https://virgool.ir/feed/@Eli_rمن آوارگی را به جانم خریدم که فارغ بمیرمfa2026-11-11 12:54:42https://files.virgool.ir/upload/users/4564001/avatar/72Aq1Z.jpghttps://virgool.ir/@Eli_rhttps://virgool.ir/@Eli_r/قریبِ-غریب-m5lk8z1x8chbقریبم و غریبِ تومحرمم و بیگانه توهمدمم و وحشیِ توانیسم و مهجورِ تویارم و اجنبیِ توخاموشم و فریادِ توسکوتم و ناطقِ توفریادم و بی‌صدایِ توناله‌ام و خاموشِ توغمم و شادمانِ توخنده‌ام و گریانِ توشکفته‌ام و پژمرده توبهارم و خزانِ تواشکم و لبخندِ تووصالم و فراقِ توعشقم و نفرتِ تودلبرم و دلگیرِ تونازم و نیازِ توکافرم و ایمانِ تواسیرم و آزادیِ توحسرتم و آرزویِ توزنده‌ام و مرده تومرگم و هستیِ توحیاتم و فانیِ توباقی‌ام و زوالِ تونیستم و هستیِ تووجودم و عدمِ توجانم و جان‌ستانِ توظلمتم و نورانیِ توروشنم و تاریکِ توشبم و روزِ توآفتابم و سایه توآتشم و آبِ توحریقم و بارانِ توشیرم و اسیرِ توپلنگم و شکارِ توگرگم و میشِ توسلطانم و گدایِ توغنی‌ام و محتاجِ توگمم و پیدایِ توقریبم و بعیدِ توتشنه‌ام و سیرابِ توخفته‌ام و بیدارِ توبی‌قرارم و قرارِ توآغازم و پایانِ توظاهرم و باطنِ توعزیزم و ذلیلِ تومغرورم و خوارِ توتقدیرم و اختیارِ تودیروزم و فردایِ تولحظه‌ام و ابدِ تودردم و درمانِ توامیدم و یاسِ تودیوانه‌ام و عاقلِ توزخمم و مرهمِ توخارم و گلِ توشمعم و پروانه توموجم و ساحلِ توبارانم و عطشِ توابرم و آفتابِ توراهم و بی راهِ توشاید تمامِ قصه همین باشد؛این‌که برای تو،همان باشم که نیستمو همان نباشم که هستم.نزدیکِ دورِ تو؛قریبِ غریبِ توEliEliTue, 27 Oct 2026 01:51:04 +0330https://virgool.ir/@Eli_r/من-بعد-از-تمامِ-من-uivicwadb8bcنمی‌دانم با این همه «نمی‌دانم» چه کنم.گریه کنم؟بخوابم؟فراموش کنم؟یا صبح،لباسِ آدمی را بپوشمکه انگار هیچوقتهیچ‌ اتفاقیدر زندگی‌اش نیفتاده؟این زندگی، چه مضحک است؛هر شبخودت را از زیر آوارِ خودت بیرون بکشی،گرد و خاکت را بتکانی،لبخندت را سر جایش بگذاریو صبحطوری راه برویکه هیچ‌کس نفهمددیشب،تکه های خودت راگوشه‌ای جا گذاشتی.مدت‌هاستدارم خودم را جمع می‌کنم،از این گوشه،از آن گوشه،از میانِ روزهاییکه هر کدامچیزی از من بردند و رفتند.یک‌بار حوصله‌ام کم آمد،یک‌بار امیدم،یک‌بار دلمو عجیب‌تر اینکههیچ‌کس نمی‌پرسداین آدمی که هر روزمحکم‌تر از دیروز ایستاده،چند بارقبل از ایستادنروی زمین افتاده؟می‌گویند روز ها که بگذرند، درد هم آرام می گیردو من حالا نمی‌دانماین آرامشی که در من می‌بینینشانه‌ی خوب شدنِ من استیا فقط خستگیِ کسی‌ستکه دیگر از جنگیدن با خودشدست کشیدهزمان فقطاز تیزیِ درد کم می کند؛درد می‌ماند،فقط آرام تر،عمیق تر،بی صدا تر،بعضی شب‌هاهیچ اتفاقی نیفتاده،هیچ خاطره‌ای بیدار نشده،هیچ خبری نرسیده…دلت برای هیچ‌چیز تنگ نیست،اما بازچیزی در سینه‌ات سنگینی می‌کند؛چیزی که نه اسم دارد،نه دلیل…فقط هستبرای چیزی که حتی نمی‌دانم چیست؛دلم می گیردمی‌فهمی؟بعضی غم‌هااسم ندارند؛فقط می‌آیندو جایی عمیق در تو می‌نشینند؛آن‌قدر عمیقکه نه اشک بیرونشان می‌آورد،نه حرف آرامشان می‌کند.فقط می‌مانندو تا صبحتو را تماشا می‌کنند.و تو دوباره به خودت می‌گویی:چیزی نیست…«صبح بهتر می‌شوم»و صبح می‌آید،اما آن «بهتر»انگار همیشهیک صبح از تو جلوتر است.می‌شود فردا،بعدتر می‌شود پس‌فردا،پس‌فردا می‌شود «یک روز»…و آدم چه آرامعمرش را می‌گذاردپای چیزی کهقرار بود فقطیک روز دیرتر برسدهمیشه فکر می‌کردمحالِ من موقتی‌ست؛یک روز تمام می‌شود،یک روز سبک‌تر نفس می‌کشم،یک روز دوباره خودم می‌شوم.