https://virgool.ir/feed/@Boodfa2026-11-11 14:07:46https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Boodhttps://virgool.ir/@Bood/بی-عدالت-اجتماعی-iumlfccfythaامشب تا دیر وقت شرکت بودم و مشغول جا به جایی یه سری از وسایل، ما که در حال تغییر و‌ تحولیم از چند تا کارگر کمک گرفتیم نحوه رفتار با کسایی که این سبک کار رو دارن خیلی سخته منم که توی نقش ناظر بودم و باید کارشونو کنترل می کردمواسه آدمایی شبیه من یکم این موقعیت ها سخته چون نه میتونی اون پایین دستی ها رو تحت فشار بذاری نه میتونی بذاری از این موقعیت سو استفاده کننو از همه عجیب تر رفتار اوناس که مدام حس میکنن تو ارث باباشونو خوردی تو این جور مواقع سعی می کنم خودمم مشغول به کار بشم بیکار نباشم باهاشون خوب حرف بزنم اما جدی باشماما رفتارای متفاوتی داریم ما آدما یکیشون که سنش یکم بیشتر بود مدام از زیر کار در میرفت به چهره اش میخورد اهل دل باشه دو تای دیگه جوون یکی واقعا خوب کار می کرد یکی دیگه کار‌ می کرد اما حرفه ای نبود تمیز کارم معمولی بود اما واسه ادم وسواسی مثل من نهموقع حساب کتاب رسید و من مسئولش بودم واقعا حساب بین این آدما خیلی سخت بود چون هر کدوم یه جور با یه حس و حالی کار کرد یکی کاملا با سیاست کار می کرد سعی می کرد از دوتای دیگه بیشتر کار بکشه یکی نا بلد بود و این موضوع بیشتر خسته اش می کرد یکی دیگه واقعا خوب بود هر سه تا متفاوت من مبلغی و ‌باید بینشون تقسیم میکردم واقعا عدالت سخته وقتی میبینی هر آدمی با یه تفکر زندگی می کنه، رفتار می کنه و از نظر خودش تمام توانش رو گذاشته..من سعی کردم عادل باشماما، خالق تو چگونه میخواهی عادل باشی در میان این همه رفتار، این همه تفکر، این همه این همه موجودعدالتِ ناممکن تو امید بزرگی‌ برای ما انسان هاستحتی بعد از آن روز کهتو سیب عشق را به ما دادی و از ما زمان خواستی و او که تاب نیاورد و من که رانده شدمهنوز امید داریم کهای کاش این بار زمان با ما عادلانه تر باشد.BoodBoodThu, 02 May 2019 04:03:38 +0430https://virgool.ir/@Bood/او-حسرتم-بود-xerkvkvcg2kgامروز از مسیر همیشه گی از سر کار بر می گشتم توی افکار خوب و‌ بدی غرق بودم و موزیک گوش میدادم، یه قسمت از مسیر یه خانم جلو تر از من می رفت توی پیچ‌ و واپیچ مسیرمون با هم یکی شد، توی‌ فکرم این بودم کهنکنه فکر کنه من دارم دنبالش میکنمنکنه بترسه از منمن که سنگ فرش هارو می شمردم یه موتور با دو تا سر نشین خیلی مشکوک از کنارمون رد شد پیش خودم گفتماگر من نبودم شاید کیف شو میزدنبعد به خودم گفتم دیوونه چرا فک میکنی دزد بودنجلو رفتم، جلو رفتم یه جایی از مسیر که دیگه خانومه رو ندیدم دیدم یه پسر جوون توی یه ماشین کنار پیر مرد نشسته یه موتور اون عقب واساده یه حس عجیبی داشت انگار یه چیزی از مرد مسن میگرفت من که نمیتونستم بفهمم قضیه چیه و باید مسیرمو کج میکردم پیچیدم توی کوچه یهو به خودم گفتمنکنه داشتن ازش دزدی میکردنجلو تر رفتمیه کم بیشترنکنه همون موتور سوارا بودنخیلی شبیه بودنمیتونستم برگردمشک داشتمواسادمهدفونمو از گوشم برداشتمهیچ صدایی نبودتوی دلم ترسیدمآروم آروم جلو‌تر رفتمداشتم به این فک میکردم اگر برگردمو دزد باشن چه کار باید بکنماما ترسیدمصدای رفتن موتور رو شنیدمواسادمیه کم به عقب نگاه کردمنمیدونم من که یه مرد جوونم چرا سست شدم واسه کمک کردنچرا اصن نمیدونستم چه کار کنمفکر کردم زنگ بزنم به پلیساما من که شک داشتمآروم آروم رفتمرسیدم به خونه و همینجور با خودم درگیر بودماز خودم میپرسیدممن باید چه کار می کردمچقدر بی تفاوت گذشتماز خودم خجالت کشیدماصلا اگر رفته بودم دزد بود باید چه کار می کردماز راه پله آپارتمان رفتم‌ بالاامابرگشتمرفتم‌سمت اون کوچهبازم وسط راه واسادمبرگشتمچقدر عجیب بودچقدر عجیب گذشتحالم از خودم بدهالان توی تاریکی‌ اطاقم نشستم و این متن و مینویسم امید وارم اشتباه کرده باشم و دزدی در کار نبوده باشهلعنت من که هنوز شک دارمگاهی اوقات آدم از کنار اتفاقات مهم و غیر مهم زندگیش بی تفاوت میگذره و برای تمام عمر حسرتی بزرگ به دلش میمونهشبیه به یه علامت سوالبزرگ ترین این علامت سوال ها، عشق بود هر روز از سر کار بر می‌گردم و در حسرت عشقی که نفهمیدم چجوری از دستش دادم هر روز فکر‌ میکنم و هر‌روز این حسرت با خودم حمل می کنم و امروز یه حسرت دیگه به تموم حسرت های‌ من اضافه شد.میدونم که من ابر قهرمان نیستم اما هنوز دوستش دارم.BoodBoodTue, 30 Apr 2019 22:04:03 +0430