https://virgool.ir/feed/@Ekrankedمن به چیزای مختلفی علاقه‌مند هستم و دوست دارم اتفاقات جالب و نظراتم در این مسیر رو با شما به اشتراک بذارم.fa2026-11-10 20:11:51https://files.virgool.ir/upload/users/1498339/avatar/Lq7Zwy.pnghttps://virgool.ir/@Ekrankedhttps://virgool.ir/@Ekranked/httpsvirgoolioekrankedنقد-و-تجربه-شخصی-از-بازی-red-dead-redemption-2-tajrobe-9-sarjmlhv1i7yتجربه من از بازی Red Dead Redemption 2.خیلی فکر کردم که چطور بیانش کنم تا سوءتفاهمی پیش نیاد و کلامم درست منتقل بشه و در نهایت به این نتیجه رسیدم:نظر شخصی: رد دد ۲ یک تجربه خیلی خوب و عالیه، اما واقعاً گیم خوبی نیست!یعنی صرفاً برای کسی که می‌خواد توی سال ۱۸۹۹ غرب وحشی یک تجربه خاص داشته باشه، جذابه و حس خوبی داره؛ اما اگر به چشم یک «بازی ویدئویی» بهش نگاه کنی، اون‌قدرها جذاب نیست. بذارید منظورم رو بیشتر توضیح بدم.تعریف من از یک گیم خوبدر تعریف گیم (از نظر من) بازی باید طوری باشه که در وهله اول خودش و مکانیزم‌هاش سرگرم‌کننده باشن و در اولویت دوم داستان جذابی ارائه بده. اگر هم قراره داستان اولویت بیشتری داشته باشه، به نظرم باید یک‌سری قواعد رو رعایت کنه.توی رد دد 2، شما یک بازیکن منفعلی، نه یک بازیکن فعال. یعنی از همون لحظه اول که بازی شروع میشه، کل مسیر داستانی مشخصه و هیچ تغییری توی اون مسیر نمی‌تونی ایجاد کنی(متاسفانه). در یک کلام، اون‌جا منفعل نشستی و فقط مسیر از قبل‌ تعیین‌ شده رو میری.سلیقه شخصی: به شخصه اهل این سبک بازی نیستم و از چنین چیزی خوشم نمیاد؛ به‌ خصوص وقتی قرار باشه کل تمرکز روی داستان باشه. اگر داستان رو از رد دد ۲ بگیری، تقریباً جز گرافیکش که باید گفت برای سال 2018 واقعا خارق العادس دیگه هیچی نداره و رسماً به یک بازی تقریبا متوسط تبدیل میشه و تاجایی که یه سری موارد برات تکراری بشن سرگرمت میکنه.البته در صورتی که گرافیک یک بازی رو به عنوان یک پارامتر برای سنجش گیم در نظر نگیریم، به عنوان کسی که علاقه زیادی به گیم‌های پیکسلی داره و خلاقیت برام بیشتر از گرافیک بازی اهمیت داره.کلا مشکل اصلی من با رد دد 2 همین تمرکز بیش‌ از حد روی داستانه(هرچند داستانش واقعا نکات مثبت زیاد داره). برای همینه که باهاش مشکل دارم؛ چون المان‌های سرگرم‌کننده دیگه‌ای اون‌چنان داخل بازی نیست. نمی‌گم اصلاً نیست، هست؛ ولی مثلاً بعد از یک یا دو هفته بازی کردن، کوئست‌ها برات یک روند یکنواخت و تکراری پیدا می‌کنند و اکثرشون روند مشابهی دارند؛ حالا شاید از بین ۱۰ تا کوئست، ۲ تاش واقعاً جالب و جذاب باشه، اما بقیشون یک روند تقربیاً یکسان رو طی می‌کنند (البته نه به اندازه کوئست گیم‌های شرکت ubisoft).از طرفی از نظر من گرافیک بالا، منطق خوب و واقع‌گرایانه بودنِ بیش از حدِ یک بازی، اصلاً برابر با «خوب بودن» اون نیست. خیلی‌ها معتقدند هر بازی‌ای که گرافیکش خوبه، حتماً خودش هم بازی خوبیه. اما من این‌طوری فکر نمی‌کنم. خیلی‌ها مثلا 2 The Last of Us رو دوست دارند و می‌گن چون منطق و گرافیکش خوبه، پس خود بازی هم عالیه. من میگم نه، لزوماً این‌طور نیست. البته طبیعتا منظورم این نیست که گرافیک خوب یعنی بازی بد!