https://virgool.ir/feed/@Comfortablynumbfa2026-11-11 15:45:19https://files.virgool.ir/upload/users/233332/avatar/jQDGau.pnghttps://virgool.ir/@Comfortablynumbhttps://virgool.ir/@Comfortablynumb/به-راه-بادیه-رفتن-doatb4kiqztmوقتی به این فکر میکنم که از سال گذشته تا به الان، هنوزم همون حس ها و همون هدف های قبل رو دارم، غمگین میشم. حس میکنم درجا زدم. خستگی ناشی از درجا زدن خیلی بیشتره از وقتی که تلاشی میکنی، موفق میشی یا شکست میخوری. وقتی درجا میزنی، یعنی هنوز نرسیدی ولی امید داری به رسیدن. امید داشتن خیلی وقتا نجات دهنده اس ولی گاهی میتونه عذاب آور باشه. خیلی وقتا خسته میشم از امیدوار بودن. خیلی روزا ترجیح میدم واقعیت مثل یه سیلی بخوره تو صورتم ولی الکی با امید خودمو گول نزنم. خیلی از چیزا شاید هیچ وقت درست نشن، من اینو میدونم. با این حال یه چیزی مثل یه نور کوچیک، ته قلبم هست که نمیذاره ناامید بشم. منم و سوالی که از خودم هر روز میپرسم: رها میکنی یا ادامه میدی؟ پاسخ؟ هیچ. شاید چون گول زدن خودم و امیدوار بودن، باعث میشه حالم بهتر باشه...شایدم به خاطر اینه که معتقدم که زندگی غیرقابل پیش بینی ترین احتمالات رو یهویی تبدیل به واقعیات میکنه!نمیدونم...ولی امیدوار میمونم...تاسیانتاسیانTue, 21 Jul 2020 12:15:40 +0430