https://virgool.ir/feed/@Behi.Alfa2026-11-11 02:39:59https://files.virgool.ir/upload/users/1710427/avatar/jtWc6p.jpeghttps://virgool.ir/@Behi.Alhttps://virgool.ir/@Behi.Al/خروس-سفالی-vwtuvop82op8تنها زمانی که دستی به آن میخورد وقت خانه تکانی عید بود که مادر بزرگ با یک دست بلندش می‌کرد و با دست دیگر دستمال خیسی کههمیشه از خود رد آب به جا میگذاشت را زیرش میکشید ، خودش را هم یک فوت محکم می‌کرد...به پسر عمه میگفتم آن را دیدی ...-خب آره چیه مگه ؟-خیلی قشنگه-از نظر من که نه-خروسه یا مرغ ؟-معلومه خروسه-پس چرا تخم مرغ داره ؟و همیشه این سوال بی جواب میماند ...به گمانم خروس بود. تاج داشت .شاید نژاد این خروس تخم گذار بوده!همیشه روی طاقچه ی چوبی کنج اتاق مهمان بودآن بالا ، آنقدر که به راحتی نمیدیدمش... نیاز به ایستادن روی پنجه پا داشت.هر سال رشد قدم را از روی فشار به پنجه پاهایم برای دید زدن خروس میسنجیدم .این اواخر پا بلندی که میکردم میتوانستم از نزدیک کلهیکل قشنگش را ببینم .از این مهمانی تا آن مهمانی درب این اتاق باز می‌شد و ما بچه تر ها اجازه ی ورود داشتیم ، و من به عشق خروس سفالی کل مهمانی راروی پای مادرم مینشستم .دلم میخاست خانه تکانی امسال آنجا باشم و وقتی مادر بزرگ‌ بلندش میکند تا گرد نشسته در اطرافش را بگیرد ، بگویم : می‌شود در نگهداشتن خروس کمکت کنم؟... و همان هم شد.. خروس را گرفتم ... آبی تر از هر آبی بود ...امسال رخت نو عیدم را به اصرار آبی خریدم تا شبیه خروس سفالی باشد... اصرار که میگویم یعنی گریه ! میگفتند دختری ! تورا چه بهآبی!و گریه جواب داد . اما الان که از نزدیک میدیدمش فهمیدم آبی آن فرق دارد . تخم مرغ هایش سفید بودند و با یک قلاب کوچک رویشانه اش وصل میشدند . از سوراخ روی تخم مرغ ها فهمیدم نمکدان هستند . کاش فقط تخم مرغ بودند! آخر خروس سفالی آبی را چهبه نمک !گردگیری مادر بزرگ تمام شد ! باز خدا خیرش بدهد یک وجب جا را با وسواس تمیز کرد و من توانستم با یک دل سیر وارسیش کنم .خروس سفالی دوباره سر جایش رفت تا سال بعد ...کل ۱۳ روز عید که اتاق مهمان برو بیایی داشت من یک دلم پیش بچه های فامیل بود که با توپ پلاستیکی زیر بغلشان به عید دیدنی میآمدند و دل دیگرم روی طاقچه ی چوبی ...آن روز طبق معمول پسر عمه پیش ما بچه ها ماند . میگفت فوتبال در خانه حسابی کیف دارد و به قول خودش امروز می ترکانیم . عمههمیشه از کلمات اینچنینی که تحت تعلیم پسران کوچه در دهان گل پسرش می افتاد ابرو گره می‌کرد ...حالا ما بودیم و اتاق مهمان که طولش جان میداد برای فوتبال . پسرها مشغول بازی شدند و من دروازه بان. هر از گاهی از شدت هیجانبلندی صدا از دستمان در میرفت و یکی با انگشت به در میکوبید ، یعنی یا سکوت یا خروج!آنقدر بی قانون اما پر هیجان بازی میکردیم که بی دلیل فریاد میزدیم پنالتیییی! و حرفمان به کرسی مینشست!حالا پنالتی به سمت دروازه ی من بود و باید حواس پنج گناه ام را در مسیر توپ جایگذاری میکردم تا روسفید شوم .توپ که به پایش خورد شلیک شد به سمت محل ممنوعه، طاقچه ی چوبی ! حواس پنج گانه که هیچی ! نوع پنجاه گانه اش مسیر توپ راوارسی می‌کرد ... چشمانم ناخودآگاه با فشار بی اندازه بسته شد . صدایش آمد . چشمانم که باز شد زمان برد تا به نور عادت کند . انگار ساعت ها کرکره اش پایین بوده!دیدمش ... به چند تکه تقسیم شده بود . چشمان شوت کننده چیزی نمانده بود از حدقه بیرون بیاید !سر خروس از گردن جدا شده بود دویدم و برش داشتم و در جیب لباس نو آبی رنگم پنهانش کردم .قلب که نه ! طبل دسته های عزاداری در سینه ام میکوفت!مادر بزرگ رسید ، همه به دهانش زل زده بودیم و منتظر اشدّ تنبیهات . سر خروس را چنان سفت در دستانم چسبیده بودم که لبه هایتیزش دل دل میکردند برای بریدن.مادر بزرگ چند ثانیه به صحنه ی جرم نگاه کرد و ما منتظر سوراخی برای فرار ...آرام دولا شد تکه ها را جمع کرد نگاهمان کرد و گفت دنبال دلیل بودم برای دور انداختنش ...خروس سفالی بیچاره ...خدارا شکر که سرت نصیب من شد ....Behi.AlBehi.AlSun, 10 Jul 2022 02:27:32 +0430