https://virgool.ir/feed/@Arghavan.sbuگاهنامه فرهنگی و اجتماعی حوزه زنان و خانواده، بسیج دانشجویی دانشگاه شهید بهشتیfa2026-11-11 21:51:34https://files.virgool.ir/upload/users/702512/avatar/Nni6gP.jpeghttps://virgool.ir/@Arghavan.sbuhttps://virgool.ir/@Arghavan.sbu/گمنام-در-عصر-نام-آوران-qahldneh063iحکایت پر فراز و نشیب زنان و ورزشتاریخ، همواره پر بوده از زنانی که سازنده اش بوده اند و در گرادگرد اعصار، نامی از آنها برده نشده؛ سالیان سال، قرن ها، هزاره ها، سرشار از مردمانی بوده که زن را در مقامی پایین میدانستند و نگاهشان نگاه برتر بینی مردان نسبت به زنان بود. چه زندگی هایی که در این ادوار تباه شدند و چه زنانی که دم فروبستند و از آرزو هاشان هیچ نگفتند...ورزش، عرصه ایست که همانند بسیاری دیگر از عرصه ها در طول تاریخ، سرشار از زنان با استعدادی بوده که در بسیاری موارد، تنها به جهت زن بودن شان، اصلا به حساب نیامده اند؛ سرشار از زنانی که در کشاکش قرون، با آتش درون شان جنگیدند و آنهایی که با زمانه جنگیدند و پیشگام شدند تا مسیر را هموار کنند...وقتی این شماره را آغاز کردیم، دل مشغولی مان آنقدر بود که نمیدانستیم از کدام شان سخن بگوییم؛ از المپیک و زنانش؛ از زهرا نعمتی ها و منصوریان هایش؛ از اردلان ها و زرگری هایش؛ یا از حکایت این روز های هراتی، دروازه بان فوتبالش...نابرابری ها در این عرصه بسیارند و حکایت هایش بسیار تر؛ اینبار بر آن شدیم تا ما نیز روایت خود را بسازیم از لنز ها، دوربین ها، سطر ها، و کاغذ هایی که روایت هاشان از زنان، به گونه ی دیگریست؛ نه آنطور که باید؛ بلکه آنطور که به مذاق برخی سازگار تر است.بر آن شدیم تا روایتی- هرچند مختصر_ ساخته باشیم از ورزش و زنان سینه ستبر کرده اش...سخن گفتیم از تبعیض های قانونی که نمیگذارد زنی برای مسابقه از کشور خارج شود؛ چون که مردی این اجازه را نمیدهد...از زنانی گفتیم که با تمام سختی ها، راهشان را ساخته اند و مسیر شان را-هرقدر سخت- پیموده اند تا به آنجا که باید برسند...از رسانه هایی گفتیم که تنها از مردان و قهرمانی هاشان سخن میگویند و زنان را به گوشه ای می اندازند و تنها در قاب "شعار"، آنها را مهم میدانند...از برچسب هایی گفتیم که زن را به چاه صنعتی می اندازد که از او جز الهه ی زیبایی بودن، انتظاری ندارد...روایتگر کمبود ها و محدودیت ها شدیم؛ در این عرصه...از چاله هایی گفتیم که در کمین چاه ها اند و از راویانی که چهار چوب روایت هاشان آنقدر تنگ است که کمتر زنی در آنها بگنجد...در این راه، دلخوری هامان کم نیست از آنها که صحه گذاشتند بر این نابرابری ها؛ آنهایی که گفتند: " زن، زن نیست اگر وزنه بردارد، اگر چنین کند و چنان کند.." و گویی کسی نبود که یادشان بیاورد کسی چنین حقی ندارد که هویت یک زن را در قاب هایی چنین حقیر تعریف کند و تمام راه شان را به خنده ای لگد مال کند! از مجری زنی که به این تمسخر میخندد و بر آن مهر تایید می نهد...بر آنیم که در انتهای هر نقد، روزنه ای از امید باقی بگذاریم و بذر این امید را به تغذیه ی آگاهی بسازیم...باشد که فردا ها، به راهی که از آن گذشته ایم نگاه کنیم و به خود و قدم هایمان مفتخر باشیم...حلیه توکلی- کارشناسی حقوقArghavan.sbuArghavan.sbuTue, 04 Jan 2022 17:18:51 +0330https://virgool.ir/@Arghavan.sbu/سهمیه-جنسیتی-حضور-زنان-در-حکمرانی-irxy4rclzvlwنگار حسین پور/ دانشجوی کارشناسی حقوق دانشگاه شهید بهشتیبحث مشارکت سیاسی زنان از دیرباز میان اندیشمندان و فعالان مدنی مطرح بوده است. جنگ جهانی دوم زنان را روی صحنه سیاست کشاند. مشارکت مردان در جنگ باعث شده بود که بسیاری از کارخانه‌ها، ادارات و... با کمبود نیروی انسانی مواجه شود. به همین خاطر در کشورهای مختلف برای رفع این مشکل زنان وارد عرصه‌های مختلف کاری از جمله عرصه سیاست شدند.بنابراین تلاش‌ها برای مشارکت زنان در عرصه‌های سیاسی از قرن ۲۰ شروع شد و هنوز در قرن ۲۱ به سطحی نرسیده‌است که بگوییم زنان دوشادوش مردان در عرصه قدرت سیاسی فعالیت می‌کنند.در زمینه مشارکت فعال زنان در جامعه، اگر بخواهیم به سمت توسعه پایدار حرکت کنیم، باید عدالت جنسیتی را محقق کنیم. یعنی زنان بتوانند توانمندی‌های‌شان را در عرصه‌های مختلف به منصه ظهور برسانند و به دلیل جنسیت از عرصه‌هایی مانند عرصه‌های سیاسی کنار گذاشته نشوند. زنان در جوامعی می‌توانند پیشرفت کنند که به لحاظ قانونی هم، از آن‌ها حمایت شود و برای حضور زنان در عرصه سیاست‌گذاری به عنوان یکی از دو قشر تشکیل‌دهنده اجتماع انسان‌ها، به تدوین قوانین مبتنی بر حقوق بشر که حق هر دو را ایفا می‌کند نیاز داریم؛ البته باید به این نکته نیز توجه کرد که تدوین قوانین لازم و ضروری بوده اما کافی نیست.تقسیم عادلانه قدرت در تمامی عرصه‌ها میان زنان و مردان نه تنها ضامن پیشبرد دموکراسی بوده، بلکه حق مسلم شهروندی هر دو جنسیت است. دارا بودن سهم برابر برای تأثیرگذاری در عرصه سیاسی نیز یکی از حقوق مسلم آن‌هاست.حقوق سیاسی زنان یکی از مهم‌ترین مسائل امروزی می‌باشد و حق طبیعی‌ای است که هیچ‌کس حق سلب آن را ندارد. به لحاظ مفهومی حقوق سیاسی در جامعه‌ای وجود دارد که افراد بتوانند عقاید سیاسی و مشارکت‌های سیاسی خود را بدون هراس به نمایش بگذارند و آزادی افراد در برابر نقض غیرموجه دولت‌ها، حفظ شود. به لحاظ مصادیق، حقوق سیاسی زنان شامل، مشارکت سیاسی، انتخاب شدن و انتخاب کردن، آزادی عقیده و بیان سیاسی، تشکیل احزاب و انجمن‌های سیاسی می‌شود.