در مورد 2 The Last of Us هم چون خودم هنوز تجربه‌اش نکردم هیچ نظری نمیدم، صرفاً دارم این دیدگاه رو نقد می‌کنم.نقاشی‌های داخل غارحالا شاید بپرسید: پس یعنی هر بازی‌ای که تمرکزش روی داستان باشه بده؟ نه، اصلاً منظورم این نیست. بازی‌ای که می‌خواد تمرکزش روی داستان باشه، باید طوری طراحی بشه که تو به عنوان یک بازیکن «فعال» توی محیط حضور داشته باشی، نه یک بازیکن «منفعل». یعنی چی؟ مثلاً بازی The Witcher 3 رو در نظر بگیرید. در این بازی‌ تو به عنوان یک پلیر فعال بازی می‌کنی و خودت مسیر داستان رو مشخص می‌کنی؛ مسیر از قبل برات دیکته نشده.مفهوم کلی حرفم اینه: توی یک بازی، من ترجیح میدم حداقل ۳ یا ۴ تا پایان مختلف وجود داشته باشه تا دست بازیکن یکم باز باشه. یادمه اواخر داستان رد دد 2، رسماً داشتم حرص می‌خوردم که چرا هیچ اختیاری ندارم و نمی‌تونم با تصمیماتم روند بازی رو یکم تغییر بدم. همین محدودیت باعث شد نتونم از اواخر بازی اونقدری که باید لذت ببرم.جمع بندی کلیSadie Adlerنظر شخصی: برای همینه که میگم از رد دد 2 به عنوان یک «گیم» خوشم نمیاد. صرفاً میشه ازش به عنوان یک «تجربه» خیلی خوب یاد کرد، نه بازی‌ای که بشینی پاش و دیدِ گیمینگی بهش داشته باشی. دیدت باید این باشه که داری یک مسیر رو طی می‌کنی؛ یعنی مغزت رو خاموش می‌کنی، می‌شینی و فقط لذت می‌بری! رد دد 2 دقیقاً همچین حالتی رو داره. همونطور که گفتم توی این بازی نقش فعال نداری، منفعلی و همه‌چیز از قبل مشخص شده. تنها تأثیری که می‌تونی داشته باشی روی سطح شرافتت (Honor) هست. اگر شرافتت بالا یا پایین باشه هم فوقش چندتا دیالوگ تغییر می‌کنه، همین! غیر از این هیچ نقش دیگه‌ای توی روند داستان نداری(به عنوان کسی این حرف رو میزنم که نوار شرافتم همیشه در بیشترین حالت بود).به همین دلیله که من بازی‌های مستقل (Indie) رو خیلی دوست دارم. این بازی‌ها سعی نمی‌کنند صرفاً با یک داستان به اصطلاح خفن سرگرمت کنند؛ بلکه کل تمرکزشون روی المان‌ها و مکانیک‌های گیم‌ پلیه. مکانیک دشمن‌ها، نحوه حمله کردن و سیستم‌های بازی تو رو سرگرم می‌کنند. معمولاً بازی‌های مستقل یک داستان خیلی ریز و درونی دارند؛ طوری که داستان رو مستقیم تو صورتت تف نمی‌کنند! داستان رو طوری تعریف می‌کنند که در طول بازی خودت متوجهش بشی. نه از طریق دیالوگ‌های طولانی یا متن‌ها یا کات سین‌های زیاد، بلکه بخشی از داستان از طریق عنصرهای موجود در محیط خود گیم روایت میشه. در نقطه مقابل این سبک، همین رد دد 2 هستش؛ بازی‌ای که میاد داستانش رو با دیالوگ‌های بی‌شمار و کات‌ سین‌های متعدد تعریف می‌کنه. من توی این شرایط ترجیح میدم به جاش برم یک کتاب بخونم یا فیلم ببینم که هم به‌صرفه‌تره و هم زمانم تلف نمیشه. دیگه مجبور نمیشم 50 الی 100 ساعت پلی‌تایم توی داستان بازی‌ای داشته باشم که هیچ نقشی در روندش ندارم!