بعد دیدمآن «یک روز»آرام‌آراماز تمامِ تقویمم گذشت.من هنوز همخودم را جمع می‌کنم؛هر بارکمی سخت‌تر،کمی آرام‌تر،کمی غریبه‌تر با خودم.کسی نیستبگوید «بیا، من هستم»؛پس خودم را جمع می‌کنم؛تکه‌هایم را،سکوت‌هایم را،آن قسمت‌هایی از خودم راکه هر بارکمی بیشتر جا می‌مانند.بعد بلند می‌شوم،لبخند می‌زنمو میانِ آدم‌ها راه می‌روم؛با دلی کههر روز چیزی به وزنش اضافه می‌شودو صورتی کههر روز بهتر یاد می‌گیردهیچ‌چیز را لو ندهدشاید تمامِ این درد همین باشد؛زخمی که بسته نمی شود،فقط دیگر خون نمی دهدو آرام‌آرامکَم شوی،گُم شوی،از خودت دور شوی،و هیچ کس نفهمدکِیخودت را جا گذاشتی.«خسته و در به درِ شهرِ غمم»EliEliTue, 15 Sep 2026 03:24:31 +0330https://virgool.ir/@Eli_r/تو-خیلی-دوری-fz7pynthksmgمعنیِ دل بستن؛ ‌معنیِ پیوستنمعنیِ دل کندن؛ گسستنمعنیِ خاطره؛ آنچه بر کسی گذشته و در حافظه اش ماندهمعنیِ حافظه؛ عارضه ضبط و نگهداری مطالب و وقایعمعنیِ عارضه؛ اتفاق، پیشامد، مرض عشقمعنیِ فاصله؛ مسافت بین دو چیز و دو کستو خیلی دوری..خیلی دوریتو خیلی دوری..خیلی دورتو خیلی دوری..خیلی دوریتو خیلی دوری..خیلی دورمعنیِ خستگیمعنیِ تشنگیمعنیِ دلتنگی، تیرگیمعنیِ انتخاب؛ بیرون کشیدن کسی از میان گزینه های موجودمعنیِ التهاب؛ اضطراب، افروخته شدن، زبانه کشیدنمعنیِ اضطراب؛ هیجانی ناخوشایند همراه با بی قراریمعنیِ اجتناب؛ سازوکار دفاعی که در آن فرد از آنچه یادآور موارد ناگوار باشد دوری می کندتو خیلی دوری..خیلی دوریتو خیلی دوری..خیلی دورتو خیلی دوری..خیلی دوریتو خیلی دوری..خیلی دورمعنیِ ابتدامعنیِ اشتباهمعنیِ انقضا،‌ انتهامعنیِ استمرار؛ گذشتن و رفتن پیوستهتکرار؛ گذشتن و رفتن پیوستهتکرار؛ گذشتن و رفتن پیوستهتکرار؛ گذشتن و رفتن پیوستهتو خیلی دوری..خیلی دوریتو خیلی دوری..خیلی دوریتو خیلی دوری..خیلی دوریخیلی دوری..خیلی دورقبلا با گوش دادن به این آهنگهیچ حسِ خاصی بهم دست نمیدادیادِ هیچ آدم خاصی نمی افتادمکلا واژه هاش برام بی معنی بودیعنی چی که تو خیلی دوری؟با خودم میگفتم خب باشهدور باشهولی امروز این آهنگ برام معنیِ خیلی خاصی دارهعجیب درکش میکنمتازه فهمیدم «خیلی دوری» چه معنی ای میدهاین متن رو می نویسمبرای اینکه یادم نره چه خاطره ای ازت دارمبه خاطر اینکه از آخرین دوستی که داشتمفقط آخرین و بدترین حرفش یادم موندهمنی که جزئیات همه چیز، مو به مو یادم می مونههیچی از روزای خوشی و شادی مون یادم نمیادنمیدونم چرا هیچی یادم نیستشاید به خاطر اینه که خودم خواستم فراموش کنمولی الان اینو واسه تو‌ مینویسم که خیلی دوریکه یادم نره تو روزایی که غم کنارم بود؛ دوستی مث تو پیدا کردم و تونستم خوشحال بشمخودم تو رو پیدا کردمو این خیلی برام عجیبهتو یه بچه ای با اون موهای بور و فرفریتولی خودت قبول نداریخب چیکار میشه کرد؟کوچَلو ها لجبازنهر وقت بحث دوستی و رفاقت میشهکلمه «فعلا» میاد تو مغزمفعلا دوست منهفعلا رفیق منههیچ وقت آدمایی که این حس رو به من دادند رو نمی بخشمهیچ وقت..میتونم بگم وقتی که هایده گوش بدم یاد تو میوفتم«وقتی میای صدای پات از همه جاده ها میاد.»تو، اینو خیلی دوست داریقمیشی و معین و ابی و داریوش رو هم دوست داری،ولی خب..یاوقتییه آدم رو ببینم که همیشه می خنده،با چالِ گونه..تو بلدی همیشه شاد باشی.تو بلدی همیشه بخندی.خوش به حالِ تو..وقتی برم شمالوقتی دریا رو ببینمبه نظرم اگه رنگ بودی،آبیِ آسمونی بودیبا اینکه میدونم بنفش دوست داریوقتی آهنگ «همیشه باهاتم قسم میخورم» هنگامه رو بشنوموقتی شاهین نجفی پلی بشهمن عاشقِ «آی لیلی»‌ام،حتی اگه معنیِ بعضی جاهاشو درست نفهمم.