https://virgool.ir/feed/@Cizafistکارشناس و طراح گرافیک، کاملاً ناسازگار با همه‌چیز!fa2026-11-11 14:46:53https://files.virgool.ir/upload/users/599859/avatar/YqcEtd.jpeghttps://virgool.ir/@Cizafisthttps://virgool.ir/@Cizafist/nobatejavanan-pqawjagzd4q1یادداشتی گرافیکی به بهانه‌ی شکست اصلاح‌طلبان در انتخابات شورای شهر نیشابور(چاپ شده در چهارصد و نودمین شماره‌ی هفته‌نامه‌ی خیام‌نامه)اگر لیست نوبت جوانان به شورای شهر راه پیدا می‌کرد باید به هویت مردم‌ نیشابور شک می‌کردیم. چون معتقدم بدون هویت نمی‌شود جریان ساخت. شش چهره‌ی ناشناخته (که حتی چیدمان عکس‌های تکی‌شان بیشتر حس ناسازگاری و اختلاف را بیان می‌کرد تا یک تیم منسجم و یک‌پارچه) برای پیروزی در انتخابات به چیزی بیشتر از ثبت‌نام نیاز داشتند. در این یادداشت سعی می‌کنم به اختصار مواردی را بیان کنم که برای موفقیت هر کمپین تبلیغاتی ضروری هستند.یادداشت محمود محروقی نقد گرافیکیاسم مناسب: تا دیروز پیرمردها و پیشکسوت‌ها فاتحه‌ی شهر را می‌خواندند، حالا «نوبت جوانان» شده‌است. همان‌طور که ملاحظه کردید «نوبت جوانان» به تنهایی بار معنایی مثبتی القاء نمی‌کند. حضور و مشاوره با یک کپی‌رایتر متخصص می‌توانست در انتخاب اسم مناسب‌تر موثر باشد.اسلوگان (شعار تبلیغاتی): اگر «تلاش برای رسیدن به مدیریت واحد شهری و تحقق شورای شهر نه شورای شهرداری / شهر هوشمند مبتنی برشاخصه های توسعه پایدار / توجه به حقوق شهروندی، عدالت و نشاط اجتماعی» را به عنوان شعار تبلیغاتی این لیست در نظر بگیریم، باز هم جای خالی یک کپی‌رایتر متخصص احساس می‌شود. شعار تبلیغاتی موثر دارای جملاتی ساده، کوتاه، صریح و روشن می‌باشد تا در ذهن مخاطب ماندگار شود.لوگو: می‌توان گفت مهم‌ترین عنصرِ بصریِ «هویت یک برند» لوگوی آن مجموعه است. لوگوی نوبت جوانان با استفاده از یک فونت خام و یک وکتور اینترنتی دم دستی و ضعیف طراحی شده بود. در حالی که اگر لوگو حرفی برای گفتن می‌داشت و فکر و ایده‌ای پشت طراحی‌اش بود می‌توانست به جریان‌سازی این کمپین کمک شایانی کند.لوگوی نوبت جوانان نیشابوررنگ سازمانی: یکی دیگر از عناصر مهم تبلیغات استفاده‌ی درست از رنگ است. انتخاب درست رنگ و استفاده‌ی اصولی از آن می‌تواند در خدمت یک کمپین تبلیغاتی باشد. لوگوی نوبت جوانان سبز و قرمز است، بنرها و تراکت‌ها فیروزه‌ای هستند و در پست‌های اینستاگرامی و ویدیوهای تبلیغاتی از رنگ مشخصی استفاده نشده. واضح است که نوبت جوانان از این پتانسیل هم استفاده‌ی درستی نکرده است.فونت: شاید ده سال پیش فونت یکان و نازنین انتخاب‌های قابل قبولی بودند. اما امروز با وجود فونت‌های جدیدی که جذاب و خوانا طراحی شده‌اند استفاده از این فونت‌ها توجیهی ندارند. استفاده‌ی طراح از خط شکسته نستعلیق برای نوشتن اسامی نامزدها هم نشان می‌دهد طراح درک درستی از کاربرد این خط و فضای انتخاباتی نداشته است.