای سوزن انداختن نبود ...</title><link>https://virgool.ir/@F.Yazdizadeh/آن-زمان-که-جای-سوزن-انداختن-نبود-mos1s5tfhx79</link><description>کرونا خیلی چیزها را تغییر داد و دگرگون کرد.کم‌کم وادارمان کرد که نظم جدیدی را بپذیریم. حرم‌ها را بستند و حالا هم که دوباره باز کردند، دیگر همه چیز مثل قبل نیست. این روزها مردم در صف‌های مرتب و با فاصله از یکدیگر به ضریح نزدیک می‌شوند. دیگر خبری از آن جمعیت فشرده نزدیک ضریح نیست که گاهی یکی بین‌شان از فشار جمعیت غش می‌کرد و طعمه‌ی نگاهِ سرزنشگرِ زائران روشنفکرتری می‌شد که از فاصله‌ای دور در حال تحلیل قد و اندازه‌ی آداب زیارت و فرهنگ زائران بودند...دیگر خبری از آن جمعیت فشرده نیست و آن زائران روشنفکر از دیدن این صفوف آرام و مرتب به شدت حظ می‌کنند. وانگهی همان زمان که جای سوزن انداختن کنار ضریح نبود، همان زمان که گاهی صدای داد یا تذکر خادمان گوشت را آزار می‌داد، همان زمان که حفظ تعادل به خاطر حرکت‌های موج جمعیت سخت بود، همان زمان، وقتی کنار دیواری جا پیدا می‌کردی و نگاهت را به ضریح می‌دوختی و سفره‌ی دل را باز می‌کردی، از زیر چادر خانم کناری‌ات که روی سر کشیده بود، صدای مویه‌ی طولانی‌ای را می‌شنیدی، ناله‌ای که با «امام رضا به دادم برس» آرام می‌گرفت، ناله‌ای که نشان از دلی شکسته داشت، دلی که ناامید از همه جا آمده بود که فقط و فقط همین جا سفره‌اش را پهن کند، بغض شکسته‌ای که با تنها امیدش درد و دل می‌کرد، آن چنان لرزشی به قلب می‌انداخت که بند دل را پاره می‌کرد ... بغض تو هم می‌شکست و گره از قلبت باز می‌شد.آری آن زمان‌ها کنار ضریح امام رضا(ع) قلب‌های مجاور هم مثل گلدسته‌های منارجنبان بودند، قلبی می‌لرزدید و صدای استغاثه‌ای بلند می‌شد و باقی کار ...ما در بازکردن بند دلمان و قفل زبانمان نیز تنهایی کم می‌آوریم، ما انسان‌ها به هم بسته آفریده شدیم، هرچند هر کدام یک طرفی چادر بر صورت انداخته باشیم، لرزش قلب و ناله‌هایمان به هم وصل است، مثل همان گلدسته‌ها ...</description><category>فاطمه یزدی زاده</category><author>فاطمه یزدی زاده</author><pubDate>Tue, 15 Jun 2021 02:29:46 +0430</pubDate></item><item><title>تجربه من از کنکور ارشد</title><link>https://virgool.ir/@F.Yazdizadeh/تجربه-من-از-کنکور-ارشد-rvipofcvwnpk</link><description>تصمیم گرفتم تجربیاتم از مسیر کنکور ارشد مدیریت برای رشته‌ی سیاست‌گذاری علم و فناوری را بنویسم. به چند دلیل :۱- خودِ من به عنوان دانش‌جوی علوم پایه در اوایلِ مسیرم برای شرکت در کنکور علوم انسانی بسیار سردرگم بودم و شاید این مطلب بتواند برای دیگر کسانی که قصد مهاجرت از رشته‌های فنی یا علوم پایه به این رشته را دارند مفید باشد.۲ - این روز‌ها سوالات زیادی از من در این رابطه پرسیده می‌شود و ممکن است در پاسخ به هر نفر نکاتی را فراموش کنم ولی همه نکات این‌جا جمع بندی شده است.۳ - من زمان نسبتا طولانی به آزمون و خطا در راه‌های مختلف گذراندم که متفاوت با مسیر معمولِ اغلب داوطلبان است . از زمانی که تصمیم قطعی برای شرکت در کنکور ارشد برای رشته سیاست‌گذاری گرفتم تا زمانی که قبول شدم حدود ۲۵ ماه طول کشید و ۲ سال کنکور ارشد شرکت کردم که سال اول تقریبا آزمایشی بود، به همین دلیل مدت زمان زیادی راه‌های مختلف را تجربه کردم و دوست دارم راه‌هایی که از نظرم مفیدتر بودند به بقیه معرفی کنم.