سهم زنان از قدرت سیاسی در جهانجامعه جهانی در چند دهه گذشته شاهد رشد قابل توجه زنان در عرصه سیاست است. از سال ۲۰۰۴ تا کنون، نشریه اقتصادی فوربز هر ساله فهرستی از یکصد زن قدرتمند جهان را منتشرمی‌کند، که با معیارهای اقتصادی و اجتماعی رتبه‌بندی شده و مهم‌ترین آمار، حضور آنگلا مرکل1، به عنوان قدرتمندترین زن جهان در صدر این لیست به صورت پیاپی از سال۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ می‌باشد.اگر بخواهیم حضور زنان در پارلمان‌ها را بررسی کنیم، بنابر آمارها، حضور زنان در پارلمان‌ها در سطح جهان، از ۱۵ درصد در سال ۲۰۰۲ به ۱۹.۸درصد در سال ۲۰۱۲ رسیده است. کشورهای جنوبی آفریقا شاهد میزان رشد قابل توجه حضور زنان در پارلمان از ۱۳.۷ درصد به ۱۹.۸درصد بوده‌اند. آمارها در کشورهای حوزه عرب بزرگ‌ترین رشد حضور زنان در پارلمان را نشان می‌دهد که از ۶.۱ درصد به۱۴.۷ درصد رسیده است. اگر‌چه حضور زنان در پارلمان‌ها هنوز به میزان ۳۰ درصدی مشارکت و حضور فعال نرسیده، اما تحقیقات نشان می‌دهد که رشد حضور زنان در پارلمان به برنامه‌های انکشافی دولت‌ها در مواردی چون توسعه سیاسی و اقتصادی، برابری جنسیتی، ارائه خدمات بهداشتی و جلوگیری از مرگ‌و‌میر مادران و کودکان، ارائه خدمات آموزشی و تحصیلی و در نهایت احراز رای برای پیروزی‌های انتخاباتی‌شان بسیار کمک‌کننده بوده است.باوجود تلاش‌های روزافزون زنان برای حضور و تاثیرگذاری در عرصه قدرت سیاسی، اما هنوز زنان در عرصه سیاست جهانی راه درازی در پیش دارند تا به رفع شکاف عظیم جنسیتی در جامعه و سیاست نایل گردند. آخرین آمار اتحادیه بین‌المجالس در سال ۲۰۱۷ نشان می‌دهد که میزان حضور فعال زنان در سطح جهان هنوز۲۳.۶ درصد است.نقش زنان در قدرت سیاسی ایراندر ایران، حضور زنان برای نمایندگی در مجلس، از دوره‌های اول تا هفتم، ۱۶.۵ برابر شده است؛ حضور سه برابری زنان در میان ثبت‌نام کنندگان انتخابات مجلس دهم و یازدهم نسبت به دوره‌های پیش، رخدادی بود که نشانه‌ای از فراگیرتر شدن مشارکت سیاسی زنان داشت.زنان به رغم تلاش‌های چند ساله و افزایش توانمندی‌هایشان، سهم اندکی از سطوح مدیریت کلان کشور را در اختیار دارند. زنان عملاً از ورود به بسیاری از حوزه‌های سیاسی و قضایی محروم مانده‌اند. ساختار قدرت در مقابل ورود زنان به سطوح مختلف سیاست‌ورزی، از خود مقاومت نشان می‌دهد. درنتیجه این محذورات، امروز زنان تنها ۵.۹ درصد از کرسی‌های مجلس را در اختیار دارند.بر اساس گزارش مشترک اتحادیه بین پارلمانی و کمیته زنان سازمان ملل در سال ۲۰۱۷، ایران (با احتساب شمار ۱۷ نماینده در مجلس) از نظر تصدی زنان در پارلمان در میان ۱۹۳ کشور دنیا، در رتبه صد و هفتاد و هفتم قرار دارد. در این گزارش، از نظر حضور زنان در دستگاه اجرایی هم رتبه صد و سی نهم به کشورمان تعلق گرفته است.بر اساس آمار اتحادیه بین‌المجالس2، متوسط حضور زنان در پارلمان‌های ملی سراسر جهان در سال ۲۰۱۹، ۲۴.۳ درصد ارزیابی شده است. این نرخ در منطقه منا3 به ۱۹ درصد می‌رسد. این در شرایطی‌ است که در ایران به عنوان یکی از کشورهای منطقه منا این رقم فقط ۵.۹ درصد در مجلس دهم برآورد می‌شود.بنا بر این آمار می‌توانیم بگوییم در ایران زنان در عرصه سیاست تقریباً نادیده گرفته شده‌اند و هیچ ارتباط معنادار و منطقی میان نرخ آموزش و حضور زنان در عرصه سیاست در ایران وجود ندارد. در عرصه اقتصادی هم وضعیت مشابهی را تجربه می‌کنیم، این درحالی است که شکاف اقتصادی بر شکاف سیاسی تأثیرگذار است.تنش‌های حضور زنانگزارش‌های خشونت علیه زنان در سیاست، در سرتاسر جهان آمارهای ناخوشایندی را نشان می‌دهد. در کشورهای آسیایی و خاورمیانه این خشونت‌ها فراگیرتر و نظام‌مندتر صورت می‌گیرد. گزارش ترور زنانی که در رده‌های بالای حکومت کار می‌کردند، بارها به ثبت رسیده است، از جمله ترور حنیفه صافی، رییس امور زنان در ولایت لغمان توسط طالبان در جولای 2001 و موارد زیاد دیگری که صرفاً به هدف حذف زنان از عرصه سیاست و امور اجتماعی صورت گرفته است. پس با توجه به فاکتورهای ایدیولوژیک، بیش‌ترین ممانعت حضور سیاسی زنان بیش‌تر از جانب جامعه مردسالار و سنتی صورت گرفته است تا نظام و حامیان بین‌المللی آن.از جمله مواردی‌ که بارها توسط رسانه‌ها و کمیته‌های حقوق بشری و حقوق زنان گزارش شده‌، می‌توان به حمله‌های فیزیکی بر زنان فعال سیاسی تا ترور، تجاوز، خشونت‌های کلامی و روانی، اخاذی از زنان سیاسی، تهدید به قتل و آسیب رساندن به اعضای فامیل یا متوسل شدن به حدیث و شریعت اسلامی برای در خانه نگه داشتن زنان، زدن برچسب‌های اخلاقی به زنان سیاسی و…. اشاره کرد. 1. صدراعظم آلمان از سال 2005 2. سازمان جهانی پارلمان‌ها که در سال ۱۸۸۹ تاسیس شده 3.خاورمیانه و شمال آفریقاگاهنامه فرهنگی و اجتماعی ارغوان، سال سوم، شماره پنجم، فروردین 1400جهت دریافت نسخه الکترونیکی نشریه به کانال تلگرامی زیر مراجعه کنیدt.me/Nashriyat_SBUArghavan.sbuArghavan.sbuTue, 30 Mar 2021 17:02:17 +0430https://virgool.ir/@Arghavan.sbu/حکمرانی-یا-حکومت-نقش-زنان-به-عنوان-افسران-جنگ-نرم-adndvzrx7iiqسینا علمداری/ کارشناسی روانشناسی دانشگاه شهید بهشتیجنگ نرم به هرگونه اقدام روانی و تبلیغاتی گفته می‌شود که هدف آن جامعه است و تفاوت اصلی آن با جنگ سخت در وجود نداشتن درگیری نظامی است.