اما تو که گیلکی،این زبونِ قشنگو می‌فهمی؛می‌فهمی چیزی رو که من فقط می‌تونم دوست داشته باشم.بازم خوش به حالِت..وقتی فسنجون بخورموقتی برنج ببینمآخه تو عاشقِ برنجیوقتی چوب شور ببینمولی باید حتما مارکش شیرین عسل باشهوقتی دختر بچه ببینموقتی گل آفتابگردون و بابونه ببینموقتی اسم لاهیجان، رشت، لنگرود، کیاسر و کلاچای رو بشنومنمیدونم تا کی قراره دوستِ من باشیولی تا هروقت که باشینوکرتمچاکرتمحرارتیشرارتیرفاقتیامیدوارم به اندازه تمومِ دونه برنج هایی که تو عمرت خوردی و قراره بازم بخوری، خوشحال باشی و بخندیاگه یه روزی از دوستی باهات پشیمون شدمبه خودم مربوطهو اگه یه روزی تو هم پشیمون شدیبه خودت مربوطهولی بهم بگو تا برم«می رَوَم تا که به زشتی نبری نامِ مرا.»یادته ازم پرسیدی چرا باهات دوست شدم؟چون نیستیچون تو خیلی دوریخیلی دوریخیلی دورو من دیگه قرار نیس اگه رفتی غصه بخورمنمیدونمدروغ گفتمولی میگذره همه چیهمیشه بخند و بامزه بموندوستِ کوچَلوی منیه سوال:چرا تو آهنگ معنیِ همه چیز رو گفتولی معنیِ دلبستنو معنیِ دل کندن رو نگفت؟اینجا خونه توعه🌱🤍EliEliSat, 05 Sep 2026 17:11:18 +0330https://virgool.ir/@Eli_r/پیام-های-صوتی-برای-ایزابل-f51ar4w3wbocبعضی آدم‌ها از اول قرار نیست فقط بخشی از زندگی مون باشن؛انگار از همون اولبخشی از خودِ ما هستنیه جوری باهامون گره می خورن که دیگه نمی فهمی کجای زندگیِ تو تموم میشه و کجای زندگیِ اونا شروع میشهجیل و خواهر کوچیک‌ترش، ایزابل(ایزی) از همون آدم‌ها بودندو خواهری که رابطه‌شون خیلی بیشتر از یک رابطه‌ معمولی خواهرانه اسو انگار یکی، ادامه‌ دیگریهایزی به‌خاطر بیماریش بیشتر عمرش رو تو خونه و بیمارستان گذرونده و جیل سعی کرده زندگی رو برای هر دوتاشون تجربه کنهجیل همیشه سعی میکنه چیزهایی رو که ایزی به‌خاطر بیماری نمی‌تونه تجربه کنه، خودش تجربه کنه و بعد براش تعریف کنهاونا با هم برنامه‌های آشپزی می‌بینند و دستورهای عجیب درست می‌کننجیل از همون بچگی به‌خاطرِ شرایط ایزابل، خیلی بیشتر از یه خواهرِ معمولی مراقبش بودحتی توی مدرسه گاهی عمدا دردسر درست می‌کرد و با معلم‌ها یا بقیه درگیر می‌شد، چون تهِ دلش می‌خواست زودتر از مدرسه خلاص بشه و برگرده خونه؛جایی که می‌تونست کنار ایزابل باشه و وقت بیشتری رو باهاش بگذرونهجیل تصمیم می‌گیره برای دنبال کردن رویای آشپزی به سان‌فرانسیسکو برهاما رفتنش به معنی جدا شدن از ایزی نیستجیل مرتب با ایزی تماس میگیره و همه ‌چیز رو براش تعریف می‌کنه:دیت های افتضاحشآدم‌های عجیب‌ و غریبکارشرویاهاشو حتی چیزهایی که شاید برای یه آدم عادی اصلا ارزش تعریف کردن نداشته باشهچون ایزابل کسیه که جیل باید همه‌چیز رو براش تعریف کنهتوی یه روزِ سردِ بی رحمِ مه آلود به صورت ناگهانی ایزی به‌خاطر بیماری فیبروز کیستیک از دنیا میرهجیل نابود می‌شهولی چیزی که جیل نمی‌تونه انجام بده، اینه که ارتباطش رو با ایزابل قطع کنهشماره‌ی ایزابل هنوز توی گوشی جیل هستپس جیل شروع می‌کنه به فرستادن پیام‌های صوتی برای خواهر مرده‌اشنه چون واقعا انتظار داره جواب بگیره؛چون هنوز نمی‌تونه با این واقعیت کنار بیاد که دیگه کسی اون طرف خط نیستشماره‌ی ایزابل بعدا به وس می‌رسهمردی که در آستین به‌عنوان مشاور املاک کار می‌کنه و زندگی معمولی خودش رو داره، بی‌خبر از اینکهیه شما‌ره قدیمی، قراره به شکلی عجیباون رو وارد زندگی زنی کنهکه هنوز با مرگ خواهرش کنار نیومدهجیل هیچ اطلاعی ندارهپس هر بار که دلش می‌گیره، تلفن رو برمی‌داره و برای ایزابل ویس می‌ذارهو وس ویس های جیل رو دریافت می‌کنهاولش