<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های بهزاد.ب</title><link>https://virgool.ir/feed/@Behzad.exe</link><description>دل نوشت های که قرار است سوزانده شود را اینجا پست میکنم... آیدی تلگرام: @behzad4200</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 01:12:22</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/6153/avatar/IPPaF3.png</url><title>بهزاد.ب</title><link>https://virgool.ir/@Behzad.exe</link></image><item><title>پلاستیک سوخته</title><link>https://virgool.ir/@Behzad.exe/پلاستیک-سوخته-tzgjdeqlcjkc</link><description>چیز زیادی از کودکی‌ام را به خاطر ندارم، جز صدای خش خش پلاستیک قرص های مادرم، غیژ غیژ تاب مهد کودک بهزیستی و بوی پلاستیک سوخته! مادرم را فقط با آن صدا بیاد می‌آورم، صدای پلاستیک پر از قرص که دنبال درمانی درمیان آنها میگشت و هیچوقت پیدا نکرد، و البته تصویر تاریک زنی که در کنج اتاق درد میکشید. مهد کودک بهزیستی را حتی کمتر بیاد می‌آورم از خانه که بیرون میروم همه چیز تاریک است... غیژ ... غیژ و دوباره به خانه برمیگردیم و خش ... خش...بوی پلاستیک سوخته اما خاطرات من از پدر است از «آقایی»...پدر صبح از خانه بیرون می‌رفت شب با یک گونی بزرگ پر از پلاستیک و وسایل دیگر به خانه برمیگشت تا شاید صبح روز بعد آنها را بفروشد و پولی بدست بیاورد، پولی که احتمالا بخشی را خرج تریاک میکرد و بخشی را هم برای خانه خرید میکرد..آخ، یک بو را جا انداختم، بوی تریاک... نمی‌دانی که بوی تریاک با کودکی من چه کرده، نمی‌دانی مگر تجربه‌اش کرده باشی... نعشگی کودکانه از بوی تریاک... عفیونی بود شاید، که همه آن سالها را به فراموشی کشاند و خود مانده و بوی پلاستیک سوخته و آن صداها...</description><category>بهزاد.ب</category><author>بهزاد.ب</author><pubDate>Tue, 03 Jan 2023 19:20:14 +0330</pubDate></item><item><title>فرشِ قرمز</title><link>https://virgool.ir/@Behzad.exe/فرشِ-قرمز-xlgyggzkkdd3</link><description>کوچه چرا سینه اش و باز کرده؟کسی قرار نیست که برگرده!خورشید چرا شهر را روشن کرده؟دیگه وقتشه که ظلمت برگردهدیگه هیچی برای دیدن نیستدیگه هیچکس توی این شهر نمی‌خندهخونه خالی و دل خالی نقش قالی پر از دردهاز گلهاش خون میچکه کل خونه فرش قرمز پهنه!گوشه تخت رود جاریهچِکچِک چِکشیر آب رو کسی نمی‌بینده</description><category>بهزاد.ب</category><author>بهزاد.ب</author><pubDate>Wed, 07 Apr 2021 23:28:45 +0430</pubDate></item><item><title>چشم رنگی‌ها</title><link>https://virgool.ir/@Behzad.exe/chesh-rangiha-v2othu4iruc7</link><description>کاووس لِنگه در حیاط را باز میکند ،‌آفتاب تیز به کله اش می تابد و چشم هایش تنگ می شود، مثل تمامی ظهر های دو سال گذشته میرود که ...چیزی که میبیند را باور نمیکند برای لحظه‌ای فکر کرد گرمازده شده یا خیالات برش داشته!!امکان ندارد همچین خبطی کرده باشند، خان قول داده بود!سری می‌جنباند تا شاید خیالات از سرش بپرد، اما نه درست می‌بیند سه چشم رنگی داخل قبرستان جولان می‌دهند. می خواهد برود حسابشان را کف دستشان بگذارد اما هنوز دو سه قدمی بر نداشته، یکی از چشم رنگی ها تیر و تخته های که در دست داشت را زیر سایه کُنار انتهای قبرستان بر روی قبری میگذارد ، قبرِ پدر کاووس...نفس کشیدن برایش مشکل می شود دستهایش به لرزه می افتند. با سرعت به خانه برمیگردد و با قدم های بلند از حیاط میگذرد، در را با ضربه محکمی باز میکند و یکراست به سراغ برنوی پدرش که بالای طاقچه از بندش آویزان بود میرود، تفنگ را با دست لرزانش میگیرد و به سختی فشنگ ها را جا می اندازد.با سرعت به قبرستان برمیگردد، چشم رنگی ها زیر سایه کُنار نشسته اند و چیزی می نوشند، کاووس گلنگدن برنو را میکشد تا تفنگ مسلح شود، چشم رنگی ها سر برمیگردانند تا او و تفنگش را میبینند از جا کند میشوند و تپه را بدو رو بالا میروند.