https://virgool.ir/feed/@Authoratnightشعر/داستان/متن ادبی/رمان/ مولف : مبارکه محمدی تبارfa2026-11-12 02:11:18https://files.virgool.ir/upload/users/282293/avatar/8ZK33Z.pnghttps://virgool.ir/@Authoratnighthttps://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-سیزدهم-نفسم-بالا-نیامد-rspd7vgqrp8lنفسم بالا نیامد همونطور که میدونید مدتی میشه که ویروس کرونا در سراسر کشور پخش شده ، منم که جدا از این کشور نیستم و دست بر قضا،من دقیقا تو منبع و نقطه ی شروع این ویروس یعنی شهر مقدس قم زندگی میکنم .راستش ، همه ی مردم قم تا الان چند باری کرونا گرفتن ، اما هر دفعه بدون رفتن به دکتر خوب میشیم حتی بدون اینکه بفهمیم کرونا داشتیم . منم مثل همه تو قم چند باری کرونا گرفتم ولی رد کردم . این بار هم دوباره گرفتم ، دیروز بود.....گلوم خشک شده بود و حالت تهوع داشتم ، وقتی به پدر عزیزم گفتم ، گفتن برم و یکم آب و نمک قرقره کنم ، منم رفتم تا اطاعت امر کنم ، یه قلوپ آب آماده کردم با یه قاشق نمک.نمک رو در آب حل کردم ....خواستم آب رو قرقره کنم اما تا چند قطره خوردم ، خیلی ببخشید.... بالا آوردم.وقتی مجرای تنفسیم با آب نمک پر شده بود به خاطر مزه ی شور نمک مجرا تحریک شد و اتفاقی که نباید بیفته افتاد.آب نمک و حالت تهوع دست به دست هم دادند تا مجرای تنفس بنده رو به کلی ببندند.... همه چی تاریک شد ، سعی بی فایده بود نه از طریق دهان نه بینی نمیشد نفس کشید .... نفس کشیدن.....یه رؤیای دست نیافتنی شده بود .....چقدر وحشتناک .باسرعت پیش پدرم رفتم و با علامت بهش فهموندم نمیتونم نفس بکشم ، پدرم از جا پرید ، اولین حرفی که زد «بسم الله الرحمن الرحیم» بود . خوشحال بودم که قبل از مرگم یه همچین نوای شیرینی رو میشنوم . پدرم دستم رو گرفت.... بقیش ؟ به کلی فراموش کردم .این دومین باری بود که اینجوری می شدم. وقتی ده سالم بود و برای اولین بار خواستم به استخر بروم ، ناگهان پام لیز خورد و افتادم تو آب .مادر و خواهر مهربانم هم فکر کردند من از مادر زاییده شده ، شنا بلد بودم .خلاصه ، شروع کردن به تشویق من ، که برو ، بیشتر شنا کن . درحالی که من داشتم غرق می شدم .... فقط به این فکر میکردم که زیر آب بودن چقدر زیباست ، البته که زیبایی همیشگی نیست .اکسیژن از دست رفت ... من شروع کردم به خوردن و نفس کشیدن آب ، دردناک بود ، ناامیدی دردناک بود ، هرچه دستم رو برای کمک دراز می کردم همه فکر میکردند دارم باله میزنم.انگار خدا می خواست بهم بفهمونه که «هیچی»نیستم.سرانجام، من از این واقعه زنده بیرون آمدم ، از اتفاق دیروز هم همینطور ...میگن قبل مرگ آدم ، تمام خاطراتش در ذهنش مرور میشه .وقتی ده سالم بود ، یادم نمیاد اونموقع چطور شد اما امروز رو به خوبی یادم میاد. حرف اون آدما درسته ، واقعا خاطرات مرور میشه، گناهان آدم براش نمایان میشه ، درحالیکه داره بی اختیار گریه میکنه ....حداقل این حال من بود .با همه ی این اوصاف من فقط خودم رو برای این اتفاقات سرزنش میکنم ....بایدم بکنم !!تا فقط چند لحظه طمع کار میشم و یادم میره هیچی نیستم ، خدا سریع بهم یادآوری می کنه ، بی هیچ تأمل....الحق که ما انسان ها چقدر ناشکر و ناسپاسیم ، چقدر قدر نشناسیم . نمک میخوریم و نمک دون میشکنیم ....