عکس: همان‌طور که در ابتدای یادداشت گفته شد عکس‌های تکی نامزدها در حالتی که هرکدام ساز خود را می‌زدند و بی‌اعتنا به دیگری کنار یک‌دیگر چسبانده شده بودند نمی‌توانست حس یکپارچگی و تیم بودن را القاء کند و سوختگی چهره‌‌شان رنگ رخساری بود که خبر می‌داد از سر درون. حضور یک مدیرهنری متخصص در کنار عکاس می‌توانست به ژست‌های متناسب‌تر ختم شود و به طراح در خلق طرح‌های متنوع‌تر کمک موثری کند.نوبت جوانان لیست اصلاح طلبان در انتخابات شورای شهر نیشابورتبلیغات میدانی: شاید بتوان گفت در ایام تبلیغات انتخابات، مهم‌ترین روز اولین روز است. صبح روز پنج‌شنبه قبل از این‌که شهر‌ پر از پوستر و بنر و پرچم‌ شود اولین نام‌هایی که به زیبایی خیابان‌ها را پوشش می‌دهند می‌توانند تصویر ماندگارتری از خود در ذهن مخاطب باقی بگذارند. این در حالی است که تقریبا تا روز چهارم هنوز ستاد نوبت جوانان افتتاح نشده بود.بنر و بیلبورد: آیا می‌توانست بدتر از این اجرا شود؟ هر تبلیغی با توجه به اقتضای رسانه‌اش بایستی ویژگی‌های منحصر به فردی داشته باشد. به عنوان مثال بنر و بیلبوردی که در خیابان‌های سطح شهر نصب می‌شود بایستی در چندثانیه حرفش را به مخاطب بزند. لذا تبلیغی که شلوغ و با جزئیات زیاد باشد نمی‌تواند با رهگذر و یا راننده‌ و سرنشینان اتومبیلی که از آن خیابان عبور می‌کنند ارتباطی بگیرد.پوستر، بروشور و تراکت: همان‌طور که در بند قبل اشاره شد، هر تبلیغ با توجه به رسانه‌اش طراحی می‌شود. چاپ کردن یک طرح یکسان در ابعاد مختلف باعث تبدیل شدن پوستر به تراکت و یا بروشور نمی‌شود. میزان اطلاعاتی که در پوستر به مخاطب ارائه می‌شود بایستی با تراکت و بروشور متفاوت باشد. اما مهم‌ترین چیزی که در همه‌ی اقلام تبلیغاتی انتخابات وجود دارد اهمیت اسامی نسبت به عکس‌هاست. به عبارت دیگر لازم است که اسامی افراد در ذهن مخاطب ماندگار شود چرا که در روز رأی‌گیری مردم به اسامی نیاز دارند تا رأی بدهند نه به عکس‌هایشان.اقلام تبلیغاتی اصلاح طلبان در انتخابات شورای شهر نیشابورشبکه‌های اجتماعی: همان‌طور که در یادداشت شماره‌ی نوزدهم سایه‌ی سپید اشاره کردم، شبکه‌های اجتماعی با وجود شباهت‌هایشان تفاوت‌هایی اساسی با یکدیگر دارند و بالتبع فعالیت در هرکدام هم متفاوت است. اما مهم‌ترین اصل در همه‌ی آن‌ها تعامل با مخاطب است. صرف آپلود کردن ویدیو و تصویر و هشتگ گذاشتنِ سلیقه‌ای کافی نیست. اگر محتوایی که تولید می‌کنیم با رسانه‌ی انتخابی‌مان سازگار نباشد و توجه مخاطب را جلب نکند جز چند لایک و فالو (آن‌ هم از سر وظیفه‌ و رودروایسی) چیزی نصیبمان نمی‌شود. به همین ترتیب جای خالی یک دیجیتال‌مارکتر در تیم تبلیغاتی نوبت جوانان وجود داشت.