https://virgool.ir/feed/@Arshiya_Gamerبزودیfa2026-11-12 01:21:34https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Arshiya_Gamerhttps://virgool.ir/@Arshiya_Gamer/نقد-و-بررسی-ps4-ltgtpyxbwfihنگاهی به ماجراها و عملکرد پلی استیشن 4 در نسل هشتمسال ۲۰۱۳ برای علاقمندان بازی‌های ویدیویی از همان اولین روزهای خود عطر و طعم آغاز نسل جدید کنسول‌ها را می‌داد و همه می‌دانستند به‌زودی شاهد رونمایی از دو محصول جدید سونی و مایکروسافت خواهند بود. درحالی‌که شاید خیلی‌ها پیش‌بینی می‌کردند این دو غول صنعت بازی در جریان کنفرانس‌های E3 از کنسول‌های بعدی خود رونمایی کنند، ناگهان سونی خبر از برگزاری کنفرانسی در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۱۳ (۲ اسفند ۱۳۹۱) داد؛ کنفرانسی تحت‌عنوان همایش پلی استیشن (PlayStation Meeting) که هرچند در تبلیغات آن اشاره‌ی مستقیمی به نام پلی استیشن 4 نشده بود، ولی سونی در اطلاعات مربوط‌به آن از بررسی آینده‌ی برند پلی استیشن صحبت کرده بود و همه می‌دانستند منظور چیست.در آن دوران این برند وضعیت خیلی خوبی داشت، ولی از سال‌های اوج خود کمی فاصله گرفته بود. درحالی‌که دو کنسول اول سونی تاریخ‌ساز شده و به محبوبیتی رؤیایی دست پیدا کرده بودند، پلی استیشن 3 مسیر ساده‌ای را پشت سر نگذاشته بود. این کنسول نه‌تنها یک سال بعد از ایکس باکس 360 وارد بازار شد و فرصتی استثنایی به مایکروسافت داد تا بدون حضور سونی (و نینتندو) تنها کنسول نسل جدید را در آن دوران در اختیار داشته باشد، بلکه به‌دلیل سخت‌افزار عجیب و پیچیده‌ی خود قیمت بالایی هم داشت و این قضیه مخصوصاً در اوایل کار آسیب زیادی به آن زد؛ قیمتی معادل ۵۰۰ و ۶۰۰ دلار (نسبت به مدل کنسول) در مقایسه با قیمت ۳۰۰ و ۴۰۰ دلاری مدل‌های مختلف ایکس باکس 360 و البته قیمت ۲۵۰ دلاری کنسول نیستندسخت‌افزار منحصربفرد پلی استیشن 3 و مواردی مثل پردازنده‌ی به‌شدت قدرتمند ولی بسیار پیچیده‌ی آن یعنی سل (Cell) هم باعث شده بودند بازی‌سازها تا مدت‌ها با مشکلات زیادی در راه تولید بازی برای این پلتفرم دست‌وپنجه نرم کنند و حتی تا سال‌ها بعد هم بخشی از این مشکلات ادامه داشت که از معروف‌ترین نمونه‌ها می‌توان به بازی الدر اسکرولز 5 (The Elder Scrolls V: Skyrim) اشاره کرد؛ اثری عظیم که روی کنسول سونی با ایرادات زیادی همراه بود و کار به‌جایی رسیده بود که بخشی از بازیکن‌ها نمی‌توانستند آن‌را به‌راحتی به پایان برسانند.درکنار این‌ها اتفاق عجیب دیگری هم برای پلی استیشن 3 رخ داد و شبکه پلی استیشن (PlayStation Network) در سال ۲۰۱۱ مورد حمله‌ی هکرها قرار گرفت و حدود یک ماه با مشکلات عظیمی در حد قطع کامل سرورها مواجه بود و به‌این ترتیب یکی از بزرگ‌ترین حوادث مرتبط با هک در تاریخ را شاهد بودیم. همه‌ی این‌ها دست به‌دست یکدیگر دادند تا سونی روزهای خوشی را با پلی استیشن 3 پشت سر نگذارد، ولی آن‌ها دست از تلاش برنداشتند و با تولید و عرضه‌ی بازی‌های انحصاری درجه یک و باکیفیت در سبک‌های مختلف، توانستند کنسول خود را به کلکسیونی از بهترین بازی‌های نسل هفتم مجهز کنند و همین قضیه هم باعث شد درنهایت فروش کنسول به نقطه‌ی مطلوبی برسد.