یه بزرگی می گفت : آدم نباید ریشه های خودش رو قطع کنه.پدر و مادر ریشه های ما هستند اما قبل از اون اولین جد ما ، آفریننده ی ماست .چرا ما روی شاخه نشستیم و داریم تنه رو قطع می کنیم ؟چرا نمیفهمیم که اگه تنه بیفته ما هم میفتیم ؟تا حالا چقدر به ناخنا و دست های ظریفت نگاه کردی ؟گریه کردی ، که چقدر صاف و زیباست ؟چقدر به هر چیزی که داری فکر کردی ؟ خودت رو تهی از هر چیزی تصور کردی ؟ یک پوسته ی خالی .....اگر فقط یکم فکر کنی میبینی که تو هیچی نیستی .....براستی یک شاخه ی بی ریشه هیچی نیست .وقتی نفسم دیگه بالا نیومد یا وقتی داشتم غرق می شدم به این فکر می کردم که کی دستم رو می گیره ؟ تو اون لحظات و تو تمام لحظه های زندگیم، هیچکی جز خدا دستم رو نگرفت . شاید نماینده ای داشت اما همیشه می شد پشت اون نماینده ، نور الهی رو احساس کرد .چقدر ما رو دوست داره... وقی همیشه قبل امتحان جواب رو میزاره جلو رومون ؟چقدر ما دوسش داریم ؟ غیر اینه که همیشه ی همیشه حرف هایی هست که به جز خدا به هیچکی نمیگیم ؟خدا....خدا....خدا....چقدر عاشقتم .چقدر ناشکر و ناسپاسم ، چقدر تو بخشنده ای ، چقدر مهربونی ، چقدر با وقار گذشتمون رو پاک می کنی ....چقدر احمقیم که این جوری به عشقمون خیانت می کنیم ، اره ، خیانت اونی نیست که میزنی تو گوش کسی که ازت سوء استفاده کرده و بعد عذاب وجدان داری ، خیانت .... وقتیه که عشقی داری که هر کاری کنی ، بازم عاشقته ، فقط با دوتا کلمه بهت بزرگترین هدیه های جهان رو میده بدون اینکه ساعت ها براش زبون بریزی و خودت رو لوس کنی ....عجب ! چه عشق دوست داشتنی ای !چه ملودی دلنشینی !نویسنده در شبنویسنده در شبMon, 12 Oct 2020 21:08:24 +0330https://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-دوازدهم-امان-از-mrddogamwq7pامان از ...???سال ها بود که همگان به خاطر پادشاهیم مرا لعنت می کردند ، که این چه کاری بود و چرا اینگونه ؟اما شاید آنها نمی دانستند که این تنها من نیستم که حکم بر سرا می دهم ، شاید آنها فراموش کردند که یک پادشاه دو اراده دارد : اراده ی خویش و اراده ی تاجش .و من پادشاهی بی اندیشه نیستم که بر نیروی جوان و زلال تاج اثر بگذارم ، چرا که من اکنون با اراده ی تاج تورا محو مینمایم و با تمام وجودم باور دارم که تو انسانی چه بسا نیک و درستی .اما ، امان از مردم ، امان از نادانی مردم ، امان از مذهب های دروغین مردم ...مؤلف : مبارکه محمدی تبار [mmt]لذت ببرید . ???نویسنده در شبنویسنده در شبFri, 09 Oct 2020 13:26:51 +0330https://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-یازدهم-به-کجا-میروی-ue6qj5a7lltzبه کجا می روی ؟هیچ کس : به کجا می روی ؟ایکس : می روم تا بالاخره بمیرم.هیچ کس : بمیری ؟ برای چه ؟ ایکس : خب ؟ شاید .... خسته ام .هیچ کس : خسته ؟ از چه خسته ای ؟ایکس : از زندگی ، نمیدانی که چه می کند ، هر روز وقتی از خواب بیدار می شوم آفتاب را روی صورتم می اندازد، پتویم را می کشد و مرا با سرو صدایی دردناک بیدار می کند .هیچ کس : خب ؟ دیگر چه؟ایکس : من هیچ عشقی ندارم ، نصف عمرم بر باد است .هیچ کس : پس چرا برای خود همدمی پیدا نمی کنی ؟ایکس : این هم وظیفه ی من است ؟ به من چه ؟ این ها کار زندگی است .هیچ کس : آه ، دیگر چه دردی داری ؟