https://virgool.ir/feed/@Arya.azadمعرفی کتاب و فیلمfa2026-11-12 12:13:10https://files.virgool.ir/upload/users/139048/avatar/Sj3TnY.pnghttps://virgool.ir/@Arya.azadhttps://virgool.ir/@Arya.azad/وجود-به-مثابه-شرایط-اجتماعییادداشتی-در-رابطه-با-معرفی-کتاب-بیچارگان-zug2yf1uehquدرنگی در باب کتاب بیچارگان،اثر فئودور داستایوسکی.درنگی در باب کتاب بیچارگان اثر فئودور داستایوسکی. نگارنده: آریا آزاد. کتاب بیچارگان را شاید بتوان بیش از سایر کتاب های داستایوسکی باز تابی از شرایط اجتماعی حاکم بر جامعه ای که وی در آن میز‌یست دانست. این کتاب بیش از هر مفهوم دیگری اساس چگونه زیستن در شرایط اجتماعی حاکم بر جامعه را مد نظر قرار می‌دهد و با اینکه بخش اعظم این مفهوم را در تاثر از اوضاع نابسامان اجتماعی بیان می‌کند،در بخش های پایانی کتاب پی می‌بریم که نابسامانی های اجتماعی که بازتاب فردی پیدا می‌کنند، نه تنها منتوج شرایط نا مساعد،،،بلکه می‌توانند ماحصل شرایط اجتماعی مساعد نیز باشند. روند داستانی کتاب در قالب مکاتبه میان دو شخصی می‌گذرد که یکی از آنان از ابتدای زندگی، در زیست اجتماعی به سر می‌برده است(ماکار الکسویچ) و دیگری کودکی اش را در روستایی خارج از شهر گذرانده است اما شرایط به گونه ای بر خانواده آنان فائق آمده است که به کوچ کردن به شهر ملزوم شده اند.(واروارا) داستایوسکی در میان مکاتبات این دو شخص، به شرحی از ویژگی های روانشناختی اشخاصی می‌پردازد که اساس شناختشان نسب به ماهیت زندگی و جهان، نه ماحصل یک بینش و جهانبینی ژرف بلکه در تاثر از شرایطی می‌باشد که نظام حاکم بر جامعه بر اقشار مختلف اجتماعی اعمال کرده است. بنا بر همین دلیل،فهمِ حاصلِ از شرایط اجتماعی منجر می‌شود به ایجاد مسیری از پیش تعیین شده که اقشار مختلف اجتماعی در تاثر از آن به تحرک می‌پردازند،، بدین ترتیب، در اوضاع نابسامان اجتماعی آنچه که منجر به عدم مطلوبیت در میان توده مردم می‌شود،،آگاهیِ حاصل از قدم گذاشتن در مسیری اشتباه که منجر به شکست شده است نمی‌باشد،،بلکه نارضایتی،ماحصل عدم مطلوبیت نسبت به نتیجه منتوج از حرکت در این مسیر است. حال آنکه اساس قدم گذاشتن در یک چنین مسیری،در ناپیدایی از پایان آن مسیر نهفته است،چراکه تحقق یا عدم تحقق هدف‌ آن مسیر،متاثر از شرایط حاکم بر اجتماع است اما اقشار مختلف اجتماعی هستی اشان در زمان حال را فدای تصوری از حیث رسیدن به یک زمانی می‌کنند که متغیر و تابع شرایطی است که نظام حاکم بر جامعه بر آنان اعمال می‌کند. با توجه بدین فرایند، آنانکه اساس بودشان ملزوم است به شرایط متغیری که تضاد های اجتماعی در میان اقشار مختلف ایجاد کرده اند،،در نابودن حاصل از فهمی به سر می‌برند که صورت های متغیر سامان یا نابسامان اجتماع در ادوار مختلف تاریخی بر اقشار مختلف اجتماعی اعمال کرده اند. با یک چنین تعبیری،،جامعه مملو می‌شود از انسانهایی که در عین نارضایتی از اوضاع نابسامان حاکم بر جامعه،،خودشان دامن زنندگان بر یک چنین وضعی هستند،،،و در این میان آنانکه بر اساس تضاد های اجتماعی دارای شرایطی مطلوب هستند،،درصدد ابراز موجودیت به صورت نقش ثابتی درمیایند که وجود اقشار ضعیف جامعه ملزوم است به توانایی اقشار طبقه بالا در اجتماع. وجه تفاوت در نظام ذهنی دوشخص اصلی داستان (ماکار الکسویچ،،واروارا الکسیونا) از حیث ایجاد تعبیری نسبت به ماهیت جهان و معنای زندگی و سایر وجوه هستی، در این میان مشخص می‌شود که مجموعه عواطف و احساسات و تفکرات افرادی که در مراتب مختلفی از اجتماع قرار دارند، بازتابی است از آنچه که نظام حاکم بر اجتماع در ذهن هر قسم از گروه های اجتماعی القا می‌کند، سرگذشت انسانهایی که از ابتدا در زیست شهری به سر برده اند و هیچگونه استقلالی از مرتبه اجتماعی خود ندارند. در این میان، آنانکه در تاثر از یک تجربه پیشینی(واروارا الکسیونا)،،آگاه اند نسبت به آنچه که اجتماع در صدد القای آن به اذهان توده مردم است،،در یک آشوب ذهنی به سر می‌برند از این حیث که به قیاس آنچه که برای زندگی مطلوب زیست انسانی ست، با آنچه که زیست اجتماعی ‌بر آنان تحمیل می‌کند می‌پردازند. به همین اثنا،چنین افرادی هنگامی که با ملزومات اجتماعی مواجه می‌شوند، لاجرم اند به گردن نهادن بر سرنوشتی که اجتماع در مسیر آنان قرار می‌دهد یا به تعبیر داستایوسکی،هر آنچه که مشیت الهی است. اظراب و دگرگونی و آشوب ذهنی واروارا الکسیونا در پایان داستان نسبت به بی خبری از آینده خویش و آنچه ‌که بر سرش خواهد آمد،،،دقیقا ماحصل همین فرایند است. نتیجتا این کتاب همچون سایر کتاب های داستایوسکی،سرگذشت مردمی است عصیان زده که در عین نابودی و قدم گذاشتن در ورطه آنچه که خسران بر انگیز است،،همچنان اندکی آگاهی نسبت به آنچه که مخرب و عصیان بر انگیز است دارند. با این تفاوت که داستایوسکی جوان در این کتاب که اولین کتاب اوست،،فاقد پختگی و ژرف اندیشی و موشکافی ادوار پس از جوانی خویش است،،اما در عین حال نیز این کتاب به عنوان اولین اثر یک نویسنده شهیر،،همچنان یک شاهکار ادبی در زمره اولین تجربه نویسندگی وی است.