https://virgool.ir/feed/@Callistoکتاب می‌خونم، درس می‌خونم، سریال می‌بینم.fa2026-11-11 19:45:47https://files.virgool.ir/upload/users/1128789/avatar/OJRFIM.jpghttps://virgool.ir/@Callistohttps://virgool.ir/@Callisto/تجربه-من-از-خواندن-هری-پاتر-و-حفره-اسرار-odpzq35j0y2iکتاب هری پاتر با پس‌زمینه پازلی که دارم حل می‌کنم. کتاب از من سن بیشتری دارد!خب بالاخره کتاب دوم مجموعه هری پاتر را تمام کردم. آبان ماه هست و پست این ماهم را می‌نویسم.عکس پست هم با پس زمینه پازلی که دارم حل می‌کنم گرفتم.این جلد هم خیلی مشابه فیلم سینمایی هری پاتر است.واقعا داستان قشنگی هست. چقدر نکات دارد. در این کتاب می‌خوانیم چرا هاگرید از مدرسه اخراج شد. خواهر کوچکتر ویزلی‌ها به مدرسه می‌آید. خانم نوریس خشک می‌شود. مدرسه دچار آشفتگی می‌شود.داستان را لو نمی‌دهم که برای کسانی که نمی‌دانند هیجانش از بین نرود.نمی‌دانم ولی به نظر می‌آید علی‌رغم بدبخت بودن هری پاتر وقتی کتاب را می‌خوانیم احساس کمبود می‌کنیم که زندگی معمولی داریم، شما هم این طور بودید؟اگر دقت کنید هری پاتر در زمان نوزادی پدر و مادرش کشته شدند و ۷ سال با مشنگ‌هایی که اصلا دوستش نداشتند زندگی می‌کرد و هیچی درباره گذشته پدر و مادرش و جادو نمی‌دانست. بعد ناگهانی می‌فهمد پسری هست که زنده مانده است و کلی وقت مشغول مبارزه با ولدمورت می‌شود.و باعث مقایسه می‌شود زندگی خودم را با زندگی هری پاتر مقایسه کنم. به علاوه می‌خواستم در ادامه بحران ۲۴ سالگی‌ام چیزی بنویسم.اول اینکه اگر نخواندید پستم را بخوانید.https://vrgl.ir/BRsi2بعد این دفعه رفتم پیش پرستارها و سلام کردم. الآن باهام خوب هستند. ولی خب دیدن یک جوجه ۲۴ ساله که پارسال همان جا کارآموزی می‌رفته است و حالا مربی شده است، سخت است. ولی بااین حال، کمی محبوبیت کسب کردم.مهمونی هم خدا را شکر عالی برگزار شد.پازل هم همچنان دارم انجام می‌دهم.گرفتگی کمرم باعث خیر شد. یک هفته کارآموزی خودم را نرفتم و همگروهی‌هایم از بعد آن با من رفتار مهربان‌تری دارند. یا فهمیدند مفید هستم یا آن قدرها هم چِندش نبودم.کار هنری‌ام را انجام دادم و بافتنی‌ام خیلی خوب دارم می‌بافم.ولی پروپوزال مانده است.هنوز هم درگیر این هستم که آدمی نرمال ولی متفاوت هستم. فکر می‌کنم از نوشته‌هایم هم کمی پیداست. امروز خودم راحت‌تر نشان می‌دهم. و خدا را شکر گروهم من را پذیرفته‌اند.شما چطور هستید؟ این‌قدر کنجکاو هستم شخصیت من از نوشته‌هایم چطور به نظر می‌آیم.هری پاتر و حفره اسرار آمیز، جی کی رولینگ، مترجم: ویدا اسلامیه، نشر کتابسرای تندیس، تهران، چاپ پنجم، ۱۳۸۰ش.کالیستوکالیستوTue, 27 Oct 2026 10:52:16 +0330https://virgool.ir/@Callisto/من-در-میانه-بحران-۲۴-سالگی-znwhjjsvltwaخب دوستانبعد از ۵ سال ویرگولی بودن، سنم را توی پستی نوشتم!درباره بحران ۲۴ سالگی شنیده بودم، ولی فکر نمی‌کردم این شکلی باشد.یک هفته است کمرم گرفته است و تازه دارد خوب می‌شود. من که با هر مشکل و بیماری، کارآموزی بیمارستان را می‌رفتم، نتوانستم بروم! جدا از آن، کارآموز هم بیمارستان می‌برم. هم برای من که تازه کارم خیلی سخت هست. ۷ تا دانشجو را مدیریت کنی، درس بدهی و وقتشان را تلف نکنی.راستش پرستاران بخش هم اصلا بهم محل نمی‌گذارند. اصلا نمی‌توانم سمتشان بروم. هم پرستاران آقا و هم پرستاران خانم. پرستاران خانم حتی سرشان را بالا نمی‌آورند تا سلام کنم.می‌دانم عجیبم. ولی دلیل این رفتارها را نمی‌دانم. آن‌ها که من را نمی‌شناسند. و متاسفانه این بخش، احتمالا جایی هست که بعد از فارغ‌التحصیلی، آن‌جا مشغول به کار خواهم شد. و چه اوضاعی خواهد شد. https://vrgl.ir/MrHPnبرای ارشد، باید پروپوزال بنویسم. سخت و زمان‌گیر است و هر لحظه توی فکرم هست که دارم چی کار می‌کنم؟ چرا انجامش نمی‌دهم. تکلیف درسی هم دارم.برای همین مدام دارم بافتنی می‌بافم. تنها کار موجود هست که حالم را بهتر می‌کند. یک کار قلاب بافی شروع کردم. همین دیشب داشت تمام می‌شد در واقع رج آخر بود که فهمیدم گشاد بافته‌ام. و کل کار را شکافتم و دوباره شروع کردم.در این اوضاع، پازل ۲۰۰۰ تیکه‌های هم شروع کردم! که چند سال است می‌خواستم شروع کنم. یکبار شروع هم کرده بودم ولی از طرف خانواده حمایت نشد و جمعش کردم.تازه هم فهمیدم دو هفته دیگر هم مهمانی داریم. باید برای آن هم آماده بشوم. پازل باید تا آن موقع تمام شود.یکی دیگر از کارهایی که باعث می‌شود خوشحال بشوم، سریال دیدن است. و چندین سریال و انیمه هم دارم می‌بینم. همه را دوست دارم ولی از بابت اینکه تمرکز کافی ندارم که تماشا کنم و همچنین مدام دوست دارم سریال ببینم اما کارهای مهمتری دارم که باید انجام بدهم خسته شده‌ام. و دوباره بافتنی‌ام را دست می‌گیرم. توی سریالی که الان دارم می‌بینم شخصیت اول دختر دارد برای هدفش می‌جنگد. من هم دوست دارم برای هدفی بجنگم.اگر پست قبلی من را خوانده باشید، می‌دانید که شروع به خواندن مجموعه هری پاتر کرده‌ام. کتاب‌ها امانتی هستند و فشار زمان و کار و درس هم چاشنی خواندنم هستند.https://vrgl.ir/2k8Tvیک کار نقاشی هم دارم که تا ۴ آبان ماه وقت دارم و هنوز شروع نکرده‌ام. این کار هم هر روز می‌خواهم شروع کنم. این کار جزو هدف‌های زندگی‌ام هست که شرایطش معلوم نیست. نمی‌دانم چه خواهد شد.به شما بگویم، هدفی که برایش جنگیدم همین ارشد قبول شدن بود و اینکه پرستار بشوم. خدا را شکر قبول شدم و دارم توی مسیر حرکت می‌کنم. ولی بحران ۲۴ سالگی باعث شده است که در اهدافم دچار تناقض بشوم. هدف جدید که برای جنگیدن انتخاب کرده بودم خیلی دست من نبود و بیشترش امید بود و شانس تحققش بسیار کم. الآن ماندم برای چه هدفی بجنگم؟کلی آدم بالای ۲۴ سال توی دنیا هست، یعنی همه این دوران را داشتنه‌اند؟ چطور گذراندنش؟شما داشته‌اید؟ یا هنوز به ۲۴ سال نرسیده‌اید؟کالیستوکالیستوFri, 09 Oct 2026 00:58:32 +0330https://virgool.ir/@Callisto/تجربه-من-از-خواندن-هری-پاتر-و-سنگ-جادو-zvdtmnynnla2کتاب برای سال ۱۳۸۰ هست و این قدر امانت گرفته شده است و جلد اصلی خراب شده است که آن را جلد و صحافی کرده‌اند.خب بگویم که شروع به خواندن کالکشن هری پاتر کرده‌ام. پدرم بعد از ۵ سال غر زدن، برایم امانت گرفته است.فکر کنم ۵ و خورده‌‌ای سال پیش از پدرم خواستم که برایم جلد اول را امانت بگیرد. و پدرم اشتباهی چهارمین جلد یعنی هری پاتر و جام آتش را امانت گرفته. من هم خواندم. بعد جلد بعدی یعنی هری پاتر و محفل ققنوس را خودمان داشتیم و خواندم. درباره آن نوشته‌ام. و آخر پست آن نوشته‌ام منتظر نتایج امتحانات هری هستم.https://vrgl.ir/UeIodو حالا پدرم کل مجموعه را امانت گرفته است. واقعا عاشق و منتظر این فرصت بودم. نکته بد این است که جلد اول شروع کردم به جای کتاب ششم. ۵ سال است ششمین سینمایی هری پاتر را ندیده‌ام تا کتاب را بخوانم. الان هم کتاب دوم یعنی هری پاتر و حفره اسرار آمیز را می‌خوانم.برسیم به خود کتاب اول. سینمایی این کتاب تقریبا با خود کتاب یک‌شکل است. البته یه تا برادرهای بزرگتر ویزلی‌ها را فراموش کرده بودم که در کتاب هستند. دو تا از آن‌ها فارغ‌التحصیل شده اند و یکی از آنها، ارشد مدرسه است.