عجیب و غیرعادیهولی کم‌کم وس به صدا و شخصیت جیل وابسته میشهاون جیل رو هنوز ندیده، اما از طریق همین ویس‌ها کم‌کم می‌فهمه که جیل چه جور آدمیهجیل برای ایزابل از قرارهای عاشقانه‌ ی افتضاحش میگهاز مردهایی که باهاشون قرار گذاشته، رفتارهای عجیب شون، ناامیدی‌هاش و اینکه چرا پیدا کردن یه آدم درست این‌قدر سختهوس این قسمت‌ها رو می‌شنوه و کم‌کم حس می‌کنه جیل رو می‌شناسهنه از ظاهرشاز نحوه‌ حرف زدنش،شوخی‌ هاش،ترس ‌هاشو صداقت عجیبشوس تصمیم می گیره جیل رو پیدا کنهوس می‌دونه جیل کیه و اطلاعاتی درباره‌ زندگیش دارهوس از چیزهایی که توی ویس‌ها شنیده استفاده می‌کنه تا به جیل نزدیک بشهجیل تصور می‌کنه وس فقط یه آدمیه که اتفاقی باهاش آشنا شده، درحالی‌که وس قبلا کلی از خصوصی ترین حرف های اونو شنیدهوقتی جیل تنها روی نیمکت موردعلاقش نشسته این ویس رو برای ایزی میده:یه فانتزی مسخره دارماینکه یه نفر بیاد و کنارم روی این نیمکت بشینه، انگار من مگ رایانمبعد شروع کنیم درباره‌ی روزمون و هوا حرف بزنیم؛ با اینکه اینجا همیشه مه گرفته‌ست و حرف زدن درباره‌ی هوا خیلی بی معنیهشاید حتی نصف ساندویچ مو بهش بدمبعد نگاهمون به هم بیفته و یه دفعه بفهمیمنه اینکه کم‌کم بفهمیم؛ همون لحظه،تهِ وجودمون بدونیم که این خودشهمثل پرنده‌هایی که می‌فهمن طوفان داره میادو نتونیم خونسرد رفتار کنیم، چون اصلا چیزی برای خونسرد بودن وجود ندارهفقط یه حس شدید و ترسناک و همه‌ جانبه‌ ستولی هر دومون با هم توشیماین می‌تونه اتفاق بیفته، مگه نه؟درست بعد همین ویس، وس میاد و کنار جیل میشینه و باهاش آشنا می‌شه؛ یعنی چیزی که جیل چند لحظه قبل فقط به‌عنوان یه فانتزی گفته بود، عملا جلوی چشمش اتفاق می‌افتهجیل و وس نزدیک‌تر می‌شنرابطه‌شون از یک آشنایی معمولی کم‌کم تبدیل به رابطه‌ای واقعی میشهوس عاشق چیزهای کوچیک جیل می‌شهنه فقط ظاهرشخنده‌اششیطنت‌هاشبی فیلتر بودنشهمزمان جیل تلاش می‌کنه به‌عنوان آشپز پیشرفت کنهاما محیط کاریش همیشه راحت نیستبا آدم‌هایی مواجه می‌شه که نگاه تحقیرآمیز و جنسیت‌زده دارن و باید برای جایگاه خودش بجنگهاین بخش از زندگیِ جیل، درباره‌ی عشق نیست؛ درباره اینه که جیل بعد از مرگ ایزابل باید خودش رو دوباره پیدا کنهجیل کم‌کم واقعا به وس دل می‌بندهو این خیلی مهمه، چون برای اولین بار بعد از مرگ ایزابل، جیل داره اجازه میده یه آدم جدید وارد قلبش بشهاما وس یه راز بزرگ داره:اون هنوز حقیقتِ ویس‌ها رو به جیل نگفتههرچی رابطه جدی تر میشه، این راز سنگین‌تر میشهوس، جیل رو به عروسی دوستای صمیمیش دعوت میکنهتوی عروسی، جیل متوجه می‌شه که تلفن وس همان شماره‌ خواهرش را دارد و پیام‌هایش برای وس می رفتهجیل میفهمه کسی که آن پیام‌های خصوصی را می‌شنیده، وس بودهاین برای جیل فقط یه دروغِ عاشقانه نیستاون احساس می‌کنه وس وارد خصوصی‌ترین بخش زندگیش شده؛ بخشی که مخصوصِ ایزابل بوده و احساس خیانت و سواستفاده از اعتماد میکنهوس بهش میگه که میدونه ایزابل چقدر براش مهم بودهولی جیل عصبانی جواب میده که:نه، تو اصلا نمی‌دونیاین ویس‌ها رو من برای این نمی‌فرستادم که دنیا برام کسی رو بفرسته و عاشقم کنهمن دنبال مرد نبودممن حتی به مرد احتیاجی نداشتمچیزی که می‌خواستم، خواهر کوچیکم بودمی‌خواستم دوباره صداش رو داشته باشم، باهاش حرف بزنم و وانمود کنم هنوز کنارمهجیل صریحا میگه سرچشمه‌ این ویس‌ها عشق خانوادگی و سوگ ایزابل بوده، نه تنهاییِ عاشقانهوس بعد از جدایی به‌شدت به هم میریزهدوست هاش سعی می کنن بفهمن واقعا چه چیزی درباره‌ جیل رو دوست داشتهدوستش می‌پرسه:چیِ جیل انقدر جذبت کرده بود؟