آریا آزادآریا آزادFri, 11 Sep 2020 02:30:54 +0430https://virgool.ir/@Arya.azad/ترس-و-شهوتسیاهی-و-سپیدی-nvt7wvephgqhTwin peaks(1990_2017) Director: David Lynchیادداشتی در رابطه با معرفی سریال قله های دوقلو.نگارنده: آریا آزاد.✒لینچ در این سریال،به شرحی فلسفی و روانشناختی از بحرانی می‌پردازد که می‌توان آن را غریزه سیاه آدمی دانست،چنانکه او را به ورطه تباهی می‌کشاند و اندکی مانده به سقوط، وی را در لبه پرتگاه رها می‌کند تا با مشقت و رنج بسیار دست آویزی یابد و خود را از ورطه ای که رانش بی امان غریزه او را بدانجا می‌راند نجان دهد. این فیلم در واقع از انسانی سخن می‌گوید که در توحش حاصل از انتخاب های غریزی خود، هر لحظه به سمت سیاهی قدم بر می‌دارد، و آینده‌ را متاثر از خواست حیوانی خویش، در سرگردانی حاصل از اشکال مختلف تباهی به وجود می‌آورد. آینده ای که جادوگر یا حیوان درون آدمی،باید در آن حضور داشته و نظاره گری باشد بر آتش حاصل از غریزه شهوت و ترس ،که نه صرفا خود،بلکه اطرافیان خویش را نیز در آن ورطه جانسوز محصور کرده است. به همین اثنا مضمون این فیلم بشری است که یک میزبان است،،میزبان تمامی امیال و غرایز حیوانی،میزبانی که فردیت متعالی خویش را از خود می‌ستاند، و در منتوجات حاصل از سلسله خواست های غریزی خویش رهیده می‌شود. غریزه ای که مخرب و عصیان بر انگیز است. نهایتا آنچه که ما را از این ناراستی ها می‌راند، آگاهیه حاصل از انتخابی ‌ست که در مسیر سکنا گزیدن و تعمق کردن نسبت به طبیعت شر و فردیت متعالی خویش بدست خواهیم آورد. مضمونی که در امتداد سریال تحت عنوان خانه سیاه و سفید بیان می‌شود نقطه عطفی است بر آنچه که آدمی درتاثر از تصمیم خویش خالق آن خواهد بود،،تصمیمی که می‌تواند تباهی و نیکی را برای وی به ارمغان آورد و یک فرصت ما بین دو دنیا،سکون ما بین دو دنیا را برای وی تحقق بخشد. فرصتی که در تاثر از آن،اگر یارای مقابله با سیاهی را نداشته باشیم،،به ورطه تباهی سقوط خواهیم کرد.آریا آزادآریا آزادWed, 26 Aug 2020 02:11:09 +0430https://virgool.ir/@Arya.azad/دیوانگیطرد-و-محرومیتیادداشت-های-زیرزمنی-یک-روس-دیوانه-btawojmn4onmیادداشتی در رابطه با کتاب یادداشت های زیرزمینی اثر فئودور داستایوسکی. نگارنده: آریا آزاد✒ کتاب یادداشت های زیرزمینی اثر فئودور داستایوسکی با ترجمه حمیدرضا آتش بر آب،به همراه چهارده تفسیریادداشتی در رابطه با کتاب یادداشت های زیرزمینی اثر فئودور داستایوسکی. نگارنده: آریا آزاد✒ بی تردید پرداختن به تمامی مفاهیم گفته شده در این کتاب ارزشمند،،عاجز است از قلم بسیاری از متفکران برجسته ،،حال آنکه نگارنده این متن یک دانش آموز رشته علوم انسانی بیش نیست،،،لذا این یادداشت،، دربرگیرنده تمامی مطالب گفته شده از این کتاب نیست و با وجود این قصد ما بر این است که به شرح یادداشتی محتوایی درباره این کتاب بپردازیم. کتاب یادداشت های زیرزمینی اثری است از فئودور داستایفسکی که در سال ۱۸۶۴ به قلم نگارش در آمد این کتاب متشکل است از دو بخش (تاریکی)و(بر برف نمناک) بخش اول این داستان به شرح تک گویی هایی می‌پردازد که علت کناره گیری و انزوای شخصیت داستان از جامعه خویش است و بخش دوم خاطره ای می‌باشد مرتبط به یکی از دوران های زندگی او که موضوعات آن کامل کننده بخش اول داستان است. در بخش اول کتاب،، خواننده با تک گویی هایی مواجه می‌شود که دارای مضامینی از قبیل بیزاری جستن،،نارضایتی از اوضا نابسامان اجتماعی و علل کناره گیری فرد از جامعه هستش که از سوی گوینده تک گویی ها(که هویت یک شخص متفکر در جامعه را دارد)در سطر های مختلف کتاب به صورتی فاحش و آشکار نمایان است به گونه ای که در ابتدا باعث شکل گیری یک سری ابهامات و بدبینی ها به گوینده داستان است،،اما هرچه بیشتر داستان مخاطب را باخود همراهی می‌کند،، علل این بیزاری ها و شرایط اجتماعی که منجر به بروز این روان رنجوری ها می‌باشد، برای وی مشخص می‌شود، اما باید ببینیم که چه عاملی سبب ایجاد این روان رنجوری ها برای افرادی این چنینی ‌است،،چه چیز منجر به طرد متفکرانی همچون شخصیت اصلی داستان از جامعه می‌شود؟؟ هنگامی ‌که جامعه نیرو های محرک خود را برای هرگونه فلسفیدن و تفکر تام با خرد و دانش از دست می‌دهد،،بی خردی به صورت یک امر ظاهرا ناگزیر به کارکرد ها و ساختار های آن جامعه مبدل می‌شود به گونه ای که دیگر بازیگران اصلی برپایی این نظام منفعل،، نظام حاکم بر جامعه نمی‌باشد بلکه تمامی سلسله مراتبی که در حال دامن زدن بر این جریان اند مردم آن جامعه هستند و این در حالی به وقوع می‌پیوندد که عموم مردم جامعه فقدان خرد و یا تفکر عقلانی را احساس می‌کنند اما به سبب این امر که جهالت به ستونی استوار به کارکرد های جامعه آنان مبدل شده است،، فارغ اند از هرگونه تحرک در جهت برهم زدن این نظام منفعل،،بدین سان مردم جامعه گمان می‌کنند که آنچه را که باید به عنوان محوریت اندیشه‌ی خود بدل کنند، صرفا وقایع مسلمی می‌باشد که جامعه‌ی آنان بدان گرفتار آمده است ،،وقایعی که دوام هرگونه تفکر و اندیشه‌ای را در جهت کارکرد گرایی منفعلانه آن جامعه می پذیرد و هضم می‌کند و در اثر همین فرایند هرگونه تفکر عقلانی و دگر اندیشی را که در جهت ساختار شکنی آن جامعه باشد طرد می‌کند،، بنا به همین فرایند مجموع گروه های اجتماعی سکنا یافته در اجتماع،، خود را در طناب بافته شده از جهالتی بر این مبنا که به صرف وجود سلسله وقایع منفعلانه ای که در جامعه جایگزین حقیقتی فاحش شده است می‌رهانند. حقیقتی که فقدان عقل و خرد و دانش را بازگو می‌کند. نقل قولی هایی از کتاب را می‌خوانیم [این افراد در برابر غیر ممکن تسلیم می‌شوند،غیر ممکن_یعنی دیوار،،کدام دیوار؟،،معلوم است کدام دیوار_دیوار قوانین طبیعی،نتایج علمی و ریاضی. یعنی اگر بر تو کاملا ثابت شود که تو از نسل میمونی و به این دلیل نباید همانطوری که هست مطالب را دریابی و عقیده به آنچه وجود دارد داشته باشی،البته تو باید به سادگی تمام همه را قبول کنی،هیچ کار نمی‌شود کرد،،زیرا چنان که گفتیم دو ضربدر دو است بله ریاضی است. مثل اینکه حقا وجود چنین دیواری می‌تواند باعث تسلی بشود،مثل اینکه در ضمن آرامشی دارد،فقط به این دلیل که دو ضربدر دو می شود چهار] لذا با تمامی این تفاسیر از وضعیت جامعه،،،فلسفه‌ی رنج برای متفکران عبارت است از طغیان علیه تمامی محدودیت ها و شرایطی که جامعه بر این افراد سرازیر می‌کند و محتمل شدن رنج در همه احوال عبارت است از حرکت بر خلافه جریانی که ساختار های جامعه حرکت در آن مسیر را گریز ناپذیر جلوه می‌دهد،، و به همین دلیل رنج بردن برای یک چنین طغیانگرانی به مثابه یک لذتی بی‌پایان تلقی می‌شود،،لذتی بر این مبنا که با وجود تمامی شرایطی که آنان را به تقدیر گرایی و انفعال سوق می‌دهد مسیری را بر مبنای یک تفکر دنبال می‌کنند که خود خالق وجود الزام هایی هستند که حرکت در این مسیر را گریز ناپذیر جلوه می‌دهد. [در این ناله همه بی هدفی و بی ثمری درد کشیدن شما نهفته است و کلیه قوانین طبیعی که ممکن است و می‌توانید به تمام آنها تف کنید..]کتاب یادداشت های زیرزمینی با ترجمه رحمت الهی.حال در این هنگام که اراده و جهان بینی توده مردم در تاثرات از کارکرد های جامعه مغلوط شده است، افراد جامعه پیوسته نیاز دارند به ابراز موجودیت برای آن وجودی که بر مبنای ساختار ها و کارکرد های جامعه شکل گرفته است،، در ماهیت این امر،، مهم نیست که این ابراز موجودیت چه قدر از لحاظ باطنی و حقیقی سعادت آنها را در بر می‌گیرد و یا بر پایه صفات اخلاقی مبتنی بر خرد شکل گرفته است آنچه که در نظر آنان مهم و ناگزیر است این می‌باشد که این ابراز موجودیت با واکنش مثبتی از سوی خیل وسیعی از گروه های اجتماعی که آنان نیز در این فرایند نقش دارند مواجه شود،، چرا که یک چنین افرادی که از درون خالی هستند پیوسته نیاز به ارضای خود از عوامل بیرونی دارند و تنها آنچه که منتوج می‌شود از ارضای این تمیلات بیرونی تنها یک لذت عاریتی از تاثرات بیرونی است. [جوابی را در باره خود شنیدن نیز بسیار رضایت بخش و مطبوع است.. آقایان من شما هرچه می‌خواهید بگویید،،اما این گونه اشارات تمجید است و احترام را دیدن و شنیدن در این عصر منفی ما،،بسیار شادی بخش و مطبوع است،،بی نهایت شادی بخش است] و همچنان که این تاثرات یک نمود عاریتی دارد،، تمامی نظرات و تفاسیری هم که متفکران جامعه برای اصلاح شرایط اجتماعی داده اند نیز برای یک چنین افرادی یک نمود عاریتی پیدا می‌کند چرا که در چنین شرایطی که بینش فرد در تاثرات از عوامل بیرونی‌ست،،هیچ بینش و یا تفکری جز شناخت فرد از ماهیت درونی خویش نمی‌تواند او را از انفعال جامعه برهاند. اما نکته ای که باعث تفاوت در این دو وجوه تاثرات بیرونی می‌باشد این است که در وهله اول(تاثیر از کارکرد های منفعل جامعه) فرد تا زمان حضور خویش در جامعه،،بنا بر این علت که خیل وسیعی از گروه های اجتماعی بر این کار کرد دامن می زنند،، یک لذت عاریتی کسب می‌کند از این حیث که افرادی شبیه به خودش در جامعه وجود دارد. اما در وهله دوم(تاثرات بیرونی از دانش) فرد بنا بر این علت که فقدان دانش مشخصه اصلی جامعه است و گروهای اجتماعی کمتری بدین امر پرداخته اند و تاثیر پذیری او نیز مبتنی بر یک شناخت درونی نیست، بسیار زودتر از فرایند ابتدایی،، تاثرات عاریتی اش از دانش از بین می‌رود. اما آنچه که به شباهت این دو امر در نظام ذهنی یک فرد منفل می‌انجامد