ثانیا من نمی‌گم رد دد 2 کلا بده. همون‌طور که گفتم تجربه واقعا خوبیه. چند هفته اولی که داشتم بازی می‌کردم، واقعاً خوش ذوق بودم و داشتم عشق دنیا رو می‌کردم. اما این وسط مشکل من با بازی چیه؟ این‌ هستش که بعد از یک مدت، دیگه نتونست جذابیت اوایل بازی رو حفظ کنه. مشکل اصلی من اینجاست و واسه همین میگم بازی خوبی نیست. به طور کلی میگم؛ اوایلش شاید خیلی خوش بگذره و سرگرمت کنه، اما بعد از مدتی اون جذابیت و نقاط قوتش رو از دست میده.الان برای مثال من با کاراکتر جان مارستون فقط یه کوئست برام مونده و نصف نقشه هم که فقط بیابونه. فقط در حدی پیش رفتم که به آخر مپ برسم؛ رسما دیگه حوصله ندارم پاش بشینم.اگر قرار بود دوباره رد دد 2 رو پلی بدم!اگر به عقب برگردم، واقعاً فقط خط اصلی داستان رد دد 2 رو جلو می‌بردم. اصلاً سمت ساخت کیف افسانه‌ی شرقی، شکار حیوانات افسانه‌ای و این‌جور چیزها نمی‌رفتم. فقط داستان رو توی حدود 50 ساعت تموم می‌کردم و تمام!150 ساعت(پلی تایم خودم) رو تلف نمی‌کردم.یه توضیح بدم که من هیچکدوم از حرفای من ارتباطی با Red Dead Online ندارن؛ چون محتواش کاملاً متفاوته و یک اثر جدا بنظرم حساب میشه. من کل حرفم روی نسخه آفلاین و داستانی هستش.عجایب رد دد 2 همچنان ادامه داردعجیب‌تر این‌که وقتی داستان اصلی تموم میشه، تازه می‌بینی نصف نقشه دست‌نخورده مونده! دیروز دو ساعت تمام فقط داشتم اسب‌سواری می‌کردم که فقط نقشه رو باز کنم ببینم ته این دنیای کوفتی کجاست! تموم بشو نبود! واقعا تعجب کرده بودم. نصف نقشه بی‌استفاده مونده بود و هیچ استفاده داستانی ازش نشده بود؛ بیشترش هم فقط بیابون و کاکتوس بود! واقعاً برام عجیب و غیرقابل‌درک بود.چالشی که برای خودم تعیین کردم و این گیم خرابش کرد!یکی از اتفاقاتی که باعث شد کلاً انگیزه کندوکاو تو دنیای بازی رو از دست بدم این بود: من اوایل بازی با آرتور تک‌تک خانه‌ها و هر پیکسل از نقشه رو می‌گشتم. تمام خانه‌ها و مکان‌ها رو لیس می‌زدم! هر آیتمی، از خوراکی تا بقیه چیزها رو برمی‌داشتم و هیچ‌چیزی رو جا نمی‌انداختم.اما بعد از اتفاقاتی که برای آرتور افتاد و گذشت ۸ سال، وقتی وارد داستان جان مارستون شدیم، دیدم کل نقشه ریست شده! واقعاً جا خوردم. من یکی از چالش‌های خودم این بود که تمام خانه‌های نقشه رو گشته باشم و هیچ جایی درنرفته باشه، اما بعد از ۸ سال همه چیز ریست شد و تمام ذوق و شوق من پرید (البته اینجا مشکل از گیم نبود و خودم منشا این مشکل بودم).انتظار من از چپتر مربوط به جان مارستونفقط جای گلولهبنظرم توی بخش پایانی بازی با جان مارستون تیم سازنده می‌تونستند خیلی مانور بیشتری بدند و کارهای جذابی کنند، اما نکردند. من انتظار داشتم بعد از گذشت ۸ سال، وقتی میرم توی اسلحه فروشی بلک‌واتر، یک‌سری آیتم‌ها و تفنگ‌های جدید ببینم. خب اون دوره، دوره‌ای بود که تغییرات و کشف چیزهای تازه خیلی سریع اتفاق می‌افتادن و هر سال چیزهای جدیدی ساخته می شد. اما هیچی نه در اسحله فورشی نه در مغازه مربوط به خرید خوراکی اضافه نشده بود! همشون آیتم‌های قبلی بودند.