وس یه کم فکر می‌کنه و میگه:اینکه اصلا فیلتر نداشت…لپ هاش همیشه پرِ غذا بودانگار یه سنجاب کوچولو بودبعد یه مکث می‌کنه، انگار خودش هم می‌فهمه چه جوابِ عجیبی داده و ادامه میده:خنده‌ اش…یه لحظه ساکت میشه و آخرش خیلی صادقانه میگه:من خرابم و اون رویای من بوددوستش ازش می‌پرسه:اینارو به خودش گفتی؟و وس میگه:نهجیل در نهایت باید با چیزی روبه‌رو بشه که از اول ازش فرار می‌کرد:اینکه ایزابل دیگه برنمی‌گردهبه قولِ داریوشِ عزیز:اونکه رفته، دیگه هیچوقت نمیادتا قیامت، دلِ من گریه میخوادویس‌ها، خاطرات، آشپزی‌ها، شوخی‌ها…همه برای نگه داشتن بخشی از ایزابل در زندگی جیل بودنداما جیل کم‌کم یاد میگیره که دوست داشتنِ ایزابل به معنی متوقف کردن زندگی خودش نیستشاید عشق، همیشه از جایی که انتظارش ر‌و داریم سر نمی‌رسه؛گاهی از یه شماره‌ قدیمی، چند پیام صوتی و صدایی که قرار نبود گوشِ هیچ ‌کسِ دیگری را پیدا کندجیل بعد از تمامِ آن فقدان و خشم و دل‌شکستگی، دوباره به وس رسید؛نه چون ایزابل را فراموش کرده بود،بلکه چون فهمیده بود می‌شود کسی را برای همیشه در قلبت نگه داری و در عین حال، دوباره برای یک نفر دیگر جا باز کنیوس هم بالاخره فهمید دوست داشتن جیل، فقط شنیدن صدایش در آن ویس‌ها نبود؛دوست داشتنش یعنی ماندن، وقتی دیگر چیزی برای شنیدن باقی نمانده بود.و جیل دوباره خندید.این‌بار نه برای اینکه جای خالی ایزابل را پر کند،نه برای اینکه از تنهایی فرار کند؛بلکه چون کنار کسی ایستاده بود که دوستش داشتایزابل از زندگی جیل نرفته بود؛فقط شکل حضورش عوض شده بودو شاید زیباترین پایان برای آن همه دلتنگی همین بود:جیل و وس به هم رسیدند،بی‌آنکه جیل از ایزابل دور شودچون بعضی آدم‌ها را از دست می‌دهیم،اما عشقشان را نه؛و بعضی آدم‌ها را پیدا می‌کنیم،تا یادمان بیندازند زندگی، با تمام فقدان‌هایش باز هم ادامه دارهوقتی این فیلم رو می دیدماحساس تنهایی مطلق کردمنه به خاطر عشقبه خاطر نداشتن خواهریه فقدانی که همیشه تو زندگیم حسش می کنمبه خاطر نگذروندن حسایی که کلی آدم تجربه شون کردنمن بدونِ خواهر، برادراز بچگی تنهاوقتی جیل ایزی رو بغل میکرد قلبم تند تند میزدوقتی می‌دیدم چقدر دوستش داره،یه چیزی ته دلم می‌گفت:کاش منم داشتمش…شاید بخاطر همینه که حتی نمیتونم عشق زندگی مو پیدا کنمانگار عشق اصلا برای من ساخته نشدهانگار قلبِ دیوونه ی من الکی تند تند میزنهبیخیال بابابراچی اینقد تپش قلب داری؟خبری نیست جاییتویی و خودتتنهایتنهابه قول استاد قمیشی:بی خیالِ حرفایی که تو دلم جا موندهبی خیالِ قلبی که این همه تنها موندهنمیدونمنمیفهممچرا چند بار گریه کردم؟به خاطر جیل که خواهرشو از دست داده بود؟به خاطر اینکه زندگی اونو آزار میداد؟به خاطر آدمای مزخرفی که تو زندگیش میومدن؟به خاطر اینکه اون دختر قوی صدِشو برای کار، زندگی، عشق و خواهرش میذاشت ولی دنیا باهاش بد تا می کرد؟اگه ایزی یکم بیشتر دووم میورد و پیوند ریه انجام میدادن چی میشد؟اگه وس زود تر میومد تو زندگی جیل و نمیذاشت اون این همه حس متفاوت و چرند رو احساس کنه چی میشد؟همیشه باید یه چیزی تو زندگی آدم کم باشه؟همیشه باید حسرتِ چیزی رو بخوریکه هیچ‌وقت نداشتی،یا کسی که یه روز داشتی و بعد ازت گرفتنش؟ولی میدونیبازم خوشحالمخوشحالم که جیل تونست ادامه بده.تونست دوباره بخنده،دوباره دوست داشته باشه،دوباره زندگی کنه.ولی من…من اگه جای جیل بودم،می‌تونستم؟اینو خودمم جواب شو نمیدونمبازم قلبم تند تند میزنهآروم باش لعنتیآروووومبرای چی این‌همه عجله داری؟