ایکس : دوستانم یکی پس از دیگری مرا ترک می کنند و وقتی دلیل این کارشان را می پرسم ، می گویند تو خیلی منزوی هستی و بدرد دوستی با ما نمی خوری .هیچ کس : منزوی ؟ایکس : می بینی ؟ این زندگی که شما اینقدر هوایش را داری مرا منزوی کرد .هیچ کس : هه .....ایکس : تازه ، میدانی الان 5 سال است در صف کنکوری ها هستم ، 5 سال است که بیکارم چه چیزی از این خسته کننده تر ، آن هم فقط به خاطر اینکه دوست دارم در رشته ای که دوست دارم شرکت کنم .هیچ کس : خب ؟ این چه ربطی به زندگی داره ؟ایکس : خب اگر او می خواست که من همان سال اول کارم را می کردم و در کنکور قبول می شدم.هیچ کس : درسته درسته ، به اینجایش فکر نکرده بودم هااااایکس ، دلایلت تازه داره سر عقل میارتم . میشه بیشتر بگی ؟ایکس : بله بله ، چرا که نه ، تا صبح برایت دلیل می آورم .ببین ، زندگی انقدر سنگ دل است که حتی وقتی پدرم برای ساعت ها غر غر می کند و من سردرد می گیرم هم به کمکم نمی آید ، آنقدر که آرزوی مرگ می کنم .تازه ، میدونی بزرگترین دلیلم چیست ؟ همیشه به خاطر اینکه صورت زیبایی ندارم مسخره می شوم و همیشه مورد آزار بچه ها ی قلدر هستم ، آخه اینم شد عدالت ؟ یکی زشت است و یکی زیبا ، دلیل این نابرابری ها هم زندگی است دیگر وگرنه ...هیچ کس : بله ، درسته ، چرا من به فکر این نابرابری ها نبودم .ایکس : خب شاید چون آنها را نچشیدی .هیچ کس : شاید ....ایکس : این را گوش کن ، میدانی هر موقع از مدرسه میام و خسته و گرسنه ام ، انتظار دارم گلویم یک غذای خوب و بدرد بخور باشد ، اما مادرم یک غذای ساده مانند نون پنیر گوجه می دهد و وقتی دلیلش را می پرسم ، می گوید مریض است و باید به او رسیدگی کنم .اه ، آخه به من چه ؟ این هم تقصیر زندگی است ...آه ، راستی ، من حتی پول تو جیبی هم نمی گیرم ، الان 25 سالمه و تنها 45 هزار تومان در کیفم است ، اینم شد زندگی ؟هیچ کس : ایکس ، تو واقعا انسان با تدبیری هستی .ایکس : خب معلومه ، من خیلی باهوشم ، برای همینه که ....میدانی چه چیزی از همه بدتر است ؟هیچ کس: نه ، بگو بگو ایکس : راستش زندگی من خیلی یکنواخت است . هر روز ساعت 12 از خواب بلند می شوم ، صبحانه می خورم و بعد میرم سر کامپیوترم تا شب و دوباره نهار و شان و بعدهم دوباره خواب ، این بی عدالتی های زندگی مرا خسته کرده ، به همین دلیل می خواهم بروم و خواستار عدالت شوم تا شاید مردم چشم و گوششان را باز کنند .هیچ کس : چطور می خواهی پیامت را به مردم برسانی ؟ایکس : در این باره خیلی فکر کردم ، بهترین و اثر گذار ترین راه « خودکشی» است .هیچ کس : خودکشی ؟ نه نه این کار .....ایکس : صبر کن .به عنوان خودکشی به آن نگاه نکن ، این یک حرکت حماسی بر علیه زندگی است .ایکس : خوب است ، بیا، بالای پشت بوم بهترین مکان برای این کار است .هیچ کس : باشه ، بریم من آمادم .ایکس : خب ، من می خواهم اول باشم و در این حرکت حماسی پیش قدم شوم.هیچ کس : نه ، لطفا بگذار من اول اینکار را انجام دهم .ایکس : اگر انقدر اصرار داری نمی توانم جلویت را بگیرم ، باشه پس ...هیچ کس : تو چشم و گوش مرا باز کردی ، ممنون وخداحافظ ........................................................................... ................................................................................................................................................................