چرا باید جنگ نرم را شناسایی و خنثی کرد؟دکترین و اصل بنیادین اصلی در مسیر حصول تمدن اسلامی، خودکفایی فرهنگی است. و زمانی می‌توانیم بگوییم که خودکفایی فرهنگی حاصل شده است که الگوی پوشش، سبک زندگی، روابط و تربیت یک مسلمان، اسلام باشد و نه فیلم‌ها و سریال‌های خارجی و تصویری که غرب در این زمینه‌ها ارائه می‌کند. حکمرانی فرهنگی مطلوب تنها در این صورت می‌تواند اتفاق بیفتد. حکمرانی با حکومت فرق دارد. لفظ حکمرانی به معنای اداره جامعه بدست مردم برای حل یکسری مشکلات است. (آزموده؛ حاجی یوسفی، 1398، ص 9) البته از آن‌جا که تهاجم فرهنگی بر همین مردم حادث می‌شود، اصلی‌ترین نقش در شناسایی و خنثی‌سازی مشکل به عهده همین مردم و بطور عمده بر عهده زنان به عنوان محور و مدیر خانواده است.زنان چگونه می‌توانند به عنوان افسران جنگ نرم بیش‌ترین تاثیر را در حکمرانی فرهنگی مطلوب داشته باشند؟زنان چهار نقش دارند: دختر خانواده، همسر، مادر و زن.زنان به عنوان عضو محوری خانواده، اگر که از نظر سیاسی آگاه باشند و توانایی شناسایی تهاجم فرهنگی را داشته باشند، می‌توانند سبک زندگی و تربیت فرزندان را به گونه‌ای قرار دهند که برپایه اصول بنیادین اسلامی و تمدن‌سازی باشد. ملغاکردن رسومی مانند مهریه بالا، انتظارات بالا یکی از مصادیق مبارزه با جنگ نرم است.زنان به عنوان اساتید دانشگاه‌ها می‌توانند مسیر آموزشی کشور را به سمت مشکل محور بودن و تمدن‌ساز بودن حرکت بدهند. به گونه‌ای که وقتی یک جوان از دانشگاه فارغ التحصیل می‌شود، با رسالت خود در تمدن اسلامی آشنا باشند و در جهت گسترش علم و فرهنگ اسلامی بکوشند.زنان به عنوان مسئولان کلان کشوری، چه در نقش یک نمایند مجلس، چه یک وزیر و چه حتی یک رئیس جمهور می‌بایست در کنار تمرکز بر مشکلات اقتصادی، یک راهبرد طولانی مدت برای مقاوم‌سازی فرهنگ در مقابل هجمه‌های دشمن ارائه دهند و در این زمینه سرمایه‌گذاری کنند. تبلیغ سبک زندگی صحیح اسلامی، تبیین و مبارزه با عقاید ضداسلامی و خانواده‌زدا مانند فمینیسم، سرمایه‌گذاری بر روی نویسندگان، فیلم‌سازان و هنرمندان برای تولید آثاری که با مدرک، تهاجم فرهنگی و تاریخ و اثرات آن بر کشور خودمان و دیگر کشورها مانند ترکیه امروزی را به نمایش بگذارد، و ... از جمله کارهای راهبردی‌ای است که زنان در مقام اجرایی می‌توانند به انجام آن همت گمارند.از جنگ نرم چه مثال‌هایی می شود ارائه کرد؟ مثال تاریخی جنگ نرم در ایران را می‌توان در دوره قاجاریه و عمدتاً پهلوی یافت. جنگ نرم در آن دوران تزریق این باور بود که تصویر درست از پیشرفت، همان تصویری است که غرب ارائه می‌کند. در دوران قاجاریه تجددگرایانی که گاهی مغزهای متفکرشان در خود غرب هم درس خوانده بودند، تنها راه پیشرفت را آیینه تمام‌نمای غرب‌شدن معرفی می‌کردند و اعتقاد داشتند که مرحله بعدی تحول کشور که می‌تواند ما را به کشوری پیشرفته بدل کند، تقلید سبک غربی بصورت تمام و کمال است.در دوره پهلوی هم مسائلی مانند کشف حجاب، تغییر لباس اصیل ایرانی به سبک غربی، و آوردن مستشارهای فراوان به کشور و القای این تفکر که ما برای پیشرفت نیاز داریم مستشاران مدیریت کارها را به عهده بگیرند، به شکلی عمیق جنگ نرم انجام شد. آثار خیلی از این تهاجم‌های فرهنگی را هنوز هم که هنوز است در جامعه اسلامی‌مان پس از حدود 40 سال از انقلاب می‌بینیم. یکی از عمیق‌ترین تهاجم‌های فرهنگی‌ای که در دوره پهلوی و بدست رضا پهلوی و سپس محمدرضا انجام شد، ارائه تصویری غلط از زن الگو بود. تصویری که چنین فرض می‌کرد که هر آنچه که مانع از پیشرفت زنان است، حجاب آنان است و اگر زنان آن حجاب را از سر بردارند زنان الگوی جهان پیشرفته و متمدن می‌شوند که خب زنان دوره پهلوی چه در دوره رضا پهلوی و چه در دوره محمدرضا در مقابل این هجمه مقاومت کردند.چرا شناسایی و خنثی کردن جنگ نرم اهمیت دارد؟همانطور که حضرت آقا بارها فرموده‌اند، ما سه نوع استقلال داریم: استقلال سیاسی، استقلال اقتصادی و استقلال فرهنگی. با توجه بیانات ایشان پیچیده‌ترین و سخت‌ترین نوع استقلال، استقلال فرهنگی است. ما 42 سال پیش توانستیم استقلال سیاسی را از دشمن کسب کنیم و حتی استقلال اقتصادی در جنبه‌هایی رخ داده است ولی مشکل عمده‌ای که جامعه با آن روبروست، تهاجم‌های پیچیده و پنهان فرهنگی است که رسیدن به استقلال فرهنگی را بسیار دشوار کرده‌اند. اگر استقلال فرهنگی و فرهنگ بازدارنده ( فرهنگی که دشمن حتی جرات حمله به آن را ندارد چون می‌داند تهاجمش سریعا شناسایی و خنثی می‌شود ) حاصل نشود، امکان پیشروندگی کشور به سمت تمدن اسلامی ممکن نمی‌شود و کشور رکود پیدا می‌کند.چرا زنان در تهاجم فرهنگی نقشی کلیدی چه در مورد تهاجم واقع شدن توسط دشمن چه در شناسایی و خنثی‌سازی تهاجم دارند؟