<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های الهه</title><link>https://virgool.ir/feed/@Er.yousefi</link><description>محتوا نویسی که دوست داره بازاریاب محتوایی همیشه خوشحال بشه :)</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:05:20</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/123351/avatar/HPfRTe.png</url><title>الهه</title><link>https://virgool.ir/@Er.yousefi</link></image><item><title>بعضی روزا زورم نمیرسه</title><link>https://virgool.ir/@Er.yousefi/چی-میشه-دلمون-میگیره-teoed1ljtds1</link><description>من روبروی تختم کلی جمله مثبت و انگیزشی نوشتم که وقتی بیدار میشم ببینم. حتی سعی میکنم قبل صبحونه آهنگی که بهم حس خوب میده گوش کنم دوش آب سر بگیرم....با لبخند آماده بشم برای اتفاقات روز جدیدتا  اتفاقات روزای قبل یا حتی خوابی که دوسش نداشتم نتونه روزمو ازم بگیرهتمام سعیمو میکنماما بعضی روزا میبینم دارم الکی زور میزنمزورم نمیرسه.برمیگردم تو تخت.اینبار جای اهنگNickelback اهنگ شجریان تو اتاق پلی میشه و بله درست حدس زدید آبادیمو سیل میبره.شجریان میخونهگریه را به مستی بهانه کردم....اون وسطا مامانم سعی میکنه خالطور پلی کنه اما اونم موفق نمیشه.کتابمو باز میکنم رزه آوسلندر میگه خورده‌ایمنوشیده‌ایمبا شگفتی به تماشای ستاره‌ها نشسته‌ایمچند نفری را دوست داشته‌ایمکمی اعتراض کرده‌ایمکمی زندگی کرده‌ایمکمی دیگر نیز زندگی خواهیم کرد...زندگی خواهیم کرد اما تا کجا.فک  کنم دارم اینبار به جمله عزیزم میرسم که میگفت بدون عشق نمیشه.نکنه واقعا نشه؟اره باید اعتراف کنم اخه من تا همینجاش بلد بودم.اصن نمیدونم چی میشه که آدم عشقو تجربه میکنه.به قول نازنین هاتفی فقط عشقو از زبون عزیز بلدمعزیز که پُشتی ها و قالیچه ی ایوونو جمع میکرد، نشستم رو میله ها و پرسیدم: چرا جمع میکنی عزیزجون؟گفت: مادر ! برگا میریزه رو قالیچه، تمیز کردنشون سخته، کلافم میکنه!یه نگا به موها حنابستش میندازم و یواش میگم: مامان میگه اونموقع ها تا وسطای پاییز که هوا سرد شه، بساط ایوون پهن بود.- اونموقع ها این شکلی نبود مادر ! …که پاییز میشه تنگ غروبی دلت میخواد از غصه بترکه.پاییزاش یه شکل دیگه بود. شبا میشستیم دور هم انار خورون، گل میگفتیم، گل میشنفتیم. آقا جونت که رفت، دیگه پاییز اون پاییز نشد.نگاش میکنم؛ روسریشو میگیره جلو صورتش و ریز میخنده: یادش بخیر یه بار زهرا سادات نشست انار دون کنه براش. گفت بده مادرت !… انار با عطر دستا مادرته که خوردن داره..میخندم باهاش: پس آقا جونم ازین حرفا بلد بود!لپای بی جونش گل میندازن: اون موقع مثل الان نبود مادر !… دوس داشتن ورد زبون جوونا باشه. اون موقع ها دوست داشتنو دون میکردن توو کاسه انار، گلپر میپاشیدن سرش..آقاجونت که میخورد و میخندیدپاییز نبود دیگه بهار میشد.......</description><category>الهه</category><author>الهه</author><pubDate>Sun, 26 Jan 2020 23:15:35 +0330</pubDate></item><item><title>اولین ها همیشه قشنگ و کمی سخت بودن</title><link>https://virgool.ir/@Er.yousefi/اولین-ها-همیشه-قشنگ-و-کمی-سخت-بودن-ygewqutbgujs</link><description>خیلی وقته ویرگول میشناسم.خیلی وقتم هست دوست دارم بیام بنویسم اما....اولین ها همیشه برای من قشنگترین و سخت ترین بودن.همیشه حساس بودم رو اولین.همیشه میگفتم نه این اولین بار میبینمش باید بهترین باشمهمیشه میگفتم این اولین محتوای من برای این شرکته پس باید بی نقص و عالی باشهیا مثلا اولین هایی که شاید یادمون نیاد مثل اولین باری که راه رفتیم.اولین باری که به یکی گفتیم دوسش داریم یا حتی اولین بوسه.شاید انقدر این اولین ها رو برای خودم بزرگ کردم تا مانع انجام خیلی از کارهایی شد که دوسشون داشتم.حس میکنم ماها تو اولین بارها خودمون نیستیم یا شایدکمی فاصله داریم با خودمون.وقتی کسی رو برای اولین بار قرار ببینیم بهترین ورژن ما برای اون قرار میره.ورژنی که دوست داریم باشیم تا اونیکه هستیم.یا حتی روز مصاحبه کاری یا اولین روز کاریمون.شخصیت کاری ،قوی و خستگی ناپذیرمون سرکار حاضر میشه.من خودم هیچ وقت برخورد و شخصیت طرف مقابل تو اولین ملاقات یادم نمیره.شاید این اشتباه باشه چون زندگی ما ادما  روزانه پر از اتفاقاتیه که مارو در لحظه تحت تاثیر قرار میده.شاید قبل اینکه ببینمش خبر بدی شنیده باشه یا حتی وقتی داشته پیاده به سمت کافه میومده ماشین تو خیابون با سرعت زیاد رد شده و تموم ته مونده بارون شب قبل رو لباسش پاشیده....</description><category>الهه</category><author>الهه</author><pubDate>Sun, 19 Jan 2020 18:18:39 +0330</pubDate></item></channel></rss>