ایکس : هوی هیچ کس ، رسیدی اون پایین ؟ مردی ؟ زنده ای ؟ میگمااااا حالا که بیشتر فکر می کنم می بینم ......پیشنهادی ??لذت ببرید .???نظراتتون را با من به اشتراک بذارید.......نویسنده در شبنویسنده در شبFri, 09 Oct 2020 13:23:23 +0330https://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-دهم-روستای-آفرینش-qynwjets3c4uروستای آفرینش ???نقش زیبای قدیمی، آتش چشمه ی خاموش ، کوه روی سقف خانه ، همه را میبینم .کاج سر ئمنزل پاسخ که دلش بشکسته ، آرزوی ابر خاموش که جهان بنشسته ، خانه ی کوی قدیمی که در آن لاله شکفته ، آتش مزرعه ی سبز که کمک یار نباشد .این همه دیده ی روشن چه کسی محو چنین نیست ؟خانه ام پنجره ای دارد رنگ آسمانی ، روی خانه علف ها خشکند ، رنگ خانه خاکی است شایدش اجباری است ، سنگ های دور خانه رنگ طوسی دارند ، برگ کاج دل من رنگ بهاری دارد .مزرعه مثل همیشه سرسبز ، مادرم مثل همیشه خسته است ، پدرم حال ندارد که قدم جای گذارد .همه را بوسیدم بر سرم بنشاندم که عزیزان به خدا ابر بهاری است که باران آرد ، روستای آفرینش شایدش کاهی بود اما آن روی دلم باز مهتابی بود.مؤلف : مبارکه محمدی تبار [mmt]لذت ببرید. ?نویسنده در شبنویسنده در شبFri, 09 Oct 2020 13:16:40 +0330https://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-نهم-کریستالی-به-نام-نفس-zzpkrxuxm1ek کریستالی به نام نفس ???در زمانی که عین برق و باد می گذرد ، درخششی آنی و گذرا چشمک میزند ، من با ایمانم راه می روم تا خاطرات جهان را به نقش در بیاورم .من ، رؤیایی داشتم که هیچکس دیگری نداشت ، حتی اگر بین حقیقت و آرمانم و پاهایم قربانی شوند و به آنان پابند بسته شود ، این انگیزه های طغیانی سرکوب نمی شوند چون قلبم همچنان به اشتیاق ادامه میدهد .دروغ ، ترس ، غرور ، غم من آنقدر ضعیف نیستم که همچین احساسات منفی ای مرا به سلطه ی خود بگیرند ، من حقه بازی هستم که هیچ گاه با خود خلوت نکرده ،به ساختمان هایی که آسمان شب را شکافتن نگاه میکنم ، من آرزو دارم روزی به آنجا برسم ، میخواهم در پایان جاده ای که نامش فرداست چیزی مرا به سمت خود بکشد .چشمانم بسته است و روی دریایی از هوشیاری و آگاهی غوطه ورم ، اینجاست که آرمانهایی که تصور کرده بودم را بدست میاورم ، هیچ وقت خیلی هوشیار نبودم ، می خواهم چیزی را به دست بیاورم که هیچ کس دیگه ای نتوانسته ، کریستالی به نام « نفس » .مؤلف : مبارکه محمدی تبار [mmt]لذت ببریدنویسنده در شبنویسنده در شبFri, 09 Oct 2020 13:11:46 +0330https://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-هشتم-شعر-بی-دوست-z3mtosrrainhبی دوست {شعر}پس از آنکه باران آمد از دور بهاری نیامد وز ره دوست بگنجانم از کی دوست را دوست به اینکه رسد نامه از دوست وزان پس باد همچو ماه آمدشبانه ، سریع و مهیب آمد و آن روز من یاد کردم از دوست که او هم همانگونه ماه آمدشاعر :مبارکه محمدی تبار [mmtنویسنده در شبنویسنده در شبFri, 09 Oct 2020 13:06:39 +0330https://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-هفتم-قتل-نفس-nygzinvgrbs4سال ها قتل نفس {پیشنهادی}غم هایم زیاد بودند ، زیاد ... و خوشی هایم اندک ، اندک ...