کاووس تیر هوایی در میکند و فریاد میزند : - پوفیوزلخیالش که از بابت چشم رنگی‌ها راحت شد کمی آرام تر میشود، به داخل خانه برمیگردد، تفنگ را خالی می کند و دوباره از میخِ بالای طاقچه آویزان میکند.به حیاط می‌رود و آبی به صورتش میزند زیر لب هنوز دارد به آن اجنبی که روی قبر پدرش نشسته بود ناسزا میگوید... یکهو در حیاط باز می شود و خان هیکل درشتش را توی چارچوب در می اندازد و به زور هل میخورد داخل؛ در را پشت سرش میکوبد و انگار که با خودش حرف بزند میگویید : - خدا لعنت ای زن کُنه،‌ نذاشت زودتر بیام بِت برِسُم...کاووس گیج از حرف های نادرخان می خواهد چیزی بگویید که خان اینبار توی چشماش زل میزند و با عصبانیت میگویید :- کاووس! می نگفتمت اگه چیزی شد اول بیا به خودوم بگو! ها؟!- خان!  ای اجنبیای نجس، مِن قبرستون سر قبر بوا...خان که غبغبش میلرزید و رگ پیشانیش ورقلمبیده شده بود گفت : - سر قبر بوات چه؟! ها؟! مو بِت گفتم کاری به کار ای اجنبیا نداشته باش، گفتمت یا نه؟!- ها خان گفتی، ولی اینم گفتی که اینا کاری به ده ندارن، خان پشت او تپه هر غلطی میکنن مو کارشون ندارم ولی نباید بیان سر قبر بوای مو ... به سختی جلوی اشک هایش را میگرد و با صدای لرزان اضافه میکند :- مو ای چیزای نمی تونم تحمل کنم- هیچ گوش نمیدی چی بِت میگوم.. خوووب گوشات وا کن... اینا واسه بردن نفت به شهر باید از کنار قبرستون لوله بکشن تا خود شهر... خودت میبینی سمت راستشون خو کوهِ... پایین دست هم دهِ با او همه خونه... میمونه خونه تو و قبرستون..کاووس که هیچوقت نادرخان را اینقدر عصبانی ندیده بود کمی ترسید، جرات بحث بیشتر با خان را نداشت. سکوتِ کاووس باعث شد عصبانیت نادر خان فروکش کند، خان با حالت پدرانه‌ای ادامه داد :- نگران نباش خودُم حواسم هس که خسارتی به قبرستون وارد نشه، مخصوصا قبر کعلی*برای کاووس کشتن تمام اجنبی های کافر راحت تر از بحث کردن با نادر خان بود.خان دستی بر روی شانه کاووس گذاشت و به او که سرش را پایین انداخته بود نگاه میکرد، بعد برگشت که به سمت در حیاط برود. - خان! گفتی خونه مو یا قبرستون؟نادرخان بدون اینکه برگردد گفت :- ها همینِ گفتُمکاووس که از پشت دیوار به قبر پدرش زل زده بود و صدای وزش باد بین شاخه های کُنار توی گوشش می پیچید، به آرامی گفت :- لوله‌هانه از توی خونه ببریدــــــــــــــــــــــــــــــــــ*کربلایی</description><category>بهزاد.ب</category><author>بهزاد.ب</author><pubDate>Mon, 26 Oct 2020 02:34:37 +0330</pubDate></item><item><title>خاکستر و بانو</title><link>https://virgool.ir/@Behzad.exe/خاکستر-و-بانو-kdqvhf4hze5w</link><description>ستاره ای در تاریک و روشن آسمان میدرخشد! اکنون می‌تابد یا محو میشود؟ بلندی و پیوستگی سایه های درختان، برای غروب خورشید یا سر برآوردن آفتاب است؟ پروانه ها بر فراز باغچه بال بال می‌زنند، باید تماشای باشد دیدن من، که اینگونه باهم درگیرمیشوند برای دید بهتر داشتن. صدای واق واق سگی از دور می‌آید، حمله گرگی را خبر میدهد یا شروع این نمایش را به دیگر حیوانات؟نسیم بهاری به آرامی در بین برگ های انجیر به تماشا می‌نشیند.کوچه آغوش باز کرده برای آمادنت، برگرد. همه‌ی ما منتظریم، دیگر دیر شده، ماه به نیمه ی آسمان رسیده و نیامدی. باید باور کنم نیامدنت را؟!‌ گمشده ای؟ راهت را پیدا کن پسرم!.بادگرمی از باغ انجیر می‌وزد،‌ دیگر وقت برداشت شده،‌ اما چه کسی می‌تواند؟! این درخت ها به دستان تو خو گرفته اند.صدای از پشت پرچین می‌آيد، میشناسم، صدای پای تو را میشناسم، چادری سر میکشم و پشت پرچین میروم صدا دور تر می‌شود! میدوم،‌ دورتر و دورتر! دیگر صدایی به گوش نمیرسد...ابری خود را به ماه میرساند، ایوان تاریک می‌شود، پوتین های تو دورتر و تار می‌شوند، تمام آسمان را ابرهای تیره ای میگیرد،‌ پوتین هایت رفته اند! فقط صدای پیچش باد در برگ‌های انجیر که بر زمین افتاده است به گوش میرسد.