جنگ با مضمون زنان، آنقدر مفهوم راهبردی‌ای است که باوجود اینکه نوعی جنگ فرهنگی است، به عنوان یک شاخه جدا در پدآفند غیرعامل مطرح شده و مورد توجه واقع می‌شود. چرا که با تهاجم فرهنگی به زنان در جامعه، اساساً بطور کل خانواده و بطور جزء نسل آینده یک کشور دچار تباهی می‌شود. در واقع یکی از راه‌های اصلی نفوذ مخفیانه ناتو ( پیمان آتلانتیک شمالی که هدفش مقابله با کمنیسم بود ولی بعد از فروپاشی شوروی و با بهانه رخداد حادثه 11 سپتامبر، با هدف ساختگی مبارزه با تروریسم در خاورمیانه مشغول به‌کار شد ) به کشورهای درحال توسعه و به خصوص کشورهای اسلامی گسترش فساد اخلاقی و عقیدتی مخصوصاً دربین جوانان- که سلاح‌های اصلی محافظت‌کننده از آرمان‌های هر کشوری هستند - است (علمداری، شهرام (1383). ناتوی فرهنگی).سوال بعدی این است که این جنگ نرم، امروزه در چه زمینه‌هایی می‌تواند رخ دهد؟فکر می‌کنم پاسخ این سوال را تا حدودی در بالا ارائه کردم؛ لکن در این بخش شفاف‌تر و دقیق‌تر عرض خواهم نمود. عمده تهاجم‌های فرهنگی به اصول بنیادیست که اندیشه اسلام و جمهوری اسلامی را سرپا نگه داشته است: خانواده، زنان و دختران (که محور خانواده‌ها هستند)، آموزش، سبک زندگی و البته مثال‌هایی دیگر.چون موضوع بحث ما نیست بطور خلاصه اشاره می‌کنیم که جنگ نرم در آموزش کشور به این‌گونه است که علم غربی اصل قرار داده می‌شود، اساتید به همان علم قناعت می‌کنند درحالی‌که تمدن اسلامی نیازمند آموزشی است که اساتیدش علم غرب را گرفته و آن را گسترش دهند و اسلامی کنند. دوم آنکه آموزش کشور می‌بایست مشکل محور باشد و پایان نامه‌ها، رساله‌ها و مقالاتی که نوشته می‌شوند در راستای حل مشکلات کشور باشند نه یکسری موضوعات انتزاعی و نامربوط. در یک جمله جنگ نرم در آموزش عبارت است از خارج کردن آموزش از مسیر تمدنی و مشغول کردن آن به مشکلات نامربوط.خانواده و به‌طور دقیق‌تر دختران و زنانی که محور یک خانواده هستند یا خواهند بود، یکی از مهم‌ترین یا شاید بشود بی‌اغراق گفت مهم‌ترین هدف تهاجم فرهنگی دشمن هستند. دشمن امروز بسیار باهوش‌تر از دشمن صدسال پیش است. او می‌داند که نمی‌تواند با برداشتن اجباری حجاب یا با اجبار حکومت، عقاید و دید زنان را نسبت به اصول بنیادین اسلامی سست کند، بنابراین دست به تهاجمی عمیق‌تر می‌زند که حتی به چشم نمی‌آید و اگر احیاناً به چشم کسی هم بیاید به او انگ توهم توطئه می‌زنند. راهبرد قرن بیست و یکم دشمن عبارت است از گسترش دادن عقیده‌هایی که با تحریک احساسات و هیجانات موجب پذیرش آن‌ها می‌شود. مثلاً تصویری از یک زن ایرانی ارائه می‌دهد که در خارج از کشور ده‌ها جایزه برای علوم مختلف برده‌است و این را به حجاب نداشتن او ربط می‌دهند. درحالیکه ما هزاران زن دانشمند در داخل مرزهای کشور داریم که با حجاب کامل به چنین مقاماتی نائل می‌شوند. ولی دشمن سعی می‌کند موفقیت‌های آنان را از دید رسانه‌ها پنهان کند. به بیان رهبری موفقیت‌ها را پنهان می‌کنند یا چنان کوچک جلوه می‌دهند که به چشم نیاید.دومین مثالی که از راهبرد تهاجم فرهنگی قرن بیست و یکم می‌توان زد، گسترش عقایدی مانند فمینیسم با هدف (ساختگی و ظاهری) دفاع از حقوق زنان است. هدف اصلی فمینیسم چیزی به جز ایجاد فساد عقیده در زنان جامعه اسلامی نیست و زنانی که خود عقاید التقاطی و غرب‌زده و گاه ضداسلامی داشته باشند، مسلم است که نمی‌توانند فرزندان تمدن‌ساز پرورش دهند. دقت‌کنید که بنیان فمینیسم بر اصل اشتباهی استوار است و التقاط آن با اسلام امریست ناممکن. لکن دشمن این مرز را پنهان می‌کند و طوری جلوه می‌دهد که گویا اسلام بدون فمینیسم ناقص است. فمینیسم می‌گوید زنان و مردان باید که از همه نظر برابر باشند. درحالیکه اسلام می‌گوید زن و مرد پیش خداوند از نظر معنوی و حقوقی برابر هستند لکن به هر کدام توانایی خاصی داده‌ایم و متناسب با آن توانایی هر یک وظایف خاصی هم دارند. فمینیسمی که خیلی از ما در اطراف خودمان شاید شاهد آن بوده باشیم، اصلی‌ترین اسلحه دشمن بر سر خانواده‌ها خواهد بود.سومین زمینه‌ای که تهاجم فرهنگی در آن رخ می دهد، سبک زندگی است. دشمن با تبلیغ سبک زندگی تجملاتی سعی در القای این الگو در اذهان خانواده‌ها دارد که سبک زندگی پیشرفته می‌بایست که پر زرق‌وبرق باشد. البته سبک زندگی مصادیق دیگری نیز دارد که در بحث ما نمی‌گنجد.به عنوان سخن پایانی می‌توانم بگویم در اینکه دختران و زنان مهم‌ترین موضوع تهاجم فرهنگی از جانب دشمن هستند، شکی ندارم. ولی اعتقاد راسخم بر این است که با پرورش بصیرت راهبردی در دختران و زنان می‌توان از این راهبرد دشمن علیه خود آن‌ها استفاده کرد؛ آنان را در زمین بازی خودشان توسط زنان به عنوان افسران این جنگ نرم شکست داد.گاهنامه فرهنگی و اجتماعی ارغوان، سال سوم، شماره پنجم، فروردین 1400جهت دریافت نسخه الکترونیکی نشریه به کانال تلگرامی زیر مراجعه کنیدt.me/Nashriyat_SBUArghavan.sbuArghavan.sbuTue, 30 Mar 2021 16:45:35 +0430https://virgool.ir/@Arghavan.sbu/اصل-115-رجولیت-یا-ذکوریت-wof0cj9rnirkمهدی اعلایی/ کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه شهید بهشتی«رجال سیاسی» عبارت دردسر‌ساز در قانون اساسیوقتی صحبت از اصطلاح «رجال سیاسی» می‌شود، بدواً از أفواه، اصل 115 قانون اساسی به عنوان اصلی‌ترین سند حاکمیت به گوش می‌رسد) اصل 115 ق.