https://virgool.ir/feed/@Baran_78در نقطه ی هستم ک بهش میگن«وختی هیچی جواب نمیده»امدن ب اینجا یجور فرار هس و پناه آوردن؛فرار از دنیایی وحشتناک درونم و پناه آوردن ب اینکه شاید تسکینی درکار باشه!fa2026-11-12 07:09:27https://files.virgool.ir/upload/users/166418/avatar/pVn2sD.pnghttps://virgool.ir/@Baran_78https://virgool.ir/@Baran_78/همراه-بـا-دلـاور-نـور-s8aavrxqlyv3یکی بود ک خیلی تلاش میکرد دلمو بدست بیاره اما توجهی بهش نمیکردم و مشخصا برام مهم نبودبالاخره روزی رسید ک فهمید هرگز حتی اندک توجهی از سمت من دریافت نخواهد کرد،اون روز بهم گفت:میدونی مشکلت چیه؟ اینکه ب آدمایی ک تو زندگیت هستن میگی نزدیکم نیا ازت خوشم نمیاد و دور نرو گرگ میخورتت!!اون روز خندیدم ب این حرفشولی الان من دقیقا همون آدمم! حالم یجوری هس ک حوصله هیچ آدمیو تحت هر عنوانی ندارم،حس میکنم تنهایی تقدیر بعضی آدما هسولی وختی میرم تو لاک خودم تازه متوجه میشم چقدر برام مهمن و وختی باهاشون روبرو میشم بازم سعی میکنم ازشون دوری کنم من ۲۲سالمه و اینهمه بی ثبات بودن از نظر عاطفی و روانی منو میترسونههر‌روز ک تلاش میکنم بهتر شم این واقعیت ک نمیتونم این رویارو ب حقیقت تبدیل کنم مث ی پتک میخوره تو سرم و منو ب قعر بدبختی میبرههنوز میخوام تلاش کنم شاید ی روزی ی جایی ی نقطه ی اتفاق امیدوار کننده بیفته!21ST_CENTURY_GIRL21ST_CENTURY_GIRLSun, 31 May 2020 19:23:36 +0430https://virgool.ir/@Baran_78/همراه-با-دلاور-نور-n4edbyctaiyrوقتی هم حال جسمی تون خوب نیس و هم نگران و مضطربین چکار میکنین؟اونم تو این شرایط قرنطينه ک سختی های این دورانو دوبرابر کرده...امروز اولین جلسه مشاوره رو رفتم،بعد از یکساعت رانندگی و جواب دادن ب سوالاتی پولیس ک کجا میرم؟چرا میرم ؟...بالاخره رسیدمنیم ساعت زودتر رسیده بودم و تمام این مدتی ک مراجع قبلی داشت حرف میزد و من تو اتاق انتظار بودم دلم میخواست برگردم خونه و سرمو بزارم بخوابمبالاخره وقتم رسید و رفتم داخل...یکساعت در مورد پنیک اتک و هرچیزی مرتبط ب این حرف زدیمخلاصه حرف اینا بود:-حملات اضطراب دردآوره ولی کشنده نیس-تمرینات اختصاصی مربوط ب زمان حال رو باید انجام بدم(دیدن،شنیدن،چشیدن،لمس کردن و بوئیدن)-سعی کنم با انجام ی سری کارها حتی اگر علاقه ی بهشون ندارم هورمون های آکسی توسین،دوپامین و سروتونین را مجبور ب ترشح کنم?وختی برگشتم خونه سردرد و سرگیجه داشتم همینطور ک چشام داشت گرم خواب میشد یهوو فکری اینکه کرونا نکنه کرونا گرفته باشم تو ذهنم جرقه زد و همه ی بدنم بی حس شد یک لحظه الان ک دارم اینارو مینویسم نگرانم،ضربان قلبم کوبنده و پاهام سست و بیحال انفردا وخت دکتر دارم و شدیدا متنفر ازینکه دوباره پامو تو بیمارستان بزارممیخوام زودتر این روزا‌ بگذرن تا بتونم قرنطینه رو مث همه ادامه بدم،از توخونه موندن شکایت کنم و ازینکه سرگرمی ندارمکاش قدر نعمت های زندگیمونو قبل از اینکه از دستش بدیم بدونیم21ST_CENTURY_GIRL21ST_CENTURY_GIRLTue, 21 Apr 2020 18:40:18 +0430https://virgool.ir/@Baran_78/آخرین-پناهگاه-by1gptmbpwrbهمممم...نمیدونم بقیه چطور اولین پست شون رو شروع میکنن اما من‌ پست اولمو صدبار نوشتم و حذفش کردم ب قول بعضیا باید قدرتمند شروع کنم اما باید خودم باشم و خود واقعیمو نشون بدم این دقیقا هدفم از نوشتنه خب شروع کنیم؟!بارانم،۲۲سالمه در کابل زندگی میکنم فرزند ارشد خانوادم وهنوز کنکور ندادم ب دلایلی...اهل نوشتنم اما نویسنده حرفهٔ نیستم فقط مینویسم از هرچیزی ب هر روشیفیلم و سریال ی راهه برام،راهی برای فرار از همه چیز و موسیقی بخش از روح منه!زندگی معمولی و رو ب راهی دارم اما...اینروزا شدیدا درگیر افسردگی و حملات اضطرابم با جسمی تحلیل رفته و ذهنی ک هرگز نمیتونم متوقفش کنم و وحشتناکترین، ترسناکترین و همچنان زیباترین قسمت بدنمهبا افکاری ک هرلحظه مرا نابود میکند و برایم دنیایی تاریک و هولناکی میسازدمیرسیم ب بخش اصلی،آره...چرا اینجام؟؟بخوام دقیق بگم دارم دنبال ی تسکین میگردم،ی تغییری شباهت،ی چیزی ک باور کنم تنها نیستم...بدور از قضاوت و ترحم!21ST_CENTURY_GIRL21ST_CENTURY_GIRLSat, 18 Apr 2020 15:36:00 +0430