چیزی که مایه تعجب من می‌شود جزییات بی‌نهایت این داستان است. به قدری واقعی به نظر می‌آید که با خودم می‌گویم نکند من مشنگ هستم! جدی می‌گویم. مشنگ در واقع آدم‌های معمولی و بدون قدرت جادو در کتاب هستند، در واقع مثل خودمان. ⁦:⁠-⁠[⁩حتی قسمت تقلب و نحوه امتحان دادن هم جزییات دارند.نکته دیگر چقدر بازیگرهای سینمایی عالی انتخاب شده‌اند کاملا با توصیف‌ها هماهنگ هستند. عینک نیمه هلالی و ریش نقره‌فام پروفسور دامبلدور.داستان کمی عجیب و فانتزی است. بعضی اوقات می‌گویم چرا دارم آن را می‌خوانم. تفاوت خوب کتاب با سینمایی آن در این است که در کتاب داستان را هری پاتر تعریف می‌کند و به افکاری دسترسی داریم. ترس‌هایش، نگرانی‌هایش.۶ تا عکس از جاهای جالب کتاب برای خودم هم گرفته‌ام. تعجب می‌کنم برادرم که کل مجموعه را تمام کرده است. (و خیلی … است.) نه عکسی گرفته است نه تاریخ خواندن را جایی یادداشت کرده است و نه خلاصه‌ای از کتاب نوشته‌ است. شاید هم من خراب هستم. ⁦(⁠≧⁠▽⁠≦⁠)⁩دو تا عکس‌ها را در این پست می‌گذارم.از قسمت‌های طنز کتاب برای من. دروغ گفتن هرمیون همان قدر محال به نظر می‌رسید که شیرینی پخش کردن اسنیپ. ⁦(⁠ ⁠ꈍ⁠ᴗ⁠ꈍ⁠)⁩طول می‌کشد ولی بسیار منتظر روزی هستم که کل مجموعه را تمام کنم!«هری پاتر و سنگ جادو»، جی.کی رولینگ، مترجم: سعید کبریایی، نشر کتابسرای تندیس، تهران، چاپ ششم، ۱۳۸۰ش.کالیستوکالیستوSun, 04 Oct 2026 19:04:44 +0330https://virgool.ir/@Callisto/کتاب-تصویر-دوریان-گری-jz7zzjfqkjdlموضوع کتاب در مورد آقایی به اسم «دوریان گری» است که دعا می‌کند تابلوی نقاشی که از او کشیده شده است، پیر شود و او جوان بماند. اما نویسنده این داستان را طوری جذاب به تصویر کشیده است که واقعا جذب خواندن می‌شوم.هر فصل غافلگیر می‌شدم. واقعا در یک فصل، دستم هنگام خواندن می‌لرزید. مثل سریال دیدن همراه کتاب شده بودم.دوریان گری چقدر تغییر کرد! ببخشید ولی هانری خیلی بیشعور بود. بیزیل چرا با هانری دوست شده بود؟ در کتاب تاثیر همنشین را نشان می‌دهد. من و مادرم باهم این کتاب را شروع کردیم. مادرم می‌گوید که این کتاب شاهکار است اصلا به آن «شاهکار اسکار وایلد» می‌گویند. در آینده به خواندن آن افتخار خواهی کرد.این کتاب کلاسیک کمتر از کتاب «بربادرفته» توصیف آسمان و زمین داشت. توصیف‌های کتاب تصویر دوریان گری به اندازه‌ای بودند که تصویر نسبتا شفافی در ذهنم ایجاد می‌شد. در کتاب دیدم دروغ‌گو برای گفتن و پیدا کردن دروغ و پنهان‌کاری چقدر می‌تواند باهوش و ترسناک باشد. زیبایی در عین زیبایی چقدر می‌تواند کثیف و فریبنده باشد. و انجام گناهان بزرگتر برای فراموش کردن گناهان قبلی.چقدر زندگی می‌تواند تغییر کند و چقدر باید مواظب بود. گاهی تاثیر یک حرف، یک عمر باقی می‌ماند و زندگی ای را نابود می‌کند. و بهترین راه پیشگیری از شنیدن آن است.  به هرحال نویسنده خیلی توانمند داستان را می‌گوید. بی‌دلیل به آن شاهکار نمی‌گویند. اصلا نویسنده چطور این شخصیت‌های متفاوت را ساخته است. کمی از ابتدای خلاصه‌ام از کتاب هم می‌نویسم(در واقع همان اسپویل از اوایل کتاب):دوریان گری جوانی هست بسیار زیبا که همه چیز دارد. بیزیل هم شیفته اوست و پرتره‌ای از او می‌کشد. هانری دوستِ بیزیل هست که بیزیل در مورد دوریان و اینکه این نقاشی روح او را منعکس می‌کند، حرف می‌زند. دوریان که هانری را در محل بیزیل می‌بیند، از هانری خوشش می‌آید. هانری هم از عمد تاثیر زیادی روی دوریان می‌گذارد که قدر جوانی را بدان که از بین می‌رود و از این چرت‌وپرت‌ها…من از خواندن کتاب لذت بردم. پایان کتاب هم خوب بود. نه الکی خوب، نه الکی بد. پایان کتاب بسته بود. :)کالیستوکالیستوTue, 25 Aug 2026 18:33:59 +0330https://virgool.ir/@Callisto/نسل-زد-gen-z-یا-هزاره-millennial-yyad3nxs84rzرنگ آمیزی من در بازی coloring bookمن خیلی دوست دارم مثل نسل زد باشم. از نظر تاریخ تولد هم جزو نسل زد هستم.توی اینستاگرام پست می‌بینم بچه های نسل جدید که نوجوان یا کودک هستند ولی ظاهر بزرگسالانه تری دارند. خیلی محتوا می‌گذارند. میم می‌خوانند. کمپین تشکیل می‌دهند. روتین برایشان مهم است. با ماگ استنلی به باشگاه می‌روند. کلمات جدید به کار می‌برند.اما از چت جی پی تی و گراک خواستم از من تست بگیرند که چقدر شبیه نسل زد هستم. خب زیاد شبیه نیستم. من کتاب می‌خوانم. هنوز در گوگل سرچ می‌کنم. کارهای زیادی که صبر می‌خواهند انجام می‌دهم. متن می‌نویسم. سه تا دفترچه خاطرات نوشتم. سومین دفتر خلاصه کتاب‌هایم را دارم پر می‌کنم. با خانواده‌ام صحبت می‌کنم.شباهت‌هایم علاقه به وبتون، کیدراما، انیمه و مانگا هست. فعالیت آنلاین دارم. زبان یاد می‌گیرم. محتوا تولید می‌کنم. هنوز در ویرگول هستم.می‌دانید کجای قضیه بد است. اینکه زیاد هم نسل‌های خودم را نمی‌فهمم. خیلی کلمات انگلیسی را به فارسی در گفت‌گوهایشان می‌نویسند. زبانم خوب هست ولی فارسی نوشتن کلمات، کار را سخت می‌کند. خیلی از کلمات را سرچ کرده‌ام و یاد گرفته‌ام. یاد گرفتن این کلمات جالب هست و وقتی معنی جملات را می‌فهمم خوش حال می‌شوم. و مورد دیگر با نسل قبلی هم نمی‌توانم باشم چون سِنم کم هست. مثل نوجوانی می‌ماند. من هم که آدم عجیبی هستم و اوضاع پیچیده‌تر می‌شود.شنیدم مثلاً نسل جدید، وقتی پستی باز نمی‌شود می‌روند سراغ پست بعدی. اما نسل قبلی که منم مثل آنها در این مورد رفتار می‌کنم، منتظر می‌مانیم تا پست دانلود شود و تا آخر می‌بینیم.ما زمان مدرسه واقعا مشق می‌نوشتیم. نسل هزاره که در ایام عید هم مشق می‌نوشتند. حالا بچه‌ها کلاس مجازی هم دارند و در مقایسه با قبل مشقی نمی‌نویسند.در نهایت هم همان حرف کلیشه‌ای، که هر نسلی خوبی‌ها و بدی‌های خودش را دارد.سعی می‌کنم از خودم بودن ناراحت نباشم. یک نسل زد آتیپیک باشم.شما چطور؟ نسل زد را درک می‌کنید؟کالیستوکالیستوSat, 01 Aug 2026 16:47:21 +0330https://virgool.ir/@Callisto/کمی-از-این-روزهای-من-cpypn6m0zoffمعمولا کتاب می‌خوانم و در ویرگول پست می‌گذارم. اما این دفعه پستم درباره چند موضوع و خودم هست.عکسی که گذاشتم آخرین نقاشی با تکنیک آبرنگ هست که کشیدم. و تلاش کردم تئوری رنگ‌ها را در آن به کار ببرم.خیلی تعجب می‌کنم که بعضی‌ها برای پست‌هایشان از هوش مصنوعی عکس می‌گیرند. من هنوز نمی‌توانم به خودم اجازه بدهم از هوش مصنوعی برای عکس کمک بگیرم. من هنوز سعی می‌کنم ابتدا تمام تلاشم را خودم بکنم. بعدش برای هوش مصنوعی می‌فرستم و نمره کارم را می‌پرسم.یادم می‌آید قبلا کارهای عجیبی را انجام می‌دادم. عجیب از بابت معمول نبودن. و یادم می‌آید آن موقع هوش مصنوعی نبود. خودم تعجب می‌کنم. چطور آن را یاد گرفتم!؟در حال حاضر کارهای پایان‌نامه و کار هنری‌ام مانده است و من اینجا در ویرگولم. پدرم می‌گوید:« ویرگول رو ول کن. ویرگول دیگه مثل قبلا نیست.» نمی‌دانم متاسفانه یا خوشبختانه، هنوز در ویگول هستم و ایده‌آلم این هست که ماهی یک پست در آن بگذارم.