ا: رئیس جمهور باید از میان رجال مذهبی و سیاسی که واجد شرایط زیر باشند انتخاب گردد: ایرانی‌الأصل، تابع ایران، مدیر و مدبر، دارای حسن سابقه و امانت و تقوا، مؤمن و معتقد به مبانی جمهوری اسلامی ایران و مذهب رسمی کشور). این اصل بدون هیچ کم و زیادی مجدداً در ماده 35 قانون انتخابات ریاست جمهوری تکرار گردید، بااینکه توقع می‌رفت در مقام قانون عادی، به تبیین اصل مزبور بپردازد. همانطور که مستحضرید، برداشت‌ها از این عبارت مختلف بوده و از این رو سبب بروز اختلاف نظر بین علماء، فقها و حقوقدانان شده است. از یک‌سو تنها مرجع رسمی تفسیر قانون اساسی، براساس اصل 98، شورای نگهبان می‌باشد و از سوی دیگر در اجرای جزء 5 بند 10 سیاست‌های کلی انتخابات، ابلاغی از سوی مقام رهبری، تعریف و اعلام معیارهای رجل سیاسی، مذهبی و مدیر و مدبر مندرج در اصل 115 بر عهده شورای نگهبان قرار گرفته است که تا کنون استفساریه‌ای در این‌باره صادر نشده است.از آنجا که در تفسیر نصّ قانونی صرفاً نباید به عبارات مندرج در آن توجه نمود بلکه ادله پیرامونی و قصد مشترک واضعان آن نیز در تفسیر مفاد باید مورد عنایت قرار گیرد، فلذا بهتر است در وهله اول، منشاء و مبانی پیدایش این اصطلاح را از «مشروح مذاکرات بررسی نهایی قانونی اساسی» جست‌وجو کرد.در جلسه شصت‌وچهارم بررسی نهایی قانون اساسی مورخ صبح 20/8/1358 برای اولین بار اصل مزبور با این سیاق طرح ‌شد: «رئیس‌جمهور باید ایرانی‌الأصل، تابع ایران، دارای مذهب رسمی کشور و مروج آن، مؤمن به مبانی جمهوری اسلامی ایران، مرد و دارای حسن سابقه و امانت و تقوا باشد» که سرانجام تصویب نشد و بعد از بیان نظرات موافق و مخالف، عبارت مرد از آن حذف گردید و به رأی گذاشته شد و مجدداً تصویب نشد. دلیل این امر نیز تفاوت تعداد کل آراء(68 رأی) با تعداد حاضرین(62 نفر) بود که سبب مخدوش اعلام شدن نتیجه رأی‌گیری شده‌است.خانم منیره گرجی‌فرد(تنها عضو زن خبرگان قانون اساسی) در مقام مخالف اظهار داشتند: «منصب ریاست‌جمهوری یک قدرت اجرائی و یک وکالت است که با تنفیذ رهبری صورت می‌‌پذیرد فلذا اینجا بحث ولایت نیست؛ ولایت با رهبری است که فقط تنفیذ امر صورت گرفته، کما اینکه قدرت سیاسیِ زن را اسلام نیز امضاء می‌کند». (صورت مشروح مذاکرات مجلس نهایی بررسی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، ج 3، ص 1770)در جمع موافقین آقایان منتظری و فاتحی معتقدند: تصدی ریاست‌جمهوری، نوعی حکومت و ولایت است و نباید آن را از مقوله حق دانست؛ بلکه این مسئلۀ وظیفه و مسئولیت است و اسلام نمی‌خواهد این بار سنگین مسئولیت بر دوش خانم‌ها قرار گیرد (همان، ج 3، ص 1768 و 1771).سرانجام در جسله شصت‌وپنجم مورخ عصر 20/8/1358 اصل 115 با جایگزین نمودن عبارت رجال مذهبی و سیاسی به جای مرد بودن، به شکل حال حاضر تصویب شد.موافقین و مخالفین چه می‌گویند:به‌طور‌کلی می‌توان ادله موافقان و مخالفان ریاست جمهوری زنان را که طی سالیان بعد از تصویب قانون اساسی اظهار داشتند را این گونه بیان نمود: موافقان با اشاره به یک دلیل لفظی، به معنای عرفی و اصطلاحی کلمه «رجال» که ناظر به مفهوم شخصیت‌ها، بزرگان و افراد برجسته می‌باشد، توجه کرده‌اند؛ فلذا اعم از ذکور و اناث است.این گروه معتقدند ریاست جمهوری با اعمال ولایت متفاوت است. یعنی رئیس جمهور یک قدرت اجرائی و یک وکالت است نه اعمال ولایت. چرا که درغیر این صورت نمایندگان مجلس هم به نوعی اعمال ولایت می‌کنند پس موجبی برای نمایندگی خانم‌ها نیست. و برخی هم خاطر نشان کردند که نه در فقه و نه در شرع منعی از این بابت نیست، بلکه اختلاف در خصوص ولایت أمر، قضاوت، افتاء و مرجعیت خانم‌هاست.دلیل آخر هم استناد به اصل مساوات و جواز است. زیرا طبق اصل 20 قانون اساسی همه افراد ملت، از حمایت یکسان قانون برخوردارند و زن و مرد از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بهره‌مند می‌باشند و محرومیت از این حقوق نیاز به تصریح قانونی دارد. همچنین اصل 19 نیز به برابری و مساوات مردم ایران از حقوق اشاره دارد. مخالفان نیز در رد جواز ریاست جمهوری زنان به معنای لغوی «رجال» تمسک جستند و با این استدلال که اصل بر این است که لغات در معنای حقیقی خود به کار رفته‌اند و اگر مقصود معنای مجازی است باید قرینه‌ای برای آن موجود باشد، فلذا کلمه رجل ظهور در مرد دارد و زن نمی‌تواند به این مقام برسد.به عقیده این گروه ریاست جمهوری نوعی اعمال ولایت محسوب می‌شود و باتوجه به این که در فقه شیعه، ولایت منحصر به مردان است، لذا زن نمی‌تواند ورود کند. استناد ایشان به آیه 34 سوره نساء و قیمومت مردان بر زنان است و از سویی اختیارات اجرایی و اقتدارات حکومتی رئیس جمهور را نوعی ولایت و حاکمیت می‌دانند.دلیل سومی که مخالفان ارئه می‌کنند ناظر به تفاوت‌های مردان و زنان در نظام آفرینش است و معتقدند سنگینی بار چنین مسئولیتی با ظرافت‌های جسمی و روحی زنان سازگار نیست.