هرچند طبق آخرین آمارهای سونی و مایکروسافت، پلی استیشن 3 درنهایت به فروشی کمی بیشتر از ایکس باکس 360 رسید (هر دو بالای ۸۰ میلیون واحد)، ولی همین فروش مناسب هم برای سونی با سود خالص بالایی همراه نبود. شاید خنده‌دار به‌نظر برسد، ولی حتی همان کنسول ۶۰۰ دلاری اوایل نسل هفتم هم به سونی ضرر می‌زد و آن‌ها با فروش هر عدد پلی استیشن 3 گران‌قیمت خود، ۲۴۰ دلار ضرر می‌دادند! موضوعی که به سخت‌افزار خاص آن مربوط می‌شد و تا سال‌ها بعد و حتی پس از عرضه‌ی مدل اسلیم هم ادامه داشت.در مجموع نسل هفتم برای سونی با تجربه‌های ارزشمندی به پایان رسید و درس‌هایی به این شرکت ژاپنی داد که آن‌ها را در کنفرانس رونمایی از پلی استیشن 4 دیدیم؛ کنفرانسی جذاب و تماشایی که با صحبت‌های اندرو هاوس شروع شد. این مدیر بخش سرگرمی‌های تعاملی سونی که از همان روزهای اول تولد برند پلی استیشن همراه آن بود و سه سال قبل از سونی جدا شد، بعد از صحبت‌های اولیه جای خود را به مارک سونی داد؛ کسی که هرچند از دهه‌ی ۱۹۸۰ در این صنعت کار کرده و دستاوردهای بزرگی هم داشت، ولی تا روز رونمایی از پلی استیشن 4 خیلی هم بین بازیکن‌ها شناخته‌شده نبودسرنی به‌عنوان معمار ارشد چهارمین کنسول خانگی سونی توضیحات جالبی در مورد سخت‌افزار آن داد و به قدرت بالای کنسول درکنار سادگی تولید بازی برای آن اشاره کرد؛ نکته‌ای که نشان می‌داد سونی دیگر دوست ندارد خاطرات سخت‌افزار پلی استیشن 3 را تکرار کند. بعد از آن درحالی‌که همه منتظر رونمایی از ظاهر پلی استیشن 4 بودند، به‌جای آن شاهد نمایش کنترلر این کنسول یعنی دوال شاک 4 (DualShock 4) بودیم؛ کنترلری که سرنی تأکید زیادی روی ویژگی‌های مختلف آن داشت و تفاوت‌های آن با مدل‌های قبلی نیز قابل ملاحظه بود.گذشته از ابعاد کنترلر که کمی بزرگ‌تر از دوال شاک 3 شده بود، در وسط آن صفحه‌ای به چشم می‌خورد که حالت لمسی داشت و قرار بود قابلیت انجام کارهای مختلفی را در اختیار کاربر قرار دهد؛ از تایپ کردن راحت‌تر کلمات تا استفاده در بعضی بازی‌های خاص؛ صفحه‌ای که قابلیت فشار دادن آن هم باعث می‌شد به‌نوعی یک دکمه‌ی جدید به دوال شاک 4 اضافه شده باشد.در بخش جلوی کنترلر هم یک لایت‌بار با قابلیت نمایش رنگ‌های مختلف به چشم می‌خورد که هم برای ارتباط با دوربین پلی استیشن 4 کاربرد داشت و هم نمایش رنگ‌های متنوع در شرایط مختلف بازی‌ها. و درنهایت یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های کنترلر دکمه‌ی به‌اشتراک‌گذاری (Share) بود که به مخاطب اجازه می‌داد عکس‌ها و ویدیوهای ضبط شده از بازی‌ها را ذخیره کند یا با دیگران به اشتراک بگذارد؛ دکمه‌ای که خیلی از بازیکن‌ها از سال‌ها قبل منتظر آن بودند و به قدری عملکرد موفقی داشت که مایکروسافت هم برای ایکس باکس سری ایکس و ایکس باکس سری اس به‌سراغ نمونه‌ی مشابه آن رفت.