این کنکور یکی از گرایش‌های کنکور ارشد مجموعه مدیریت است . همان‌طور که اشاره شد، من مسیر را آرام و طولانی طی کردم ، در نتیجه نمی‌توان گفت از چه زمانی شروع و روزی چند ساعت مطالعه کردم. بعضی از مطالب را هم سال اول و هم سال دوم چندین بار خوانده بودم. اما به طور کلی می‌توان گفت که زمان درس خواندنم به شکل بسیار متمرکز از فروردین ۹۹ بود که با توجه به تمدید مکرر کنکور تا مرداد ۹۹ طول کشید و اجازه داد تا بعضی دروس را دوباره از اول مطالعه کنم . در ادامه به توضیح هر یک از درس‌ها می‌پردازم . من هم سال اول و هم سال دوم در آزمون‌های مدرسان شرکت کردم، سال اول فقط آزمون‌های جامع و سال دوم تمام آزمون‌ها. این آزمون‌ها برای من که نمی‌دانستم دروس مدیریتی را باید چگونه مطالعه کرد و برایشان تست زد، واقعا مفید بود.زبان عمومی و تخصصی :من برای زبان کتاب واژگان و گرامر زیر ذره بین را تهیه کردم. کتاب گرامر را در عرض سه چهار روز مرور کردم و کتاب واژگان را تا زمان کنکور تا حدود درس ۳۰ ام پیش رفتم و تمام نکرده بودم . برای زبان تخصصی کتاب مدرسان را گرفته بودم که چندان مفید نبود و اطلاعات خاصی نداشت. کلا درس زبان بیشتر به قوت و ضعف سابق شما بستگی دارد ، من تصمیم نداشتم زمان زیادی صرف زبان کنم. چون بازدهی زمان صرف شده برای آن بالا نیست و با سطح خودم به هدفم می‌رسیدم. مهم مهارت افزایی و افزایش سرعت در خوانش متن‌ها بود که در آزمون‌ها حاصل می‌شد.اصول و مبانی مدیریت از دیدگاه اسلام :سال اول برای این درس بسیار سردرگم بودم . منبع درس که کتاب مقیمی باشد، بسیار سنگین بود و اصلا پیش نمی‌رفت. بعد از چند بار تلاش نتوانستم بیش‌تر از یک فصل آن را مطالعه کنم. در نتیجه درس را مطالعه نکردم.سال دوم حدود بهمن یک کلاس یک روزه نکته و تست که برای کنکور دکتری بود شرکت کردم و متوجه شدم که برای تست‌های این درس سوالات کلی و تیپیکالی وجود دارد که لازم نیست برای پاسخ به آن‌ها کتاب مقیمی را مطالعه کرده باشید. یک پیشنهاد خوب این است که می‌توان کتاب ۲۰۰۰ تست اصول و مبانی مدیریت از دیدگاه اسلام را مطالعه کرد به این شکل که اول پاسخنامه را خواند و بعد تست‌ها را زد.تئوری های مدیریت :این درس تقریبا منطقی ترین و راه دست ترین درس کنکور ارشد مدیریت دولتی است . کتاب سیدجوادین و جلیلیان را چندین بار بخوانید و قطعا نتیجه مناسبی خواهید گرفت. من بعد از آخرین تمدید زمان کنکور کتاب بانک تست سیدجوادین و جلیلیان را نیز تهیه کردم و به سرعت فصول مهم آن را مطالعه کردم ، این کتاب برای گرفتن نتیجه بالاتر از متوسط کتاب بسیار خوبی بود و باعث تعمیق فهم مطالب مطالعه شده در کتاب اول می‌شد.مالیه عمومی و بودجه :این درس بدقلق‌ترین درس کنکور ارشد مدیریت دولتی است. من همچنان نمی‌دانم که برای کسب نتیجه خوب در آن باید چه کرد؟ سال اول چند فصل از کتاب مدرسان را مطالعه کردم و سال دوم کتاب مدرسان و کتاب مقیمی را کامل مطالعه نمودم ولی سوالات سال دوم واقعا مشخص نبود که از کجا طرح شده‌اند و در هر دو سال نتیجه مناسبی در این درس نداشتم . در مجموع در سال ۹۹ کسی که این درس را حذف کرده بود هم می‌توانست رتبه تک رقمی باشد.