دارم کتاب‌های «برباد رفته» و «فرزند بی‌نهایت» را می‌خوانم. هردو به شدت جذاب ولی من نمی‌توانم آنچنان بخوانم. حتی در برباد رفته، به جایی حساس در جنگ رسیده‌ام، ولی نرفتم ادامه بدهم. مادرم می‌گوید که برباد رفته را در ۴۸ ساعت خوانده است! شب بیدار مانده است و خوانده است!می‌خواستم پست جدا برای این کتاب بگذارم ولی همین‌جا می‌گذارم.حسم بعد از خواندن ۵۲۱ صفحه از کتاب برباد رفتهچقدر کتاب زنده ای هست! وقتی می‌خوانم واقعا می‌توانم فضا و اتفاقات را تصور کنم.یکی از جالب‌ترین اتفاقات کتاب که خواندم، بودن آقای رت باتلر در کتابخانه بود. مثل فیلم‌ها بود. شاهد چه اتفاقاتی بود.من سریال کره‌ای« عزیز ترینم» را دیدم که با الهام از کتاب برباد رفته نوشته شده است. برای همین تصوراتی داشتم. اما بسیار متفاوت هستند. انگار همین که یکی شرقی و دیگری غربی هست توی روند داستان تاثیر زیادی دارد.به خاطر واقعیت تلخ جنگ و جنگ در سریال عزیزترینم، از جنگی که در کتاب رخ خواهد داد، می‌ترسم. چه اتفاقی برای اسکارلت خواهد افتاد؟در کتاب مدتی هست که وارد جنگ شده‌اند. کالاهای لوکس و غیر لوکس کمیاب شده‌است. اما سروان رت باتلر این محصولات را وارد می‌کند.خلاصه از شدت هوش رت باتلر تعجب کردم و وقتی دیدم با چه ترفندی به خانه عمه پیتی پاتی راه پیدا کرد، کلی بهش فحش دادم!در کتاب جنگ شده است. اوضاع افراد در کتاب خیلی سخت بوده است. برایم خیلی جالب بود که عمه پیتی یکبار وقتی می‌خواست خروسی که برایشان مانده را بپزد چند نفر را دعوت می کند. به هر شخص کمی می‌رسد ولی برایشان مثل ضیافت هست. چایی که در ظرف توتون سرباز شمالی بوده است و سیگاری که رت باتلر به مردها می‌دهد. توصیف این مهمانی خیلی برایم جالب بود.و الآن که به اوج جنگ رسیدم. قشنگ می‌توانم اسکارلت را ببینم که چطور در شهر به دنبال دکتر مید می‌رود و دامنش را بالا می‌گیرد و نگاهش به پاهایش هست تا سربازی را اذیت نکند.شما هم «برباد رفته را خواندید؟ همه‌اش حس می‌کنم زیاد از داستان کتاب گفته‌ام و هیجان را از بین برده‌ام.کالیستوکالیستوFri, 17 Jul 2026 00:05:07 +0330https://virgool.ir/@Callisto/از-چپ-به-راست-یا-از-راست-به-چپ-jviwbqgepl9kسوالی که مدتی هست ذهنم را مشغول کرده است. اکثر آدم‌ها راست دست هستند پس چرا بیشتر زبان‌های دنیا از چپ به راست هستند؟!اکثر کتاب‌هایی که می‌خوانم فارسی هستند و چون راست دست هستم، اگر لازم باشد راحت در کتاب می‌نویسم.اما چند روز پیش یک رمان انگلیسی را شروع کردم. کتاب‌هایی که می‌خواستم بخوانم یعنی «فرزند بینهایت» با فرهنگ لغت فارسی و رمان انگلیسی را روی عسلی گذاشتم. روی مبل نشستم. و ژست خواندن گرفتم. کوسن‌ها را برداشتم. خواندن را شروع کردم. یک واژه جدید را در فرهنگ لغت گوشی‌ام جست‌وجو کردم. می‌خواستم معنی کلمه را در کتاب بنویسم. ناخودآگاه، مداد نوکی را با دست چپم گرفتم تا بنویسم. یکدفعه دیدم که من راست دستم و زبان انگلیسی از چپ به راست است! بعد ژست خواندنم خراب شد. ناراحتی گذرایی پیدا کردم. و به خواندن ادامه دادم و مداد نوکی را به دست راستم دادم. فکری که به ذهنم آمد این بود که از راست به چپ نوشتن برای راست دست‌ها آسان‌تر نیست؟از چت جی پی تی این سوال را پرسیدم. جالب بود. گفت که دلیل از چپ به راست نوشتن زبان‌ها به خاطر ابزار و نوشتن با قلم و جوهر و تکامل تاریخی خط‌هاست و نه راست یا چپ دست بودن آدم‌ها. مثلاً اگر از شخص راست دستی با جوهر می‌نویسد اگر از چپ شروع به نوشتن کند، دست به نوشته‌های تازه نمی‌خورد و جوهر پخش نمی‌شود.رمان One plus one از جوجو مویز را شروع کردم. اولین رمان واقعی و کلفت انگلیسی هست که می‌خواهم بخوانم. خیلی وقت پیش سریال کره‌ای و چینی با زیرنویس انگلیسی دیدن را شروع کردم. اوایل به شدت سخت بود. اصلا چشمم به متن نمی‌رسید. و همه‌اش در فرهنگ لغت دنبال معنی واژه‌ها می‌گشتم. از سریال به دیکشنری و از دیکشنری به سریال. حتی دیگر این دو صفحه را در گوشی‌ام باز می‌گذاشتم. اما حالا زیرنویس خواندن با سرعت یک و نیم ایکس برایم باز شده است. راستش فقط سه صفحه از رمان را خواندم. و کلی لغت پیدا کردم. روند داستان مثل قسمت اول سریال‌ها بود. قسمت اول سریال‌ها معمولا نامفهوم هستند و با صبر تا انتهای آن را می‌بینیم.کنجکاو هستم بدانم نظر شما چیه؟ از سمت دست غالب نوشتن راحت‌تر نیست؟اگر به پخش شدن جوهر فکر نکنیم، چطور؟کالیستوکالیستوTue, 09 Jun 2026 10:26:25 +0330https://virgool.ir/@Callisto/منِ-واقعی-oh1v5xvnyzqxمن آدم عجیبی هستم. برای همین معمولا افراد با من رفتار خوبی ندارند و دوستم هم ندارند. برای همین تصمیم گرفتم بیشتر سکوت کنم تا کسی متوجه عجیب بودنم نشود. ولی بازهم رفتارهای بد بود و بازهم جلوی روی خودم به هم گفتند که با کالیستو حرف بزن گروهت را با او جابه‌جا کن. دوست‌های خیلی خوبی دارم ولی در جمع‌های جدید معمولا کسی با من دوست نمی‌شود.بدجوری دلم می‌خواست بروم جایی که من را بپذیرند. و به امید آن روز به سکوت ادامه دادم. ولی دو روزی هست که تصمیم گرفته‌ام به جای دیگری نروم و همین‌جا آزادتر رفتار کنم و حرف بزنم. در هر صورت که دوستم ندارند. حداقل این‌جوری حالم بهتر است.تا به حال چند بار از طرف دوستان نزدیکم و حتی همکلاسی ارشدم شنیده‌ام که من عجیبم. تازه همکلاسی ارشدم جلوی همه این را گفت، هنوز ترم اول بودیم و من حرف نمی‌زدم تا شخصیتم مشخص نشود. اعضای خانواده هم می‌گویند. خانواده بامحبت بهم می‌گویند و دوستم دارند. جالب است بدانید خانواده‌ام بلدند از ویژگی‌های عجیبم استفاده مفید کنند و آن دسته از ویژگی‌های عجیب ناکارآمدم را تحمل می‌کنند.توی دوران کارشناسی، هم من بلد نبودم و اشتباهاتی کردم و هم همکلاسی‌های کارشناسی‌ام. واقعا اتفاقی نمی‌افتاد اگر زمانی که من هم بودم، یک کم من را هم جزو گروه می‌دیدند. شما که همیشه باهم بودید، چند ساعت چیزی نمی‌شد.همین امروز توی کارآموزی بیمارستان، بچه‌ها باهام حرف نمی‌زنند و به جز یک نفر هیچ کس جواب سلام بهم نداد. و جالب‌تر اینکه یک دانشجوی کارشناسی هم بود که از اول با من برخورد خوبی نداشت. دیدار اول بود. انگار من را نادیده می‌گرفت.اما دیگر می‌خواهم شخصیت عجیبم را داشته باشم و زندگی کنم. می‌خواهم حرف بزنم. می‌خواهم اکسسوری‌های متفاوت استفاده کنم، استایل‌های خارجی بپوشم. وسایل خاص درست کنم.نوشتن این پست هم از کارهای جدیدی هست که برای راحت‌تر گذاشتن خودم انجام دادم.کالیستوکالیستوSat, 23 May 2026 13:20:09 +0330https://virgool.ir/@Callisto/بیماری-حس-کوآلایی-if3bbemxcqmwوقتی نوجوان بودم یک بیماری داشتم. یادم رفته بود تا اینکه چند روز پیش، دفتر نوشته‌هایم در نوجوانی را نگاه کردم. به این رسیدم که آن موقع نوشته‌ای در مورد کشف خودم از این بیماری نوشته بودم. آن موقع قبل از تولد ویرگول بود. با خودم گفتم که اگر آن موقع ویرگول بود، عجب نوشته‌های سمی و بانمکی برای انتشار داشتم.تعریف بیماری که کشف کرده بودم این است که حس می‌کردم غذایی که می‌خورم، کالری مورد نیازم را تامین نمی‌کند. خیلی خوابم می‌آمد و می‌خوابیدم. به خاطر شباهت این بیماری با زندگی کوآلاها اسم آن را «حس کوآلایی» گذاشتم. زیرا کوآلاها اکالیپتوس می‌خورند که کالری کمی دارد و کالری مورد نیاز آنها را ندارد و برای همین زیاد می‌خوابند چون انرژی ندارند.