بعد از صحبت‌های ابتدایی سرنی، نوبت به نمایش اولین بازی کنسول جدید رسید که چیزی نبود به جز Knack؛ اثری که خود سرنی کارگردانی آن‌را برعهده داشت و نمایش آن هم خیلی جذاب نبود و بعدها نیز به یکی از ضعیف‌ترین بازی‌های انحصاری سونی تبدیل شد. ولی این شروع ضعیف نمایش‌های پلی استیشن 4 خیلی زود با دموی خیره‌کننده‌ای از بازی Killzone Shadow Fall جبران شد که با گرافیک زیبای خود خبر از قدرت بالای کنسول می‌داد. بعد از آن هم بازی‌های دیگری مثل DriveClub و Infamous Second Son نمایش داده شدند و سونی توانست با کمک آن‌ها به‌خوبی توانایی‌های پلی استیشن ۴ را نشان دهد.مارک سرنی، معمار پلی استیشن 4درکنار سایر بازی‌های کنفرانس که شامل مواردی مثل The Witness اثر جاناتان بلو و Diablo III محصول بلیزارد (Blizzard Entertainment) می‌شدند، شاهد نمایش دموهای تکنیکی متنوعی هم بودیم؛ از دموی موتور آنریل 4 (Unreal Engine 4) و دموی Agni's Philosophy از اسکوئر انیکس (Square Enix) تا دمویی از استودیو مدیا مولکول (Media Molecule) که بعدها با عنوان Dreams معرفی شد.در مجموع کنفرانس معرفی پلی استیشن 4 تنوع قابل ملاحظه‌ای داشت و هرچند اثری مثل Deep Down هم در آن معرفی شد که بعدها به کما رفت، ولی سونی توانست با این کنفرانس قدم اول را برای نمایش کنسول جدید خود خیلی محکم بردارد؛ کنفرانسی که یکی از بزرگ‌ترین غافلگیری‌های آن نمایش بازی دستینی (Destiny) بود؛ پروژه‌ی جدید بانجی (Bungie) که سال‌ها مطرح‌ترین استودیوی مایکروسافت محسوب می‌شد و توانسته بود با تولید بازی هیلو (Halo)، یکی از محبوب‌ترین آثار این صنعت را تقدیم ایکس باکس کند و حال با حضور روی سن کنفرانس سونی، بازی جدید خود را نمایش می‌داد و سروصدای زیادی به‌پا کرد.درکنار بازی‌های جذاب، سخت‌افزار پلی استیشن 4 هم ویژگی‌های جالبی داشت؛ سخت‌افزاری که در همکاری مستقیم با شرکت AMD طراحی شده بود و هرچند پردازنده‌ی هشت هسته‌ای جگوار آن با فرکانس ۱.۶ گیگاهرتز می‌توانست بهتر از این‌ها باشد، ولی مواردی مثل هشت گیگابایت رم GDDR5 باعث می‌شدند انتظارات از آن بالا برود و سادگی کار با آن هم باعث می‌شد دست بازی‌سازها برای تولید بازی روی این سخت‌افزار ۱.۸۴ ترافلاپسی مجهز به پردازنده‌ی گرافیکی ۸۰۰ مگاهرتزی با ۱۸ واحد پردازشی باز باشد.در ماه‌های بعد شاهد سکوتی نسبی از طرف سونی بودیم و تنها گاهی‌اوقات اطلاعات کمی از کنسول و بازی‌های آن منتشر می‌شد و دراین‌میان مایکروسافت هم کنسول جدید خود را با نام ایکس باکس وان معرفی کرد تا رقابت داغ‌تر از قبل شود؛ رقابتی که مرحله‌ی بعدی آن قرار بود در نمایشگاه E3 شکل بگیرد و هر دو شرکت با دست پُر به‌سراغ آن آمده بودند.