محتوای مجازیقطعا تنها رمز موفقیت در انتخابات بحث رسانه و تبلیغات نیست. شاید اگر نامزدهای لیست چهره‌هایی شناخته‌شده بودند ضرورت یک کمپین تبلیغاتی اصولی به این شدت احساس نمی‌شد. اما اساس دیزاین همین است که محدودیت‌هایمان را بشناسیم و از فرصت‌هایمان نهایت استفاده را ببریم در غیر این صورت هرچقدر هم که صرفه‌جویی کرده باشیم باز هم اسراف سرمایه است.خانه گرافیک سیزافیستخانه گرافیک سیزافیستTue, 13 Jul 2021 07:10:26 +0430https://virgool.ir/@Cizafist/meme-ldzuitfj3tlmمنتشر شده در بیستمین شماره از ماهنامهٔ سایهٔ سپیدحتماً شنیدید که "سگ زرد برادر شغاله" امّا آیا یادتان هست اوّلین‌بار این جمله را کجا شنیدید؟ یا اصلاً به این فکر کردید که این جمله را اوّلین‌بار چه کسی استفاده کرد؟ واقعیّت این است که گوینده‌ی ضرب‌المثل‌ها شناخته شده نیستند؛ امّا جملات‌شان از اشعار خیّام و باباطاهر و مولوی هم شناخته‌شده‌ترند. دلیل این ماندگاری چیست؟یادداشت میم meme محمود محروقی سایه سپیدکوتاه، ضربه‌زننده و موثّر. سه ویژگی که کمک می‌کند به‌جای اینکه منظورمان را در چند جمله بیان کنیم، با یک ضرب‌المثل خیلی کوتاه و موثّر بیان کنیم.رسانه‌ی امروز ویژگی‌ ضرب‌المثل‌ها را با چاشنی عکس ترکیب کرده و با عنوان میم meme به مخاطب ارائه می‌کند. همانطور که ضرب‌المثل‌ها را می‌توان آینه‌ی فرهنگ یک ملّت دانست،‌ امروزه میم‌های اینترنتی نیز تبدیل به ابزاری برای شکل‌گیری فرهنگ جامعه شده‌اند. مخاطبی که در دنیای اینترنت حوصله‌ی خواندن مقالات طولانی ندارد، به‌راحتی با میم‌ها ارتباط می‌گیرد. همین ارتباط باعث می‌شود که میم‌ها به شکلی ویروسی در شبکه‌های مجازی منتشر شوند.میم سیاسی انتخابات ریاست جمهوری همتیمیم‌ها نه‌‌تنها برای سرگرمی بلکه با ایجاد حسّ همذات‌پنداری در مخاطب می‌توانند مرجعی برای سبک زندگی باشند؛ ازاین‌رو‌ به‌عنوان یک فعّال رسانه می‌توان با انتشار یک میم بیشتر از ده‌‌ها مقاله‌ی خوانده‌نشده موثّر بود و ایده‌ای را در ذهن مخاطب کاشت. با تکیه بر همین ویژگی است که میم‌مارکتینگ تبدیل به یکی از استراتژی‌های موثّر بازاریابی و تبلیغات امروز شده است.میم سیاسی انتخابات ریاست جمهوریازسوی‌دیگر به‌عنوان یک مخاطب باید مراقب آسیب‌های این شیوه‌ی تبلیغی هم بود. همان‌طور که با چاقو می‌توان آدمی را نجات داد و آدمی را کشت، میم‌های اینترنتی هم می‌توانند باوری مخرّب را تبلیغ کنند که مخاطب ناخودآگاه با آن همذات‌پنداری کرده و در سبک زندگی‌اش وارد کند. بنابراین مهم ‌است که قبل از انتشار یک میم برای دوستان‌مان نگاهی هوشیارانه و انتقادی‌ به آن داشته باشیم.