برای همین، نمی‌گویم که اسم مستعار آن زمانم، «کوآلایی در بالون» بود و آخر نوشتن در دفترچه خاطراتم، «کوآلایی در بالون» را می‌نوشتم. البته نام کامل را به شما نمی‌گویم تا یک کمی فضای شخصی برای خودم نگه داشته باشم.اما خدا را شکر، الان بهتر شدم. کوآلای درونم کمتر خودش را نشان می‌دهد. نمی‌دانم بزرگ شدن دلیلش بود یا خودم تصمیم گرفتم شاید هم هردو. خوابیدن کمتر شد و به کارهای بیشتری می‌رسیدم. کارهای جدید یاد گرفتم و شروع کردم. هنوز هم بعضی اوقات حس کوآلایی دارم. ")+ نکتهمی‌خواستم زیر نقاشی بنویسم، بعد دیدم که تعداد واژه‌هایی که نوشتم کمتر از دو دقیقه هست. برای همین به علاوه این نکات را اضافه کرده‌ام. اولین کار دقیق من با تکنیک خودکار هست. بیشتر شبیه تکنیک خودکار آشفته هست. خدا را شکر وقتی خانواده دیدن فهمیدن که کوآلا هست. نمی‌دانم برایتان پیش آمده یا نه ولی بعضی وقت‌ها نقاشی‌ها شبیه آن چیزی که می‌خواهیم نمی‌شود!+نکتهامیدوارم ویرگول فهمیده باشد که از وقتی که نیم‌فاصله را یاد داده است، رعایت کرده‌ام. و نوشتن سخت شده است. چون تعداد کلماتی که می‌نویسم به خاطر نیم‌فاصله کمتر می‌شود. توی همین بند، هشت نیم‌فاصله رعایت کرده‌ام. که اگر نمی‌کردم شانزده واژه اضافه می‌شد!کالیستوکالیستوMon, 04 May 2026 22:11:01 +0330https://virgool.ir/@Callisto/سرگرمی-هایی-که-توی-خونه-انجام-میدم-fkswrei3bhl4می خواهم با شما هم در میان بگذارم چه کارهایی می‌شود در خانه انجام داد و سرگرم شد.سریال میبینمالبته این مورد مشخص بود. من کلی اسکرین‌شات از غذا، لباس و دکور سریال‌هایی که دیدم دارم. بعضی غذاهایش را می‌پزم و بعضی وسایل را درست می‌کنم. واقعا از سریال‌ها یاد می‌گیرم. سریال ژانر پزشکی که می‌بینم در موارد پرستاری آنها دقت می‌کنم. و سریال‌های درام و رام-کام که می‌بینم آشپزی، لباس و رفتارهایشان را یاد می‌گیرم.نقاشی می کشماین کار را هم خیلی دوست دارم. ذهن آدم را باز می‌کند. هروقت در تعطیلات نقاشی می‌کشم حالم خوب می‌شود. خودم را هم محدود نمی‌کنم. طراحی، مدادرنگی و آبرنگ را انجام می‌دهم. مدادرنگی، آبرنگ و قلمو خریدم. وقتی به طراحی‌های قدیمیم نگاه می‌کنم، می‌گویم چطور آنها استوری و پست کرده بودم.آخرین طرحی که تازگی ها کشیده امآشپزی می کنم و قهوه درست می کنمگفتم که تا کی فقط عکس غذا ببینم، خودم هم دست به کار می‌شوم و می‌پزم. توی خانه ما، فقط من قهوه ترک و اسپرسو درست می‌کنم. مثل همه کارهای دیگر، اوایل اصلا خوب نمی‌شدند. قهوه‌ای که درست می‌کردم خوشمزه نمی‌شد و اشتباه می‌کردم موکاپات و قهوه جوش را با مایع ظرفشویی می‌شستم. فهمیدم واقعا وقتی با مایع ظرفشویی آنها می‌شویم، قهوه بدمزه می‌شود.ماسک ورقه‌ای می گذارم و به زیبایی بیشتر اهمیت می دهمیک زمانی کلی خرج ماسک ورقه‌ای صورت می‌کردم. برای همین تصمیم گرفتم آن را تبدیل به سرگرمی کنم. قرص ماسک ورقه ای (همان ماسک ورقه‌ای بدون مواد و اسانس) خریدم و حالا فکر می‌کنم این دفعه با چه مایعی، ماسک بگذارم. و خودم برای خودم کرم و تونر می‌خرم و استفاده می‌کنم.بافتنی می بافم و قلاب‌بافی می کنمهمین اول اعتراف می‌کنم کاموا خیلی گران شده است و کاموا خیلی کم می‌خرم. بیشتر چیزهای کوچک مثل جای هندزفری و زیرلیوانی برای خودم بافتم. واقعا اگر پول داشتم کاموا می‌خریدم. یکبار توی بهار داشتم بافتنی می‌بافتم که خانمی بهم گفت که معمولا زمستان بافتنی می‌بافند. ولی به نظرم نباید خودمان را محدود به زمستان کنیم و می توانیم هر موقع از سال بافتنی کنیم.زیرلیوانی‌هایی که بافتممرتب هستممن سعی می‌کنم همیشه وسایل، لباس هایم و… را مرتب به سبک خودم یا نظم در بی‌نظمی به سبک خودم نگه دارم. :) خودش کلی زمان می‌برد. و هربار سعی می‌کنم تکنیک جدیدی یاد بگیرم، چطور لباس‌هایم را تا کنم، به جوراب‌هایم نظم بدهم و… حتی به وسایلم، استیکر می‌زنم و گاهی رویشان جملات انگیزشی به فارسی و انگلیسی می‌نویسم.کتاب می خوانمهیچی کتاب خواندن با کتاب چاپی نمی‌شود.(چشم هم کمتر نور گوشی می‌بیند) بعضی اوقات هم مانگا می‌خوانم.خاطره می نویسمهرچند وقت یکبار یا وقتی که اتفاق خاصی می‌افتد، خاطره می‌نویسم. هم تمرین نوشتن هست و هم یادگاری از احساساتم هست. حتی باعث می‌شود دست خطم را فراموش نکنم و تمرین نوشتن با خودکار باشد. چون که دیگر برای خیلی کارها تایپ می‌کنم. من قانون داشتم که خاطرات بد را ننویسم و اما حالا خاطرات بد و خوب را در کاغذ درازی می‌نویسم و با آن ستاره درست می‌کنم. نمی‌دانم سریال چینی «عشق مخفی، Hidden love» را دیده اید یا نه. از همان ستاره‌ها که توی این سریال درست می‌کرد منظورم هست. ایده‌اش را از آن گرفتم. وقتی خاطراتم را ستاره می‌کنم و در ظرفی جمع می‌کنم. انگار دارم خاطرات بد و خوبم را به چیز شادی تبدیل می‌کنم. و احتمال اینکه بعدا آن را باز کنم و آنها را بخوانم زیر یک درصد هست.ستاره‌هایی که می‌گفتم؛ خاطراتم.اوریگامی درست می‌کنماوریگامی درست کردن از سرگرمی‌هایی بود که طول کشید تا انجام بدهم. مدت‌ها دوست داشتم ولی انجام نمی‌دادم. نمی‌دانید چه لذتی دارد. ( با مقدار زیادی اعصاب خورد شدن که چرا مثل ویدئو نمی‌شود) با یک بسته کاغذ رنگی می‌شود کلی اوریگامی درست کرد.بازی‌های موبایلی و کامپیوتری انجام می دهمبرای تنوع این کار را می کنم. ولی چون خیلی از بازی‌ها اینترنت بین الملل می‌خواهند واقعا نمی‌دانم چه بازی می‌کردم. یک بازی پرورش گل با حجم سبک توی کامپیوتر دارم که همزمان با درس خواندن انجام می‌دهم در واقع بازی این شکلی هست که نیاز دارد گیاهان در یک ساعت واقعی رشد کنند و هر چند وقت یکبار وقتی از درس خسته می‌شوم به آنها سر می‌زنم. حشره جمع می‌کنم، به گیاهان آب می‌دهم، گیاه می‌کارم و… اسم بازی «Plant tycoon» هست.من در حال فروش گیاه =)در ویرگول می نویسمهربار کلی به این فکر می‌کنم که چه چیزی در ویرگول بنویسم، عکس بگیرم و تعداد بازدید روزانه‌ام را چک کنم.دیگر برایم عادت و توانایی شده است که از ویدئوها یاد بگیرم. خیلی چیزها را برای بار اول انجام می‌دهم. حتی مادرم هم اوایل باور نمی‌کرد که بتوانم انجام بدهم. ولی من توانستم: از قدیم گفته اند کار نیکو کردن از پر کردن است.خلاصه این شکلی خودم را مشغول می‌کنم. سرگرمی های شما چیست؟ نقاشی؟ فیلم؟ بازی؟ نویسندگی؟ یا مطالب من را می خوانید؟ :)کالیستوکالیستوSat, 25 Apr 2026 00:30:57 +0330https://virgool.ir/@Callisto/وقتی-اینترنت-ملی-هست-چکار-کردم-ygdjg1rtnwkuفیلم و سریال دیدمحالا که اپلیکشن‌های زیادی کار نمی‌کنند، وقت بیشتری برای سریال دیدن گذاشتم. این قدر کیدراما دیدم که می‌ترسم بگویم. الان دارم سریال کره ای «زیبایی حقیقی» و «دبیرستان مخفی» را می‌بینم. غیر کره‌ای فصل اول سریال «چاله»، فصل چهارم «دکتر خوب» و یک سریال چینی را می‌بینم. True beauty Undercover Highschool The Pitt Good Doctor آپارات، نماشا و فیلیمو و … سریال‌هایی که دانلود نکرده‌ام را آنلاین می‌بینم؛ کلی کیدراما، آنلاین از نماشا دیده‌ام. دفعه قبل هم که اینترنت ملی شد همین کار را کردم. برای آموزش هم خیلی خوب هستند. برای آشپزی و هنر توی آپارات می‌گردم. به کتاب چاپی روی آوردمکتاب «برباد رفته» را هم دارم می‌خوانم. واژه‌های کتاب که بلد نیستم را از فرهنگ لغات چاپی نگاه می‌کنم و حس عصر حجری پیدا می‌کنم. وقتی کتاب خواندن را در نوجوانی شروع کردم این کار را می‌کردم. یک حس عجیبی دارد. جایگزین اینستاگرامبه نظرم جایگزین اکسپلور اینستاگرام، گشت‌وگذار در سایت‌های فروشگاهی مثل باسلام و دیجی کالا هست. قشنگ وقتمان را تلف می‌کنند و حسرت کالاها را می‌خوریم. مثلاً اگر کلمه پینترستی را در آنها سرچ کنیم، نتایج خوشگلی می‌بینیم. به تازگی هم چند تا کانال خوب در ایتا پیدا کردم که چیزهایی که دوست دارم می‌گذارند. اپلیکیشن بله را هم دانلود کردم.بازی آنلاین درست است که برای بازی «رویال مچ Royal Match» یا «کال آف دیوتی Call of duty» به اینترنت بین الملل نیاز داریم، ولی بازی «پسر خوانده» ایرانی و آنلاین هست. حس خوبی می‌دهد که حریف آنلاین داری. من تازه دانلود کردم و واقعا جذبش شدم. وقتی بازی می‌کنم بازهم می‌خواهم بازی کنم.آشپزی این چند وقت، آشپزی هم کردم. با موکاپات و گوشت کوب برقی کاپوچینو درست کردم و واقعا طعم کاپوچینو می‌داد. دامپلینگ پختم. ماکارونی و کوفته پختم. خانواده هم مظلومانه می خوردند. دامپلینگ و هباکجااون (کره‌ای)متفرقه از ۱۵ فروردین که دانشگاه شروع شد، اساتید کلی مطالب برایمان بارگذاری کرده‌اند. برای همین درس هم می‌خوانم.اوریگامی که از سرگرمی‌های مورد علاقه‌ام هست هم انجام می‌دهم. نقاشی هم می‌کشم.همین :)کالیستوکالیستوWed, 08 Apr 2026 20:20:38 +0330https://virgool.ir/@Callisto/حسم-بعد-از-خواندن-۱۱۰-صفحه-از-کتاب-برباد-رفته-prxuvnqjlbeuخیلی دلم می‌خواست این کتاب کلاسیک را شروع کنم. ولی تعداد صفحه آن من را می‌ترساند.یکبار قبلا آن را شروع کرده بودم و اصلا جذابیتی برایم نداشت. اما وقتی چند روز پیش آن را دوباره شروع کردم، به طرز وحشتناکی جذب آن شدم و به زور برای درس و کارهایم، خواندن را رها می‌کردم. نکته ناراحت‌کننده این است که فهمیدم دفعه قبل، سنم کم بوده است و کتاب را نفهمیده بودم.شخصیت اول داستان که اسکارلت هست، دفعه قبل که توصیف او را خواندم با خودم می‌گفتم چقدر خوشگل است! اما حالا فکر می‌کنم بیشتر جذابیت کلی و توانایی دارد تا زیبایی.تا این‌جای کتاب، ۴۰ درصد درباره اسکارلت، ۱۰ درصد درباره مادرِ اسکارلت، ۱۰ درصد درباره پدرِ اسکارلت، ۲۵ درصد درباره بقیه افراد و اوضاع شهر و ۱۵ درصد توصیف آسمان و زمین بوده است. قسمت‌های توصیف آسمان و زمین را با دور تند می‌خوانم. قدیمی‌ها چه سبک طولانی و توصیفی‌پسندی داشته‌اند.دلم برای اِلن اهارا یا مادر اسکارلت می.سوزد. دوست دارم ادامه بدهم ببینم آیا او چیزی خواهد گفت؟ ناله خواهد کرد؟ آیا اسکارلت درباره عشقِ خودش به او می‌گوید. انگار اِلن به عشقش نرسیده بوده است. آیا واقعا از بودن با جرالد، کدبانو بودن و زندگی‌اش راضی هست؟اتفاق مهمی که آدم را وادار به ادامه کتاب می‌کند، جشنی هست که قرار است برگزار شود. الآن که این جمله را می‌نویسم ۱۱۰ صفحه یا چهار فصل از کتاب را خوانده‌ام و هنوز شب قبل از جشن هست که نامزدی اشلی و ملانی اعلام می‌شود. چقدر صبر می‌خواهد. فکر کنم اگر من بودم صفحه ۱۰ به جشن می‌رسید.و فعلا هم فقط این کتاب را می‌خوانم و درباره آن می‌نویسم. عجب کتاب قطور، دو جلدی و با فونت ریزی هست! فکر کنم به اندازه ۴ تا کتاب توسعه فردی حجم دارد.هنوز خیلی زود است نظر کلی بدهم. اما کتاب کلاسیک و بسیار معروفی هست که بعداً پز می‌دهم که آن را خوانده‌ام.برباد رفته، مارگارت میچل، مترجم: حسن شهباز، موسسه انتشارات نگاه، تهران، چاپ ششم، ۱۳۸۱ش.کالیستوکالیستوThu, 19 Feb 2026 13:10:41 +0330https://virgool.ir/@Callisto/کیم-سون-هو-kim-seon-ho-ugy4srmlwgnjنمی‌دانم چقدر پیکاسوی سریال کره‌ای «وقتی زندگی بهت نارنگی می‌دهد» را می‌شناسید. یا بهتر است بگویم «پارک تو تو».من سریال نارنگی را به خاطر قسمت‌های کیم سون هو دیدم. به نظرم زوج کیم سون هو و آیو بهتر از زوج پارک بوگام و آیو هست.سریال نارنگی در IMDb نمره ۹/۱ دارد. و در سال ۲۰۲۵ پخش شده است.انگلیسی اسم‌ها را می‌نویسم که اگر خواستید راحت پیدا کنید.")When life gives you tangerinesپست اینستاگرام کیم سون هو در زمان پخش نارنگی۱۶ ژانویه سریال « آیا این عشق ترجمه می‌شود؟» از او و گو یون جونگ پخش شده است. سریال درباره عشق بین مترجم نابغه (کیم سون هو ) و بازیگر معروف (گو یون جونگ) است. از سریال های محبوب در کل و بین موارد غیر انگلیسی نتفلیکس هست.چشم‌های کیم سون هو در سریال حرف می‌زند! من، خودم سه بار اشک ریختم و سه بار اسکرین شات گرفتم.یکی از اسکرین شات‌هایممن سریال را تمام کرده‌ام. خیلی سریال خوبی هست و کلیشه‌های معمول کیدراما را ندارد.کیم سون هو با نقش «جو هو جین» در سریال به زبان های کره‌ای، ژاپنی، ایتالیایی و انگلیسی صحبت می‌کند. ولی زبان عشق « جو هو جین» و «چا موهی» متفاوت است.خدا را شکر که عشقشان ترجمه شد. خیلی حرص می‌خوردم که همدیگر را نمی‌فهمیدند.Can this love be translated?Go Youn-jungحتی پوستر سریال هم شیمی بین دو تا بازیگر را نشان می‌دهد. یک فن، کامنت گذاشته بود حتی گوش‌هایشان هم شیمی دارد!کیم سون هو از کجا کار بازیگری را شروع کرده است؟سون هو در حقیقت بازیگر محبوب تئاتر بوده است. سال ۲۰۱۷ تصمیم می گیرد وارد تلویزیون شود. اولین نقش او در سریال «مدیر خوب» است.Good managerدر سریال مدیر خوب. کیم سون هو هم می گوید که زیاد مدل موی این نقش را دوست ندارد.بعد کیم سون هو برای یک نقش فرعی سریال دو پلیس تست می دهد. اما به او نقش دوم مرد را می دهند!Two Copsسریال بعدی، سریال «استارت آپ» است. با این سریال کیم سون هو در کره جنوبی معروف می‌شود. اگر استارت آپ را دیده باشید با سندرم نقش دوم آن احتمالا حسابی نابود شده‌اید. دیگر نمی‌توانم آن را تماشا کنم. من اصلا دوست نداشتم «دال می» به «نام دو سان» برسد. فقط و فقط «هانگ جی پیونگ» و استایل جذابش! شیمی «کیم سون هو» و «بآ سوزی» هم در سریال دیدنی هست.Start-upو می رسیم به سریال «دهکده ساحلی چا چا چا » و شیمی فوق العاده «کیم سون هو» و «شین مین آ» .کیم سون هو نقش همه فن حریف، «هونگ دوشیک» با مدرک های زیادش را بازی می‌کند. او با این نقش، شهرت جهانی پیدا می کنند. روند عشق آنها در سریال مثل دنیای واقعی هست. منظورم این است که رویایی و فقط در کیدراما نیست.Hometown Cha Cha ChaShin Min-ahاستوری کیم سون هوبعدش سریال «ستمگر»، فیلم «نجیب زاده» و سریال «نارنگی» از او پخش شد. در سریال وقتی زندگی بهت نارنگی می‌دهد نقش کیم سون هو مثل کارت مخفی سریال بود. چالش لبخند او هم کلی معروف شد.The tyrantThe childWhen life gives you tangerinesچالش لبخند کیم سون هوحالا بعد از کلی انتظار ما فن ها، سریال « آیا این عشق ترجمه می‌شود؟» پخش شده است. کارگردان سریال قبلا گفته است که همچین شیمی تا به حال نبوده است. نویسنده‌های این سریال، خواهران هان هستند.