کنفرانس E3 سونی در آن سال به‌شدت شلوغ و سرشار از بازی‌های متنوعی بود که هر دو نسل هفتم و هشتم را پوشش می‌دادند. سونی از یک طرف بازی‌هایی مثل Beyond: Two Souls، The Last of Us و Gran Turismo 6 را برای پلی استیشن 3 آماده کرده بود و به نمایش آن‌ها پرداخت و از طرف دیگر هم طبیعی بود که شاهد تمرکز زیادی روی کنسول جدید باشیم. به‌این ترتیب یک‌سوم اول کنفرانس به پلی استیشن 3 اختصاص پیدا کرد و بعد از آن نوبت به پلی استیشن 4 رسید، آن‌هم با نمایش ظاهر این کنسول که مخاطبان آن‌را برای اولین‌بار در دستان اندرو هاوس دیدن سخن پایانیرونمایی از ظاهر پلی استیشن 4 توسط اندرو هاوسدر بخش‌های بعدی کنفرانس هم به‌سراغ بازی‌های مختلفی رفتیم؛ از The Order: 1886، اثر ناکام Ready at Dawn و دموی جذابی از دیوید کیج، همراه آن سال‌های پلی استیشن که حالتی فانتزی و کمدی داشت، تا بازی Transistor از سوپر جاینت گیمز (Supergiant Games) و بازی‌های یوبی‌سافت مثل Assassin's Creed IV: Black Flag و Watch Dogs. ولی غافلگیری اصلی چیز دیگری بود..دوستان اینم نقد و بررسی ps4سیگماسیگماFri, 10 Mar 2023 23:12:21 +0330https://virgool.ir/@Arshiya_Gamer/نقد-و-بررسی-ps5-xdfxpp10p01wکنسول نسل نهمی سونی با همه‌ی گمانه‌زنی‌ها، شایعه‌ها و شوخی‌ها با اندازه‌ی عظیمش بالأخره عرضه شد. باورش سخت است که هفت سال از نسل هشت گذشته و شاید هنوز خیلی‌هایمان آمادگی ورود به نسل جدید را نداشته باشیم. اما پلی استیشن 4 کم‌کم سن و سالش را در بازی‌های جدیدتر نشان می‌دهد و شاید وقت گذر از آن رسیده باشد. تا به اینجا حتما اخبار پلی استیشن 5 را دنبال کرده‌اید و با کلیات کنسول جدید سونی آشنایید. در این بررسی، موارد مختلف کنسول از جمله سخت‌افزار، رابط کاربر، کنترلر جدید و بازی‌ها را از دید یک کاربر زیر ذره‌بین قرار می‌دهیم. انتقال تجربه‌ی تعامل با یک کنسول بازی ازطریق متن قطعاً دقیق نخواهد بود اما سعی شده به دور از کلی‌گویی، در بررسی PS5 از دید یک گیمر به کنسول نگاه شود: از روشن کردن دستگاه گرفته تا اجرای اولین بازی نسل بعدی. این بررسی به بخش‌ها و زیربخش‌های مختلف تقسیم شده تا جابه‌جایی بین مطالب و مطالعه‌ی آن ساده‌تر باشد. در ادامه می‌توانید ویدیوی آنباکسینگ پلی استیشن 5 را تماشا کنید تا بعد هم به سراغ بررسی برویم:مشخصات فنیبا اینکه فضای ذخیره‌سازی پلی استیشن 5، به طرز وحشتناکی سریع‌تر از پلی استیشن 4 است اما حافظه، حافظه است و نمی‌توان منکر این قضیه شد که بازی‌های کمتری روی کنسول قابل نصب خواهند بوداز بزرگ‌ترین و قابل‌پیش‌بینی‌ترین تفاوت پلی استیشن 5 با کنسول‌های نسل قبلی شروع کنیم: پلی استیشن جدید به طرز غیر قابل باوری قوی‌تر است. بدون اینکه وارد