https://virgool.ir/feed/@Black_appleبا گیس های بریده هم میتوان خوشبخت شد. s_salehehfa2026-11-12 02:25:50https://files.virgool.ir/upload/users/143028/avatar/Z1FK9B.pnghttps://virgool.ir/@Black_applehttps://virgool.ir/@Black_apple/کِلیدَر-okfryupmo4yyمطالعه ی کتاب کِلیدَر اثر محمود دولت آبادی در صد روز.برای من مطالعه ی کلیدر دست آوردی افتخارآمیز به حساب می آید.قبل از شروع به خواندن کتاب فکر میکردم توان مطالعه ی کتابی با این حجم را ندارم اما با خواندن کمی از جلد اول چنان جذب توصیفات زیبای موجود در کتاب شدم که نتواستم رهایش کنم بنابراین تمام ده جلد را با لذت تمام خواندم. در طول مطالعه با کتاب زندگی کردم و در غم و شادی کاراکترها شریک شدم که این خودش نشان دهنده ی توانایی قلم نویسنده است.کِلیدَر روایتی است از جوانمردی دلیر بنام گلمحمد کلمیشی که به اندازه ی سهم و توان خود برای رهایی مردمی که در ذهن خود به زنجیر کشیده شده بودند تلاش کرد.برای مردمی که حاضر به پرداخت هزینه ی آزادی که شامل:ایستادگی و شنا در جهت خلاف جریان آب نشدند.در این بین زنان ایل کلمیشی به اندازه ی مردانشان شجاع دل بوده اند.زنانی که هم پای مردان خود تلاش کرده اند.روایت کلیدر روایتی است از همبستگی میان مردان ایل کلمیشی که تا دم مرگ حتی کمی از همبستگی بینشان کاسته نشد.۲۵.اسفند.۱۳۹۹صالحهصالحهMon, 15 Mar 2021 08:51:27 +0330https://virgool.ir/@Black_apple/معرفی-کتاب-cqrcbyzxs5a2معرفی کتاب یار مهربونداستان از این قرار است که زنانی از یک روستا بطور دسته جمعی خواهان جسد غیر قابل شناسایی مردی که چندی پیش در کنار رودخانه پیدا شده است هستند.هریک از این زنان مدعی بر مالکیت این جسد هستند این ادعا در پی ناپدید شدن تمام مردان روستا که در طی مخالفت و مبارزه با دولت ناپدید شده اند بوجود آمده است.ترکیب بی خبری و چشم انتظاری این زنان باعث راضی شدن اینان به مرگ عزیزانشان شده تا بلکه راهی بیابند بر رهایی از انتظار مبهم و آزار دهنده ایی که مدتی ست گریبانگیرشان شده است.صالحهصالحهWed, 28 Oct 2020 01:48:08 +0330https://virgool.ir/@Black_apple/مصائب-زندگی-یک-دختر-مجرد-qfavibx4rndyدر دنیای مجردی یک دختر چه خبر است؟مصائب یک دختر مجردوقتی در شهر و در خانواده ی سنتی زندگی میکنید مجرد ماندن کمی سخت میشود.در بیشتر مواقع برای مجرد بودنتان نه تنها باید به خود بلکه باید به تمام افرادی که میشناسید و یا حتی افرادی که قرار است بعدا بشناسید جواب پس بدهید.در ابتدا شاید متوجه نباشید که از دید دیگران قابل ترحم هستید پس از مدتی متوجه میشوید که دیگران نه تنها با ترحم بلکه با تاسف به شما مینگرند.آنها بیشتر بعلت فضولی و گاها بیشعوری مدام در حال معرفی کیس هایی برای زودتر ازدواج کردن شما هستند.آنها افرادی را به شما پیشنهاد میدهند که از استانداردهای پیش پا افتاده ی شما نیز خارج هستند این افراد خود را به درو دیوار زده تا شمارا به هر قیمتی شده به خانه ی بخت بفرستند.همه ی این افراد فکر میکنند صلاح شما را میخواهند آنها متوجه خورد شدن و همچنین فشاری که به شما وارد میکنند نیستنند و کلا راضی اند به رضای خودشان.وقتی تنها فرد مجرد در یک خانواده ی پرجمعیت هستید از دید والدین و اعضای متاهل خانواده شما نیروی خدماتی شده اید.به این معنا که باید برای ورود هر کدام از خواهر و برادرهایتان که همراه با خانواده تشریف فرما میشوند خدماتی از جمله چای و میوه و شستن ظرف ها و ..... ارائه کنید.