خانه گرافیک سیزافیستخانه گرافیک سیزافیستSun, 13 Jun 2021 13:09:49 +0430https://virgool.ir/@Cizafist/instagram-uk7qctgn9ugxمنتشر شده در نوزدهمین شماره از ماهنامهٔ سایهٔ سپیدشبکه‌های اجتماعی با وجود شباهت‌های‌شان تفاوت‌های بنیادینی با یکدیگر دارند و بالتّبع رویکرد و شیوه‌ی برخورد ما هم در هرکدام از آنها متفاوت است. اگر در توییتر فریادهای اعتراض‌مان را توییت می‌کنیم، اگر یوتیوبِ فیلترشده مدرسه‌ی دوم‌مان است و از شیر مرغ تا جان آدمی‌زاد را آموزش می‌دهد، اگر در تلگرام هستیم حتّی بعد از فیلترشدنش، اگر در واتساپ هستیم فقط چون فیلتر نشده، اگر در سروش و ایتا و آی‌گپ نیستیم حتّی اگر مجبورمان کنند، اگر در لینکدین عضو شدیم چون فکر می‌کردیم یک خبری هست! اگر اسکایپ جلسات تصویری‌مان را برگزار می‌کند و اگر کلاب‌هاوس داریم چون گفت‌وگوهایش برایمان تازگی دارد، اگر زمانی در روستاها زندگی می‌کردیم و بعد در شهرها زندگی کردیم، اما حالا در «اینستاگرام» زندگی می‌کنیم.یادداشت محمود محروقی در ماهنامه سایه سپیدماجرای اینستاگرام متفاوت است؛ چون مارک زاکربرگ شیوه‌ی وابستگی را بلد است. از فوریه ۲۰۰۴ که فیسبوک را بارگذاری کرد تا الان که اینستاگرامش بالغ بر یک میلیارد عضو از سراسر جهان دارد ثابت کرده که شیوه‌ی وابستگی را بلد است. فرقی هم نمی‌کند که اینفلوئنسر باشید یا مخاطب. صبح فردا که بیدار شوید یا دارید استوری‌های اینستاگرام‌تان را چک می‌کنید و یا مشغول استوری گذاشتن برای فالوورهای‌تان هستید. درواقع فرقی هم نمی‌کند که چه محتوایی را تولید و یا دنبال می‌کنید. به عنوان یک رسانه، چه دنبال آموزش باشید چه سرگرمی و چه خرید و فروش اهمّیّتی ندارد، مهم فقط این است که شما زمان بیشتری را در اینستاگرام سپری کنید. لابد فکر می‌کنید که اینستاگرام هم یک ابزار است و «با چاقو هم میشه آدم کشت هم میشه نجات داد»؛ امّا واقعیّت این است که در یک نگاه کلّی شبکه‌هایی مثل اینستاگرام که بر اساس «وابستگی مخاطب» فعّالیّت می‌کنند، اهمّیّتی به محتوای تولید شده نمی‌دهند.«رسانه، خود پیام است» عبارت مشهوری است از «مک‌لوهان» که پیام را به شکل رسانه نسبت می‌دهد؛ نه آنچه توسّط رسانه منتشر می‌شود. تاثیر یک رسانه بر افراد جامعه به میزان شدّت تغییراتی است که هر فنّاوری جدید در زندگی روزمرّه به وجود می‌آورد. به‌عنوان مثال در تماس تصویری، ارتباط چهره به چهره بین افراد حذف شده و شاید باعث شود که در بلندمدّت فرد توانایی برقراری ارتباط چهره‌به‌چهره را از دست بدهد. در اینستاگرام حجم وسیع استوری‌های ۱۵ ثانیه‌ای و ویدئوهای یک دقیقه‌ای در بلندمدّت سطح توجّه و تمرکز مخاطب را پایین آورده، به‌طورکلّی او را به فردی سطحی و کم‌حوصله تبدیل می‌کند.اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعیراه‌حل فیلتر شدن و یا حذف اینستاگرام نیست؛ امّا ضروری است که به‌عنوان یک «فعّال فرهنگی» افراد را تشویق به حضور فعّال در اینستاگرام نکنیم، از اعتیادآور بودن این شبکه و تاثیراتش بر جامعه بگوییم. همان‌طور که صنعتی‌شدن کشاورزی و دامداری مزایایی داشته، ضررهای جبران‌ناپذیری هم وارد کرده است و همان‌طور که به ضرورت غذای ارگانیک در سفره‌های‌مان رسیده‌ایم، ضروری است به‌عنوان یک «مخاطب» در کنار رسانه‌هایی مثل اینستاگرام از رسانه‌های ارگانیک هم استفاده کنیم. در کنار خواندن مطالب پراکنده‌ی اینستاگرامی، مطالعه‌ی کتاب را شروع کنیم. به‌جای استوری کردن حرف‌های‌مان، با یک دوست به گفت‌وگو بنشینیم. به‌جای عکس گرفتن از لحظات شیرین زندگی و اشتراکش با هزاران نفر، از همان لحظه به‌تنهایی لذّت ببریم. به‌عنوان یک «اینفلوئنسر» اگر دنبال تاثیرگذاری هستیم به این نکات توجّه داشته باشیم که «رسانه روی پیام تاثیر دارد» و «هر پیامی مناسب هر رسانه‌ای نیست» و سعی کنیم رسانه‌ی درستی را برای ارائه‌ی محتوای‌مان انتخاب کنیم.به‌طور خلاصه موضوع این نیست که اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی را از زندگی‌مان حذف کنیم،‌ موضوع این است که با آگاهی از تاثیراتش، میزان و شکل حضورمان را کنترل کنیم و متقابلاً از رسانه‌های ارگانیک بیشتر استفاده کنیم.خانه گرافیک سیزافیستخانه گرافیک سیزافیستThu, 13 May 2021 11:20:54 +0430https://virgool.ir/@Cizafist/harirani-lyvu37fdarnfمنتشر شده در هجدهمین شماره از ماهنامهٔ سایهٔ سپیدموج اگر در ثریا هم باشد زنان و مردانی از سرزمین پارس به آن دست یافته و آنقدر سواری می‌کنند که عصاره‌اش گرفته شود!شک داشتم یادداشت را این‌طور شروع کنم یا از زمانی بنویسم که مردم در آمریکای کشف‌شده در جست‌وجوی طلا بودند ولی در نهایت مردی که بیل و کلنگ می‌فروخت پولدار شد! واقعیت ماجرا این است که وضعیت بغرنج اقتصادی از یک سو و ضعف سیستم آموزشی از سوی دیگر باعث شده که طبقه‌ی متوسط جامعه به هر دست‌آویزی چنگ زده تا به قعر شکاف طبقاتی سقوط نکند. به این ترتیب همواره شاهد صف‌های طولانی مردم هستیم که تمام نمی‌شود بلکه کورکورانه از کسب‌وکاری به کسب‌وکار دیگر منتقل می‌شود. یک روز موج نتورک و بازاریابی شبکه‌ای همه‌گیر می‌شود، یک روز بورس و دلار و سکه و ارز دیجیتال و روز دیگر اینستاگرام! این وسط کسانی هستند که از این عطش تمام‌نشدنی مردم به اسم «آموزش» سود خوبی می‌کنند. شبکه‌های اجتماعی سرگرم‌کننده و رایگان‌اند. و همین دو ویژگی باعث شده عموم مردم از آن استفاده کنند. از طرفی تصور اینکه میلاد و مجتبا و سحر و صدف با یک استوری 15ثانیه‌ای چندصدهزارتومان به جیب می‌زنند به اندازه‌ی کافی وسوسه‌کننده هست تا با خود فکر کنیم «مگه ما چی‌مون از اونا کمتره؟!» و این‌جاست که مورفیوس با دو قرص آبی و قرمز روبه‌روی شما می‌نشیند! به این صورت که انتخاب «قرص قرمز»، حقیقت ناخوشایندی که شما از آن آگاه نیستید را برایتان آشکار می‌کند و انتخاب «قرص آبی» باعث می‌شود که در ناآگاهی لذت بخش فعلی بمانید. در این یادداشت فرض بر این است که شما قرص آبی را انتخاب کرده‌اید و می‌خواهید یک صفحه‌ی