ریزه‌کاری‌های فنی و مقایسه‌ی اعداد شویم، مقایسه‌ی پلی استیشن 5 با پلی استیشن 4 در یک کلمه خنده‌دار به نظر می‌رسد. دستگاه جدید از هر لحاظ قوی‌تر، سریع‌تر و باکیفیت‌تر است. این صفات روی کاغذ جذاب به نظر می‌رسند اما در تجربه‌ی کاربری است که واقعاً تفاوت را احساس می‌کنید. بازگشت به پلی استیشن 4 بعد از چند ساعت کار با کنسول جدید کار راحتی نیست. در ادامه‌ی بررسی، مثال‌ها و جزئیات بیشتری از هرکدام از این تغییرات خواهیم داشتشاید تنها موردی که در زمینه‌ی سخت‌افزار در نگاه اول عقب‌گرد به نظر برسد، میزان فضای ذخیره‌سازی پلی استیشن 5 باشد. چندین ماه است که اعلام شده این کنسول با ۸۲۵ گیگابایت حافظه‌ی SSD (دربرابر ۱ ترابایت هارد دیسک پلی استیشن 4) به فروش می‌رسد. دلیل گنجاندن این میزان حافظه در کنسول مربوط می‌شود به هدف‌گذاری مهندسان دستگاه: رسیدن به سرعت خارق‌العاده‌ی ۵.۵ گیگابایت بر ثانیه. SSD درون پلی استیشن 5 سریع‌ترین حافظه‌ی موجود در هر وسیله‌ی الکترونیکی در حال حاضر است و با درنظرگرفتن قیمت یک محصول همگانی مانند یک کنسول بازی، امکان ارائه‌ی ۱ ترابایت یا بیشتر وجود نداشت. بعید نیست در آینده‌ی نزدیک سونی نسخه‌ای از پلی استیشن 5 با ۱.۶۵ ترابایات حافظه‌ی SSD عرضه کند. البته حافظه‌های ساخت شرکت‌های جانبی که با کنسول سازگار هستند به‌زودی معرفی می‌شوند و حتی سامسونگ قبل از عرضه‌ی کنسول جدید حافظه‌ای عرضه کرد که به مشخصات پلی استیشن 5 می‌خورد اما همچنان باید منتظر اعلام رسمی باشیم.خبر بد بعدی اما میزان قابل استفاده‌ی این SSD است: تنها ۶۶۷ گیگابایت دربرابر ۹۵۰ گیگابایت نسخه‌های یک ترابایتی پلی استیشن 4. با اینکه فضای ذخیره‌سازی پلی استیشن 5، به طرز وحشتناکی سریع‌تر از پلی استیشن 4 است اما حافظه، حافظه است و نمی‌توان منکر این قضیه شد که بازی‌های کمتری روی کنسول قابل نصب خواهند بود. تنها مرهم این زخم این است که بازی‌های پلی استیشن 4 را می‌توان از روی حافظه‌ی جانبی اجرا کرد و نیازی به مصرف حافظه‌ی پرسرعت نیست. هنوز امکان انتقال بازی‌های پلی استیشن 5 به هارد جانبی و ذخیره کردن (و نه اجرا کردن) آن‌ها وجود ندارد اما به‌گفته‌ی سونی این امکان به‌زودی بررسی خواهد شد.طراحی ظاهریجدای از نظر شخصی هر کس نسبت به ظاهر کنسول، یک چیز را نمی‌توان انکار کرد: اندازه‌ی عظیم آنطراحی ظاهر پلی استیشن 5 یکی از جنجال‌برانگیز‌ترین جنبه‌های معرفی کنسول بود. ظاهری کاملاً غیرمنتظره، شوکه‌کننده و آینده‌نگرانه که ماه‌ها بحث و جدل در شبکه‌های اجتماعی راه انداخت. جدای از نظر شخصی هر کس نسبت به ظاهر کنسول، یک چیز را نمی‌توان انکار کرد: اندازه‌ی عظیم آن. پلی استیشن 5 بزرگ‌ترین کنسول ساخته شده در سه نسل گذشته است، حتی بزرگ‌تر از اولین نسخه‌های اولیه‌ی ایکس باکس و پلی استیشن 3. با ۳۹ سانتی‌متر طول و ۲۶ سانتی‌متر عرض، احتمالاً باید قبل