در سریال استارت اپ، نقش «کیم سون هو» به نقش «بآ سوزی» نرسید. ما امیدواریم در سریال آینده که دوباره این دو بازیگر در کنار هم بازی می کنند یعنی سریال «هذیان» به هم برسند. باید بگویم که این سریال جزو سریال های پربودجه است. در نیمه سال ۲۰۲۶ پخش می‌شود.منتظر پخش این سریال هستم. :»Portraits of DelusionBae Suzyآپدیت فروردین ۴۰۵ (آپریل ۲۰۲۶):فیلمبرداری سریال بعدی کیم سون هو یعنی May the Congressman Protect You شروع شده است. Ahn Eun-jin یا همان بازیگر نقش گیلچه در سریال «عزیزترینم» هم حضور ویژه در این سریال خواهد داشت.سریال unfriend کیم سون هو هم امسال یعنی ۲۰۲۶ پخش می‌شود.May the Congressman Protect YouAhn Eun-jinMy dearestUnfriendسریال «نجیب زاده» را چند روز پیش دیدم. جنایی و بانمک بود. چقدر کیم سون هو خوب دیوانه‌ای بود. بانمک بود. پایان فیلم را به شدت دوست داشتم. ژانر مورد علاقه‌ام نبود، از روی دلتنگی دیدم.اسکرین شات خودم، برای یادگاری از فیلم نجیب زاده ")آپدیت خرداد ۴۰۵ (ژوئن ۲۰۲۶):کیم سون هو در برنامه Bonjour Bakery شرکت کرده است که از سالمندان پذیرایی می‌کند. کیم سون هو در این برنامه باریستا هست. جمعه ها پخش می‌شود.Bonjour Bakery کالیستوکالیستوThu, 05 Feb 2026 20:15:52 +0330https://virgool.ir/farhang-andishe/سه-کتاب-سه-راه-رسیدن-به-شادی-vibyhvhjj3auمن کتاب‌های «اوضاع خیلی خراب است»، «هنر ظریف رهایی از دغدغه‌ها» و «هر روز پنج‌شنبه است» را به ترتیب شروع کردم و همزمان خواندم.هر سه کتاب می‌خواهند شادی را به ما نشان بدهند. «اوضاع خیلی خراب است» کتاب دوم مارک منسن، به روشی تاریک و دارک این کار را می‌کند. ولی اگر دنبال روشی شاد برای پیدا کردن شادی هستید، کتاب «هر روز پنج شنبه است» را پیشنهاد می‌دهم ولی تعداد صفحات بیشتری دارد. بین این دو کتاب، «هنر ظریف رهایی از دغدغه‌ها» را بخوانید.کتاب «اوضاع خیلی خراب است»این کتاب برایم سیاه و گیج‌کننده است. همه بنیان‌های ذهنی‌ام را خراب کرد. امید الکی است و خدا مرده است! کلا نابود شدم. این حس من است وقتی ۵۰ درصد کتاب را خوانده‌ام.حالا که کتاب را تمام کرده‌ام بسیار خوشحالم که آن را ناتمام رها نکردم. درست است کتاب دارکی بود. بسیار دارک. از روشی عجیب برای رسیدن به شادی و امید استفاده کرد. ولی می‌دانید در پایان، متوجه امید نشدم ولی چیزهای زیادی فهمیدم. درباره اصول؛ اینکه افراد بزرگسال واقعی به دنبال اصول رفتار می‌کنند. لذت یا عواقب کارها و رفتارها، مهم نیستند.این کتاب از زندگی شروع و با مرگ تمام شد. در حقیقت، کتاب جذب بدنم شده است. خیلی از حرف‌های مارک منسن را یاد گرفتم و فهمیدم. ولی وقتی می‌خواهم بنویسم، می‌بینم این‌قدرها نفهمیدم.خواندن این کتاب باعث شد از زندگی و انتخاب‌هایم خوشحال شوم.کتاب «هنر ظریف رهایی از دغدغه‌ها»خیلی برایم جذاب است. دوست دارم مدام آن را بخوانم. فقط ۱۸۴ صفحه است و با خودم می‌گویم به زودی تمام می‌شود.این کتاب یک جوری است که بنیان‌های ما را زیر سوال می‌برد. خدا را شکر که من بعضی بنیان‌هایم از قبل تغییر کرده بود وگرنه حتما خیلی تو ذوقم می‌خورد.عجیب‌ترین چیزی که خواندم این بود. دنیا پر از رنج است. نمی‌شود شادی را یافت. بلکه باید به دنبال رنج بهتر بود. نابود شدم. چقدر روش زندگی‌ام با همین جملات تغییر خواهد کرد.مارک منسن خیلی لحن خاکی و خودمانی در کتاب دارد. واقعا جذب کتاب شدم.روند درونی کتاب از زندگی به مرگ است. صداقت، آزادی، مصرف‌گرایی و ثبات را می‌خوانیم. صداقت پایه اعتماد.هر چقدر فکر می‌کنم نکات کتاب یادم نمی‌آید. انگار که این کتاب هم جذب بدنم شده است. انگار مثل که مثل سرم بهم وصل بوده است و حالا جذب بدنم شده است. سرم نمکی یا قندی نه، سرم زندگی بهتر.کتاب «هر روز پنج‌شنبه است»چقدر کتاب بانمک و شادی است. لحن آن مهربان و داستانش روان است. به نسبت دو کتاب قبلی، شادتر و طولانی‌تر است.جوئل اوستین بسیار زیبا در کتاب با ما صحبت می‌کند. این کتاب ۴۱۵ صفحه هست. می‌توانم بگویم ۸۵ درصد کتاب برایم معمولی و نوشته بود. اما آن ۱۵ درصد خیلی به دلم نشست. جوئل از کجا می‌دانستی این نگرانی منم هست؟ حس می‌کنم به خاطر ارتباط زیاد و تلاش‌هایت مشکلات را خوب می‌شناسی. نمی‌دانم او را می‌شناسید یا نه. جوئل اوستین کشیش است و سخنرانی می‌کند.حدود ۱۰ صفحه آخر کتاب از یکی از نگرانی‌های من صحبت می‌کرد. حس خوبی بهم داد. یعنی دیدم را عوض کنم؟ اشکالی ندارد این فکر را داشته باشم؟ خوشحالم که تا صفحه آخرِ کتاب را خواندم.نویسنده کلی داستان‌ آموزنده، واقعی و کیوت از خودش و دیگران در کتاب نوشته است. حتی با وجود اینکه به خودم می‌گویم که این مثال‌ها، تولید محتواست، نمی‌توانم حس مثبت داستان‌هایش را انکار کنم. به دل می‌نشیند.خلاصه، کتابی زمینی، پر از داستان و شادی است.")اوضاع خیلی خراب است: کتابی در مورد امید، مارک منسن، مترجم: سمانه پرهیزکاری، نشر میلکان، چاپ ششم، ۱۳۹۸ش.هنر ظریف رهایی از دغدغه‌ها: روشی نو برای خوب زندگی کردن، مارک منسن، مترجم: میلاد بشیری، نشر میلکان، چاپ بیست و هفتم، ۱۳۹۷ش.هر روز پنج‌شنبه است: چگونه هفت روز هفته شاد باشید، جوئل اوستین، مترجم: شبنم سمیعیان، نشر ققنوس، ۱۳۹۳ش.کالیستوکالیستوTue, 13 Jan 2026 21:29:26 +0330https://virgool.ir/@Callisto/افکار-من-در-هر-قسمت-فصل-پنجم-سریال-فقط-قتل-های-این-ساختمان-nqoyn8vpvcn2چقدر این سریال را دوست دارم. و هربار سریال روند متفاوتی دارد. نمی شود گفت که مثل فصل مثلاً این طور می شود. فصل ششم آن هم تایید شده است. :)قسمت اولبی نظیر بود. چقدر دلم برای سریال و خنده هایم موقع دیدنش تنگ شده بود. چه قتل جدیدی! و چه اتفاقی جالبی برای اولین مظنون قتل!قسمت دومهیچ مظنون جدیدی ندارم. چقدر این سریال قشنگ به شخصیت ها می پردازد. و چهار فصل فقط قتل های این ساختمان به من نشان داده است که ممکن است قتل اتفاقی باشد. به هر حال کلی جزییات از لستر دیدیم. لستر آدم خوبی بوده است و قتل او غیرمنتظره است. عجب سریال با کیفیتی هست.قسمت سوملستر، نیکی و آدم های زیادی در زیرزمین بودند! چرا گزارش مرگ نیکی به پلیس مثل واقعیت بود؟ خیلی عجیب شده است. چرا لستر و نیکی توی زمان های نزدیک به هم مرده اند؟ قسمت چهارمتا میای به مظنون به دید بی گناه نگاه کنی، ماجرا عوض می‌شود. خیلی سخت شد. ایده ای ندارم. میلیاردرها باهوش تر بودند!قسمت پنجمنمی دانم چرا توی این فصل نمی توانم مظنونی داشته باشم ؟ به هر حال به کارکنان ساختمان بیشتر مشکوک هستم. چون آنها می توانستند هم از نیکی و هم از لستر ناراحت باشند. به نظرم لستر و نیکی باهم دوست بودند و باعث قتل دیگری نبودند. یعنی ممکن است «تی» قاتل باشد؟ قسمت ششماز عکس قسمت آخر، با خودم می گویم شهردار قاتل هست. هنوز قاتل برایم مشخص نیست. ولی چرا حس می کنم قاتل کمک های زیادی دارد. چرا آن آقای پولدار باید فیلم ها را برای قاتل دستکاری کند. شاید با الیور هم رابطه خوبی ندارد. لستر شب آخر برای نیکی کار نمی کرد. چرا قاتل ممکن است هم دنبال لستر باشد و هم نیکی. قاتل آرکونیا را می خواهد؟قسمت هفتمای بابا!‌ چرا به قاتل نزدیک نمی شویم؟ ماجرا خیلی پیچیده شده است.