این است : ماحصل به ثمر رسیدن این تاثرات بیرونی،،بی آنکه فرد پی ببرد به حقیقت آنچه که در ماهیت درونی این عوامل نهفته است،،می شود بیزاری و انزجار از ماهیت زندگی،، بنا بر این دلیل فرد هیچگاه میل به ارزیابی آنچه که در زندگی بدان پرداخته است را ندارد زیرا آنچه که در طول زندگانی خویش بدان پرداخته است بر مبنای بینشی که فرد خلق کننده آن باشد نبوده،،بلکه پیوسته در تاثراتی بوده است که دیگر افراد و تفکرات به وی القا کرده اند.. و ماحصل یک چنین زندگی ای،، هیچ نیست جز تباهی و دل زدگی از این حیث که فرد هیچگاه فرصت این را نداشته است که زندگی خویش را بر پایه تفکرات خود بنیان نهاند. داستایفسکی اظهار می‌دارد که مهم ترین عاملی که پیوسته منجر به گریز افراد از یک چنین وضعی می‌شود این است که فرد به شناخت درونی از خود و جهانی که در آن به سر می‌برد برسد تا بدین ترتیب به بینشی دست یابد که زندگی خود را بر مبنای جهان بینی خویش از دنیا،،معنا دهد. به عبارت دیگر،،عامل گریز از این تخاصمات این نیست که فرد به واسطه یک موضوع که آن هم در تاثر از عوامل بیرونی شکل گرفته است عمل کند،' بلکه مستلزم رسیدن به شناختی است که به واسطه آن،، فرد خود خلق کننده موضوع باشد.فئودور داستایوسکیحال در این هنگام که اراده و جهان بینی توده مردم در تاثرات از کارکرد های جامعه مغلوط شده است، افراد جامعه پیوسته نیاز دارند به ابراز موجودیت برای آن وجودی که بر مبنای ساختار ها و کارکرد های جامعه شکل گرفته است،، در ماهیت این امر،، مهم نیست که این ابراز موجودیت چه قدر از لحاظ باطنی و حقیقی سعادت آنها را در بر می‌گیرد و یا بر پایه صفات اخلاقی مبتنی بر خرد شکل گرفته است آنچه که در نظر آنان مهم و ناگزیر است این می‌باشد که این ابراز موجودیت با واکنش مثبتی از سوی خیل وسیعی از گروه های اجتماعی که آنان نیز در این فرایند نقش دارند مواجه شود،، چرا که یک چنین افرادی که از درون خالی هستند پیوسته نیاز به ارضای خود از عوامل بیرونی دارند و تنها آنچه که منتوج می‌شود از ارضای این تمیلات بیرونی تنها یک لذت عاریتی از تاثرات بیرونی است. [جوابی را در باره خود شنیدن نیز بسیار رضایت بخش و مطبوع است.. آقایان من شما هرچه می‌خواهید بگویید،،اما این گونه اشارات تمجید است و احترام را دیدن و شنیدن در این عصر منفی ما،،بسیار شادی بخش و مطبوع است،،بی نهایت شادی بخش است] و همچنان که این تاثرات یک نمود عاریتی دارد،، تمامی نظرات و تفاسیری هم که متفکران جامعه برای اصلاح شرایط اجتماعی داده اند نیز برای یک چنین افرادی یک نمود عاریتی پیدا می‌کند چرا که در چنین شرایطی که بینش فرد در تاثرات از عوامل بیرونی‌ست،،هیچ بینش و یا تفکری جز شناخت فرد از ماهیت درونی خویش نمی‌تواند او را از انفعال جامعه برهاند. اما نکته ای که باعث تفاوت در این دو وجوه تاثرات بیرونی می‌باشد این است که در وهله اول(تاثیر از کارکرد های منفعل جامعه) فرد تا زمان حضور خویش در جامعه،،بنا بر این علت که خیل وسیعی از گروه های اجتماعی بر این کار کرد دامن می زنند،، یک لذت عاریتی کسب می‌کند از این حیث که افرادی شبیه به خودش در جامعه وجود دارد. اما در وهله دوم(تاثرات بیرونی از دانش) فرد بنا بر این علت که فقدان دانش مشخصه اصلی جامعه است و گروهای اجتماعی کمتری بدین امر پرداخته اند و تاثیر پذیری او نیز مبتنی بر یک شناخت درونی نیست، بسیار زودتر از فرایند ابتدایی،، تاثرات عاریتی اش از دانش از بین می‌رود. اما آنچه که به شباهت این دو امر در نظام ذهنی یک فرد منفل می‌انجامد این است : ماحصل به ثمر رسیدن این تاثرات بیرونی،،بی آنکه فرد پی ببرد به حقیقت آنچه که در ماهیت درونی این عوامل نهفته است،،می شود بیزاری و انزجار از ماهیت زندگی،، بنا بر این دلیل فرد هیچگاه میل به ارزیابی آنچه که در زندگی بدان پرداخته است را ندارد زیرا آنچه که در طول زندگانی خویش بدان پرداخته است بر مبنای بینشی که فرد خلق کننده آن باشد نبوده،،بلکه پیوسته در تاثراتی بوده است که دیگر افراد و تفکرات به وی القا کرده اند.. و ماحصل یک چنین زندگی ای،، هیچ نیست جز تباهی و دل زدگی از این حیث که فرد هیچگاه فرصت این را نداشته است که زندگی خویش را بر پایه تفکرات خود بنیان نهاند. داستایفسکی اظهار می‌دارد که مهم ترین عاملی که پیوسته منجر به گریز افراد از یک چنین وضعی می‌شود این است که فرد به شناخت درونی از خود و جهانی که در آن به سر می‌برد برسد تا بدین ترتیب به بینشی دست یابد که زندگی خود را بر مبنای جهان بینی خویش از دنیا،،معنا دهد. به عبارت دیگر،،عامل گریز از این تخاصمات این نیست که فرد به واسطه یک موضوع که آن هم در تاثر از عوامل بیرونی شکل گرفته است عمل کند،' بلکه مستلزم رسیدن به شناختی است که به واسطه آن،، فرد خود خلق کننده موضوع باشد.