از خرید مطمئن شوید جای کافی برای قرار دادن کنسول دارید و جریان هوا هم مشکل‌ساز نخواهد بودصدای فن و گرمای کنسولخبر خوش برای همه‌ی طرفداران پلی استیشن این است که یکی از بزرگ‌ترین مشکلات دستگاه حل شده و حداقل در زمان عرضه از لحاظ صدا و گرما ایرادی نخواهیم داشتشاید مهم‌تر از ظاهر و حتی کیفیت ساخت کنسول، میزان تولید گرما و صدای آن باشد. در بعضی بازی‌ها، کنسول‌های پلی استیشن 4 و پلی استیشن 4 پرو به طرز باورنکردنی‌ای پر سروصدا بودند. این موضوع به قدری همه‌گیر بود که مارک سرنی، مهندس سخت‌افزار و معمار کنسول‌های نسل هشت و نهمی سونی از آن به‌عنوان یکی از موارد اساسی تغییر در سخنرانی معرفی پلی استیشن 5 یاد کرد. عجیب است که کم‌صدا بودن کنسول یکی از ویژگی‌های قابل ملاحظه‌ی نسل بعد به شمار می‌رود اما با خشنودی تمام گزارش می‌کنیم که پلی استیشن 5، در تمام بازی‌هایی که تا به حال روی آن تست کردیم کاملاً کم‌صدا و ساکت بوده است. هیچ‌کدام از صحنه‌های شلوغ و سنگین بازی‌های Marvel's Spider-Man Miles Morales و Assassin's Creed Valhalla فشاری رو کنسول نیاوردند و صدای فن از حالت عادی بالاتر نرفت. صدای کنسول درحالی‌که هدفون به گوش ندارید و از تلویزیون صدایی در حال پخش نیست کمی به گوش می‌رسد و اینطور نیست که هنگام بازی سکوت مطلق حکم‌فرما باشد اما در مقایسه با نسل قبل، شرایط بسیار، بسیار بهتر شده است.طراحی کنسول به صورتی انجام شده که گرما را از سه طرف جلو، بالا و پشت کنسول به بیرون منتقل کند. در تصاویر می‌بینید که دریچه‌های تهویه‌ی کنسول سراسر آن را فرا گرفته و در پشت به اوج خودش می‌رسد. بعد از چند ساعت بازی اگر دستتان را پشت کنسول ببرید گرما را احساس می‌کنید اما اصلا در حدی نیست که بشود به آن داغ گفت. دو طرف کنسول خنک‌تر هستند و در مقایسه با سطح رویی پلی استیشن 4 به مراتب گرمای کمتری احساس خواهید کرد. در کل، خبر خوش برای همه‌ی طرفداران پلی استیشن این است که یکی از بزرگ‌ترین مشکلات دستگاه حل شده و حداقل در زمان عرضه از لحاظ صدا و گرما ایرادی نخواهیم داشت. در طول نسل بازی‌هایی منتشر خواهند شد که از صد در صد ظرفیت سخت‌افزاری کنسول بهره خواهند برد و این بازی‌ها هستند که امتحان واقعی برای سیستم خنک‌کننده‌ی پلی استیشن 5 خواهند بود.کنترلر دوال سنسشاید فکر کنید سریع‌تر شدن سرعت لودینگ‌ها، گرافیک بهبودیافته و ویژگی‌های جدید رابط کاربری پیشرفت‌های کوچکی هستند و نسل بعد هنوز واقعاً شروع نشده است. خبر خوبی برایتان دارم: به محض اینکه کنترلر دوال‌سنس را در دست بگیرید و بازی Astro's Playroom را شروع کنید، به نسل جدید ایمان خواهید آورد. حتی لمس کردن کنترل نوید از یک نوآوری عظیم می‌دهد. کیفیت ساخت کنترلر، شکل بهبودیافته‌ی آن و دکمه‌های نرم‌تر آن به خودی خود چندین مرحله از دوال‌شاک ۴ جلو هستند. کنترلر سنگین‌تر شده و خیلی راحت‌تر در دست می‌نشیند. با اینکه شخصاً مشکلی از لحاظ راحتی با دوال‌شاک ۴ نداشتم، باز هم دست گرفتن دوال‌سنس حس بهتری دارد. این دسته به قدری ارائه‌ی باکیفیت‌تری دارد که کنترلرهای نسل قبل در مقایسه با آن مثل پلاستیک دست دوم می‌مانند. تازه، همه‌ی این‌ها قبل از این است که وارد یک بازی جدید شوید. آن جاست که دوال‌سنس جادویش را رو می‌کند.