علاوه بر این موارد شما پای ثابت شنیدن درد و دل هایشان در زندگی مشترکشان هستید به این صورت که آنها لحظات خوبشان را با خانواده ی خودشان و لحضات بد را با شما در میان میگذارند.شما ناخواسته تبدیل به سنگ صبور شده اید این داستان تا جایی ادامه پیدا میکند که شما بخاطر این که تا الان مجرد مانده اید نماز شکر به جای میگذارید.وقتی تا سن ۳۴ سالگی مجرد میمانید یا مانده ایید نقش میزبان را دارید.فقط کافی ست کمی به خواهر و برادرهای متاهلاتان رو بدهید در اینصورت باید کم کاری های آنها را پوشش بدهید.در غالب این تیتر که: ما خانواده ایم. . . . . . در خانواده های سنتی دنیای دختر مجرد فاقد هر گونه آرامش است.شما بطور مداوم با لحظات بد خواهر و برادرهای متاهلتان دست و پنجه نرم میکنید.اینگونه که حال بد آنها موجب بد شدن حال مادرتان شده و حال بد مادرتان تاثیر مستقیم بر احوال شما دارد.هرچه که تلاش کنید خودتان را بیخیال از فرازو نشیب زندگی متاهلی خواهر و برادرتان بگیریدبخاطر حضور پر رنگ در مادرتان در زندگیتان ،بیشتر به بن بست میخورید.از این نکات گذشته شما با گذشت چندین سال زندگی در خانه و مجرد ماندن طولانی تبدیل به آدم تکراری و قابل دسترس در خانواده شده اید والدینتان به حضور شما عادت کرده اند.اینچنین که:آدمها وقتی به چیزی عادت میکنند کور و کر میشوند یعنی نه میبینند و نه میشنوندتان.در واقع شما جزء وسایل خانه محسوب میشوید. دخترانی که به دلایل متفاوت همچنان مجرد هستند آرزوی مستقل شدن در سر دارند اما بخاطر شرایط جامعه وضعیت اقتصادی توان جدا شدن از خانواده را ندارند که در بعضی موارد اگر توان مالیشان امکان استقلال به آنها بدهد بازهم نمیتوانند مستقل شوند به دلیل بدبینی و نگاه اکثریت جامعه به آنها.به این ترتیب دختران مجرد چاره ایی جز تحمل شرایط موجود را نداشته و در حال سوختن و ساختن اند.صالحهصالحهFri, 17 Jul 2020 21:54:13 +0430https://virgool.ir/@Black_apple/صبح-یک-روز-بهاری-fbmeldirgqwhرقصی چنین ......سالیان دور در دهکده ایی سبز دختری زندگی میکرد که آرزویی در سر داشت آرزوی رقصی دو نفره با پسرنجار که شانه هایه پهن و بینی عقابی اش باب میلش بود دخترک در طول روز ساعت ها در ایوان خانه در خیال با پسر نجار میرقصیدُ میچرخید غافل از اینکه فکر پسر نجاردر آن زمان تنها در پی ارّه و اسبش بود با این حال دختر قصه همچنان غرق در رویایش بود که شامگاه یک روز زمستانی سرد مادرش با نیشخندی که همراه با تاسف بود دختر را صدا زد و گفت:خورشید تو دیگر بزرگ شده ایی نمیتوانی در ایوان خانه برقصی پدرت از اینکه تو بی پروا و بی تاب مدام در هر حال رقص هستی غمگین و نگران است.اما خورشید به حرفهای مادرش و نارضایتی پدرش اهمیتی نمیداد و در خیال خودش با پسر نجار هر روز در حال رقص بود. . . . ‌ با ادامه ی این اوضاع پس از مدتی در دهکده پیچیده بود که خورشید جن زده شده است و ماه هاست که میرقصدُ میرقصدُ میرقصد.خورشید اما توجهی نداشت و در تخیلات خود غرق بود.چندی بعد خبری در دهکده سر زبانها افتاد که پسر نجار دلباخته ی فریبا دختر کوچک عباسعلی چوپان شده و چندباری به خواستگاری وی رفته اما عباسعلی موافقت نکرده چون در ده رسم بر این است که اول دختر بزرگ راهی خانه ی بخت شود.