https://virgool.ir/feed/@Beefa2026-11-11 15:14:40https://files.virgool.ir/upload/users/2700222/avatar/XdKjdM.jpghttps://virgool.ir/@Beehttps://virgool.ir/@Bee/یک-قدم-مثبت-kumcpobp1omxبه نام خداوند بخشنده مهربان❤️بعد از تلاشهای ناموفق زیاد،برای حذف و کم کردم استفاده از بعضی اپلیکشن ها،در این مرحله تصمیم گرفتم چند کار را انجام بدهم:۱)در تنظیمات گوشی میزان استفاده از آن برنامه را روی یک ساعت تنظیم کردم تا بعد از یک ساعت استفاده،خود به خود قفل شود و دیگر نتوانم واردش بشوم.۲)استفاده از ویرگول.چون احساس کردم فضای آرام تری دارد و میتوانم هم زمان کمتری را صرفش کنم،هم درگیر تجمل گرایی نشوم و هم اینکه ظاهرا آدم های خوبی دارد که میتوانم چیزای خوبی ازشان یاد بگیرم.تصمیم گرفتم زمان بیشتری را با خودم و آدمهای اطرافم بگذرانم.و بجای خیره شدن به صفحه گوشی،به چشمهایشان نگاه کنم❤️و بله من امیدوارم در این زمان،بتوانم کتابهای بیشتری بخوانم و دوره زبان انگلیسی ام را به خوبی تمام کنم.عکس برای الآن نیست.راستی میدانستید که صبح ها بعد از بیدار شدن،نباید برویم سر وقت گوشی؟اینکار باعث میشود تمرکزمان را برای کل روز از دست بدهیم و بجای تمرکز روی خودمان،روی عوامل بیرون متمرکز شویم و از سویی دیگر باعث خستگی میشود.ناخودآگاهمان فکر میکند چون بعد از بیداری سراغ گوشی و مطالب غیر اساسی رفتیم،یعنی اینها برایمان مهم تر هستند و برایش سخت میشود بخواهد روی چیز دیگری تمرکز کند.-تامینه اله دادیامینه اله دادیThu, 07 Sep 2023 14:37:28 +0330https://virgool.ir/@Bee/چالش-کتاب-خوانی-طاقچهجاده-futyjwgkkjwiداستان«جاده»ما را به یک آخرالزمان،زمانی که خورشید نورش را از دست میدهد و هوا سرد است،میبرد.سرد و بارانی،بدون نشانه هایی از حیاط.سرد و بارانی،بدون نشانه هایی از حیاط.همه جا یک لایه خاکستر است.و پدر و پسری که برای بقا تلاش میکنند.داستان در جاده رخ میدهد و ما با آنها روز‌ها و شب‌ها را حین حرکت به سمت جنوب غربی آمریکا،برای یافتن جایی گرم‌تر و بهتر،میگذرانیم.گویی پدر احتمال میدهد،خورشید در آنجا پر نورتر باشد و کسانی را که قابل اعتماد هستند در جنوب ببینند.از یک نقشه استفاده میکنند،نقشه ای که گاهی وسیله سرگرمیشان میشود.دارایی آنها جز نقشه ، تنها یک هفت تیر و یک گاری است؛گاهی حتی غذایی برای خوردن پیدا نمیکنند.گاهی غذایشان نانی است،که در آردش فضله موش دیده میشد.(البته باید بگویم آن آرد را الک کردند!)در سیاهی و سردی داستان،نوری وجود دارد،نور آتش و نور عشق بین پدر و فرزند.در این کتاب همراهشان همسفر میشویم و با امیدی که پدر دارد مسیر را ادامه می‌دهیم.بخاطر فرزندش امید دارد.فرزندش جز او،کسی را ندارد.مادرش قبل از همسفر شدن با آنها میترسد،و کاری میکند که نباید!گاهی مخالف کار مادر بودم،و به این فکر میکردم که شاید کارش بی رحمانه بود.و گاهی هم آنقدر مخالفش نبودم.شوخی بردار نبود،واقعا زمانه بدی بود،سخت و بی رحم.قویی ماندن و امید داشتن در آن شرایط کار هر کسی نبود...در حین گوش دادن این کتاب،با خودم فکر میکردم،یک انسان چطور میتواند آنقدر قویی باشد؟چگونه میتواند آنقدر تکیه گاه امنی باشد؟واقعا پدر بودن از آدم کسی را میسازد که،یک مرد به همچین کسی تبدیل شود؟یک تکیه گاه و یک آدم نیرومند؟عشق خالصانه و زیبای پدر،در این داستان قابل تأمل است.در جاهایی از داستان آن دو،هیچ کسی را نمیدیدند،و خودشان بودند و خودشان . اما در بعضی قسمتها هم،اشخاص دیگری را ملاقات میکردند.که گاه بد بودند و گاه،خوب.راستش را بگویم،فضای کتاب خیلی،همه پسند نیست. و بهتر از قبل از خواند کتاب خوب فکر کنید که آیا آمادگی رفتن به این آخرالزمان را دارید؟در بخشی از کتاب میخوانیم:«برای پدر و پسر،جهان در وجود آن دیگری خلاصه می‌شد.»اگر طاقچه،و چالشش نبود،من احتمالا هرگز این کتاب را گوش نمیدادم.چون جز سبک‌های مورد علاقه من نیست.اما با این چالش توانستم تجربیات جدیدی داشته باشم.و من از طاقچه ممنونم.و امیدوارم کتاب بعدی،جز کتابهای مورد علاقه من باشد❤️-ااامینه اله دادیامینه اله دادیTue, 18 Jul 2023 01:53:07 +0330