همونطور که گفتم اوایل بازی واقعا خوبه، اما می‌تونستند همون روند جذاب رو ادامه بدند که متأسفانه ادامه ندادند. نتونستند روند و عنصر جدیدی توی اواسط و اواخر بازی خلق کنند که بازی جذابیتش رو حفظ کنه. روندها به‌شدت تکراری شدند و منی که کل نقشه رو شخم زده بودم، دیگه حوصله نداشتم برم اون نیمه باقی‌مونده مپ رو که تازه باز شده بود رو بگردم.نکته: تمامی تصاویر رو خودم در گیم تهیه کردمممنون از همراهیتون(میدونم بدترین پایان بندی رو داشتم)!برادر اسیبرادر اسیTue, 06 Oct 2026 22:57:52 +0330https://virgool.ir/@Ekranked/نحوه-انجام-بازی-بزنه-بزنه-بماند-به-یادگار-ki7nhodigeunمقدمهدر دروان کودکی بازی‌ای تحت عنوان "بزنه بزنه" با بچه‌های فامیل انجام میدادیم که بنظرم بازی واقعا فان و سرگرم کننده‌ای بود و واقعا حیفه که از یادها فراموش بشه. این بازی حداقل به 4 بازیکن، یک توپ و یک فضای نسبتا باز مثل حیاط خونه نیاز داره.قبل نوشتن این مطلب یه سرچ کوچیکی درباره این بازی انجام دادم و یه بلاگ و یه ویدئوی تیک تاک دربارش پیدا کردم که خب ویدئوی مربوط به تیک تاک رو بدلیل اینترانت طبقاتی نتونستم چک کنم و از طرفی توضیحاتی که در اون بلاگ درباره نحوه انجام بازی بود خیلی با چیزی که ما در کودکی بازی میکردیم فرق داشت.نحوه انجام بازی "بزنه، بزنه" ورژن اولترا ادیشن :)در ابتدای بازی یک موضوع مثل ماشین، حیوانات، میوه‌ها یا غیره رو انتخاب میکردیم و سپس هرکسی با توجه به موضوع یک نام برای خودش انتخاب میکنه (در اینجا فرض میکنیم موضوع انتخابی حیوانات هست) و سپس بازی رو شروع میکنیم.یه نفر توپ رو میگیره دستش و عبارت "بزنه بزنه" رو تکرار میکنه (که میزان تکرارش به اختیار خودش هست) و بعدش بلافاصله اسم انتخابی یکی از افراد جمع رو میگه (فرض میکنیم اسم یکیشون پلنگ هست) و بلافاصله توپ رو به هوا پرتاب میکنه.نکته مهمی که در پرتاب توپ هست اینه که شخص باید تا جای ممکن توپ رو مستقیم به هوا با ارتفاع بلند بفرسته یا اینکه قبل شروع بازی حداکثر میزانی که شخص میتونه توپ رو به صورت غیرمستقیم پرت کنه مشخص بشه.پس از گفتن اسم پلنگ و پرتاب توپ، پلنگ نباید بذاره توپ به زمین بخوره و توپ رو در هوا بگیره.اگر افراد جمع ببینند که توپ داره به زمین برخورد میکنه باید شروع به فرار کردن و پناه گرفتن بکنند چون در صورتی که توپ به زمین بخوره، پلنگ باید به اصطلاح توپ رو از زمین جمع کنه و بلافاصله پس اینکه توپ رو در دست گرفت سرجاش ثابت بایسته و بگه "استوپ" و سپس سایر افراد در حال فرار باید سر جاشون وایستند و تکون نخورند.در این قسمت از بازی پلنگ باید یکی از افراد جمع که سر جاش خشکش زده رو با توپ هدف قرار بده و توپ رو به سمتش پرتاب کنه. اگر توپ به شخص برخورد نکنه، پلنگ یک سالش میشه و معمولا به شوخی میگیم که پلنگ به دنیا اومد.در صورتی که توپ به یکی از افراد برخورد کنه بجای پلنگ اون فرد یک سالش میشه.