[آیا این مصالح و منافع مردم مسجلا مشخص شده است و همه آنها را فهرست بندی کرده اند؟ آیا نوعی از این مصالح وجود ندارد که هنوز قطعا طبقه بندی و صورت بندی نشده باشد؟ آیا عده‌ای از اینها نیست که اصلا غیر قابل تقسیم و طبقه بندی و تعیین دقیق باشد؟.. من یک رفیقی دارم که رفیق شما هم هست و اصلا رفیق کی نیست؟؟،، بله این رفیق شفیق شروع و اقدام به کار می‌کند،،آماده می‌شود،،آشکارا و واضح و با شجاعت یک ناطق زبر دست توضیح می‌دهد و تشریح می‌کند که مثلا آن کار را چه طور بایستی بر طبق موازین و قوانین عقل و حقیقت عمل کرد و به پایان رسانید، بله حتی این رفیق خیلی با حرارت و با علاقه‌مندی بسیار شدید از تمایلات حقیقی و طبیعی مردم سخن می‌گوید و آن احمق های نزدیک بین را که نه تنها مصالح خودشان را تشخیص نمی‌دهند،بلکه اصلا معنی کار خوب را نیز نمی‌دانند به باد مسخره می‌گیرد و درست بعد از یک ربع ساعت دیگر بدون وجود هیچ انگیزه و عامل خلق الساعه خارجی،،بلکه فقط در اثر یک نوع تمایل داخلی و درونی که قوی تر از جمله تمایلات دیگر اوست،،غفلتا متوجه می‌شوی که سرود دیگری می‌نوازد،،جز آنچه تا قبل از یک ربع می‌گفت، یعنی علناً علیه کلیه آن نصایحی که خودش می‌کرد عمل می‌کند،یعنی علیه قوانین عقل و حقیقت،علیه مصالح شخص خودش،یک کلمه علیه همه چیز عمل می‌کند،،با وجود این می‌دانید که رفیق من یک شخص اجتماعی است و به همین دلیل اگر تنها او را مقصر بدانیم،بی انصافی کرده‌ایم. اگر به بشر ثابت کنید که اگر عاقلانه رفتار کند بهتر است،باز نیز عقلش را به رهبری نمی‌گیرد و برای تسلی دادن به خودش تعمدا کاری بی معنی خواهد کرد. مسلم است که انسان می‌خواهد که خلق کند،ایجاد کند،،راه باز کند،ولی نگفتید پس چرا به حد افراط و تا سرحد جنون نیز علاقه‌ای به خراب کردن و سراب دیدن دارد و بسیار دیدیم که این کار را بیشتر می‌پسندد و ترجیح می‌دهد،،شاید به این دلیل بشر خراب کردن و سراب دیدن را دوست دارد که خیلی می‌ترسد مبادا به مقصد برسد،می‌ترسد که این عمارت و بنایی که در خیالش خلق کرده است به اتمام برساند از به مقصد رسیدن می‌هراسد،آقایان من شما چه می‌دانید شاید او این عمارت و بنا را فقط از دورادور دوست دارد و نه از نزدیک،شاید از واقعیت می‌ترسد و میل دارد که این بنا را فقط در خیالش بسازد.] پایان بند بخش اول کتاب(تاریکی) با این توضیح از داستایفسکی به اتمام می‌رسد که ماهیت وجودی انسان هیچ نیست جز فریب اما این تعریف زمانی صدق می کند که توانایی استدلال عقلانی برای هر دو قشر متفاوت جامعه که در متن فوق بدان پرداخته شد،،سلب شود به همین علت بخش دوم کتاب که خاطره ای است از شخصیت زیرزمینی داستان،،حول این مضمون می‌گذرد که شرایط اجتماعی و تاحدودی خود فرد نیز چگونه منجر به ایجاد تناقضاتی می‌شوند که در اثر ایجاد این تناقضات به فریب خود برای سرپوش نهادن بر ابتذال خویش در جامعه روی می‌آورند و به همین ترتیب نیز ما در این بخش با وجه پارا دوکسیکال شخصیت اصلی داستان که کم و بیش در بخش اول نیز به چشم می‌خورد مواجه می شویم و همچنین می‌فهمیم که چگونه این وجه متناقض نیز از عواملی به حساب می‌آید که متفکرین جامعه در دام آن گرفتار می شوند. ابتدای بخش دوم کتاب با شرحی از حضور شخصیت داستان در دوران کارمندیش آغاز می‌شود که بی شباهت به داستان همزاد داستایفسکی نیست، ما در این ساختار کارمندی با دو قشر افراد مواجه می‌شویم بخش اول را کسانی تشکیل می‌دهند که هیچ وجود متمایزی از نظام سیستماتیک کار مندی خویش ندارند، ارضای تمایلات کار فرما مساوی است با ارضای تمایلات آنها،،،آنچه که این افراد بدان نیازمندند در تقارب است با آنچه که هویت اجتماعی کارمندی مستلزم آن است و خلاصه آنکه تمامی وجودشان گویی به مثابه یک ماشین و یا ابزاری است که کارفرما هرگاه میل به تملک آن را در راستای اهداف خویش داشته باشد تسلیم است.اما بخش دوم کنشگران کارمندی که قهرمان داستان نیز در آن گروه به شمار می‌رود،،نمایانگر تشکل قسمی از افراد است که از مرتبه ذهنی بالایی بر خوردارند اما به سبب شرایط اجتماعی در این نظام کارمندی گرفتار آمده اند و حال آنچه که در نظام ذهنی این لاجرمان به حضور در یک چنین نظامی در حال وقوع است این می باشد که عدم ارضای تمایلات بیرونی که در تاثر است از ابعاد ذهنی و درونی این افراد،،منجر به ایجاد روان رنجوری هایی بر این مبانا می شود که فرد،،یک وجود به تمام معنا ناتوان در اجتماع برای خود تصور می‌کند. و به همین این علت ،،فرد علاوه بر آنکه خود را به دلیل عدم تحقق آرزو هایش ناتوان می‌داند،،به ایجاد متصوراتی بر این مبنا می‌پردازد که تصور دیگران از وجود او نیز بر همین پایه ناتوانی و عجز وی شکل گرفته است. حال تناوب ادواری یک چنین وضعی منجر به بروز اختلالاتی متضاد و متناقص در نظام ذهنی فرد می‌شود،، بدین صورت که شخص گاه خود را ذلیل و ناتوان