کاش به جای این‌همه تند زدن،یه لحظه وایسیفقط یه لحظهمثِ منکه خسته شدمتو هم خسته شوبه نظرم دیگه بسهچه برای من،چه برای این قلبِ سرکش.EliEliTue, 18 Aug 2026 12:30:35 +0330https://virgool.ir/@Eli_r/این-ویرانی-امضای-تو-را-دارد-hnesmctdqo0yاینکه دلم برات تنگ میشه، وسطِ روز، وسطِ کار، وسطِ خیابون، نصفِ شبتو، متهمِ همیشگیِ حافظه‌ی منیاینکه وقتی از خواب بیدار میشم زل میزنم به دیواراگه مقصری باشه، اون توییاینکه وقتی یکی میاد سمتم و احساس خوشحالی میکنم سریع ازش فاصله میگیرم که اون زود تر ناراحتم نکنهاز تو زاده شدهاینکه وسط روز یادِ تو میوفتماین درد، میراثِ توعهاینکه وسط خیابون تپش قلب میگیرمگریزی از نامِ تو نیستاینکه توی باشگاه شمارش تعداد ست ها از دستم درمیرهبه خاطرِ توعهاینکه نمیدونم توی حمام چند بار موهامو شامپو زدممسببش توییاینکه آهنگای مورد علاقه مو یکی یکی پاک کردمتقصیر توعهاینکه شبا تا دیر وقت بیدار می مونم و از فکر و خیال خوابم نمیبرهآغازش تو بودیاینکه نمیتونم با آدما دوست بشمردِ تو پیداساینکه چایی داغ از دستم ول میشه روی فرشباعثش توییاینکه دستام میلرزهسهمِ تو کم نیستاینکه وقتی دارم لباسامو اتو میزنم زار زار گریه میکنمتو، دلیلِ کافی بودیاینکه دیگه دوسِت ندارم ولی بازم یادت میوفتمهرچه سوخت، از نفس تو سوختاینکه این همه وقت مو برای تو گذاشتم و تو همه شو هدر دادیاین شکست مالِ توعهاینکه دیگه با مراعات برای آدم ها آهنگ میفرستمهمه‌چیز به تو برمی‌گردهاینکه وقتی اسمی که برات گذاشته بودم رو رندوم میشنوم نفسم میگیرهشاهکارِ توعهاینکه هوا گرمه و من از خونه بیرون نمیرمردِ توعهاینکه فیلم ها را جلو میزنم که زودتر تموم بشهاز تو شروع شداینکه عروسک هامو بغل میکنم که تنها نباشمخجالتش برای تواینکه عاشقِ نور خورشیدم ولی خون دماغ میشمخوشحالیش برای تواینکه دیگه حتی ویولن نمیزنمسکوتش هدیه به تواینکه لباسام برام گشاد شدهویرانگرِ من تو بودیاینکه موهام دسته دسته میریزهتاوانش با من، سببش تواینکه بوی عطر آدمای توی پیاده رو را دوست ندارماین پرونده، با نام تو باز شدهاینکه دیگه چشمام نمیخندههمه‌ی شاهدها علیه تو اناینکه دیگه منتظر پیامات نیستمحضورت، ویرانی بوداینکه هر کتاب بی محتوایی که میخونم منو یادِ دوران وقت گذروندنم با تو میندازهتو، علتِ بی‌علتیِ همه‌چیزیاینکه شب یکی از هندزفری هام افتاد زیر تختتو، نقطه‌ی آغاز سقوطیاینکه لنگه گوشواره هامو گم میکنمهر رد، به تو ختم میشهاینکه نمیتونم خط چشمام رو قرینه هم بکشمتو، چهره‌ی رنجیاینکه گلای توی تراس یکی یکی دارن خشک میشنتو نابودگر همه چیزیاینکه توی شبِ تولدم چشمام برق نمیزدگناهِ این شب، با تو بوداینکه یهو رژ و ریملم باهم تموم میشهپایانش به تو میرسهاینکه بلو بانک پیامِ پول از حساب شما پرید میفرستهاین حساب، با توعهاینکه ناخنم یه هفته بعد ترمیم میشکنه و دستم خون میفتهبی‌تو این زخمو نداشتماینکه انگشت کوچیک پام ناخنش خیلی زشتهبه خاطر زشتی توعهاینکه پادکست قتل گوش میدمحتی سکوت هم تو رو متهم میکنهاینکه تو تابستون سرما میخورمسهمِ تو پاک نمیشهاینکه هرکی بهم میگه دوسِت دارم، به من نگو دوسِت دارم تو مغزم پلی میشهبه خاطرِ تو باورم نمیشهاینکه شاید توی این روزا بخاطر ترسی که تو توی وجودم انداختی ممکنه عشقِ زندگیم رو رد کنم و تنها بمونماگر دادگاهی باشه، اولین متهم توییتوی این نقطه از دایره زندگیمیعنی نقطه ی پرگاراگر از من بپرسندمقصر کیست؟بی‌آنکه لحظه‌ای مکث کنم،انگشتم را به سمت تو می‌گیرمتو…بدترین اتفاقی که می‌تونستدر مسیرِ زندگی‌ام قد بکشهتو آغازِ خشمی هستیکه هرچه زمان می‌گذردپیر نمی شودو فقط ریشه می‌دواندهر زخمی که هنوزبا اسمم نفس میکشهتو خالقِ هزاران زخمیو قهارترین ویرانگریکه بی‌صدا از کنار زندگی‌ام گذشتتو کیستی؟