https://virgool.ir/feed/@Darya.adگاهی تمام خواسته ام صحبت صریح با کسانی بود که مرا درک کنند اینجا مینویسم تا بلکه نوشتن قدری تسلی خاطرم باشدfa2026-11-11 08:35:15https://files.virgool.ir/upload/users/2393204/avatar/5od0XQ.jpghttps://virgool.ir/@Darya.adhttps://virgool.ir/@Darya.ad/چالش-کتاب-خوانی-طاقچهکاروان-امید-b2d7f3s7dymdاین متن برای چالش طاقچه است در مورد کتاب کاروان امید:تری فاکس عزیز این متن و خطاب به تو مینویسم: متن رو با جمله ای که خانمی از اونتاریو گفت آغاز میکنم:((تری باعث میشود انسان بار دیگر به نوع بشر ایمان بیاورد.)) بارها تو زندگی شکست خوردم و به دفعات هزینه سنگینی برای جبران پرداختم،بارها زخمی شدم شکستم حتی به مرز فروپاشی رسیدم ولی دوباره بلند شدم و تلاش کردم،در لحظاتی با خودم اندیشیدم این همه مصیبت و بلا واقعا اتفاقی نیست،با وجود شخصیت منطقی که دارم و از دیده هیچ یک از اطرافیانم پنهان نیست گاهی خلاف منطقم قدم برمیداشتم و می اندیشیدم قطعا جادو و جنبلی در کار است که این چنین به بن بست میرسم،همه چی عجیب و گنگ بود و من دیگه توان شکست جدید و نداشتم قوی بودن شاید سخت ترین امتحان دنیا باشه و شاید دردآورترین ویژگی که هر کسی میتونه داشته باشه همین است. اینکه زیر بار مصیبت خم شی ولی همچنان رویا ببافی،موسیقی گوش بدی و به اینده نگاه کنی اصلا و ابدا ساده نیست،کسی که قلبش زیر بار مصائب مچاله شده ولی همچنان به زندگی عشق میده و هر روزش را به عشق چایی گرم همراه عسل دم صبح ؛آغاز میکند عاشق بوی خاک نم خورده است و هر زمستون منتظر دیدن منظره برف پشت پنجره اتاقش همراه یه آهنگ ملایم و یه فنجون قهوه است،حتی با وجود تداعی خاطرات زمستون های تلخ از سر گذرونده،به گمانم نیرویی ماورایی باید در وجودت رخنه کرده باشه که اینگونه عمل کنی و گویا من ماورا تر از هرزمان و هرکسی بودم. جایی خسته شدم و مطمین بودم این همه حادثه تصادفی نیست اما سرنوشت بار دیگه با دادم رسید صفحه اینستا بالا اومد و اسم کتاب تو جلوی چشمم ظاهر شد نوروز بود و از سر کنجکاوی ماجرایت،کتاب را خریدم و نشستم به خواندن ان. تو ام ماورایی هستی .تو ام میشکنی و میجنگی و چقدر زیبا هم میجنگی. برخلاف من تو هیچ وقت به منطقت پشت نکردی تو شکرگزار بودی و امیدوار. تری فاکس عزیز خوندن سرگذشت تو کمک کرد پای منطقم وایسم و بدونم شاید قانون زندگی همینقدر سخته که برما گذشته و ما چاره ای جز قوی بودن نداشته و نداریم. مرسی که شجاعت به خرج دادی و ماجرایت را بازگو کردی مرسی که به من انگیزه دادی و آموختی فقط در تنهایی نباید بجنگم بلکه باید ماجرایم را بازگو کنم،باید قدمی برای هم درد های خودم بردارم و بهشون از آینده و امید بگویم از شعر و موسیقی و طلوع آفتاب. شاید ماورایی ها برای همین‌به این دنیا امیده اند البته من در قیاس تو قطره ای در مقابل اقیانوسم. اما به قول خودت((باید هرکدام به اندازه سهم خودمان تلاش کنیم)) و شاید رسالت منو تو و منو تو های دیگه همین است که در تنگنای زندگی قوی بمونیم و دیگران را هم دعوت کنیم به قوی بودن. در پایان ممنونم از طاقچه عزیزم که این فرصت و فراهم‌کرد که این‌چنین بی پروا صحبت کنم و از زیر سایه شرم صحبت در مورد تلخی ها بیرون بیایم و از زندگی واقعی و مسائلش بگویم. ممنونم‌که این فرصت و دادید پای هر کتاب درد و دل کنم و جرئت به نوشتن که موردعلاقه ترین کارم هست بکنم. امید دارم‌افراد دیگه هم قدم در این‌مسیر بگذارند و سختی‌هارا بازگو کنند تا کوچیکتر ها زندگی را بهتر درک کنند و تصور خونه آبنباتی و دنیای شکلاتی و با دیدی منطقی تر بازنگری کنند. هرچند که این جا در دوره بزرگسالی شیرینی و آبنبات هم هست اما به‌مراتب کمتر از میزان تصور کودکانه ی انها. در پایان جمله ی دارل برادر کوچکتر تری را ذکر میکنم:((دارم به وقایع امروز فکر میکنم اثر کار ما چیست؟آن بچه های کوچکی که امروز تری را دیدند چه خواهند کرد؟آینده جواب خواهد داد!))دریا هستم?دریا هستم?Sat, 15 Apr 2023 01:05:28 +0330