خورشید با شنیدن این خبر نشانه های سُم اسب ظلمت را روی قلب خود دید و دست از رقصیدن برداشت و زانوی غم بغل گرفت از آن روز به بعد کسی دخترک را در ایوان خانه در حال رقص ندید او حتی با فریبا که صمیمیترین دوستش بود هم رفاقتی نداشت.پدرو مادر خورشید نگران حالش شده بودند و برای بهتر شدن احوالش دختر را از این روستا به آن روستا نزد این حکیم و آن ملا میبرندند که بعد از گدشت یکسال نا امید شده و دست از معالجه ی دخترک برداشتند و اورا به حال خود رها کردند.خورشید همچنان نمیرقصید و دامن چین چین آبیش را تن نمیکرد.روزی از روزهای بهاری در یک صبح دل انگیز در خانه به صدا در آمد محمد پسر کوچک خانواده دویدو در را باز کرد صدای کدخدا به گوش میرسید که از محمد میپرسید مش قاسم هست؟محمد با لحنی خجالتی گفت پدرم؟بله هست بفرمایید داخل دخترک که صداها را میشنید پدرش را که در حال دوختن پالان بود صدازدو پدر با صدای بلند کدخدا را به داخل خانه تعارف کرد مادر چای آماده میکرد و خورشید در حال رفتن به طویله برای دوشیدن گاو بود کدخدا با صدای رسا از پدر میپرسید مش قاسم کدام دخترت دامن پرچین آبی به تن داشته و مدام در ایوان میرقصیده پدر که از خجالت سرش پایین بود گفت دختر سومی ام ببخش بچگی کرده کدخدا گفت:مش قاسم دستم به دامنت پسرم اسمائیل یکسال است که سکوت کرده و در رنج است هر طبیبو ملایی که سراغ داشتیم بردیمش اما فایده ایی نداشته تا اینکه دخترم زهرا زیر زبانش را کشیده و متوجه شده اسمائیل عاشق شده عاشق دخترت......صالحهصالحهThu, 18 Jun 2020 01:36:32 +0430https://virgool.ir/@Black_apple/قصه-های-بی-غُصه-ltg2btn3ybdyقصه های جزیرهیه چیزایی تو دنیا برای من تکراری نمیشن مثل سریال کانادایی قصه های جزیره که نزدیک به یک ماهه ساعت ۱۰شب از شبکه ی تماشا پخش میشه من با دیدن این سریال حسای خیلی خوب میگیرم و یاد گذشته میفتم و حتی بیشتر از گذشته با دیدنش به وجد میام.فضای لوکیشن، طرز لباس پوشیدن،کاغذ دیواریا،رفتار آدمای جزیره برام جالبه و بنظرم کلی پیام داره.در بین نقشایی که تو این سریال هست من بیشتر از هِتی کینگ خوشم میاد.هتی تو سریال معلم جزیره ست که بنظرم انتخاب خیلی بجا و خوبیه.خاله هتی ترکیب خشم و مهربونیه یه جورایی ترکیب این دوتا خصلتش باعث اعتماد بهش میشه.وبعد از اون شخصیت جَسپردِیل هست.جسپر آدم متفاوتی هست و نگاهش با بقیه فرق داره خواسته هاش،آرزوهاش و حتی توانمندیهاشم متفاوته.وجه مشترک خاله هتی و جسپر داشتن کتابخونه تو خونه هاشونه.صالحهصالحهWed, 17 Jun 2020 08:29:28 +0430https://virgool.ir/@Black_apple/روز-بابا-hhkfkxaqook7به یاد او...تازه پنج روز شده بود که وارد  بیست سالگی شده بودم تقریبا دوازده سال پیش چهارشنبه شبی پر از ترس و نگرانی و تجربه ایی تلخ را پشت سر گذاشتم.در آن چهارشنبه ی تابستانی که در حیاط خانه در  حال رقص محلی با خواهرهایم بودم وشاد فارغ از غم میچرخیدم بعد از خستگی از پایکوبی  روی پله ی ورودی هال ایستاده بودم که صدایی را که فریاد میزد بگو یاعلی بگو یاعلی را شنیدم روی پله ی ورودی خانه بهت زده به دنبال صدا گشتم صدارا میشناختم صدای خواهرم.وقتی منشا صدارا پیدا کردم خواهرم را درحالی که دست های پدرم را در دست گرفته بودو فریاد بگو یاعلی میزد دیدم.در آن لحظه ی پرالتهاب از شوکه وارده فقط نگاه کردم.دیدم مرگ پدرم را میشنیدم صدای ضجه های خواهربزرگم را و دیدم ناچاری مادرم را.کاریکاتور از مجید خسروانجمصالحهصالحهThu, 05 Mar 2020 06:16:51 +0330