خواب دیدم شمیری از یخِ دریاچه برکشیدی و به سینه خود فرو بردی! سگی در پشت پرچین زوزه میکشد. بخاری از دهانم بلند می شود و تمام حیاط را در بر میگیرید، مه سنگین و سنگین تر می‌شود. دیگر درب حیاط را نمی‌توانم ببینم، مه درب را با خود برده است...پ.ن : از شعری به همین نام اثر شمس لنگرودی</description><category>بهزاد.ب</category><author>بهزاد.ب</author><pubDate>Fri, 22 May 2020 04:07:49 +0430</pubDate></item><item><title>گورکن</title><link>https://virgool.ir/@Behzad.exe/گورکن-mjju622khhud</link><description>بیل را با قدرت در خاک نرم باغچه فرو میکنم، در تاریکی مطلق جایی را نمی‌بینم، اما میدانم ، میدانم در باغچه حیاط خانه‌ام هستم و زیر درخت سیب دارم قبر میکنم.بیل میزنم و بیل و بیل ...باید کافی باشد، تمام بدنم خیس عرق شده، باد به سختی در شاخه های سیب می‌پیچد و زوزه میکشد، درخت خم راست میشود، حس میکنم میخواهد چنگ بیندازد و  مرا از باغچه به بیرون پرت کند.باید امتحان کنم که کوچک نباشد. بیل را کنار میندازم  و در قبر دراز میکشم، کاملا اندازاه ست، مثل یک گورکن حرفه ای...تمام عضلات بدنم خشک  شده و نمی توانم جُم بخورم.  درخت سیب را میبینم که به خودش میپچد و زوزه میکشد، حالا دیگر شاخه هایش به زمین میرسد، با هر خَم و راست شدن کمی خاک را درون گور میریزد؛ انقدر میپچید و میریزد تا راه نفسم را بند می آورد ....هههعععع....نفس نفس زنان از خواب میپرم، نور ملایم سپیده دم به درون اتاق می تابد، پنجره را باز میکنم و باغچه را می‌بینم، درخت سیب آرام و موقر ایستاده و شبنم از برگ هایش میچکد</description><category>بهزاد.ب</category><author>بهزاد.ب</author><pubDate>Fri, 01 May 2020 20:58:05 +0430</pubDate></item><item><title>گردن سوخته</title><link>https://virgool.ir/@Behzad.exe/گردن-سوخته-k7ftm0ie2lmz</link><description>بوی خرما توی سرم می پیچد ، نفس که میکشم تا معده ام میرود و پیچی میخورد و هرچه هست را با خودش بالا میکشد ؛ اوق میزنم... به سمت حیاط می‌دوم ، در را که باز میکنم نخل بی سرِ گردن سوخته توی چشمم زل میزند و میگوید ؛ کار من نیست ! در را باز میکنم پا در کوچه میگذارم چشم هایم دو دو میزنند هیچکس نیست ...چراغ سبزی سر کوچه کناره خیمه ی سو سو میزند . به داخل خانه برمیگردم ، زنی مشکی پوش با چهره ای آشنا دیگ بزرگی را هم میزند بو خرمای سوخته می آید ...اوق میزنم ...</description><category>بهزاد.ب</category><author>بهزاد.ب</author><pubDate>Sat, 22 Jun 2019 21:10:04 +0430</pubDate></item><item><title>بیست و چند سالگی</title><link>https://virgool.ir/@Behzad.exe/بیست-و-چند-سالگی-rgal6ohqcfiu</link><description>گاهی درد تا استخوان ، نه ، نه تا مغز استخوان آدم نفوذ  میکند .نه از آن درد ها که دست یا پایت تیر بکشد نه، از آنهای را می گوییم که حس میکنی تمام استخوان های بدنت خالی شده و باد سردی درونش می پیچد ، آنطور که حس میکنی در بیست چند سالگی پوکی استخوان به سراغت آماده و تمام بدنت با تلنگری از هم میپاشد .به گوشه تاریکی میخزی و پتوی دور خود می پیچی ساعت ها به دیوار خیره می‌شوی ، از ترس فرو پاشی بدنت تکان نمی خوری ...گاهی درد تا استخوان ، نه ، نه  تا مغزاستخوان آدم نفوذ می کند .#2</description><category>بهزاد.ب</category><author>بهزاد.ب</author><pubDate>Tue, 29 Jan 2019 21:21:03 +0330</pubDate></item><item><title>موثر</title><link>https://virgool.ir/@Behzad.exe/موثر-vjsz75x1jxou</link><description>روزها زیر سایه درختی که تو در میان خانه کاشتی تا شب مینشینم شب ها درمیان دره ای که تو در تختم ساختی می خوابم و صبح با صدایی کودکی که تو رها کردی از خواب میپرمپ.ن : خودنوشتشماره یک </description><category>بهزاد.ب</category><author>بهزاد.ب</author><pubDate>Wed, 23 Jan 2019 13:35:50 +0330</pubDate></item></channel></rss>