ریاضی و آمار :برای من که رشته دبیرستانم ریاضی بود این درس نیاز به مطالعه ویژه‌ای نداشت. برای ریاضی فقط یک سری نکات که سابقا بلد بودم مرور کردم و برای فصول ابتدایی آمار هم همین‌طور . برای فصول انتهایی آمار کلاس آمار و احتمال مهندسی دکتر شریفی زارچی را از سایت مکتب خونه دیدم و در یک کلاس سه جلسه‌ای نکته وتست آمار هم شرکت کردم. در مجموع این دروس وقت مستقل خاصی برای مطالعه از من نگرفتند فقط تست می‌زدم تا نکات را فراموش نکنم.اقتصاد خرد و کلان :مطالعه‌ی این درس نیز خیلی روان و راحت است . من درس مبانی اقتصاد را در دوران کارشناسی گذرانده بودم و برای کنکور کتاب‌های اقتصاد خرد و کلان نظری بسیار کافی و مناسب بودند . فقط من فصول انتهایی اقتصاد خرد را از کتاب نظری به خوبی نمی‌فهمیدم در نتیجه مباحث آن را از سایت khans Academy دیدم .مدیریت منابع انسانی :برای این درس من کتاب آرین قلی‌پور و فصل ۴ کتاب تئوری دکتر جلیلیان را مطالعه کردم و سوالات آزمون‌ها هم برای آن مفید بود ولی این درس ، درس جدیدی در این کنکور است به همین دلیل همچنان در حال تغییر و شکل گیری است . سایت modir.ir هم اطلاعات بسیار خوبی دارد. اگر این کنکور را شرکت کرده اید و نکات تکمیلی دارید، لطفا در نظرات این نکات را مطرح کنید تا شاید برای کسانی که قصد شرکت در این کنکور را دارند مفید باشند. اگر سوالی نیز دارید من در بخش نظرات پاسخگوی شما هستم .</description><category>فاطمه یزدی زاده</category><author>فاطمه یزدی زاده</author><pubDate>Sun, 13 Dec 2020 18:43:40 +0330</pubDate></item><item><title>این چشمان منتظر</title><link>https://virgool.ir/@F.Yazdizadeh/این-چشمان-منتظر-syocgl1dy277</link><description>مسیر پر پیچ و خمی برای شکل گیری هر نوع ارتباط بین فردی وجود دارد . مسیری که گاه پر تنش و پر از فراز و فرود است . ما به واسطه ی محبت یا نفعی که از ارتباط دریافت می کنیم ، تلاش می کنیم تا در جریان این مسیر بمانیم و تنش ها را تعدیل کنیم . عکس از فراخوان مسابقه عکاسی از پدربزرگ ها و مادربزرگ ها این روز ها که هم سن و سالان من به ندرت علاقه ای به تعامل صحیح با والدینشان نشان می دهند شاید نوشتن از شیوه های ارتباط با پدربزرگ و مادربزرگ بحث بیهوده ای به نظر برسد ، اما شاید کلید های این تعامل دشوار بتواند قفل های تعامل با پدر و مادر را نیز باز کند . از هنگامی که متولد شدید شما یک اولویت مهم و بخش شیرینی از زندگی آن ها بوده اید و اکنون نیز تقریبا مهم ترین دل مشغولی پدر بزرگ و مادر بزرگتان هستید ، به پاس این حجم از عشق و توجهی که از آنان دریافت کرده اید شایسته است که حداقل بخش کوچکی از وقت خود را به توجه به آنان اختصاص دهید . من از یک مسیر طی شده با شما سخن می گویم ، در زندگی این فرصت به من داده شد تا مدت کوتاهی با مادر و پدر بزرگ خود زندگی کنم و حالا می خواهم برای کسانی بنویسم که در ابتدای راهند. در نتیجه نکاتی که طی آزمون و خطا به دست آوردم و با موارد دیگر هم مقایسه کرده ام، بیان می کنم ، شاید به