می‌شناسد و گاه برتری ذهنی خویش را از اطرافیانش به صورتی کاملا فاحش و آشکار می‌‌بیند و در اثر بروز چنین حالتی،،گاه میل به طغیان علیه آن عواملی که توانایی های وی را نادیده می‌گیرند دارد و گاه میل به تسلیم در برابر کسانی که وجود وی را به تمام معنا ملتمس و ناتوان تلقی می‌کنند. و اما هنگامی که یک چنین وضعی از سوی کارگزران اجتماعی بر فرد تحمیل می‌شود، به دو صورت نمود پیدا می‌کند که در صورت اول،،شخص تمامی قوای ذهنی خویش را علیه این نیرو ها بسیج می‌کند تا هم به جامعه و هم به خویش توانایی های ذهنی خود را به اثبات برساند،، اما به سبب ایجاد این اختلالات تصورش بر این می‌رود که دامنه ملزومات اجتماعی که بر توانایی های وی تحمیل می‌شود بسیار فراتر از آن است که او توانایی مقابله با آن را داشته باشد،، به همین اثنا به رغم تمامی لذایذی که در اندک زمان کوتاهی به سبب طغیان علیه نیروهای اجتماعی بر فرد مستولی می شود،،وی عاجز می‌ماند از هرگونه تحرک برای درهم شکستن این تصورات خیالی،، بدین سبب،، فرد در بخش دوم اختلات ذهنی خویش گرفتار می‌آید ،بدین صورت که هویت عاجز و حقیر خود را در اجتماع می‌پذیرد. اما باید در نظر داشت که بارزترین مشخصه این اختلالات ناپایداری آن است،،بدین صورت که هنوز،، هنگامی که برتری ذهنی فرد وی را به طغیان علیه شرایط اجتماعی تشویق می‌کند و شخص در اثر این تشویش آماده به اجرای عمل می‌شود،،ناگهان همه چیز از بین می‌رود و حالت دوم که بر مبنای متصورات عجز و ناتوانی او در نظر دیگران است بروز پیدا می‌کند. اما باید بدین موضوع نیز توجه کرد که مدت زمانی که فرد در جامعه حضور دارد بسیار بیشتر از آنچیزی است که فرد در تنهایی خویش به سر می‌برد و به همین علت اختلال دوم ذهنی وی حال غالبی می باشد که بر او مستولی می‌شود. و به همین سبب نیز هنگامی که فرد از این حال فارغ می‌شود،، با ابتذال و سرافکندگی خود مواجه می‌شود که وی را به سرحد حقارت رسانده است به گونه ای که عارضه تمامی این اختلالات منجر به اعمال قدرت بر افرادی می شود که همچون وی در اثر تخاصمات اجتماعی به پایین ترین نقطه جامعه طرد شده اند. و این همان سلسله اتفاقاتی است که شخصیت داستان با یک روسپی در روسپی خانه ای مواجه می‌شود.و اما آنچه که در این قسمت جالب توجه است این می‌باشد که نحوه اعمال قدرت یک چنین افرادی بر کسانی که همچون خودشان گرفتار ناراستی هایی شده اند،،اما از لحاظ ذهنی در رده پایین تری می‌باشند،، بدین صورت است که فرد به واسطه اندوخته های ذهنی خویش،،طرف مقابل را به اصلاح رفتار و منزه کردن خود از تمامی ناراستی ها و سستی ها راغب می‌کند،،،بدین صورت که آنچه که از این عمل انتظار دارد این است که فرد،، با عدم توانایی شخصی،،که به واسطه اندوخته های ذهنیش بر وی اعمال قدرت می‌کند مواجه شود تا بدین ترتیب احساس اقتدار و برتری اخلاقی از جهاتی بر وی مستولی شود،، اما آنچه که گریبان قهرمان داستان را می‌گیرد این است که شخص روسپی هنگامی که به اصطلاح با پند های اخلاقی وی که در واقع با هدف اعمال قدرت انجام گرفته بود مواجه می‌شود،،میل به تحول وضعیت کنونی خویش و طغیان علیه تمامی ناراستی هایی می‌کند که جامعه بر وی ملزوم کرده است و این همان چیزی است که شخصیت اصلی داستان در اثر اختلالات ذهنی، برای تحقق آن ناتوان گشت،،به همین علت هم هنگامی که زن به خانه او می‌آید و او را در حالتی می‌بیند که مشغول نزاع و درگیری با صاحب خانه خود است،،شخصیت داستان تمامی تلاش خویش را برای حقارت زن به این علت که برتری شخصیتی خویش را به وی ثابت کند انجام می‌دهد.. در پایان اینکه این کتاب،، بیانگر این موضوع می‌باشد که دامنه ملزومات و تضاد های اجتماعی به قدری بر افراد اثر گذار است که حتی در این میان،، متفکرین جامعه نیز نمی‌توانند از آن رهایی یابند به گونه ای که محیط اجتماعی آنان را به ورطه تباهی حاصل از کارکردهای حاکم بر جامعه رها می کند و فرصت هرگونه مقابله و ساختار شکنی برای ایجاد یک دگر اندیشی را از آن می‌ستاند و همین امر نیز نقطه عطف ایجاد بسیاری از اختلالات ذهنی برای این افراد و در نتیجه بسیاری از معظلات اجتماعی دیگر می‌شود.نگارنده: آریا آزادآریا آزادآریا آزادTue, 25 Aug 2020 15:45:01 +0430https://virgool.ir/@Arya.azad/شکستن-قرنطینه-اماکن-مقدس-شیعیانعقلانیت-یا-ضد-عقلانیت-njbz0ijwkm1xیادداشتی در رابطه با هجوم متحجران تهی مغز به اماکن مقدس شیعیاننگارنده: آریا آزادعدم انطباق ماهیت یک پدیده با موجودیت آن، سبب می‌شود که حیقیت آن پدیده،چه دارای مبانی مبتذل و چه دارای مبانی انسانی باشد،،،مجهول بماند.و به عبارت دیگر این پدیده از دیدگاه معرفت شناختی تهی بشود.به گونه ای که به ایجاد یک کشمکش میان حقیقت شناختی آن پدیده و صرف موجودیت آن منجر شود..