‌ اصلا درباره قاتل فکری ندارم و این ناراحتم می کند.قسمت هشتم دلم برای لستر و نیکی سوخت. هنوز هم به خاطر عکس پیش نمایش قسمت آخر حس می کنم شهردار قاتل هست و با دیدن این قسمت، دربان جدید هم به او کمک کرده است. آن چند فرد پولدار بیشتر عروسک به نظر می آیند تا قاتل.قسمت نهمفقط می خواهم سریعتر قسمت دهم را ببینم. اوه مای گاد! لستر!قسمت دهمعالی بود! یعنی عالی و متفاوت بود. It's beautiful! ولی باز هم دلم برای لستر و نیکی سوخت. امیدوارم فصل شش هم بسازند. و قتل داخل گیت ساختمان … .https://vrgl.ir/39Jjrhttps://vrgl.ir/KMjFbhttps://vrgl.ir/GFEWihttps://vrgl.ir/Pe5KkکالیستوکالیستوThu, 01 Jan 2026 14:21:44 +0330https://virgool.ir/@Callisto/کابین-عقب-آمبولانس-i2a9qor5aqq5سه تا چیز هست که گفته می‌شود هیچ وقت نمی بینیم معلم ریاضی که روز امتحان ریاضی سر کلاس نیاید، آمبولانسی که بنزین بزند و مسئولی که به وعده‌اش عمل کند.من به عنوان دانشجوی سابق فوریت های پزشکی، یک بار بعد از ماموریت قبل از رسیدن به پایگاه، آمبولانس را بنزین زدیم. ولی نمی‌دانم چرا خودم هم دیگر این اتفاق را ندیدم.رانندگی آمبولانس کار مشکلی است. مثل وانت و ون، شما نمی‌توانید پشت ماشین را ببینید و بزرگ و پهن هم هست و نمی‌شود در کوچه های تنگ وارد شد. فرض کنید، بیمار هم در کابین عقب در وضعیت اورژانسی قرار دارد. تکنسین همکار در حال احیای قلبی ریوی هم باشد! چون دانشجو بودم، نباید کابین جلو می‌نشستم و برای گواهینامه پایه دو باید ۲۳ سال و گواهینامه پایه سه داشت. برای همین تجربه رانندگی با آمبولانس ندارم.اما تجربه کابین عقب آمبولانس را دارم. یک بار بیمار اورژانسی داشتیم. تکنسین فوریتهای پزشکی گفت که این ماموریتی که قرار است برویم واقعی هست!خب ماموریت، ماموریت هست دیگر! وقتی سرصحنه رسیدیم؛ بیمار را دیدیم که برق گرفته بود و از ارتفاع سه متری سقوط کرده بود. بیمار آقا بود. سوختگی داشت؛ بیهوش بود و به خاطر سقوط، سر و دستش دچار آسیب و تروما شده بود. از تروما و حادثه فقط سرکلاس‌های دانشگاه عکس دیده بودم؛ حالا داشتم در واقعیت می‌دیدم. فضای عجیب و سنگینی بود. این قدر فوری بود که یادم نمی‌آید تکنسین کِی رگ بیمار را گرفت. بیمار را مانیتور نوار قلب کردیم و ماسک اکسیژن گذاشتیم. در حرکت ماشین، سرم آماده کردیم. اولین مأموریت واقعی‌ام و پر از چالش بود. بیمار را به کابین انتقال دادیم. این قدر موقعیت استرس‌زا بود که دفترچه‌هایم از جیبم به کف کابین افتادند یا شاید هم ریختند؛ نمی‌‌دانم. انکار نمی‌کنم که از کارهای پزشکی خوشم می‌آید. ولی استرس از درونم به بیرون می‌ریخت. تکنسین گفت که سرم آماده کنم. در حرکت بودیم. از استعداد تعادلی که دارم استفاده کردم و سرم و ست سرم را برداشتم.عکس را از گوگل گرفتم.عکس گذاشتم تا بیشتر و دقیق‌تر توضیح بدهم. من را که می‌بینید. روی صندلی سمت راست نشسته‌ام. بیمار اورژانسی هست و تکنسین فوریت‌های پزشکی که رانندگی می‌کند؛ با سریع‌ترین سرعت رانندگی می‌کند. شاید تجربه بودن در کابین عقب را داشته باشید. در حال رانندگی، خیلی حرکت دارد. حالا من بلند می‌شوم، تجربه هم که ندارم، بیمار رو به رویم هست نباید روی بیمار بیفتم. امیدوارم به من نخندیده باشید. باید دقت می‌کردم. خلاصه که موفق شدم سرم و ست سرم را باامنیت بردارم.سرم را هواگیری کردم. و سعی کردم در آن موقعیت، تا جای ممکن استریل و اصولی کار کنم. مثل فیلم‌های اکشن بود. تکنسین صفر آنژیوکت را پرت کرد و ست سرم را وصل کرد.عکس را از گوگل گرفتم.صفر آنژیوکت را در عکس مشخص کردم. وقتی رگ بیمار را با آنژیوکت گرفته باشیم با در آوردن صفر آنژیوکت، می‌توانیم جای آن سرم متصل کنیم. از پیشانی تکنسین ارشد همین جور عرق می‌ریخت. خیس خیس بود. تا به حال ندیده بودم ماموریتی این قدر سخت باشد. تکنسین داشت زحمت می‌کشید. و سعی می‌کرد که فشارخون بیمار افت نکند.دفترچه‌های من هنوز کف کابین هستند. بیمار را به اورژانس بیمارستان انتقال دادیم و چون حال بیمار خیلی اورژانسی بود؛ کد اورژانس بیمارستان را فعال کردیم. همان کد بلو یا کد آبی که در سریال‌های پزشکی شاید دیده باشید منظورم هست. پرستارها و دکتر آمدند. دکتر با سونو فست (FAST) شکم بیمار را معاینه کرد. اوضاع خوب نبود. بیمار خونریزی داخلی داشت.متاسفانه بعدا تکنسین این ماموریت گفت که بیمار اورژانسی سوختگی و تروما که به بیمارستان منتقل کردیم همان شب فوت کرده است. خیلی ناراحت کننده بود. دوست نداشتم باور کنم. می‌خواستم بیمار زنده باشد. و این طوری اولین ماموریت واقعی‌ام را به یاد می‌آورم.کالیستوکالیستوMon, 17 Nov 2025 19:21:32 +0330https://virgool.ir/@Callisto/سریال-پزشکی-کره-ای-دکتر-رمانتیک-dr-romantic-qbqf35esrbqgاین سریال سه فصل دارد. هر سه فصل در بیمارستان دولدام در منطقه‌ای دور از سئول اتفاق می‌افتاد. کیم سابو (استاد کیم) که همان دکتر رمانتیک است، بسیار ماهر و در دو حیطه جراحی تخصص دارد.‌ من دیر کیم سابو را شناختم.من هر فصل را قبل از سال تحصیلی و به خاطر دل تنگی از بیمارستان دیدم. در واقع در سه تابستان پشت سر هم دیدم. و سه سال شده است.فصل اولفصل اول را خیلی دوست داشتم. هر قسمت که تمام می‌شد با دیدن « آنچه خواهید دید» می‌رفتم که قسمت بعد را ببینم. با این که سانسور شده دیدم، خیلی جالب بود. لغات پزشکی کنار تصویر اکثر اوقات به انگلیسی نوشته می‌شود. فصل اول به پای فصل سوم نمی‌رسد. آدم بد این فصل هم خیلی اعصاب خورد کن هست و آدم بدجوری فشار می خورد. ماجراها پر از آشوب و تروما هستند.فصل دومفصل دوم، کمترین جذابیت را برای من داشت. باز هم نصیحت های به موقع کیم سابو. شخصیت های جدید وارد دولدام می‌شوند. در این فصل، همه چیز مبهم هست، از اوضاع بیمارستان گرفته تا احساسات شخصیت های داستان. وقتی دیدم فصل دوم ادامه شخصیت های فصل اول نیست تو ذوقم خورد. ولی چه می‌شود کرد، ادامه دادم.فصل سومو اما بهترین فصل، فصل سوم که از نظر پزشکی خیلی خوب بود. شخصیت‌ها در حال بهبود و پیشرفت بودند. شخصیت‌های جدید به شخصیت‌های فصل دوم اضافه شدند. در واقع فصل دوم و سوم به هم مرتبط ترند. حوادث این فصل، هیجان انگیزتر هستند. زوج‌های داستان روند معقولی دارند. و انگار تصویر ذهنی کیم سابو بالاخره ایجاد می‌شود. و واقعا اتفاقات دور از انتظاری در این فصل اتفاق می‌افتند.پایانشپایان سریال خیلی عالی بود. انگار هر ماجرایی که در سریال چه از فصل اول شروع شده بود، به نتیجه رسید. حوادث آشکار شد. قسمت های آخر آخر از همه بهتر بودند. و ارتباطی با فصل اول ایجاد می‌شود.و در نهایتدر کل، سریال عالی هست. من برای یادگیری پزشکی هم این سریال را دیدم. چیزهای خوبی یاد گرفتم. درباره جراحی، معاینه و تریاژ یاد گرفتم. حق دارد که مشهور شده باشد. و داستان فقط خوش نیست و مرگ هم دارد. روند مثل زندگی است. بالا و پایینی دارد. کیم سابو هم دچار مشکل می‌شود. همین مشکل کیم سابو کلی زمان برد و من را منتظر گذاشت. و من دوست ندارم داستان و شخصیت‌ها را لو بدهم تا شما هم موقع دیدن سریال غافلگیر شوید!