توصیف تجربه‌ی کار با دوال‌سنس در کلمات تقریباً نشدنی است اما سعی‌ام را خواهم کرد تا به بهترین شکل ممکن ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد آن را توضیح دهم. از دکمه‌های R2 و L2 شروع کنیم. در دوال‌شاک ۴، فشار این این دکمه‌ها توسط یک فنر کوچک ساده تعبیه می‌شد. هیچ تفاوتی بین نوع بازی یا کارکرد دکمه در بازی‌ها وجود نداشت، این دکمه‌ها همیشه به یک شکل فشرده می‌شدند. دوال‌سنس، این قابلیت را فراهم کرده که میزان فشار و اندازه‌ی عقب رفتن دکمه‌ها را تغییر می‌دهد. یک بازی شوتر را فرض کنید: حس شلیک کردن یک اسلحه‌ی کوچک با شلیک کردن اسنایپر یا آرچی‌جی قطعاً در دنیای واقعی تفاوت عظیمی دارد و حالا دوال‌سنس این تفاوت را به درون دکمه‌ی R2 آورده است. اسلحه‌ی کوچک‌تر خیلی راحت و سریع‌تر شلیک می‌شود اما برای آرپی‌جی باید فشار بیشتری به دکمه وارد کنید. اشاره کردم که نه‌تنها فشار، بلکه میزان مسافتی هم که دکمه تا انتها طی می‌کند قابل تغییر است. در همان مثال بازی شوتر، سازندگان می‌توانند کاری کنند که بعضی سلاح‌ها بعد از چندین شلیک پی در پی قفل شوند. این قفل شدن در خود کنترلر هم اتفاق می‌افتد، به طوری که دکمه‌ی R2 دیگر قابل فشردن نیست و باید صبر کنید تا اسلحه به حالت عادی بازگردد. دکمه‌ی L2 در نشانه گرفتن اسلحه‌های گوناگون نیز متفاوت عمل می‌کند. درست مثل شلیک، نشانه‌گیری با سلاح‌های کوچک بسیار متفاوت با سلاح‌های بزرگ و سنگین است و این حس سنگینی به خوبی با تغییر میزان فشار دکمه‌ی L2 منتقل می‌شود.سخن پایانیپلی استیشن 5 یک کنسول تماما نسل بعدی در همه‌ی زمینه‌های ممکن است. تقریباً هیچ‌جایی نیست که سونی کم‌کاری کرده باشد و حداقل اندکی بهبود نداده باشد. از پیشرفت‌های عظیم گرفته مانند SSD فوق سریع و کنترلر منحصر‌به‌فرد گرفته تا موارد کوچک‌تر مثل ادغام PSN با رابط کاربری کنسول، پلی استیشن 5 یک جهش عظیم نسلی است. تنها موارد منفی تجربه‌ی چند روزه‌ی من با کنسول به مشکلاتی در تجربه‌ی کاربری سیستم‌عامل برمی‌گردد که قطعاً در ماه‌های آتی با آپدیت‌های نرم‌افزاری رفع خواهند شد. ورود به نسل جدید با همه‌ی کم و کاستی‌هایش همیشه هیجان‌انگیز بوده و به‌خصوص حالا با تغییرات اساسی و پیشرفت‌های شگفت‌انگیز ، بهترین زمان برای لذت‌بردن از این سرگرمی خارق‌العاده است.لطفا حمایت کنید از دستگاه خودم بازی های گیمینگ خواهم گذاشت و نقد و بررسی های مجدد.سیگماسیگماThu, 09 Mar 2023 11:01:08 +0330