تکیه بر ظرفیت پویایی فقه با توجه به اقتضائات روز و عبور از مسائل مقدماتی برای تمرکز بر مسائل کلان فارغ از این مباحث، به نظر می‌رسد خبرگان قانون اساسی از آوردن واژه رجال منظوری غیر از معنای لغوی(مرد) داشته‌اند، چراکه در مراحل اولیه به صراحت به مرد بودن اشاره کردند ولی در ادامه آنچه تصویب شد واژه رجال بود؛ هر چند استعمال لفظ مبهم رجال سیاسی آن هم در قانون اساسی که می‌بایست صریح باشد، غیر اصولی است، لیکن مانند عبارت «جای مردان سیاست بنشایند درخت...» استمعال مجازی آن مبرهن است. از نظر ریشه‌یابی لغوی نیز رَجُل( رِجل) را به: مرد، پا، پیاده، کارمندان دولت که امور را اداره می‌کند و اشراف و عیان مملکت معنی کرده‌اند؛ فلذا از این بابت که در اعصار قدیم، مردان در راه کسب معیشت در جامعه گام می‌نهادند چنین لفظی مورد استعمال قرار گرفت. حال اگر زنان نیز در این راه قدم بگذارند چه بسا عنوان رجل بر آنان نیز صادق باشد. همانطورکه بسیار از بزرگان گفته‌اند، ادله فقاهتی کافی برای اینکه ریاست جمهوری را نوعی اعمال ولایت بدانیم وجود ندارد از جمله همان آیه 34 سوره نساء؛ با این توضیح که آیه مزبور به قرینه پرداخت نفقه از سوی شوهر( بما انفقو من اموالهم)، نشان از قیمومت شوهر در مقابل همسر دارد، نه قیمومت همه مردان نسبت به زنان و همچنین با عنایت به اصل 57 که قوای سه‌گانه را برمی‌شمرد و همه را زیر نظر ولایت مطلقه أمر و امامت امت قلمداد می‌کند و نیز اصل 113 که رئیس جمهور به عنوان شخص دوم پس از رهبری عالی‌ترین مقام رسمی کشور می‌داند و وی را مسئول اجرای قانون اساسی معرفی می‌کند، بیان‌گر این است که بین «ولایت أمر و امامت امت» که منحصر به ولی فقیه است با «ریاست قوه مجریه و مسئولیت اجرای قانون اساسی» که شأن رئیس جمهور است، تمایز است، موجب تضعیف ادله قانونی برای تسری ولایت به ریاست جمهوری شده است. اخیراً نیز با پذیرش زنان در پست‌های تصمیم‌ساز نظیر وزارت، معاونت حقوقی ریاست جمهوری، نمایندگی مجلس و... ، استدلالات پیرامون عدم توانایی جسمی، روحی و فکری را بیش از پیش خدشه‌دار نموده است. بنابراین همانطورکه شهید بهشتی در کتاب «مبانی نظری قانون اساسی» توضیح می‌دهند: «چون پیرامون این مبحث اختلاف نظر وجود داشت، قانون اساسی ناچار بود مطابق رأی اکثریت تنظیم شود تا به بن بست کشیده نشود، حال با توجه به اینکه متن اولیه به گونه‌ای بود که صراحتاً زنان را محروم می‌کرد تصویب نشد، فلذا متن، به صورتی تنظیم شد که در آینده زمینه فقاهتی آن گسترده‌تر و روشن‌تر شود و بتواند حمایت دو سوم مردم را بدست آورد». علی ایّ حالِ به‌نظر می‌رسد با اندیشه‌های نوین دکترین فقهی و حقوقی که طی دهه‌های گذشته به عمل آمده، جامعه به چنان بینش و آمادگی‌ رسیده است که بتواند آن را هضم کند و رویه شورای نگهبان -که بنا گفته سخنگوی آن تا به حال هیچ زنی را به صرف زن بودن تایید صلاحیت نکرده است- مؤید همین نظر می‌باشد. امید است با اصلاح و بازنگری چنین اصولی از قانون اساسی و یا صدور استفساریه شورای نگهبان، پرده از ابهام این عبارات برداشته شود. منابع:کتاب مبانی نظری قانون اساسی، دکتر محمدحسین بهشتی.مقاله تأملی حقوقی بر معنای «رجال»در اصل 115 قانون اساسی، دکتر فائزه دانشور.مقاله تحلیل حقوقی اصل 115 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در خصوص شرایط رئیس جمهور، دکتر ولی رستمی، دکتر میثم موسی‌پورگاهنامه فرهنگی و اجتماعی ارغوان، سال سوم، شماره پنجم، فروردین 1400جهت دریافت نسخه الکترونیکی نشریه به کانال تلگرامی زیر مراجعه کنیدt.me/Nashriyat_SBUArghavan.sbuArghavan.sbuTue, 30 Mar 2021 16:31:58 +0430https://virgool.ir/@Arghavan.sbu/وعده-های-سر-خرمن-یا-برگ-برنده-کاندیداها-mj9hur4npy74فاطمه زهرا هراتی/ دانشجوی کارشناسی روانشناسی دانشگاه شهید بهشتیآفتاب نیوز از دولت احمدی‌نژاد می‌نویسد: «یکی از وعده‌های مهمی که احمدی‌نزاد در طول این سال‌ها بسیار بر روی آن تاکید داشته وعده ریشه‌کن کردن بیکاری و ایجاد سالیانه 2.5 میلیون شغل است. ريشه‌کن شدن بيکاري تا پايان دولت دهم، يکي از حرف‌هایي است که اجرايي شدن آن با توجه به ميزان اشتغال‌زايي صورت گرفته در اين مدت، با اما و اگر‌هاي بسيار همراه است.» وقتي در سال 89 دولت اعلام کرد که بيش از يک ميليون و ششصد هزار فرصت شغلي ايجاد کرده، انتقاد بسياري از نمايندگان مجلس بلند شد که چگونه امکان دارد چنين اقدامي صورت گرفته باشد، آن هم در حالي که بررسي ديگر شاخص‌هاي اقتصادي چنين امري را تاييد نمي‌کند. درحالی که مسئولین سابق مرکز آمار ایران از دخالت مسئولان ارشد دولتی در عدم اعلام نرخ واقعی بیکاری خبر می‌دهند، نمایندگان مجلس نیز در طول این مدت بارها از دولت خواسته‌اند براي راستي آزمايي اين آمار، حداقل دولت به نمايندگان مجلس ميزان اشتغال‌زايي در هر حوزه انتخابيه را اعلام کند که اين امر هم اتفاق نيفتاد تا شک و ترديد نسبت به اين آمار بيشتر شود.اما یکی دیگر از این وعده‌های عملی نشده رییس جمهور واگذاری هزار متر باغ ویلا به هر خانوار ایرانی بود. احمدی‌نژاد در 18 تیرماه 1390 اعلام کرد به هرخانوار ايراني يك قطعه زمين 1000 متري به-صورت رايگان تعلق می‌گیرد تا خانواده‌ها در آن باغ ميوه و بناي مسكوني براي خودشان احداث كنند. وی گفته بود: إن شاءالله اين طرح تا پايان سال آماده و در 10 الي 15 منطقه به طور آزمايشي اجرا مي‌شود. اما از زمان اعلام این طرح تاكنون دیگر سخني از اجراي آن به ميان نيامده است. احمدی‌نژاد همچنین در آبان ماه 1385 از توزيع سهامي با نام سهام عدالت در ميان مردم خبر داد و اظهار کرد «در سال‌هاي گذشته همه ملت عادلانه از ثروت كشور بهره‌مند نبودند و به دلايل گوناگون بين طبقات مختلف جامعه فاصله ايجاد شده بود.» وی به همين دليل وعده داد با ايجاد سهام عدالت، بازنشستگان و افراد تحت تكفّلشان، هركدام يك برگه يك ميليون توماني سهام عدالت دريافت خواهندكرد اما این طرح نیز پس از مدتی به محاق رفت. از اختصاص یک میلیون تومان به نوزادان در قالب طرح صندوق آتیه فرزندان نیز می‌توان به عنوان یکی دیگر از وعده‌های احمدی‌نزاد نام برد، طرحی که به علت کمبود اعتبارات نیمه تمام ماند. 3 برابر شدن یارانه‌ها، ارزانی پس از هدفمندی، افشای اسامی مفسدان اقتصادی، حل کامل مشکل مسکن و صدها طرح دیگر نیز از جمله وعده های عملی نشده دولت به حساب می آیند.))