<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Ali Najafi</title><link>https://virgool.ir/feed/@Blueboy</link><description>قشنگ ترین حس دنیا رسیدن به چیزیه که میخوای</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 20:27:24</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/201619/avatar/i1VPhz.png</url><title>Ali Najafi</title><link>https://virgool.ir/@Blueboy</link></image><item><title>عشق من ماری بخش دوم</title><link>https://virgool.ir/@Blueboy/عشق-من-ماری-بخش-دوم-obsgxbzy1f3y</link><description>عشق من ماری  بخش دوم+ این هفته میریم سینما - نه جان، تو قول دادی منو ببری موزه لوور.با بی حوصلگی گفتم، خب باشه میریم موزه لوور ولی بعدش باید باهام بیای بریم سوشی بخوریم.قیافتو مظلوم کردی و گفتی: جاااان، تو که میدونی من از غذای دریایی خوشم نمیاد، نمیشه بریم یه رستوران هندی ؟از سری قبلی که پامو اونجا گذاشته بودم هنوز زبونم سوزش داشت، اما نتونستم جلوی اون قیافه ی مظلوم و دوست داشتنی مقاومت کنم‌.-باشه عشق من، باشه قربونت برم، میریم همونجا.باشه، باشه میریم همونجا...گارسون‌ با یه لهجه هندی غلیظ و با کلافگی پرسید: آقا، آقا نگفتید چی میل دارید؟نگاش کردم و گفتم چی؟زیر لب گفت: احمقِ خرفتو رفت تا به بقیه مشتریا برسه.از جام بلند شدم و رستوران رو ترک کردم.راستی ک‌ چقدر رستوران هندی بدون تو غیرقابل تحمله....#A_N</description><category>Ali Najafi</category><author>Ali Najafi</author><pubDate>Sun, 02 Jul 2023 17:48:49 +0330</pubDate></item><item><title>عشق من ماری بخش اول</title><link>https://virgool.ir/@Blueboy/عشق-من-ماری-بخش-اول-ftygqdz7orfq</link><description>عشق من ماری بخش اولاز حموم اومدم بیرون، هرچی صدات زدم جواب ندادی، فهمیدم هنوز برنگشتی، الان دقیقاً ۱۰ روزه که قراره بعد از انجام دادن خریدها برگردی، ولی هنوز هیچ خبری ازت نیست.گوشیمو برداشتم و وارد بخش تماس ها شدم، تمام تماس های اخیرم با شماره تو بود، دوباره دستمو میزارم روی اسمت و منتظر جواب دادنت می مونم...بووووق...بوووق...بوووق...بوق‌بوق بوق‌بوق...باز هم جواب ندادی ،گوشی رو روی میز میزارم و به سمت پاکت سیگارم میرم، اون یدونه نخ سیگاری که رد رژت روش مونده رو در میارم، نگاش میکنم، میزارمش روی لبام، ولی باز برش میگردونم سرجاش، یه سیگار روشن میکنم و به عکسمون که روی میزه زل میزنم.راستی که تو چقدر قشنگی....#A_N</description><category>Ali Najafi</category><author>Ali Najafi</author><pubDate>Tue, 27 Jun 2023 13:08:30 +0330</pubDate></item><item><title>دهه هشتادی یعنی...</title><link>https://virgool.ir/@Blueboy/دهه-هشتادی-یعنی-tlkxhiuhta1g</link><description>به نام اوخب راستش نمیخوام با کلمات خیلی قلمبه سلمبه و سخت و عجیب بنویسممن همیشه اسون حرف میزنم و سعی میکنم‌آسون هم بنویسم تا آسون خونده بشه.راستش من یه دهه هشتادی ام...یکی از همونایی که بین شما بزرگترا به عنوان گودزیلا شناخته میشن...خیلی جاها برچسب های عجیب و غریبی به ما زده میشهرفتار های عده ای از ماها به هممون تعمیم داده میشه و من هنگ میکنم [۱] از این همه قضاوت و برچسب زنیه سریعمیگن که ماها بی خیالیم، به حرف مردم اهمیت نمیدیم، مغروریم، به زندگی سطحی نگاه میکنیم و غیرهولی سوال من یه چیزه، معیار شما برای سنجش بی خیالی یا غرور و نگاه سطحی چیه؟اینکه ما دغدغه هایی چون آزادی و آسایش و رفاه داریم نگاه سطحیه؟ یا اینکه ما توی فضای مجازی اکثرا کمپین های حمایتی و اجتماعی تشکیل میدیم؟امروز داشتم یه مقاله ای توی یکی از سایت های معروف و معتبر خبری داخلی میخوندم، مصاحبه ای با یک کارشناس محترم که درباره ما صحبت کرده بودن، و میگفتن دهه های شصت و هفتاد دغدغه شون تشکیل زندگی  و پیدا کردن شغل بود ولی دهه هشتادی ها نگاهشون سطحیهاما من یه سوال دیگه دارم، مگه هدف زندگی تشکیل خانواده و پیدا کردن شغله؟مگه این موفقیته؟ بله یه زمانی توی گذشته تعریف مردم از موفقیت این بودولی همونطور که علم پیشرفت میکنه معیار ها هم پیشرفت میکنند، امروزه یکی از مسیر های موفقیت پیدا کردن شغل و تشکیل خانوادسصحبتم رو تموم نمیکنم و آخرِ این نوشته ام نقطه ای نمیزارم و ازتون میخام که به نوشته ی بنده ی حقیر توجه کنید و نظر خودتون رو در این باره بگیدبه امید ایرانی پیشرفته و موفق...</description><category>Ali Najafi</category><author>Ali Najafi</author><pubDate>Thu, 15 Oct 2020 07:29:24 +0330</pubDate></item></channel></rss>