آرام راه می رفتم چرا که چیزی نبود برایش تا پای جان بدوم و آرام می گریستم چراکه چیزی نبود برایش زار زار گریه کنم . فکر می کردم که حتی پیشگویی مرگم هم آرام است آرام آرام ، همانگونه که از یک روح بیهوده انتظار می رفت . و ای کاش اینگونه بود، آن زمان نمیدانستم حتی من هم ....و من می گریستم بلند ، بلند و می دویدم تا آنجا که جانی برایم نماند ، دلیل تمامی اینها چه بود ؟ نمیدانم ، فقط اینکه.....من نمی خواهم بمیرم .آری چیزی که مرا به جلو وامیداشت ، امید نبود بلکه به طرز رقت انگیزی ترس بود ، ترس از مرگ ،ترس از اینکه بعد از مرگ در پوسته ای سیاه و خالی خواهم بود و در آن زمان دیگر توان آرام راه رفتن هم نخواهم داشت و من اینگونه بودم .« میدونستم که واقعا جایی را ندارم که بهش بگم خونه ، حس می کنم گم شدم و دیگه نمیدونم کجا باید برم ، همه ازم متنفرن و حس می کنم الان خیلی سردمه ، چرا همه باعث میشن من احساس تنهایی کنم ؟ ...انگار کلی حرف دارم ، من را از اینجا ببر ، من واقعا نمیتونم بمونم ، اشکام از صورتم داره میاد پایین ، هر روز احساس ناراحتی بهم دست میده ، میدونم یه مهره ی اضافی بیش نیستم ، میخوام بمیرم چون اهمیت نمیدم ، می خوام گریه کنم ، احساس دیوونگی می کنم ، من نفرت اون هارا حس می کنم، یعنی اگه عوض بشم من را دوست خواهند داشت ؟»من این بودم تا آن زمان که اورا دیدم . او در کنارم بود برای سالهای سال اما پس چرا من نمی دیدمش ؟ وقتی راه می رفتم ، من ندیدمش ، وقتی می گریستم من ندیدمش ، او حتی هیچ کاری برای من هم نمی کند ، پس چرا فقط بودنش در کنارم به من آرامش می دهد و مرا امیدوار می سازد ؟ او هیچ چیز نمی گوید ، نمی خندد ، نمی گرید ، او آرام است ، آرام آرام آرام ، مرا یاد گذشته ی خود می اندازد .... اما باز هم پس چرا تنها با نگاه کردن به چشمانش ، جوابم را خواهم یافت ؟ حال این پرسش هرچه می خواهد باشد . چرا او پاسخ همه چیز را می داند ؟او کیست ؟ کیست ؟ کیست ؟ چرا انقدر آشناست ؟ ، چرا همیشه در کنارم است ، بی هیچ خواسته ای ؟ او کیست ؟ کیست؟از زمانی که او را می بینم با او حرفی نزدم ، او هم حرفی نمی زند .... سکوتی محض .....اما پس چرا تنها حس کردن او در کنارم باعث شد سریع تر از همیشه بدوم و اینبار گریه نه ، آرام بخندم ؟چرا با بودنش همه جا را که او باشد خانه ی خود می دانم ؟چرا هربار که می گریم ، او نیز می گرید و چرا تنها با بودنش مرا دلداری می دهد، امیدوار می کند ، ترغیب می کند؟ او کیست ؟ چه کسی می تواند همچین حضور تاثیر گذاری داشته باشد ؟ فرشته ؟ روح ؟چرا هرگاه می خواهم با او صحبت کنم درمانده می مانم ؟ و حالا ، تنها وقتی در کنارم است ، من دوستانی دارم ، دوستانی که قبل ها برایم داشتنشان رؤیا بود ، اکنون با وجود او ، من هیچ نیازی به هیچ دوستی نخواهم داشت...ونه عشقی ، و نه خانه ای ، از چه زمانی او انقدر برایم با ارزش شده است ؟ و چرا سال ها بودن در کنارش را از دست می دادم ؟ می خواهم تا جانی در بدن دارم در کنار او باشم ، در کنار او................آه ، امروز می خواهم پس از سال ها به آیینه بنگرم ، حتی الان هم دارم با خواست چشمانش این کار را انجام می دهم ، او تنها کسی است که مرا از تاریکی رهانید ، دوست دارم هرکاری را که می گوید انجام دهم ...........