ادامه بازی به این صورت پیش میره و سن افراد همینطور افزایش پیدا میکنه و زمانی که یکی از افراد، برای مثال پلنگ به سن 3 یا 5 سالگی (بسته به اینکه قصد دارید چه مدت بازی کنید میتونید سن 3 یا 5 رو براش مشخص کنید) میرسه، سایر افراد به دور از پلنگ، دور هم جمع میشن و یک اسم دلخواه براش انتخاب میکنند. پلنگ ابتدا نباید متوجه این اسم جدیدش بشه و زمانی که بازی رو شروع کردیم یکی افراد باید هنگام پرتاپ توپ، اسم جدید پلنگ رو بگه.معمولا سعی میکنیم اسم حیوونی که طرف ازش بدش میاد یا در کل یه اسم فان براش انتخاب کنیم. مثلا موش کثیف یا لاشخور یا میمون معتاد و امثالهم :)بخش جذاب بازی از همینجا شروع میشه چون به یاد داشتن اسم جدید خود یا دیگران چالش برانگیز میشه.حتی مورد داشتیم اسم طرف رو صدا زدیم بعد طرف فرار کرده =)یک بخش دیگه هم وجود داره که در سن 6 یا 10 سالگی اتفاق میوفته و بهش میگفتیم تونل وحشت.وقتی فردی که قبلا براش اسم انتخاب شده، برای مثال موش کثیف به دو برابر سنی که توش براش اسم انتخاب کردیم میرسه بجای اینکه دوباره براش اسم انتخاب کنیم اون رو به تونل وحشت میریم.در تونل وحشت افراد با فاصله مشخصی از دیوار و در کنار هم جلوی دیوار می‌ایستند. فاصله از دیوار باید به اندازه‌ای باشه که موش کثیف بتونه در حالت خم شده ازش رد بشه. در حین رد شدن موش کثیف از این تونل وحشت انسانی، حسابی کتکش میزدیم و باید حداقل 3 بار از این تونل وحشت رد بشه.طبیعتا هم قرار نیست طرف رو طوری بزنیم که قطع نخاع بشه :)ولی خب بنظر خودم بخش تونل وحشت جا برای بهتر شدن داره و میتونید به دلخواه خودتون تغییراتی توش بدید و بهترش کنید.تونل وحشت قسمت پایانی بازی هستش و بعدش فردی که کمترین سن رو داشته باشه برنده اعلام میکنیم.برای جذابیت بیشتر بازی پیشنهاد میکنم سرعت بازی رو افزایش بدید و سریع بعد از اینکه توپ رو گرفتید اسم فرد دیگه رو بگید. چون در این حالت احتمال خطا و فراموشی اسم افزایش پیدا میکنه.بماند به یادگار.برادر اسیبرادر اسیThu, 14 May 2026 23:38:02 +0330https://virgool.ir/@Ekranked/راهنمای-شروع-از-زیر-صفر-و-رسیدن-به-صفر-در-برنامه-نویسی-dvlpog9kwm0aدر مقدمه این پست لازم میدونم که به اطلاع برسونم من این پست رو به عنوان یه برنامه نویس در سطح حرفه‌ای یا حتی متوسط نمی‌نویسم. بلکه به عنوان کسی که تونسته در برنامه نویسی به صفر برسه و هم اکنون در حال یادگیری هست، مینویسم.همچنین این پست رو مینویسم تا بتونم با کسانی که در برنامه نویسی هنوز به صفر نرسیده‌اند ارتباط نزدیکی برقرار کنم. چرا که هنگامی که کسی به دیدگاه حرفه‌ای از یک حوزه دست پیدا ‌می‌کند، به سختی میتواند برای درک و برقراری ارتباط با این افراد (زیر صفری‌ها)، چنین مطلبی بنویسد.منبع: ترکیبی از هوش مصنوعی و ابزار ادیت عکسمنظور از زیر صفر چیست؟«برای شروع هرچیزی اول باید به صفر رسید، سپس اولین قدم را به سمت یک برداشت.»منظور از زیر صفر زمانی هست که شما موقع ورود به حوزه‌ای از علاقه، هدف، رویا و کاری می‌خواهید انجام دهید، اطلاعات دقیقی نداشته باشید. ممکن است که از دوست و آشنایان صرفاً درباره مزیت‌هایی از قبیل درآمد و تاثیر برنامه نویسی در دنیای آینده شنیده باشید، ولی اینها به تنهایی برای رسیدن به صفر کافی نیستند.....