سال ۱۳۹۲ است، روحانی کاندیدای ریاست جمهوری پشت تریبون می‌نشیند و با تسلطی کامل وعده‌های خود را می‌گوید:« اگر رئیس‌جمهور شوم محیط امن و آزادی را فراهم می‌کنم؛ همچنین به بداخلاقی‌های سیاسی پایان می‌دهم. این دولت حتی به آن‌هایی که هشت سال به ماها تهمت زدند، مقابله به مثل نخواهد کرد. من اهل تخریب نبوده و هرگز برای رأی از آن استفاده نخواهم کرد. در دولت تدبیر و امید فاصله‌ها و شکاف‌ها در بین جناح‌ها کم خواهد شد و به سمت انسجام ملی حرکت خواهیم کرد. دولت تدبیر و امید خود را در همه زمینه‌ها پاسخگوی مردم می‌داند و این را جزو وظایف خود می‌داند.تحریم‌ها را قدم به قدم کاهش داده و در نهایت آن‌ها را خواهیم شکست. با تشکیل دولت تدبیر و راست‌گویان دولت شایسته‌سالاری را در کشور حاکم کرده و اخلاق محمدی (ص) را به کشور بر می‌گردانیم.معیار برای اعضای کابینه راستگویی، درست‌کرداری، روشن‌اندیشی، واقع‌بینی و آینده‌نگری است که همه این موارد را می‌توان در کلمه درست‌کردار جمع کرد.»اکنون که در پایان سال ۹۹ هستیم، به نظرتان کدام یک از موارد گفته شده از سوی دو رئیس جمهور اجرا و عملی شده است؟!سال ۱۴۰۰، انتخابات ریاست جمهوری بار دیگر آغاز می‌شود. کاندیدای ریاست جمهوری به روی صحنه می‌رود. بلندگوی خود را تنظیم می‌کند و با صدایی بلند می‌گوید: ماااا برای زنان امکاناتی را فراهم می کنیم تا از هر‌گونه محدودیت رها شوند. ما ورزشگاه آزادی را با حضور زنان رنگی می کنیم. زنان باید در جامعه نقش فعالی داشته باشند. زمانی جامعه استاندارد می‌‌شود که زنان در هر عرصه چه اقتصادی و چه سیاسی حضور یابند. برای اولین بار در انتخابات ریاست جمهوری قدرت و نقش زنان را در جامعه نشان خواهیم داد، تا همه جهانیان بدانند، اگر قدرت زن نبود جامعه‌ای وجود نداشت. ما به آمریکا نشان خواهیم داد زن در ایران، این کشور پهناور زیبا نقش کلیدی هر عنصری را ایفا می‌کند.صدای دست و جیغ آسمان را می‌شکافد، زنان و مردان شعار‌های انتخاباتی را از بر می‌گویند. کودکان و نوجوانان برای هماهنگی بیشتر با جمعیت همراه آنها شعار می‌دهند، و با دوست‌هایشان سر اینکه چه کسی رئیس جمهور آینده‌ی کشور می‌شود بحث می‌کنند. زنان پس از سخرانی با همسرانشان از آینده‌ای روشن صحبت می‌کنند. خیابان‌ها پر از کاغذ و بنرهای تبلیغاتی است. رفتگران زحمت‌کش همراه جارو زدن برخلاف همه‌ی مردم، تنها به نان امشب‌شان فکر می‌کنند و کاغذهای تبلیغاتی را در سطل آشغال می‌ریزند. بعد از یک شب پر از هیاهو وقت آن است که مردم کاندیدای منتخب‌شان را از صداو‌سیما دنبال کنند.‌ هر شبکه از خرج‌ها و وعده‌های کاندیدا‌ها می‌گوید. هزینه‌های گزافی که می‌توانستند خرج یک ماه چند خانوار بی بضاعت شوند. از شلوغی خیابان‌ها می‌گویند، از اینکه بعضی از مسئولین حتی وعده‌ی واکسن رایگان را هم به مردم داده‌اند. کانال‌هایی که با پرچم ایران نوید انتخابات ۱۴۰۰ را در گوشه‌ی بالا، سمت چپ می دهند. اخبار تمام رویدادها را گزارش می‌کند و زندگی‌نامه‌ی کاندیدها را چه غلط و چه درست می‌گوید. مردم به صفحه‌ رنگی تلویزیون چشم دوخته‌اند و منتظر و مشوش به مناظره‌ی کاندیدها نگاه می‌کنند.کاربران و سلبریتی‌ها، دست‌پر و با نگاهی نقادانه و روشن‌فکر مآبانه به سمت فضای مجازی هجوم می‌برند و با شعارهایی از قبیل تا ۱۴۰۴ با فلانی، اینستاگرام خود را رونق می‌بخشند. کل فضای مجازی را به رنگ کاندید خود درمی‌آورند و با پول‌هایی که گرفته‌اند وعده‌های مسئولین را در روغن می‌اندازند.و اما زنان این بار مثل همیشه حضور فعال‌تری دارند. از وعده‌های کاندیداها برای آزادی و حجاب و... زنان سخن می‌گویند. سفت و سخت از حقوق زن و بشر حمایت کرده و چشم‌هایشان را روی حرف‌های کذایی تکراری مسئولین می‌بندند. حق دارند، از اینکه باز هم امید داشته باشند. امید به آینده‌ای روشن، که زنان و مردان بدون هیچ محدودیتی درکنار هم آینده‌ی ایران را رقم بزنند.نور زننده‌ی وعده‌های مسئولین چشم‌های همگی را کور کرده بود، آنچنان با شوق و شعف دم از آزادی و حقوق زنان همگی می‌زدند که نمی‌دانستند این دور، دور لاینتج است.ورزشگاه آزادی، حضور زنان در کابینه‌ها، داشتن اینترنت ملی بدون فیلترینگ، دسترسی راحت‌تر زنان به اماکن عمومی، استفاده از دوچرخه برای زنان، برداشتن ممنوع الخروجی زنان و هزاران هزار وعده‌های سر خرمنی که بعد از چند سال هنوز که هنوز است اجرا نشده. سال‌ها و انتخابات زیادی می‌گذرند، کاندیدا‌هایی که ۴ سال پیش رئیس جمهور بودند دوباره به امید مردم از اینکه این ۴ سال با ۴ سال قبلی فرق می‌کند، روی کار می‌آیند، و در آخر از آن همه شعار، از آن همه هیاهو چیزی به جز امید به انتخابات بعدی و رئیس جمهور متفاوت‌تر نمی‌ماند. چه زنان و چه مردان همگی عادت کرده‌اند، از وعده‌هایی که مانند طبل تو خالی فقط صدایش بلند است. مردم با فشارهای گوناگون هر روز خمیده‌تر از دیروز می‌شوند و در گذر زمان از یاد می‌برند آن همه شور و هیاهو را. به قول معروف "ترک عادت موجب مرض است" و چه مثال خوبی برای مسئولین و رئیس جمهورهای بعدی است.