<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های تربچه</title><link>https://virgool.ir/feed/@Elahe.akhbari78</link><description>علاقه مند به بيان حرف حق</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:58:57</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/779539/avatar/VqSxJe.jpeg</url><title>تربچه</title><link>https://virgool.ir/@Elahe.akhbari78</link></image><item><title>جوانی کو؟</title><link>https://virgool.ir/@Elahe.akhbari78/جوانی-کو-pohqdwf3hioi</link><description>.در نحس ترين حالت دوران زماني امبيماري و گراني و بي هم زباني ام.آري چنين كه بهجت تبريز مي گريست&#34;از زندگانيم گله دارد جواني ام&#34;.يا دير يا كه زود به دنيا گشوده چشماين بود زندگي ؟ به كجا مي كشاني ام.صد درس خوانده ايم و يكي هم علاج نيستپيشاني ام ، مرا به كجا مينِشاني ام.هر آه ميكشيم و يكي غبطه ميخوريمحسرت به دل از روز هاي زندگاني ام.هِى چرخ ميخورم گرهى كورتر شودگُم ميشود خودم وَ ندارم نشانى ام.از نوجوانى ام به اُميد جوانى امحيف از من و اُمّيد هاى نوجوانى ام.آرى بهار عمر چنين بود و السلام؟بيچاره خيالات و فكر آرمانى ام.اين است سرنوشت و كمى رقص ميكنيممن ميهمانِ خوانده ى اين ميهمانى ام</description><category>تربچه</category><author>تربچه</author><pubDate>Tue, 04 May 2021 23:03:52 +0430</pubDate></item></channel></rss>