آیینه ای غبار آلود و قدیمی را تمیز می نماید ، سالهاست که چهره ی خود را فراموش کرده ، و او چه می بیند ؟ او تنها چهره ی خود را از یاد برده بود، چهره ای که سال ها آن را می کشت .....تأمل در آیینه ی دل کنی **** صفایی به تدریج حاصل کنیسعدی پیشنهادی ?????مؤلف : مبارکه محمدی تبار [mmt]لذت ببرید .???نویسنده در شبنویسنده در شبFri, 02 Oct 2020 13:19:38 +0330https://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-ششم-هدهد-وسرو-gk0dk1ogt2tiهدهد و سرو ???به صد سامان رسوایی سر بازار می گرییدم چرا که پرنده ای بی بال در سروی خزان بودم ، تنهای تنها ، بی هیچ آشیانه ای ، خیلی نا امید کننده است که در کنار سروی باشی اما بال پرواز را ازت ربوده باشند.اینقدر برایم دردناکه که آشفتم کرده ، این بازی خطرناکیه که تنها پرنده ی بی بالی همچو من و سروی تنها می توانند انجام دهند .ببا در انتظار تقدیر برقصیم ، حسی از یک پر در حال شکفتن با دلم بازی می کنه و بعد دستانمون به هم می خورند چرا که نمی تونن صبر کنند و ببینند تقدیر چی رقم می خورد .می خواهم کلماتی را برای تو به زبان بیاورم که دیوار های قلبت را فرو بریزه ای سرو آزاد. کلماتی که من می گویم ،کلمات آزادیم است ، اگر این یه رؤیا نیست پس لطفا بهم بگو ، لطفا...بگو که من نیز به سبا فرستاده می شوم ...دیگه جلوی این احساسات را نمیشود گرفت ، پس بیا با هم شکوفا بشیم ، چون این بازی خطرناکیه که فقط من و تو می تونیم انجام دهیم ....سپس سرو با لحنی محزون و امیدوار کلماتی را می گوید :*ای هدهد صبا ، به سبا می فرستمت * بنگر که از کجا به کجا می فرستمت * حیف است طایری چو تو در خاکدان غم *زین جا به آشیان وفا می فرستمت«حافظ»مولف : مبارکه محمدی تبارنویسنده در شبنویسنده در شبWed, 30 Sep 2020 22:36:00 +0330https://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-پنجم-شعر-کس-نمی-داند-zwjfox4dmcobکس نمی داند.[شعر] کس نمی داند که در فصل بهار از کجا گردد پدیدار ، این همه نقش و نگار کس نمی داند که در سرو جلیاز کجا گردد همه رؤیای بی سرو و بهار کس نمی داند که شمع آدمی از کجا داند نشان از آدمیکس نمی داند سپیده ، در سپیده عالمی است .پس کجا این را بداند کز بهار هم آدمی است ؟.کس نمی داند باد ، از کی والی شده از کجا داند جنگ، از کی کاری شده ؟پس این دانستنیها چیست ؟ آن را که داند ؟پس بگو : آه ، کس نمی داند ، کس نمی داند ...⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️محتوا : هیچ کس نمی داند چگونه در فصل بهار این همه طبیعت زیبا بوجود میاید .هیچ کس نمیداند در سرو باعظمت ، رؤیایی از وجود نداشتن سرو وبهار هم نیست (درخت سرو مطمئن است هر سال به لطف خدا رشد می کند و حتی خواب نبودن هم نمیبیند) هیچ کس نمی داند که وجود آدمی ، آیا واقعا همان نشانی است که خدا برای اشرف مخلوقات داده ؟(آیا همه رفتارهایی که فکر می کنیم خوبند مورد تایید خداوند است ؟)کس نمیداند ، دیدن سپیده ی صبح ، صبح عالمی دارد پس از کجا این را بداند که روح بهار در کجا نهفته شده .هی کس نمیداند ،باد از چه موقعی سرپرست طبیعت شده پس از کجا بداند جنگ ، از کی راهی کاری شده ؟.پس دانستنی های ما چیست ؟هیچ نیست در برابر نادانستنی ها مؤلف و شاعر : مبارکه محمدی تبار [mmt]⭕️کپی از این شعر بدون منبع اشکال شرعی دارد ⭕️لذت ببرید ?