کاری در اینستاگرام بسازید و درآمدزایی کنید. در یادداشت بعدی اگر سر و کله‌ی مامور اسمیت پیدا نشد به حقایق قرص قرمز می‌پردازیم. قبل از انجام هر کاری باید به «چرا و چگونه»هایش فکر کرد و جواب داد. حضور در شبکه‌های اجتماعی هم از این قاعده مستثنی نیست. در ادامه چند سوال بنیادینی که جواب‌هایش برای حضور (و چگونگی حضور) در شبکه‌هایی مثل اینستاگرام لازم است رابرای نمونه می‌نویسم.چرا «میخواهید» در یک پلتفرم حضور داشته باشید؟چرا «باید» در یک پلتفرم حضور داشته باشید؟با حضورتان می‌خواهید «چه چیزی» را بیان کنید؟ابراز وجود در آن فضا «مناسب» کسب و کار شماست؟«چطور» می‌خواهید ابراز وجود کنید؟«چرا» می‌خواهید ابراز وجود کنید؟تا «چه زمانی» میخواهید این کار را انجام بدهید؟«مخاطب» کسب و کار شما کیست؟«کجا» دسترسی به بازار هدف‌تان راحت‌تر است؟چرا این «بازار هدف» را انتخاب کردید؟«راه‌های ارتباط» با مخاطب بازار هدفتان چیست؟چطور می‌خواهید «یکی مثل بقیه» نبوده و در جمع قابل تشخیص باشید؟آیا «تخصص لازم» برای حضور در این پلتفرم را دارید؟اگر برای سوال‌هایی از این قبیل جواب محکمی ندارید بهتر است دلخوش به زرق و برق شبکه‌های اجتماعی نباشید و قبل از هر چیز پایه‌های کسب و کارتان را محکم کنید.خانه گرافیک سیزافیستخانه گرافیک سیزافیستFri, 16 Apr 2021 15:56:57 +0430https://virgool.ir/@Cizafist/nohemayat-i2ddwg3jlkx1منتشر شده در شماره‌ی هفدهم ماهنامه‌ی سایه‌ی سپید نیشابوربعد از گزارش خدمت و خیانت کرونا ناخودآگاه یاد هنرمندان پر‌سروصدایی افتادم که در گفت‌وگوهایشان جز درخواست حمایت از مسئولین و مردم چیزی برای گفتن ندارند. و این سوال در ذهنم نقش می‌بندد که اساسا «چرا باید از این هنرمندان حمایت کرد؟» و حمایت‌های مردم تا به امروز منجر به خلق چه ارزشی در زندگی‌شان شده است؟محمود محروقی یادداشت ماهنامه سایه سپیدوقتی به این سوالات فکر می‌کنم و به دنبال پاسخش می‌روم به «ادبیات تبلیغ» می‌رسم. آنجا که اگر هنرمند بتواند به روشنی از ارزشی که خلق کرده بگوید دیگر نه تنها نیازی به هشتگ‌های #حامی_هنر_باشیم و #از_فلانی_حمایت_کنیم ندارد بلکه اتفاقا این اثر اوست که از روح و روان مخاطبش حمایت می‌کند. اما زمانی به این هشتگ‌ها می‌رسیم که پاسخ روشنی برای این «چرایی» وجود ندارد. یادم می‌آید بعد از تماشای یک تئاتر کافه‌ای یکی از مخاطبین حساب می‌کرد که با پولی که برای بلیط داده بود می‌توانست چندلیتر بنزین بخرد!‌ به طور معمول این انتهای مسیری است که مخاطب با هدف «حمایت» به سراغ اثر می‌رود.چندی پیش در جلسه‌ی رونمایی از کتاب جدید یکی از نویسندگان بودم. یکی از مهمان‌های حاضر در جلسه گلایه داشت چرا با وجود آن که نیشابور پایتخت کتاب ایران است اما استقبال چشمگیری از این جلسه نشده است!؟ به فکرم رسید مگر سرانه‌ی مطالعه‌ ایران چقدر است؟ گوگل می‌گوید چیزی حدود 13 دقیقه! و این 13 دقیقه به خواندن چه کتاب‌هایی اختصاص داده می‌شود؟ «دوازده ستون موفقیت!» ، «بیشعوری!» ، «قورباغه‌ات را قورت بده» و چندین و چند عنوان از این قبیل که همیشه در لیست پرفروش‌ترین‌های ماه و سال کتابفروشی‌هاست. چه چیزی باعث می‌شود این کتاب‌ها پرفروش باشند؟ بله تبلیغ موفق! هرچند شاید کتاب‌های به اصطلاح زرد و غیرعلمی باشند اما از نقطه‌نظر تبلیغات موفق بوده‌ و به روشنی به مخاطبشان گفته‌اند که با چه ارزشی روبه‌روست! فکر می‌کنید اگر نتورکرها و کتاب‌های انگیزشی و آموزشی‌شان نبود سرانه‌ی مطالعه‌مان چقدر کاهش پیدا می‌کرد؟در سوی دیگر کتابی را داریم که عنوانش تنها امیال درونی نویسنده‌اش را ارضا کرده و نمی‌تواند ذهن مخاطبی را درگیر کند،‌ برای طرح جلدش هم هزینه‌‌ای نشده و لابد خود ناشر عکسی برایش فتوشاپ کرده است. به راستی چرا باید از جشن امضای چنین اثری استقبال شود!؟به طور خلاصه می‌توان گفت تبلیغات ویترین هر اثر هنری و ادبی است که مثل قلاب ماهی‌گیری به شکار مخاطب می‌رود. اگر به طور مثال جلد برای کتاب، پوستر برای تئاتر، کاور برای موسیقی، تیزر برای فیلم و تبلیغ‌هایی از این دست بتواند در مرحله‌ی اول «مخاطبِ هدف» را جذب کند و در ادامه محتوای اثر هم تاثیرگذار باشد می‌توان امیدوار بود که موج تبلیغ ایجاد شده و سینه به سینه مخاطب به مخاطب در سطح جامعه گسترده می‌شود و هنرمند هم احتیاجی به درخواست حمایت از مردم و مسئولین ندارد.خانه گرافیک سیزافیستخانه گرافیک سیزافیستSat, 13 Mar 2021 22:07:15 +0330https://virgool.ir/@Cizafist/eskele-oyuglqpuiforاین‌که چه تعداد از تماشاگرهای حاضر در سالن مشغول چک کردن اینستاگرام خود هستند آیا ملاک خوبی برای کیفیت یک تئاتر است؟ شاید بله! این‌که اجرا آن‌قدر جذاب و گیرا نباشد که مخاطب را درگیر خود کند می‌تواند نشان از ضعف کارگردانی، بازیگری و یا متن و ... باشد. اما موضوع این است که اگر یک تتلیتی نوجوان را به کنسرت استاد ناظری دعوت کنیم شاید حوصله‌اش سر رفته و ترجیح بدهد همزمان که تحریرهای استاد را می‌شنود سری هم به اینستاگرامش بزند. به عبارت ساده‌تر «هر اثری مخاطب خاص خودش را دارد».سوالی که به وجود می‌آید این است که «چطور مخاطب را به سالن بیاوریم»؟ واضح است! این ما هستیم که با «نوع دعوت» مخاطب هدفمان را مشخص می‌کنیم. سال‌ها قبل با پخش تراکت تبلیغاتی، پوستر، بیلبورد و ... این کار را می‌کردیم. امروز فضای مجازی هم به آن اضافه شده است. هر پست، استوری، تیزر تبلیغاتی و کمپینی که منتشر می‌کنیم در واقع دعوت‌نامه‌ی ماست برای مخاطبینمان. دعوت‌نامه‌ای که باید بین عموم مردم مخاطب هدف ما را تشخیص داده و جذب خود کند. در غیر این صورت ممکن است سالن ما از افرادی پر شود که هیچ ارتباطی با اثر ندارند. این‌جاست که خشت اول را کج گذاشته‌ایم و هرچقدر برای ادامه‌ی تبلیغ تلاش کنیم و از مخاطب بخواهیم سینه به سینه دعوت کند، تا ثریا هم دیوارمان کج می‌رود و به منزل نمی‌رسد.