نحوه رسیدن به منفی یکبرای رسیدن به صفر شما نیازمند مشخص کردن هدف خود به صورت دقیق هستید.شاید بپرسید چرا مشخص کردن هدف تا این اندازه مهم هست؟ بدلیل اینکه احتمال دارد شما برای رسیدن به هدف خود، اصلاً نیازی به یادگیری برنامه نویسی نداشته باشید.به عنوان یک مثال ساده فردی را تصور کنید که یک ایده‌ی ساخت برنامه به سرش زده و می‌خواهد این ایده را عملی کند. این شخص اگر هدفش استفاده تجاری از این برنامه باشد و نه توسعه برنامه‌های مختلف، می‌تواند از طریق بستر‌هایی که در سطح اینترنت وجود دارند مانند هوش مصنوعی، برای ساخت برنامه، بدون دانش برنامه نویسی استفاده کند تا یک نمای کلی از برنامه مورد نظرش ایجاد و سپس از طریق ارتباط با افراد مربوطه در این حوزه ایده خود را به نمایش بگذارد تا برای ادامه مسیر، افرادی با مهارت‌های مورد نیازش پیدا کند.در کل داشتن چشم انداز و دلیل محکم، می‌تواند تا حد زیادی باعث شود تا در بین افرادی که در اواسط یادگیری بیخیال برنامه نویسی می‌شوند، قرار نگیرید.نحوه رسیدن به صفربرای رسیدن به صفرِ برنامه نویسی نیامند یه سری پیش نیازهای کلی هستید که عبارت‌اند از:جستوجوگری در اینترنت(یا تعامل با هوش مصنوعی): بدلیل اینکه نیاز هست به صورت مکرر جواب سوالات خود را در سطح اینترنت پیدا کنید، نیاز هست تا با اصول کلی سرچ کردن آشنا باشید. همچنین پیشنهاد میکنم از هوش مصنوعی بخواهید صرفا نقش راهنما و مدرس رو داشته باشه.برای مثال اگر تازگی با یک متد یا کتابخانه آشنا شدید، هنگام کمک گرفتن از هوش مصنوعی بخواهید که نحوه استفاده در ساختار کد (سینتکس) همراه با مثال برایتان توضیح دهد تا چرایی استفاده از آنرا یاد بگیرید.سطح زبان مورد نیاز: بدلیل وجود منابع آموزشی با کیفیت، کتابخانه‌ها و کلیت برنامه نویسی به زبان انگلیسی، حتی با وجود هوش مصنوعی نیاز هست تا حداقل یک سری چیزهای پایه رو در زبان انگلیسی بدونید. تا جایی که بتوانید به مرور بواسطه تعامل با محیط‌های انگلیسی زبان مثل ویرایشگر کد و سایت‌های مختلف به تدریج، سطح زبانتون رو همراه با سطح برنامه نویسی خود، افزایش دهید.ریاضیات: همین ابتدا بگم که جنس ریاضیات در برنامه نویسی تفاوت نسبتا زیادی با تصورات شما دارد مگر اینکه بخواهید وارد حوزه‌های خاصی مثل ماشین لرنینگ شوید.ولی همچنان اینکه بگیم اگه به ریاضیات علاقه ندارید یا اگر در آن ضعیف هستید، کلا به سمت برنامه نویسی نرید، اشتباه است.پس فقط می‌توان گفت باید خودتان تجربه کنید تا بتوانید این مسئله را برای خودتان روشن کنید.در آخر هم نیاز هست تا آشنایی کلی با روند برنامه نویسی داشته باشید.شاید فکر کنید که این آشنایی کلی را دارید، ولی بعید میدانم کامل باشد. برای همین چند عدد منابع (چنل یا کانال) در سایت یوتیوب، هم به زبان فارسی و هم انگلیسی معرفی می‌کنم تا بهتر با برنامه نویسی آشنا شوید.