بحرانی که امروز از مذهبیون افراطی شاهد هستیم به خوبی نمایانگر این موضوع است که آنان نه به لحاظ دینی و نه به لحاظ عقلانی هیچ شناختی نسبت به ماهیت کار خویش و مسلکی که پذیرفته اند ندارند،،بلکه معانی را گم کرده و تمامی ارکان ذهنی‌شان بی تاثر از هیچ شناختی،، به صرف وجود یک مکان یا یک پدیده بر جهالت خودش باقی ست.در تاثر از چنین حالتی،، هنگامی که بنیان های فکری ،، به صرف موجودیت یک پدیده شکل بگیرد،،ماحصلش این می‌شود که فرد هر گاه مادیت آن پدیده را در خطر ببیند،،بی هیچ تبیین عقلانی،، میل به بازگرداندن آن و پیوسته میل به ویرانی و تباهی هر آنچه که ممکن است موجودیت آن پدیده را در خطر بی اندازد داشته باشد،،،این میل به ویرانی به ویژه در کسانی فاحش و آشکار است،،که مدتی طولانی از زندگی و بنیان های فکری خویش را در گرُو موجودیت آن پدیده و نه ابعاد شناختی آن به جهالت گذرانده اند،،که این حالت ممکن نیست مگر در اثر تعصب و تقلید کور کورانه...و ماحصل این امر،،هراس از رسیدن به آن چیزی است که در تصورات خویش بدان پرداخته اند،، و این هراس به هیچ چیز منجر‌ نمی‌شود،،جز ویرانی.آریا آزادآریا آزادThu, 19 Mar 2020 11:46:35 +0330https://virgool.ir/@Arya.azad/خودکشیبه-مثابه-دگرکشی-هویتی-شخصی-و-اجتماعی-خویش-از-جانب-فرد-خودکش-uxts8v8kmqsaیادداشتی در رابطه با معرفی فیلم سینمایی همزاد?The double(2013)Director: Richard ayoadeخودکشی،، به مثابه دگر کشی هویت اجتماعی و شخصی خویش از جانب فرد خودکش.به قلم : آریا آزادامیل دورکهیم در قسمتی از کتاب خودکشی سخن از نوعی بیماری روانی می‌دارد که خودکشی می‌تواند یکی از نتایج آن باشد:خودکشی ناشی از مالیخولیا،،،در این نوع از بیماری فرد تحت تاثیر عوامل مختلف چون وهم و خیال،، فرار از یک خطر تصوری یا شرمساری خیالی،،ناگزیر به انجام عمل خودکشی می‌شود..با توجه به این تعریف،،، خودکشی که ما در این فیلم شاهدش هستیم ماحصل وهم وخیال در اثر ایجاد یک همزاد خیالی برای شخصیت اصلی فیلم است که زندگی را برای او ملال انگیز ودشوار می‌سازد،،اما،،ما باید در پی آن باشیم تا به این مهم دست یابیم که آیا این بیماری روانی ماحصل یک حال فردی است یا یک پدیده اجتماعی.عصر مدرن پیوسته عصر تخاصمات و تضاد های اجتماعی است،،، در این میان افراد دیگر تنها هویت شخصی خویش را دا را نیستند بلکه پیوسته وجودشان متاثر است از آن چیزی که جامعه از آنها می‌طلبد،،این فیلم،،نشان می‌دهد که افراد در چنین وضعیتی چگونه به دگرکشی هویت اجتماعی یا شخصی و یا خودکشی به معنای اخص اقدام می‌کنند .و اما در چه صورت می‌توان این پدیده‌ را خودکشی به معنای اخص و یا دگرکشی هویت اجتماعی نامید؟؟اگر این عمل به صورت دگر کشی ذهنی باشد،،،در نتیجه آن،، فرد یک دگرگونی شخصیتی در تمامی ابعاد ذهنی خودش ایجاد می‌کند که یا به دگرکشی هویت اجتماعی یا هویت شخصی او منجر می‌شود،،و به تناسب آنچه که فرد را آزار می‌دهد،،در رفتار و اعمال او نتایج این امر ظهور می‌کند.و اما صورت دومی که ممکن است عارضه این امر باشد و تنها در این صورت است که می‌توان آن را خودکشی نامید،، این است که فرد توانایی رویارویی با نیرو های اجتماعی را ندارد و نمی‌تواند بر آنچه که در تضاد است با هویت اصلی خویش فائق آید،،در این صورت سرگذشت فرد،،متاثر از هویت اجتماعی خویش در تقابل با هویت شخصی‌اش،، در یک کشمکش میان نیروهای ذهنی و اجتماعی به خودکشی منجر می‌شود.پ.ن: همزادی که در این فیلم برای شخصیت اصلی فیلم ایجاد شده،،تجسم بخش تمامی آمال و آروز هایی است که در تقابل با نیرو های اجتماعی سرکوب شده است که با همین تعاریف وقتی ما در سکانس پایانی شاهد آن می‌شویم که شخصیت اصلی فیلم دستان همزادش را بر تخت می بندد و خودش را از ساختمان به پایین پرت می‌کند،،به گونه‌‌ای که امکان نجات برای خودش فراهم شود اما برای همزداش چنین چیزی امکان نداشته باشد،،می‌بینیم که هویت اجتماعی فرد،،بر هویتی شخصی خویش پیروز شده است..این فیلم اقتباسی ضعیف از کتاب همزاد اثر فئودور دوستایوسکی است،، اما در موضوع اصلی و پایان بندی فیلم و کتاب،، تفاوتی وجود دارد که بیش از این،، برای مشخص نشدن پایان بندیی کتاب آن را بازگو نمی‌کنیم.آریا آزادآریا آزادWed, 18 Mar 2020 16:42:40 +0330https://virgool.ir/@Arya.azad/تحلیلی-در-باب-معرفی-کتاب-پنه-لوپه-به-جنگ-میرود-اثر-اوریانا-فالاچی-qb5u7wq3ay9rرمان پنه لوپه به جنگ می‌رودیادداشتی در رابطه با کتاب پنه لوپه به جنگ می‌رود نگارنده: آریا آزاد کتاب ماجرای دختری را نقل می‌کند که برای یک سفر کاری عازم نیویورک می‌شود تا طرح اولیه یک فیلم نامه را بنویسد. اوریانا فالاچی نویسنده و روزنامه نگار،ایتالیاییما در ابتدای کتاب هنگامی که با شخصیت این دختر مواجه می‌شویم،،قصد او از این سفر را چیزی فراتر و در عین حال هیجان انگیز تر از یک سفر کاری می‌بینیم،،،آمریکا برای او در واقع یک کشور نیست،،بلکه تصوری بسیار خیال انگیز و اثر گذار در سرنوشت اوست و این درحالی است که تمامی‌ این تصورات مبتنی بر یک درک و شناخت درونی،، از تشخیص وجود الزام هایی که انجام این سفر را در نهایت برای او گریز ناپذیر جلوه می‌دهند نیست،،بلکه به طور مطلق ساخته و پرداخته شخصیتی می‌باشد که در دوران کودکی با او آشنا شده است...