انسانی؟سرنوشتی؟خدایی؟یا فقط نام دیگریبرای رنج؟نمی‌دانم…اما یک چیز رابا تمام وجودم می‌دانم:هرجا که این همه درد ایستاده باشد،سایه‌ی تو هم همان‌جاستو برای من،همین کافیستکه بدانیمقصر تو بودیفقط خودِ توتوتُتEliEliSat, 01 Aug 2026 05:12:42 +0330https://virgool.ir/@Eli_r/عروسکِ-زشت-dqgn08gxemgmمسافرتِ سال ها پیشیه بچه ی کوچیک بودمخیلی کوچیکدختر کوچولوی اونا همتقریبا هم سن و سال من بودمنِ ۶ سالهو دوستِ ۴ ساله مباهم بازی میکردیمدعواقهر و آشتیخیلی هم دیگه رو اذیت می کردیمولی خیلی هم خوش میگذشتموقع خرید از هم جدا می شدیماون و مامان و باباش باهممن و مامان و بابام باهمبعدِ کلی گشتن یهومن یه مغازه عروسک فروشی دیدمبا ذوق گفتم عروسکدیگه نمیشد روی منو زمین بندازنوارد عروسک فروشی شدیماز بین اون همه عروسکای خوشگلمن یه عروسکِ گاوِ زشت رو انتخاب کردمگفتم اینو میخوامبا تعجب ازم پرسیدن مطمئنی؟سرم رو به نشونه رضایت تکون دادمعروسک رو برام خریدنتوی بگ بود و پیدا نبود چی خریدیمرسیدیم هتلدوستم با یه عروسک باربی تو دستش اومد تو اتاق ما گفت الی چی خریدی؟رفتم عروسکمو اوردم که نشونش بدمگاوِ زشتم رو اوردماون یه باربی خریده بودمن یه گاوبا بغض نگاه میکرد به من و گاوهشروع کرد به گریه کردنکه منم میخواممنم عروسکِ تو رو میخوامبهش گفتم خب تو که خودت عروسک خریدیاینو میخوای چیکار؟گریه می کرددیگه همه کلافه شدیم از دستشمامان و باباش بهش قول دادنکه فردا بریم همونجا و براش بخرنمن خیلی ناراحت شده بودماصلا دلم نمیخواست اونم عروسک منو داشته باشهفکر اینکه چیزی که مال منه و دوسش دارم و کسی دیگه ای داشته باشه؛ دیوونم میکردکوچولو بودم ولی حسودخیلی زود دلم میشکستفرداش رفتیم بیرونقرار شد بریم عروسک منو براش بخریمبا خودم میگفتم منکه باربی تو رو نخواستمتو چرا گاو منو میخوای؟خیلی فکر کرده بودمیه راه حل داشتمکه خوشحالم نمیکرد اصلاولی خیالمو راحت میکردقلبمو به درد نمی اورد حداقلگاو رو برداشتم و رفتم سراغشدستمو دراز کردمعروسکو بهش دادمگفتم مالِ توبا تعجب تو چشمام نگاه میکردآخه میدونست از چیزی که دوست دارم نمیگذرمگفت چی؟گفتم من دیروز باهاش بازی کردممیخوام هدیه بدم به توچون خیلی دوسِش داشتیخوشحال شد و بغلم کردمیدونیولی من خوشحال نبودمحتی نمیتونم بگم که چقدر ناراحت بودمولیولیولیدوست نداشتم چیزی که مالِ منه رو اونم داشته باشههمیشه دوس دارم یه چیزی یا کامل مالِ خودم باشهیا اگه نصفه و نیمه مالِ منهاصلا همون بهتر که مالِ یکی دیگه باشهو هیچوقت مالِ من نباشهاین حسهمیشه با من هستبا من بزرگ شدهدیگه نمیتونم کنترلش کنمحتی الانم نسبت به آدما همین حسو دارممیخواد دوست باشهمیخواد یه نسبت دیگهوقتی که یکیو دوست دارمنمیتونم نصفه و نیمه بودنِ شویا مالِ یکی دیگه بودنِ شو تحمل کنمالانم همین کارو میکنمآدما برام اون عروسکِ گاوِ زشتنکه قلبم براشون شرحه شرحه اسولی وقتی میبینم کامل به من تعلق ندارنمیذارمشون کناربهتره بگم تقدیم شون میکنم به یکی دیگهنمیتونی حتی درک کنی که چقدر همیشه قلبم شرحه شرحه میشه ولی در برابر دوست داشتن و دوست داشته شدن مقاومت میکنمپسچیزایی که بدونِ هم معنی نمیدنبهتره جفتشون نباشنEliEliWed, 06 May 2026 11:40:25 +0330https://virgool.ir/@Eli_r/لی-لی-n498teyzurnbمثل همیشهسرد و بی روحتکیه داده بودم به دیوارتوو وجودم هیچ حس و حالی برای زنده نگه داشتنم نبودچشمامو باز کردمبا انگشتای بامزه اش بهم اشاره میکردچشمام برق زدصورتم گل انداختدو قدم رفتم سمتشگفتم چیشده؟