<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Aty</title><link>https://virgool.ir/feed/@Aty</link><description>چیزهایی هست که مهم نیست.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 08:04:59</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>Aty</title><link>https://virgool.ir/@Aty</link></image><item><title>عنوان ندارد</title><link>https://virgool.ir/@Aty/عنوان-ندارد-tvb9dxzbkaoi</link><description>خب راستش دلم میخواهد بنویسم و از طرفی یبوست قلم گرفته ام و دلایل این خشکی همان دلایلی است که باعث شده به اینجا بیایم. میفهمید چه میگویم؟ به جان خودم اگر بفهمید!!! بگذارید مثال بزنم. کسی را در نظر بگیرید که بعد ز بحث شدید با خانواده اش برای هواخوری به پارک میرود. قاعده اش این است که برای هواخوری در پارک قدمی بزنند و به گلها و درختها نگاه کنند یا دستی روی سر گربه ها بکشند اما شخص مورد نظر ما میرود روی یک نیمکت در منتهی الیه پارک مینشیند و زل میزند به شکستگی گوشه یکی از سنگ فرشهای زیر پایش، یا اگر سیگاری باشد کون به کون آتش میکند تا خفه شود. چرا؟ معلوم است دیگر، چون او آمده هوایی بخورد اما غم و بدبختی اش را هم با خودش آورده و البته غم و بدبختی از آنهایی هستند که همیشه اشتها دارند سهم آدم را بخورند حتی اگر یک قُلُپ هوا باشد. </description><category>Aty</category><author>Aty</author><pubDate>Wed, 11 Dec 2019 07:28:12 +0330</pubDate></item><item><title>و برفی که آب می شود</title><link>https://virgool.ir/@Aty/و-برفی-که-آب-می-شود-gecxv2kj3tby</link><description>یک شب به خوابت خواهم آمدو دستت را خواهم گرفتو تو را به آن کوچه خواهم بردو آن پیاده رو را نشانت خواهم دادو آن سنگفرشها راکه دراین دهکده جهانی تنها مرزی است که به رسمیت میشناسم؛آنجا بودم که صدای تو- از هفتصد کیلومتر آن طرفتر-روی امواجی که ندیدم سوار شدو مرا از آن مرز عبور داد. وادارم کردی روی آن سنگفرشها راز دلم را به زبان بیاورم و قدم به سرزمینی دیگر بگذارم:بهشت بی آب و علفِ عشق!</description><category>Aty</category><author>Aty</author><pubDate>Sat, 07 Dec 2019 00:05:45 +0330</pubDate></item><item><title>برای خاطر عطر نان گرم</title><link>https://virgool.ir/@Aty/برای-خاطر-عطر-نان-گرم-kzxesj7e8ahn</link><description>مزرعه ای که همه دانه هایش را به شوق تو کاشته بودم رها کردمخاطرم میماند که با دستهای عطشناک خاکش را زیر و رو میکردمهر دانه را با عشق و امید میکاشتمبرای هر جوانه زیر نور خورشید می رقصیدمبه همراه هر قطره باران پای بر زمین میکوفتو حالامزرعه ام را به امان هیچ کس رها کرده ام.تو ازروی نقشه یک بیست هزارمت مزرعه مرا میابی و با عکسهای ماهواره ای رصدش میکنیمن اما رو به ناکجا دور میشوم از خاکی که حاصلش را نخواستی</description><category>Aty</category><author>Aty</author><pubDate>Fri, 06 Dec 2019 00:58:45 +0330</pubDate></item></channel></rss>