در وهله اول،، اگر بخواهیم به بررسی معنای زندگی، از دیدگاه افرادی این چنینی بپردازیم،، که تمامی آمال و آرزو هایشان متاثر است از دیدگاه اشخاصی که با آنها در کنش و واکنش به سر می‌برند،،،،،در شرح توصیف زندگی از سوی آنان،، هیچ گونه اضمحلال و تضادی را که در مغایرت با آنچه که خود هدف زندگی خویش می‌خوانند،،نخواهیم دید،،،اما باید بدانیم ویژگی یک زندگی که برمبنای تفکراتی که از سوی افراد و ساختار های یک جامعه ساخته و پرداخته شده،،،این است که فرد را از از زندگی مبتنی بر پندار هایی که ضرورت آن را تشخیص داده است،، فارغ می‌دارد و آنان را ناگزیر می‌دارد تا زندگی خویشرا بر پایه ناخود آگاه متشکل از تاثرات القا شده از سوی تفکرات افرادی که با آنها در ارتباط اند بگذرانند.آنچنان که خود فالاچی در شرح آغاز سفر شخصیت اصلی داستان می‌گوید:(احساس کرد به جای آنکه در فضا و مکان سفر کند،،در خاطره نا آگاه فضا و زمان سفر می‌کند).فالاچی در بحبوحه جنگ ویتنامدر واقع باید گفت که در بررسی تمامی ابعاد شخصیتی یک فرد که تمامی حالات درونی اش متاثر است از محیط اطرافش،،،هیچ گونه تفکر و استقلال هویتی در آن یافت نمی‌شود و زندگی برای او یک معنای عاریتی پیدا می‌کند که مستلزم است به گرایش در جهت ابراز وجود د برای کسانی که خط مشی زندگی او را تشکیل داده اند،،یک چنین زندگی ای استوار است بر سلسله مبانی ای که تنها یک وجود عاریتی دارند. فالاچی برای گسترش و تعمیم این بحران هویتی،،جوامع امروزی و در معنای اخص جامعه مدرن آمریکایی را نماد بارز افزایش بحران های اینچنینی می‌داند.بر اساس همین قرابت،، می‌توان گفت که بحران هویتی تنها یک مسئله شخصی و فردی نیست،،بلکه جهان مدرن برای ثبات و انسجام ساختار فعلی خود ابهامی را در شکل گیری هویت شخصی و اجتماعی افراد ایجاد می‌کند که این افراد ناگزیر می‌شوند،، به طور مطلق هویت شخصی خود را فراموش کرده و تمامی تفکرات و عقاید خویش را بر پایه آنچه که نقش اجتماعی آنها خواستار آن است شکل و گسترش دهند،،،آنچنان که این افراد هنگامی که خارج از نقش اجتماعی خود به کنش و واکنش می‌پردازند یک دو گانگی و دو سویه بودن در آنها ایجاد می‌شود به گونه ای که سوالی که برای آنها ایجاد می‌شود این است که آیا هویتی که من هم اکنون خارج از نقش اجتماعی خود با آن در حال زندگی هستم حقیقت من است یا هویتی که من در اجتماع بدان می‌پردازم..گریز از این مسئله که افراد برای زندگی در جامعه، نیازمند هویتی اجتماعی هستند،،امکان پذیر نیست.اما در جوامع کنونی که فالاچی برای ما مثال می‌زند،، هویت اجتماعی افراد مبتنی بر یک درک درونی که متاثر است از ارتباط هویت شخصی با جامعه بیرونی که در آن در حال زندگی هستند،،نمی‌باشد،،،این در حالی است که هویت اجتماعی،، باید بر اساس تفکرات هویت شخصی فرد که براساس تشخیص الزام هایی که به حقیقت آن می‌رسد،،تشکیل شود،،،نه آنکه ساختار های عمومیت یافته در جامعه برای افراد زمینه و خط مشی تحرکات آنان را مشخصی کند.و این درحالی است که در جوامع کنونی، افراد آنچنان متاثر اند از کارگذاران اجتماعی،، که فرصت بروز و ظهور یک بینش برای شکل و گسترش یک هویت شخصی برای خود را به سختی خواهند داشت،،،بی تردید بقای یک جامعه مسلتزم وجود کارگرد هایی است که در آن جامعه وجود دارد،، اما آنچه که این کارکرد ها را ارزشمند می‌کند این است که مبتنی بر یک آگاهی جمعی در راستای پیشرفت افراد جامعه باشد،،،نه آنکه فرصت بروز و ظهور در شاخه های گوناگون اجتماعی را در اختیار یک قشر خاصی از جامعه قرار دهد...پی بردن به این موضوع ‌که هویت اجتماعی افراد بر گرفته از هویت شخصی آنان است،،، مستلزم این مهم است که افراد تاب کند و کاو و بررسی ابعاد هویتی شخصی خویش را خارج از نقش اجتماعی خود داشته باشند..و تحت تاثیر چنین عواملی سردمداران جوامع می‌توانند افراد را در مسیر مطلوب و مورد نظر خویش هدایت کنند،،،آنچنان که در داستان هدف جامعه آمریکا از این افرایند،، محصور کردن زندگی افراد در سایه تفکرات سرمایه داری می باشد،،،به گونه ای که آنان را از هرگونه تفکر ورای این موضوع باز می‌دارد.بی تردید این یاد داشت نمی‌تواند مقصود آنچه که نویسنده از نوشتن این کتاب داشته است را در معنای اخص بیان کند لذا اگر کاستی در این یاد داشت می‌بینید و چنانچه این کتاب را مطالعه کرده اید آن را بیان کنید.نگارنده : امیرمهدی فداکارآریا آزادآریا آزادSun, 23 Feb 2020 01:08:50 +0330