هیچی نگفتوایسادم سر جامبا قدمای کوچولوشاومد به سمتماون دست ظریف و نازشو به سمتم دراز کردهیچ حرفی نمیزدولی جوری نگاهم میکرد انگار منو میشناسهاختیارم دست خودم نبوداون دستمو میکشید و منم دنبالش میرفتمنمیدونم اگه اون چهره ناز و معصوم نبود شاید هیچوقت دنبالش نمیرفتمیا حتی اینکه دستشو بگیرمغرقِ رنگِ موهای خرماییش شده بودممحوِ اون چشمامژه هاشلبای کوچولوشتو دلم گفتمچقدر شبیه شهفکر اینکه خودش باشهداشت منو دیوونه میکردمیترسیدم دستشو ول کنم یهو برهمیترسیدم دستمو ول کنه یهو برهباهم از یه مسیر عجیب میرفتیمهیشکی غیر از من و اون اونجا نبوداون جلو ترِ من راه میرفتدست تو دستِ منخیلی با خودم کلنجار رفتمکه دوباره ازش سوال بپرسمتوو مغزم با خودم حرف میزدم:الی تو که بزرگیاون بچه اساینقدر بپرس تا جواب بدهپرسیدماسمت چیه؟دستمو شل تر گرفت و جواب ندادمی ترسیدم از دستش بدمبازم دنبالش رفتموایسادماونم وایسادبرگشت به طرف منبه بالا نگاه میکرد تا چشمامو ببینهبرای اینکه بهتر بتونم ببینمش زانو زدمروی زانو هام نشستمالان دقیقا صورتش تو صورتم بودچشمای ناز قهوه ایش نگاهم میکرددوباره پرسیدم:اسمت چیه؟نگاهم میکرد ولی جواب نمیداددوتا دستاشو محکم تو دستم گرفته بودم که یه وقت نره و من تنها بمونمچشمامو بستمشروع کردم به اشک ریختنبه التماس کردنبه زار زدنتورو خدا بهم بگو اسمتوخواهش میکنم بچهدست هامو ول کردقلبم یهو ریختولی چشمامو باز نکردمترسیدم که رفتن شو ببینمیهو جای دستاشو رو صورتم حس کردمبا دوتا دستای ظریفش اشک گونه هامو پاک میکردهنوزم چشمام بسته بودشنیدمگفتلی لیبرق از سرم پریدچشمامو باز کردمباز پرسیدمچی گفتی؟لی لیمات و مبهوت بودمحالا دیگه من بودم که نمیتونستم هیچ حرفی بزنمبچم بودبچه ی خودمدخترِ منمحکم بغلم کردانگار اونم میترسید منو از دست بدهموها مو هُل میداد پشت گوشم و میگفتدلم برات تنگ شده بود ‘مامان’حالا دیگه به آرزوم رسیده بودماون مو ها مالِ من بوداون دستای کوچولواون چشمااون لباEliEliFri, 23 Jan 2026 00:36:11 +0330https://virgool.ir/@Eli_r/اولین-نوشته-xtahwqwnn5caکاش منم میتونستم احساساتمو به زبون بیارمکاش هیچ وقت مجبور به اینقدر قایم کردن شون نبودمانگار از آدما میترسممیدونیاز آدما نمیترسمااز عادت کردن بهشون میترسماز وابستگیاز دوست داشتناز زیادی بودناز یه طرفه بودن همه این حساماز اینکه یهو وسط راه منو بذارن و برننمیدونم چند بار این حسو تجربه کردمولی فکرشم قلبمو میسوزونههر وقت یادم میفته قطره اشک لعنتیاز گوشه چشمم سُر میخورهپس بقیه چی؟چرا اونا اینقد راحت همه چیو بروز میدن؟مگه اونا چه فرقی با من دارن؟بذار دوباره بگممگه من با اونا چه فرقی دارم؟حتی الان که دارم اینارو مینویسمآدمایی هستن که وابسته شون شدمدوست شون دارمولی عمرا بتونم به زبون بیارمیکی هست که حتی به خودمم نمیتونم اعتراف کنمدیگه چه برسه به روی خودش بیارمهمیشه همین کارو میکنمتا وقتی که علاقمو کامل نسبت بهشون از دست بدماون موقع به خودم میگمدیدیدیدی میدونستی آخرشودیدی کار درستو کردیآره کار درستو کردمولی قلبم چی؟قلبم که برای همیشه پیش اون می مونه چی؟اگه میتونستم جواب همه این سوالا رو به خودم بدماز ته دلماز بند بند وجودماز هر نبضی که توی بدنم میزنهعاشق میشدمنه الکیایجوری که حتی خودشم باورش نشهمنکه باورم نمیشهاما اگه اون فصل از زندگیم رسیدامید دارم کهخوشحالی سهمم باشهنه غمِ کثیفی که همیشه داره میدوئه دنبالموااای عزیزَکَمحیفِ توحیفِ منEliEliMon, 19 Jan 2026 03:10:55 +0330