کارتان بیاید: قوای جسمانی سالمندان تحلیل یافته است ، درد جز همیشگی زندگی آن هاست . هنگام رو به رو شدن با سالمندان همیشه این نکته را مد نظر داشته باشید که قطعا در همان لحظه از یک یا چند درد جسمانی آزرده خاطر است اما با این وجود با شما با روی باز برخورد می کند . سالمندان زمان طولانی تری از من و شما به تجربه اندوزی پرداخته اند ، این تجربه ها ممکن است از نظر ما درست یا غلط باشد ولی بیان تجربه توسط آن ها به افزایش حس خود ارزشمندیشان کمک می کند، گوش دادن صبورانه ی شما کمک شایانی به این مساله است .  پدر بزرگ و مادربزرگ شما عموما چشم انتظارند . احساس تنهایی و دلتنگی برای دیدن فرزندان می کنند . اما بدانید که به واسطه ی ضعف جسمانی نمی توانند برای مدت طولانی میزبانی کنند . پس با تناوب زیاد به دیدنشان بروید و سعی کنید خودتان از خودتان پذیرایی کنید و بعد از حدود ۲-۳ ساعت بازگردید تا فرصت استراحت داشته باشند . برای هر بار که به دیدنشان می روید برنامه ای داشته باشید که سرگرم شوند . می توانید فیلم هایی که می دانید دوست دارند و می پسندند برایشان ببرید یا مواد اولیه غذایی که در پخت آن ماهر هستند ببرید و از آن ها بخواهید که در کنار شما به غذا بپزند و فوت و فن هایشان را به شما بیاموزند . آن ها را به عنوان هم صحبت به حساب بیاورید . این کلید طلایی ارتباط است . شاید تفصیل و جزییات برنامه زندگی شما را متوجه نشوند ولی با کمی تلخیص و ساده سازی حتما و حتما و حتما برایشان توضیح بدهید که با دنیا چندچندید و چه می کنید .گوش بدهید ، ذوق نشان بدهید و سوال بپرسید . اگر می بینید که ساکت هستند درباره ی گذشته از آن ها سوال بپرسید بگذارید خاطراتشان را تعریف کنند ، خود را درگیر صحبت هایشان کنید و سوال بپرسید . دنبال مقایسه ی شرایط خود با آن ها نباشید . دنبال درست و غلط روایت آن ها نباشید . اصلاح جهان و تاریخ را به زمان دیگری موکول کنید !از هر فرصتی برای القای حس خود ارزشمندی به آن ها استفاده کنید . بخش مهمی از حس خود ارزشمندی مادربزرگ و پدربزرگ ها وابسته به شماست . این که می توانند برای نوه شان غذای دلخواه او را درست کنند . این که می توانند از او میزبانی کنند . این که می توانند تجربیاتشان را به او منتقل کنند . همه ی این تلاش هایشان را عاشقانه بپذیرید و به آن ها محبت کنید . از گلایه هایشان خسته نشوید و واکنشی نشان ندهید که منعکس کننده ی خستگی و ملال شما باشد . بخش مهمی از گفت و گوی سالمندان گلایه از درد یا بی توجهی فرزندان و نوه هاست . این ها سختی هاییست که تمام روز با آن دست و پنجه نرم می کنند و این گلایه ها بازتاب کوچکی ازین درد های جسمی و روحی است پس نگذارید برایتان طوری تکراری و خسته کنند شوند که اصلا آن ها را نشنیده بگیرید و واکنش مناسب نشان ندهید . برایشان هدیه های کوچک بخرید . حس خوب هدیه گرفتن سن و سال نمی شناسد ولی ما گاهی گمان می کنیم که هدیه های کوچک در شان مادربزرگ و پدربزرگمان نیست یا این که شاید سلیقه آن ها را ندانیم . حساسیت زیاد به خرج ندهید .  یک دسته گل نرگس یا حتی یک سینی کوچک می تواند زندگی سالمندی را رنگی کند .