کالیستوکالیستوThu, 25 Sep 2025 20:30:12 +0330https://virgool.ir/@Callisto/کتاب-منحنی-خلاقیت-چگونه-ایده-درست-را-در-زمان-درست-پرورش-دهیم-mjef6pdrfj6tخلاقیت چه چیزهایی می خواهد؟فکر کنید جی. کی رولینگ مجموعه هری پاتر را صد سال پیش می نوشت، آیا به آن خلاق می گفتند؟ خلاقیت نیازمند دانش، تقلید، تکرار، خلاق دانسته شدن توسط افراد معتبر آن حوزه، و طرفدار است. من وقتی این متن را خواندم توی ذوقم خورد زیرا هر چیز خلاقانه ای ممکن است تایید نشود. حال و هوا و فرهنگ هم در پذیرفته شدن تاثیر دارد. تقریبا همه موفق های خلاقیت، استاد داشته اند. ( دوست دارم بگویم تقریبا. نمی خواهم خودم و شما را محدود به داشتن استاد بکنم. ما می توانیم استثنا باشیم.)منحنی خلاقیتدر واقع در قله ای خاص، خلاقیت به اوج می رسد. اما خلاقیت جنبه ای آشنا و جنبه ای جدید دارد. در کتاب می خوانیم که فیس بوک، رقیبِ خود را شکست داد زیرا امکانات پیچیده ای برای کاربران نداشت. هم آشنا بود و هم جدید. ترس کمی برای استفاده از آن وجود داشت. فیس بوک کم کم قابلیت های دیگر را به برنامه اضافه کرد.آیا خلاقیت، مثل الهام، ناگهانی به وجود می آید؟اتفاقا نویسنده می گوید که این الهام ها، ناگهانی نیستند. وقتی ما دانشی داریم در لحظه ای که ذهنمان آرام تر هست آن ایده خودش را نشان می دهد. مثلاً شخصی که کتاب زیاد خوانده است و ناگهان وقتی آرام است ایده داستانی فوق العاده به ذهنش می رسد. ( یا مثل وقتی که به سرویس بهداشتی می رویم و ایده به ذهنمان می آید.) من در مورد موسیقی چیزی بلد نیستم و هیچ وقت هم ایده خاصی در آن نداشتم. (یکبار خواستم متن موسیقی بنویسم، هیچ ریتمی نداشت و فقط یک جمله اش خوب بود.) اما در مورد لباس، نقاشی و بافتنی ایده های خلاقانه ای داشتم که عملی کرده ام و واقعاکتاب منحنی خلاقیتکتاب عالی هست. اتفاقا چون می خواستم کار خلاقانه ای را شروع کنم آن را خواندم و واقعا به دردم خورد. در کتاب همه چیزهایی که درباره شان نوشته ام را با کلی جزئیات نوشته است و پیشنهاد می دهم آن را بخوانید.منحنی خلاقیت: چگونه ایده درست را در زمان درست پرورش دهیم، الن گنت، مترجم: هما قناد، نشر میلکان، ۱۳۹۹ش.کالیستوکالیستوSat, 19 Jul 2025 12:40:45 +0330https://virgool.ir/@Callisto/بهره-وریِ-آهسته-هنر-گمشده-رسیدن-به-موفقیت-بدون-فرسودگی-lj2xk9ljritoکتاب بهره وری آهسته در مورد این است که چجوری از حجم زیاد کاری مان که اوقات فراغت ما را هم پر کرده است رها شویم یا حداقل فشار کار کمتر شود. چجوری وقت آزاد تری داشته باشیم.کال‌ نیوپورت از نویسنده های مورد علاقه ام هست. کتاب های کار عمیق و مینیمالیسم دیجیتال او را هم خوانده ام وقتی پست اینستاگرام نشر میلکان را دیدم که کتاب بهره وری آهسته منتشر شده است خیلی ذوق زده شدم.در کتاب سه اصل بهره‌ وری آهسته را با مثال توضیح می دهد. یاد می گیریم چگونه کار کمتر را در زمان عادی و با کیفیت انجام بدهیم. اصلا چرا وقتمان پر از کار و جلسات شده است. اصلا چرا بهره وری آهسته انتخاب بهتری هست؟کال‌ نیوپورت راه حل های خوبی برای مدیریت کارها و پروژه ها به ما یاد می دهد. مثلاً داشتن لیستی از کارها که باید انجام دهیم و لیستی از کارهایی که هم اکنون روی آنها کار می کنیم.به غیر از این اصل، با اتفاقات خاصی مثل غذای آهسته و اینکه چرا بهره وری که الآن استفاده می شود مفید نیست می خوانیم. در خودِ کتاب مثال می زند که دوران کرونا باعث شده بهره وری کنونی به فراتر از حد آدم ها برسد و استارت بهره وری آهسته بخورد.نثر کتاب را خیلی دوست داشتم. و به نظرم ترجمه خیلی خوبی بود. کلمات خوبی جای کلمات انگلیسی که حدس می زنم معادل فارسی ندارند انتخاب شده است. باید کتاب را بخوانید و با روندش پیش بروید. چقدر دوست داشتم این کتاب را به انگلیسی می خواندم.بیشتر به خاطر علاقه ام به نویسنده کتاب، آن را خواندم تا نیاز به مطالب کتاب. این کتاب تازه هست و آخرین کتاب منتشر شده در حال حاضر کال نیوپورت است.این کتاب در راستای کتاب «کار عمیق» هم هست. ترکیب کار عمیق، بهره وری آهسته و مینیمالیسم دیجیتال باهم خوب به نظر می آید. من، خودم، آن قدر مینیمال نشده ام ولی در استفاده ام خیلی دقت می کنم.من هم حس می‌ کنم بهره وری آهسته روشی درست برای زندگی است. و تصمیم گرفتم در کار و شغلم از آن استفاده کنم. با اینکه حس می کنم کتاب جای بیشتری برای حرف زدن دارد و هنوز اصل بهره وری آخسته تازه هست. من انتخاب کرده ام که آن را انجام بدهم.این اصل، برای من و مادرم یک شکل دیگر است. مثلاً شش روز هفته کار عمیق و باکیفیت انجام می دهیم. ولی روز هفتم، روز استراحت است انرژی جمع می کنیم برای آغاز بعدی. چیزی که کال نیوپورت می گوید یک جورایی مثل همین کار است. برای همین هست که به حرف هایش اعتماد بیشتری دارم. شاید شما هم از روشی است شکلی استفاده می کنید.خیلی از کتاب گفتم. خواندن کتاب بهره وری آهسته مثل شروع می ماند. شروع تغییر زندگی!بهره وری آهسته، کال نیوپورت، مترجم: مائده نصیری شریفی، نشر میلکان، ۱۴۰۳ش.کالیستوکالیستوThu, 26 Jun 2025 14:41:06 +0330https://virgool.ir/@Callisto/یادداشت-های-یک-پزشک-جوان-a055rr2ct0mgاول که کتاب را دیدم خیلی خشک به نظر می آمد. ولی با کمی خواندن، نظرم به کل عوض شد. عجب روایتگری جالب و جذابی!دکتر بولگاکف که تازه از دانشگاه فارغ التحصیل شده است، با شرایط واقعی پزشکی در روستایی دورافتاده رو به رو می شود. کسی که در کتاب های پزشکی بوده است حالا واقعا طبابت می کند. نمی دانم چقدر می توانید واقعیت کلینیکی و تفاوتش با کتاب های علمی را حس کنید.وقتی یک نفر باید در بیمارستان در همه بخش ها از کودکان گرفته تا زایمان کار کند. بیمارهای عجیب و غریب که ممکن است در هر ساعتی سر بزند یا لازم باشد پیش آنها رفت. بیمارهایی که بیماری شان را نمی پذیرند یا کسانی که برای درمان التماس می کنند.دکتر جوان حتی وقت نمی کند ریشش را بتراشد! یا اینکه روزنامه دیرتر به آنجا می رسد. دوست ندارم ماجراهای کتاب را لو بدهم، باید حرف های خودِ دکتر را بشنوید. وقتی فکر می کنم که تنها به روستایی دورافتاده بروم که برف راه را می بندد و سرد است، باید بیست و چهار ساعته طبابت کنم، روزنامه روز هم به دستم نرسد و شب ها هم خواب نداشته باشم؛ واقعا تن و بدنم می لرزد!من دانش خاصی ندارم ولی روش های درمان آن موقع روسیه با حالا متفاوت است. مثل اینکه آن موقع پنی سیلین نبوده است. حتی روش های استریل کردن هم متفاوت به نظر می آمد. بسیاری از بیماری های کتاب را ندیده ام.دکتر خیلی شجاع بود که تک نفره کارهای درمان پیچیده را انجام می داد. او هرشب هم مطالعه می کرد. برایم خیلی جالب بود. رابطه پزشک با بیمار در کتاب مورد توجه است. یک ماما هم در بیمارستان به دکتر کمک می کرد.اتفاقات ترومایی زیاد و قابل توجهی هم در آن روستا اتفاق می افتاد. دیگر چه اتفاق و بیماری سخت تری ممکن است با آن مواجه بشوم!؟ ماجراهای آن قصبه دورافتاده تمامی ندارد!خلاصه کتاب لذت بخشی برایم بود؛ به خصوص شجاعت و مهارت دکتر بولگاکف.یادداشت های یک پزشک جوان، میخائیل بولگاکف، مترجم آبتین گلکار، نشر ماهی، ۱۴۰۰ش.کالیستوکالیستوThu, 19 Jun 2025 00:04:52 +0330