چنل‌های یوتیوب برای آشنایی بیشتر با محیط برنامه نویسیMatin : یک دانشجوی مهندس کامپیوتر در ایران (که البته نمیدونم هنوز هم دانشجو هستن یا نه) که یه سری ویدئوهای جالب، درباره برنامه نویسی و مهندسی کامپیوتر، داخل چنلش قرار داده که به خوبی می‌تواند شما رو با چالش‌های یک برنامه نویس و محیط کارش آشنا کند.www.youtube.com/@MatinAfzalnutcode: یک برنامه نویس و علاقه مند به دنیای کامپیوتر که در ویدئوهایش به سراغ ایده‌های جالب برای درک پایه‌ موضوعاتی مثل طرز کار CPU و نحوه عملکرد هوش مصنوعی و ارتباط قطعات سخت افزار یک کامپیوتر با یکدیگر می‌رود.www.youtube.com/@nutcodeInner Chaos Games: یک برنامه نویس خارجی در زمینه بازی‌سازی که در ویدئوهایش نسخه‌ای سه بعدی، از بازی‌های دو بعدی محبوب را می‌سازد. به همین خاطر برای کسانی که می‌خواهند به سمت بازی‌سازی پیش بروند، آشنایی خوبی برایشان به ارمغان می‌آورد.www.youtube.com/@Inner-ChaosCode Bullet: یک چنل خارجی که ویدئوهای خیلی جالب و در عین حال قابل درک برای همه افراد، در رابطه با برنامه نویسی و هوش مصنوعی قرار می‌دهد. به همین خاطر، به شدت مناسب کسانی است که می‌خواهند به سمت یادگیری ماشین و هوش مصنوعی بروند.www.youtube.com/@CodeBulletنقشه راه کلیدر اینجا من یک نقشه راه کلی (که همچنان نیاز به بررسی توسط خودتان دارد و کامل هم نیست) ارائه می‌دهم که بتوانید بهتر در اینترنت جستجو کنید و مطالب بیشتری رو مطالعه کنید:همین ابتدا بگم اگه همچنان هدف خاصی به ذهنتون نرسید، ولی دوست دارید دستی تو برنامه نویسی داشته باشید، پیشنهاد من زبان پایتون هست. دلیل این پیشنهاد هم به این دلیل هست که پایتون یادگیری به نسبت راحتی دارد و در کنار راحتی، این زبان کاربرد گسترده‌ای هم دارد. به عنوان نمونه می‌توانید از آن برای توسعه وب در سمت سرور یا بازی‌سازی استفاده کنید. (در ادامه مطلب توضیحات بیشتری داده شده)به همین دلیل می‌توانید پایه‌های اصلی برنامه نویسی (که تقریبا تو همه زبان‌ها هستند) را از طریق آن یاد گرفته و در صورت روشن شدن مسیری که می‌خواهید پیش بگیرید، به شکل راحت‌تری بتوانید سایر زبان‌های مورد نیاز رو فرا بگیرید.اگر به بازی‌سازی علاقه دارید در وهله اول باید موتور بازی‌سازی مدنظرتون رو انتخاب کنید. سپس به یادگیری زبان برنامه نویسی موتور بازی‌سازی مورد استفاده بپردازید.سه موتور بازی‌سازی محبوب:آنریل انجین (Unreal Engine) که از زبان برنامه نویسی سی پلاس پلاس (C++) پشتیبانی میکند.یونیتی (Unity) که از زبان برنامه نویسی سی شارپ (C#) پشتیبانی میکند.گودو (Godot) که از زبان برناموه نویسی اختصاصی خودش که تشابه نسبتا زیادی با زبان پایتون دارد، به اسم GDscript پشتیبانی میکند.اگر به هوش مصنوعی و زیر شاخه‌هایش مثل کار با داده علاقه دارید به سمت زبان برنامه نویسی پایتون برید.اگر به توسعه وب و نرم افزار تحت وب علاقه دارید در وهله اول باید بخش کاری مدنظر یعنی بخش ظاهری (فرانت اند) یا بخش سمت سرور یعنی (بک اند) یا دیتابیس یا شایدم همه (فول استک) رو انتخاب کنید. سپس به یادگیری زبان‌های برنامه نویسی مورد نیاز هر بخش بپردازید.