مادر و پدر بزرگ ها عموما توقعاتی دارند که آن ها را به شکل صریح بیان نمی کنند اما برآورده نشدن آن ها باعث ناراحتیشان میشود ، توقع کمک کردن بخش مهمی از آن است . اصولا به شکل مستقیم از شما درخواست کمک نمی کنند ، پس آماده و هوشیار باشید تا هر نیازی که دارند به سرعت رفع کنید یا به سمت هرکاری که می روند ، در آن کار به آن ها کمک کنید ، پیش از این که مجبور باشند غرور خود را بشکنند . آن ها را در تجربیات مجازی و اینترنتی خود سهیم کنید . نگویید که متوجه نمی شوند . نیازی نیست تفاوت توییتر ، اینستاگرام ، اینترنت و ... را بدانند . با کمی تلاش و ساده سازی می توانید درباره ی اخبار و اتفاقات فضای مجازی با آنان گفت و گو کنید و اتفاقا بسیار همدل و همراه خواهند شد، مثلا همه را اینترنت صدا کنید . اگر چیز جالبی در گوشی تان می بینید حتما و حتما آنان را نیز در آن سهیم کنید و برای مشارکت و فهمشان از ماجرا  تلاش کنید . مثلا  آن ها را در جریان خرید های اینترنتی خود و سایر استفاده های مفید از فضای مجازی قرار دهید ، با پدربزرگتان از اخبار منتشرشده در توییتر صحبت کنید ، از آن ها بخواهید که به خیریه ها به صورت اینترنتی کمک کنند و ... . گاهی برای کم شدن زحمتتان سوالات آنان درباره ی تکنولوژی را نادیده می گیرید در صورتی که با اندکی تلاش از نتیجه شگفت زده خواهید شد . درک و همدلی بین شما به شدت افزایش پیدا خواهد کرد و مادر بزرگ و پدربزرگتان دیگر اینترنت و گوشی شما را به عنوان رقیب جدی خود در دریافت توجه شما نمی دانند ، بلکه هر دوی شما در حال سرگرم شدن و استفاده از آن ابزار ها  هستید . این نکته را برای تمام تعاملاتتان به خاطر داشته باشید هیچ درک و مفاهمه و تعامل لذت بخشی بدون تلاش و گفت و گو حاصل نمی شود . در پایان تاکید می کنم که این نظرات حاصل تجربه شخصی است و تخصصی نمی باشد . اما به نظر می رسد می توان از کلیت این روش ها در شرایط مختلف استفاده کرد .</description><category>فاطمه یزدی زاده</category><author>فاطمه یزدی زاده</author><pubDate>Sun, 16 Aug 2020 21:19:33 +0430</pubDate></item><item><title>Brexit : the uncivil war - محتاط یا مشکوک</title><link>https://virgool.ir/@F.Yazdizadeh/brexit-the-uncivil-war-محتاط-یا-مشکوک-sgdozmbtfgmb</link><description>دامینیک کامینگز ( بندیکت کامبربچ )فیلم با ادعای بزرگی شروع می شود و به ما می گوید که قصد افشای پشت پرده ی پیروزی کمپین خروج از اتحادیه ی اروپا در رفراندوم سال ۲۰۱۶ را دارد.اما در ادامه آن چیزی که از پشت پرده می بینیم از یکی ، دو نکته ی محافظه کارانه خارج نیست . رهبر کمپین «خروج» ، دامینیک کامینگز ، فردی باهوش و ساختارشکن نشان داده می شود ، از طرفی رهبر کمپین «ماندن» فردی متخصص و دغدغه مند است که به فرزندانش اهمیت می دهد و نگران آینده ی آن ها در این کشور است . دوطرف این ماجرا سیاه و سفید نیستند ، حتی خاکستری هم نیستند ، گویا هر دوی شان ویژگی های خوبی دارند و هردو فقط به پیدا کردن راهی سریع برای همراه کردن مردم با خود و پیروزی در انتخابات فکر می کنند در نتیجه به وضع و نیاز مخاطب خود می نگرند نه به حقیقت . با این که تکیه فیلم روی کمپین «خروج» است اما به دلیل این شکلِ شخصیت پردازی شاید بتوان این فیلم