پوستر نمایش در اسکله، به کارگردانی مسعود نظری‌فردنمایش «در اسکله»‌ مسعود نظری‌فرد را تماشا کردم. از متن خوب مسعود ‌نظری‌فرد و بازی‌ جذاب «امید فخرایی» و «عارف ساجد» لذت بردم. اما تا دلتان بخواهد برای پوستر افسوس خوردم. نه تنها فاقد مهم‌ترین عنصر پوستر یعنی «زبان تصویر» است؛ بلکه مونتاژ ، لی‌آت، فونت، رنگ نوشته‌ها و به طور خلاصه تمامی عناصر این پوستر در ضعیف‌ترین حالت ممکن قرار دارند. تصور کنید که این طرح به همین شکل روی بیلبورد یکی از خیابان‌های اصلی شهر نصب شده است. بیلبورد نمایش در اسکله اداره ارشاد نیشابوربرای روشن‌تر شدن موضوع، پوستر و بیلبورد نمایش‌ «در اعماق» به کارگردانی مرحوم مصطفی عبداللهی را ببینیم. پوستر نمایش در اعماق به کارگردانی مصطفی عبداللهیبیلبورد نمایش در اعماق تهران تئاتر شهرپوستر نمایش در اسکله پلاتو چکاوک ماندگار نیشابورهمان‌طور که در یادداشت‌های قبلی گفته بودم «پوستر ویترین و شناسنامه‌ی کار است». در واقع تبلیغات همان دعوت‌نامه‌ای است که می‌تواند مخاطبِ اثر را تشخیص داده و او را برای تماشا دعوت کند. با تبلیغ خوب می‌توان مخاطب هدف را شناسایی و دعوت کرد.کارگردان یا بازی‌گردان؟به‌نظر می‌رسد همه چیز ختم به تبلیغات و پوستر و تیزر نمی‌شود. سؤالی که بعد از تماشای نمایش ذهنم را درگیر می‌کند تفاوت بین کارگردان و بازی‌گردان است. میزانسن (یا همان چیدمان صحنه) جایی است که کارگردان باید نشان دهد که در ترکیب‌بندی و عناصر بصری چند مرده حلاج است. عارف ساجد و امید فخرایی، نمایش در اسکله چند برگه کاغذ روی پرده‌ا‌ی سیاه نصب شده که در طول نمایش زمان و تاریخ را اعلام می‌کنند. همان‌طور که در تصویر نمی‌بینید نوشته شده « بیست سال بعد، ظهر» اما آیا این نوشته برای کسی که در ردیف دوم تا هفتم نشسته خوانده می‌شود؟ اگر خوانده نشدنش اهمیتی ندارد پس حضور و حواس‌پرتی‌اش چه لزومی دارد؟!عارف ساجد امید فخرایی - نمایش در اسکله نیشابورکاغذهایی روی زمین گذاشته شده‌اند که «دریا» و «اسکله» را مشخص می‌کنند اما همان‌طور که در تصویر بالا هم نمی‌بینید اساسا برای مخاطبین ردیف دوم تا هفتم دیده نمی‌شوند! نمایش در اسکله، کارگردان مسعود نظری‌فرد نیشابوردر نهایت به نظر می‌رسد که مسعود نظری‌فرد در بازی گرفتن از بازیگرانش موفق بوده اما در قاب‌بندی، دکور و به طور کلی میزانسن نتوانسته موفق عمل کند. با این وجود اجرای نمایش اسکله، در شهری که چندی پیش از سقوط تئاترش نوشته بودم، تولدی دوباره‌ است. ای کاش با تبلیغی جذاب همراه می‌شد تا نویدبخش روزهای خوب برای اهالی این هنر باشد.خانه گرافیک سیزافیستخانه گرافیک سیزافیستFri, 19 Feb 2021 19:17:20 +0330