<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Emad</title><link>https://virgool.ir/feed/@EmadOr</link><description>خطر!!!! احتمال رویارویی با انسانی ناخوشایند...به افراد خردسال، مسن و کسانی که بیماری قلبی دارند توصیه نمی شود.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:00:57</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/45432/avatar/A6vgvw.png</url><title>Emad</title><link>https://virgool.ir/@EmadOr</link></image><item><title>بعد از عمری (آغازی برای یک آغاز)</title><link>https://virgool.ir/@EmadOr/بعد-از-عمری-آغازی-برای-یک-آغاز-vww30ws7esae</link><description>یادم نمیاد آخرین باری رو که همچین جایی چیز میز نوشتم. یادش بخیر...نوجوون بودم که تو فروم ها پُست میذاشتیم و انگار یه دنیا می خوندنش. حتی بعد تر ها هم که یه وبلاگ نقلی اجاره کردم و توش زندگی می کردم یادم نمیاد چه حسی داشت. شاید حسی که الان دارم. ولی حتی الان هم نمی دونم چه حسی دارم حتی همین الان که چاووشی داره تو گوشم می خونه: نه جیک جیک مستانه ات....نه سردی زمستانت...رجوع کن به دستانت... چه روز های بسیاری....چه ظلم ها روا کردی ....به دست های بسیاری.... شبانه مرد گاری چی... به شانه میکشد خود را..... اگر که مادیان خسته.... اگر طناب هم پاره.... درون مرد همواره....کشیده میشود باری....و بعد صدای بم و معرکه اش که می پیچه توی گوشم و من دلم میخواد براش بمیرم...من برای این صدا، برای این مریض حالیش می میرم. بگذریم. نوشته اولم خیلی هردمبیل شد. شد که شد...همینه دیگه...مگه آدم باید حرف خاصی بزنه...زیاد یاوه میگویم...گره بزن زبانم را...زیاد از تو می نوشم... بگیر استکانم را...بگیر هر چه را دارم...ببخش هر چه را داری. یا علی مدد</description><category>Emad</category><author>Emad</author><pubDate>Thu, 09 May 2019 01:08:28 +0430</pubDate></item></channel></rss>