را فیلمی محتاط دانست . از طرفی ماجرای برکسیت همچنان در بریتانیا ادامه دارد و بعضی تبعات پیش بینی شده ی آن هم اکنون اتفاق افتاده اند . به نقل از یورونیوز مهاجران اروپایی در حال خروج از اروپا هستند و مهم ترین دلیل این اتفاق ، رای مردم بریتانیا بر خروج از اتحادیه ی اروپاست . از طرفی آمار ها نشان می دهند که هر روز تعداد کمتری از کارگران ارزان قیمت اروپایی به بریتانیا مهاجرت می کنند . پوند سقوط بی سابقه ای را تجربه کرده است . دیوید کامرون و ترزا می استعفا دادند. جرمی کوربین ، رهبر حزب کارگر بریتانیا ، هم اکنون در حال تلاش برای عقب افتادن برکسیت است . بوریس جانسون ، نخست وزیر فعلی انگلستان ، از موافقان برکسیت است . در نتیجه نمایش چنین فیلمی که به نظر می رسد قصد تخریب هیچکدام از طرفین را ندارد و اطلاعات زیادی هم از پشت پرده به ما نمی دهد درسال ۲۰۱۹ چه دلیلی می تواند داشته باشد ؟ این همان چیزی است که من را به هدف ساخت فیلم مشکوک می کند . اما چیزی که برای من حین دیدن فیلم جالب بود ، دنبال کردن سرنخی است که در اقصی نقاط جهان جلب توجه می کند ، آن را «ساختار شکنی» می نامم و به گمانم اقتضای گریزناپذیر پست مدرنیسم است.دامینیک ساختارشکن است و فیلم مردم را خسته از ساختار نشان می داد . تنها نقش های مضحک ، مهره های سنتی ساختار سیاست بریتانیا هستند . کسانی که سال هاست بازی را شروع کرده اند و تجربه دارند. فیلم نشان می دهد که شباهت ترامپ و بوریس جانسون فقط ظاهری یا رفتاری نیست بلکه جانسون با طرفداری از برکسیت و دادن شعار هایی که تنفر از مهاجران را به رسمیت می شناسد ، شباهت های بیشتری به ترامپ دارد . به نظر می رسد در جهان آینده دیوار ها ی بین ما بلندتر خواهند شد ، نفع طلبی ماست یا شکست جهانی شدن ؟ هرچه که هست احتمالا سیاهی و نفرت بیشتری بیافریند .خشم و نفرت آزاد شده ی مردم و هرج و مرجی که در ادامه ی فیلم شاهد آن هستیم ، نتیجه ی خستگی از ساختار هاست . دامینیک که خود فردی ساختارشکن است این را به خوبی می داند و از آن استفاده می کند و کسانی که نمی خواهند رای بدهند و مخالف ساختار و کشورند به پای صندوق می کشاند ، راه های سنتی پیروزی در انتخابات را کنار می زند و با تبلیغات در شبکه های اجتماعی به نتیجه می رسد ؛ او پیروز است و باهوش ولی پاکدست ، دغدغه مند و متخصص نیست ، از اقلیت ها حمایت نمی کند و از کراهت مردم بریتانیا نسبت به ورود مهاجران از ترکیه سو استفاده می کند. از اعداد و آمار ها بدون توجه به منبعشان فقط به عنوان استعاره استفاده می کند. همان طور که در دیالوگی مربوط به چند سال بعد از رفراندوم در پاسخ به هدفش از کمپین «خروج» می گوید: من فقط قصد ریست کردن سیستم را داشتم تا درست شود. نتیجه گیری فیلم سردرگم است چون دامینیک سردرگم است . او صداهایی ناشناخته می شنود ، دائما می ایستد و به کاخ باکینگهام خیره می شود ، گویی به شکلی مبهم به انگلستان علاقمند است اما فقط تا شکستن ساختار ها را بلد بوده ، تا پیروزی در رفراندوم و تا برکسیت .</description><category>فاطمه یزدی زاده</category><author>فاطمه یزدی زاده</author><pubDate>Sun, 25 Aug 2019 00:53:58 +0430</pubDate></item></channel></rss>