نویسنده در شبنویسنده در شبWed, 30 Sep 2020 22:31:12 +0330https://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-چهارم-متن-ادبی-توسعه-هیولای-دورو-hhghp9e8khau«توسعه» هیولایی دورو ?هنگامی که داشت به توسعه فکر می کرد ، جهان نابود شد و دنیای دیگری متولد شد .آری ! همیشه اون چیزی که ما فکر می کنیم توسعه است ما را به نابودی می کشاند ، توسعه ای که خانه هایمان را ویران کرد ، درخت هایمان را بی جان نمود ، ابر هایمان به موجب آن راکد گشتند ، این توسعه ای است که همیشه در حال جولان است .از سپیده ی صبح تا نیمه های شب و حتی بعد تر از آن،هرلحظه و هر آن، این قدرت قوی تر و قوی تر می شود .توسعه ای که گاهی در حال نفرین آن هستیم و گاهی به خاطر آن شکر گذاری می کنیم ، گاهی آن را کنار می گذاریم اما به لحظه ای گذشته ، نیازمند آن می شویم ، گاهی به خاطر آن بزرگترین و عزیز ترین افراد زندگیمان را کنار می زنیم گاهی هم توسط آن به یکدیگر باز می گردیم . این هیولای دو رو از جان ما چه می خواهد؟ گویی ما را به سخره گرفته است ، گویی ما عروسک های خیمه شب بازی بیشتری برای او شدیم که هر کاری او بخواهد برایش انجام می دهیم و هیچ پاداشی هم نمی گیریم ....مؤلف : مبارکه محمدی تبار [mmt] نویسنده در شبنویسنده در شبSun, 27 Sep 2020 21:32:11 +0330https://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-سوم-متن-ادبی-بهشت-فانتوم-zvnouxzi2kpxبهشت فانتوم ????در علم پزشکی درد وحشتناکی وجود داره به اسم درد فانتوم ، البته بهش درد خیالی هم می گویند ، اما در اصل خیالی نیست ، بلکه واقعا درد می کند.بیمار واقعا درد میکشد ، ولی از جایی که دیگر نیست ، آری قسمتی از بدن که دیگر وجود ندارد شروع به درد وحشتناکی میکند که هیچ دارویی برای تسکین یا بهبودی آن وجود ندارد .دستی درد می کند که قطع شده ، انگشتی درد می کند که جایش بین تمام انگشتانش خالیست ، آدمی که یادش هست اما آیا خود او نیز دیگر وجود دارد ؟ گویی نگاه می کند به جای خالی چیزی ، نداشته هایش را می بیند و بعد دچار دردی بیهوده می شود ، دردی از نبودنش ، از نداشتنش.بیمار تنها خاطره ای برایش مانده و دردی که کسی نمی فهمد ، جای خالی که کسی نمی بیند چون به گمانشان این ها همه دردی است خیالی....اما درد دیگری هم وجود دارد که به آن بهشت فانتوم می گویند ، با اینکه اسم خوبی دارد اما بسیار وحشتناک است ، مشکل اینجاست فردی که دچار بیماری فانتوم شده است در درجه ی آخر به این درد دچار می شود..... بهشت فانتوماو خود را در کنار نداشته هایش می بیند و در دنیایی دیگر سیر می کند ، او با دست نداشته اش دست عزیزی را که دیگر وجود ندارد نوازش می کند اما آیا این ها چیزی جز خیالات نیستند ؟ اما به نظر من آنها ریشه در واقعیت دارند ، چه می شود اگر این بیمار چیزی را حس کند که همه ی ما از حس کردن آن محرومیم ؟