https://virgool.ir/feed/@Ekbatanتحقیر شده از نگاه برتر خود،بین جماعت.fa2026-11-11 20:12:13https://files.virgool.ir/upload/users/4842154/avatar/UWx4mY.jpghttps://virgool.ir/@Ekbatanhttps://virgool.ir/@Ekbatan/میخوام-پاشمخسته-ولی-امید-وار-rjsaqbnr8xgyبا اندک سوادی که دارم. مینوسیم...تو فکر شروع جدیدم،خسته ولی امید وار! از سیگار خستم،از شب بیداری خسته شدم،از بیخیالی و بی حسی بریدم،از الکل خسته شدم، وجودم پر از عقده و نفرته،وجودم پر از تاریکیه، اگر میتونستم خودمو الان خلاص کنم!شک نکن همین الان این کارو میکردم. ولی من تنها نیستم و نگاه چند نفر به منه! البته شایدم هنوز تاریکی کل وجودمو نگرفته. شایدم میترسم! بگزریم، هین اینکه دارم مینوسم میخوام سیگارو الکلو ترک کنم، الان مستم و سیگار رو لبم...اما مهم نیست به قول آقام من هنوز اول راهمه! بعضی وقتی هاهم بم میگه تو هیچی نمیشی! یبارم با نگاهی شرم سار و غمگین وقتی ساعت 4 صبح برگشتم خونه بم گفت کاشکی برنمیگشتی.!بگزریم، ما به حرف اولش توجه میکنیم،من هنوز اول راهمه،شایدم نمیدونه که من خیلی زود راهم تموم شد،شاید فقط توهم اینو دارم که میتونم دوباره پاشم و ادامه بدم، اما جدی خسته شدم از نوشتن تو دفتر پاره اتاقم خسته شدم،از فکر کردن خسته شدم، از زندگی که دارم خسته شدم، البته اگر کسی این نوشته و افکار پوچ و بیخود منو بخونه چی پیش خودش فکر میکنه! مهم نیست، یه زمانی وسواس فکری شدید داشتم یادم میاد واسه یه استوری 4 ساعت فکر کردم 3 ساعت به حرف مردم توجه کردم، یادم میاد که زجر هایی به خاطر حرف مردم کشیدم،ولی یه مرد بزرگی یروز بم گفت حرف مردم، حرفه مردمه!،شاید اون بزرگ آقام بود. شاید!دارم فکر میکنم، و هرچی به ذهنم میاد مینویسم، به بزرگی خودتون ببخشید که پر حرفی میکنم،اخه زیاد اهل حرف زدن با مردم نیستم،همه حرفامو جمع میکنم یجا به خودم میگم.درکل خسته شدم از خودم.شاید این یه تولده،شاید سرآغاز یک شروع تازس. شایدم منه قبلی داره میمیه و منه جدید ساختع میشه! شایدم توهمه.. کی میدونه،واقعا خیلی دوست داشتم منم یچیز قشنگی واسه ارائه داشتم. اما باز خداروشکر که باز میتونم ببینم و بنویسم،نه!؟27/5؟1405 بدون ویرایش امید وارم سری بعدی که نوشتم از پیشرفت،امید،زندگی و آینده بنویسم. ZyroZyroWed, 22 Jul 2026 00:19:39 +0330https://virgool.ir/@Ekbatan/وقتی-بچه-بودم-دوست-داشتم-جای-هرکسی-باشم-بجز-خودم-lmemh68bdvduگفت که وقتی بچه بودم دوست داشتم جای هرکسی باشم بجز خودم!این دیالوگو یادم نمیاد که تو کدوم فیلم شایدم سریال شنیدم، اما حقیقت چیزی جز این نیست که من از خودم بودن متنفرم،شاید اون چیزی نشدم که میخواستم،شاید خودمو جوری که شما میگید! دوست ندارم..شاید من ته یک دره بدنیا اومدم شما نوکه قله ای سرسبز و آباد، البته که همه چیز به دید شما بستگی داره،ولی من انقدر میخواستم که بالا برم و افتادم زمین،دیگه جزیی از دره شدم،شایدم تموم زندگیمو تو رویای دیدن نوک قله تلف کردم.و میدونی چی بده که من تموم طنابامو برای بالا رفتن پاره کردم،انقدر تلاش کردم و نشد، فقط میخواستم بالا برم،ولی هربار با کله زمین میخوردم.و یادم میاد که آخرین باری که افتادم برمیگرده به 2 سال پیش من هنور لش و بی حس رو زمینم و دیگه حتی به نوک قله هم فکر نمیکنم، دیگه به هیچی فکر هم نمیکنم فقط میگزرونم و خودمو با تکه سنگ های کنارم سرگرم میکنم، وقتی با یکیشون حرف زدم میگفت که من یکروز بلند ترین قله این اطراف بودم،بش خندیدم و زیر لب گفتم پس اینجا چکار میکنی، گفت تو رویای پرواز بودم که زمین خوردم...من زدم زیر همه چی انگاری که هیچی واسم مهم نیست/به قول تتلو که میگه من واسم قسم مرد،ننم مرد،آقام مرد،زنجیر گردنم مرد....اما هنوزم بعضی وقتی به بلند شدن و بالا رفتن فکر میکنم،در آستانه ورشکستگی کسب کارم برای بار پنجم، ولی اینبار بی حس تر از گزشته انگار که دیگه واسم مهم نیست،پوچ و تو خالی دارم ادامه میدم..همونجورZyroZyroMon, 20 Jul 2026 14:15:08 +0330https://virgool.ir/@Ekbatan/من-v8nk09dzg2zzاملام ضعیفه ولی نوشتنو دوست دارم، مث زندگیم!بازیو بلد نیستم ولی دوست دارم بازی کنم. مث فوتبالم.!مدتیه که نشخوار فکری شدید پیدا کردم.نمیزاره بخوابم،! تو گزشته غرقم میکنه،یهو سر از آینده درمیارم. ولی تو آینده جز سیاهی و تباهی چیزی نمیبینم. برمیگردم به گزشته، گزشته هم چیزی نداشت برام جز درد. نه! یه روزگار خیلی دوری منم شاد بودم میخندیدم، شاید زندگی میکردم. ولی الان، نه میتونم از حال الانم لذت ببرم، نه میتونم تلاش کنم واسه آیندم، که شاید چیزی بسازم.؟به قول یارو بین زمین آسمون معلقم!نمیخوام این بمونم!میدونم راهه درست چیه. میدونم باید چکار کنم.!میدونم ولی نمیخوام.مث این میمونه که تشنت باشه تو گرمای تابستون آب وردستت باشه ولی نخوای که بخوری.حس میکنم از این تشنگی دارم لذت میبرم.نع نمیخوام باور کنم که شاید منم یکی از بیماری های عجیب غریب روانی گرفتم.شاید افسردم نه؟نمیدونم ولی هرچی هست داره از درون نابودم میکنه!اصن من از کی تا الان نویسنده شدم؟اصن چرا باید بنیوسم مگه من کیم که بخوام بنویسم؟چرا اینارو تو همون دفتر پاره گوشه اتاقم نمینویسم؟فاز صادق هدایت گرفتم.! نمیدونمشاید حق با اون باشه من هیچی نبودم، الانم نیستم،شاید نتونم چیزیم بسازم...پوچ و بی معنی.نع اینجوری نیست.! یا حداقلش اینجوری نمیمونه/ZyroZyroSun, 19 Jul 2026 03:01:41 +0330