اگر می‌خواید یادگیری رو درحوزه توسعه وب شروع کنید، ترکیب زبان‌های برنامه نویسیHTML + CSS + JavaScript + TypeScript برای فرانت‌اند و بعدش زبان‌های Node.js یا Python برای بک‌اند انتخاب‌های خوبی هستن.اگه می‌خواید وب‌اپلیکیشن حرفه‌ای بسازید، ترکیب React یا Vue برای فرانت‌اند Node.js ،Python یا C# برای بک‌اند و برای دیتابیس و ذخیره‌سازی اطلاعات SQL یا NoSQL توصیه می‌شه.(منبع: هوش مصنوعی + دانسته‌های اندک خودم)ختم کلامدر کل، برای رسیدن به صفر در هر حوزه‌ای، نیازمند هدفی هستید که به کار و عمل شما معنا و عمق بده تا در شرایط سخت، به عنوان یک موتور شتاب دهنده، شما رو به سمت جلو هل بده.این‌ها مطالبی بودند که سواد من ظرفیت نوشتن آن‌ها رو داشت. در نتیجه همچنان نیاز هست تا برای رسیدن به صفر، بیشتر در اینترنت کندوکاو کنید. ولی همچنان مراقب باشید تا دچار وسواس بیش از حد نشوید. سعی کنید پس از مشخص شدن حدودی مسیرتان در یکی از حوزه‌های برنامه نویسی، به سرعت یادگیری برنامه نویسی را شروع کنید.در آینده شاید دور، منابع و جمع بندی‌ای از مطالب موجود در سطح اینترنت قرار خواهم داد تا در کاربردی‌ترین (پر بازده‌ترین) حالت ممکن، برنامه نویسی رو یاد بگیرید.ممنون که برای رسیدن به صفر، وقت گذاشتید. 3>برادر اسیبرادر اسیSun, 30 Mar 2025 13:13:53 +0330https://virgool.ir/@Ekranked/نقطه-شروع-dotmtoruppasمن کی هستم؟در همین ابتدا بگم که من خودم رو نویسنده در نظر نمی‌گیرم، من صرفاً یه دانشجو هستم (هرچند ترجیح میدم بگم جوینده دانش) ولی خب چون نمیخوام با عزیزانِ به اصطلاح «روشنفکر» دسته بندی بشم از مستقیم گفتنش صرف نظر میکنم. از این بحث که گذر کنیم بنظرم دوره جوانی که حدود سن 18 تا 28 سالگی رو در بر میگیره و بازه‌ای از طول عمر انسان هست که نقش به شدت مهمی در روشن شدن جهت حرکت ایفا میکنه. هرچیزی که در این دوره کشت کنیم در سن 30 سالگی و بعدش ریشه محکمی در افکار و شخصیت‌هامون ایجاد میکنه و چه بهتر که جوانه های زیادی کشت کنیم تا آن‌هایی که با شخصیت، استعدادها، اعتقادات و علاقه‌هامون سازگار هستند باقی بمانند و رشد کنند تا زمانی که نیاز پیدا کردیم از ثمره و میوه‌های متنوعی که در اختیار داریم استفاده کنیم(یعنی حدود سن 28 تا 30 سالگی).متن بالا بخش کوچکی از اعتقادات شخصی خودم و در حال حاضر اساس زندگیم هست. بدلیل اینکه به طور مداوم دارم شاخه‌های مختلف از حوزه‌های مختلف رو مطالعه میکنم. شاخه‌هایی که بیشتر به مزاجم خوش بیاد رو تست میکنم و اگه همچنان بهم خوش بیاد، بیشتر ازش یاد میگیرم.هدفم از نوشتن چیه؟من قبل اینکه بخوام نوشتن در ویرگول رو شروع کنم برای خودم در کاغذ یک سری مطالب رو برای جلوگیری از سردرگمی و غرق شدن بین انبوهی از اطلاعات در حوزه‌های مختلف می‌نوشتم. یک روز با خودم گفتم چی میشه که برخی از این نوشته‌ها که موضوعات متنوعی دارند رو با انسجام، نظم و جزئیات بیشتری برای خودم در همچین فضایی، برای آشنا شدن با تفکر دیگران، تایپ کنم.و این هم از نقطه شروع.برادر اسیبرادر اسیMon, 24 Mar 2025 01:33:30 +0330