مؤلف : مبارکه محمدی تبار (mmt)ادرس کانال ما در ایتا : نویسنده در شبنویسنده در شبنویسنده در شبSat, 26 Sep 2020 12:59:15 +0330https://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-دوم-متن-ادبی-خیانتکار-نام-مرا-میداند-wd7rvuarjiqdخیانتکار نام مرا میداند شکوفه های صورتی آرام از درخت بر سر آنها می باریدند ، گویی تاریخ بارها و بارها تکرار می شود و من خود را نمی شناسم ، و هر روز بر بالین سبز جهان سر می گذارم گویی تاریخ را نمی نویسم و به هیچ کس نمی گویم که من یک تاریخ نویس مکارم که تنها تاریخ خود را بر دیوار های جهان حک ننموده ، آرام و استوار بر راهرویی پر درد و رنج رهسپار می شوم در حالیکه با قدم هایم خاطرات جهان را بر قلب گناهکاران حک می نمایم و از هر طرف دست های آلوده به خون مرا نوازش می کنند گویی آشنایی دیرینه ای بین ما وجود دارد ، اما من بازهم خودم را نمی شناسم و ار آیینه های کنار خود گذر می کنم.ومن آن کسی بودم که صادقانه در کرانه ی دنیا نغمه ی عشق سرایید اما هیچ شنونده ای وجود نداشت .مؤلف : مبارکه محمدی تبار [mmt]نویسنده در شبنویسنده در شبSat, 26 Sep 2020 12:38:50 +0330https://virgool.ir/@Authoratnight/قسمت-اول-شعر-و-محتوای-درخت-صداقت-ujqht1m3rln9شعر درخت صداقت ???? پادشاهی از سر آوازه اش می نشست تا صبح در ویرانه اش هیچ امری ز دربارش سد نبود پس چرا او را چنین جانانه اش ؟هیچ عشقی بر دلش جایی نداشت حسرتی بر سر ز این شاهانه داشتتا به آنکه دید آن روی جمیل پادشه ویران ز بیت او بگشت پس وزیران را به قصرش چاره کرد امر وزیری را نمود بر قصر خویشخود به راهی بی سرو سامان و سیر پادشه بی هیچ شرطه ، ارمغان رفت گویی از نشان ارمغانتا به بیت آن زن صورت جمیل گفت : آیا می کنی من را اسیر ؟تا به آن را بشنود بانو ز آن صورتش کامکار از برق آن پس به حرف آمد آن بانو اسیر گر ز آزمون من آیی پدید من تو را با خود کنم زودی امیر پس بگفتا ، اندر آن خاک نژند اندکی بکار گردو وسهند تا برد 20 روز پایان رسد پس بیاور اندکی گردو وشهد پادشه ویران ز حرف او بگشت این چه طرزی است رد کردنم ؟شه به دستور خود اندک رسید گاه و بی گاه گردو کشید پس وزیری باز کرد چشمش ز او پس چرا گردو نیاری از عمو؟شه به دستور زن صورت جمیلگفت این نیست ره عشق امیرپس به بیست روزش رسید بانو ز آنگفت :بلی ، آن درخت ارمغانپادشه گفتا درختش چاره نیست آن درخت ارمغان نامد پدید آن ز بانو روی کرد بر پادشه این درخت ، صداقت بود ای امیر⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️محتوای شعر : پادشاهی پر آوازه و با عظمت بود که همه چی داشت اما هیچ عشقی نداشت و این او را آزار می داد تا اینکه زنی زیبا را دید و در یک نگاه عاشق او شد سپس این موضوع را با وزیران مطرح کرد و وزیری را جای خود گذاشت و به دنبال اون زن رفت و وقتی به خانه ی وی رسید گفت : آیا با من ازدواج می کنی ؟زن که خود نیز او را دوست می داشت ، امتحانی ترتیب داد که پادشاه در بیست روز درخت گردو بکارد و پس از بیست روز آن را با مقداری شهد برایش بیاورد پادشاه عصبانی شد چرا که می دانست این کار در بیست روز ناشدنی است ، با این حال از روی عشقش به زن اینکار را کرد، سپس وزیری به پادشاه پیشنهاد داد که مقداری گردو بخرد و برای زن ببرد اما پادشاه قبول نکرد و گفت : این راه و رسم من نیست .بعد از بیست روز پادشاه دست خالی به پیش زن رفت اما با کمال تعجب زن پاسخ مثبت داد و وقتی پادشاه دلیلش را پرسید ، زن بگفت : من به درخت صداقت تو بلی گفتم .مؤلف و شاعر : مبارکه محمدی تبار [mmt]لذت ببرید ??نویسنده در شبنویسنده در شبSat, 26 Sep 2020 11:55:07 +0330