همین وعده‌های محقق نشده، امید بودند، رنگ بودند. همین وعده‌ها رای هایی را جمع می‌کردند که یک ملت چشم انتظار بودند. آزادی، حقوق پایمال شده‌ی زنان، کاندیداها را مانند یک آهن‌ربا کرده بود. همه برای رسیدن به یک چیز به کاندیدای محبوب خود رای می‌دادند و در آخر چیزهایی در این ۴ سال محقق می‌شوند که بین آ‌ن‌ها اثری از حقوق زنان نیست.هر چهارسال یک بار، زنان بازیچه‌ی وعده‌های مسئولین می‌شوند. آن‌ها را مانند فنر آنقدر تحت فشار می‌گذارند که برای رای دادن به آن فرد مجبور شوند، تا رها شوند و از زیر این فشارهای چند ساله بالاخره طعم حرکت و شعف را بچشند.متاسفانه تا بوده همین بوده، ولی نقش ما زنان این است که هرچهارسال منتظر منجی‌مان نباشیم، خودمان آینده‌مان را دست بگیریم. رو‌ به روی این تبعیض‌ها بایستیم و خودمان روشنگر این راه تاریک شویم.گاهنامه فرهنگی و اجتماعی ارغوان، سال سوم، شماره پنجم، فروردین 1400جهت دریافت نسخه الکترونیکی نشریه به کانال تلگرامی زیر مراجعه کنیدt.me/Nashriyat_SBUArghavan.sbuArghavan.sbuTue, 30 Mar 2021 16:18:51 +0430https://virgool.ir/@Arghavan.sbu/زن-یا-فقدان-صلاحیت-dylrntn8t2vsبهاره اسکندری/ دانشجوی کارشناسی حقوق دانشگاه شهید بهشتیبه انتخابات ریاست جمهوری1400 نزدیک می‌شویم و این درحالی است که قریب به چهل سال سرنوشت ریاست جمهوری زنان در کشور ما مبهم باقی مانده‌است.با وجود آن‌که حق زنان برای ریاست جمهوری بی‌نیاز از اقامه دلیل و برهان است، ولی لازم به ذکر است که در این مورد به دو اصل فقهی جواز و مساوات اشاره می‌شود. اصل جواز مبتنی بر دو مقدمه است.مقدمه اول، این که انسان‌ها از هیچ کاری ممنوع نیستند و از هیچ حقی محروم نمی باشند، مگر آنکه ممنوعیت یا محرومیت صریحاً در قانون ذکر شده باشد. شأن قانونگذار، تحدید اراده افراد و بیان مرز اختیارات آنان است که به وسیله امر و نهی مقصود خود را بیان می کند. استناد به این اصل در صورتی است که واژه «رجال» در اصل 115 قانون اساسی ناظر به جنسیت نباشد. مقتضای اصل جواز این است که زنان مانند مردان بتوانند رئیس جمهور شوند و مقضای اصل مساوات نیز برابری مردان و زنان در دستیابی به سمت های سیاسی و اجتماعی است. نیازی به بیان صلاحیت زنان برای احراز سمت ریاست جمهوری در قانون نیست. بلکه آنچه محتاج بیان است ذکر عدم صلاحیت آنان در قانون می‌‌باشد که در این خصوص مطلبی بیان نشده است.دکتر بهشتی به عنوان نایب‌‌‌‌‌‌رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی ئر این رابطه می‌گویند: «برای خود من دلایلی که در روایات آورده می شود که زن نمی تواند زمامدار و رییس جمهور باشد کافی نیست و هیچ وقت هم کافی نبوده است. از ابتدا که در این مساله به صورت بررسی اجتهادی تحقیق کردم، دلایل برایم غیر کافی بوده است» (بهشتی، 1377: صص35-34؛ ر.ک. هدایت‌نیا، 1382: صص49-46).به نام عدم صلاحیت به کام جنسیت زدگیبنابر اظهارات طیبه سیاووشی، نماینده مجلس دهم، شورای نگهبان در پرونده زنان کاندیدا شده برای حضور در جمع کاندیداهای نهایی برای تصدی مقام ریاست‌جمهوری ایران، جنسیت را دلیل اصلی ردصلاحیت آنان اعلام نمی‌کند و این شاید بدان معنا باشد که این نهاد نیز حاضر به اعلام رسمی این مساله و البته شاید به‌خاطر نگرانی از پذیرش انتقادهای احتمالی نیست. پیش از آن نیز کدخدایی در قامت سخنگوی شورای نگهبان گفته بود که هیچ مشکلی برای ثبت‌نام زنان در انتخابات سیزدهمین دوره ریاست‌جمهوری ایران وجود ندارد و جوی در نوع خود قابل توجه را به راه انداخته بود. اما سرانجام احمد خاتمی تکلیف این دوره از انتخابات ریاست جمهوری را نیز روشن کرد و اعلام داشت: «تصریح قانون اساسی جمهوری اسلامی است که کاندیداهای ریاست‌جمهوری از رجال باشند و مفهوم رجال هم روشن است. بنابراین ما در این عرصه تسلیم قانون هستیم و قانون هرگونه نظر بدهد به آن عمل خواهیم کرد.»مسئله مشارکت سیاسی زنان در قرآناما افرادی که معتقد به عدم شرعی بودن ریاست جمهوری زنان هستند با اشاره صریح قران به زمامداری ملکه سبا چه میکنند؟براى اثبـات حق مشارکت سیاسى زنان به چند دسته از آیات مى توان استناد جست که نخستین مورد از آیات قرآن که بیانگر صلاحیت و شایستگى و همچنین حق زنان در سهم گیرى و ایفاى نقش در زمینه امور سیاسى و قدرت و حاکمیت است, آیات مربوط به ملکه سبا مى باشد که در سوره نمل از آیه 23 تا 44 مطرح شده است.ملکه سبا تنها زنی است که قرآن از او به عنوان حاکم یاد کرده و نه تنها مذمتی بر مدیریت او ذکر نکرده بلکه تلویحا نکات مثبتی را برای او بر شمرده است. امروزه مقالات بسیاری در بررسی نگاه قرآن به مدیریت زنان نوشته شده که بخشی از آن‌ها به همین داستان ملکه سبا پرداخته و از این داستان برای اثبات نقش و حضور فعال زنان در جامعه استدلال شده است. یکی از ویژگی‌های حاکمان موفق، قدرت تحلیل و بررسی مسائل سیاسی و حکومتی است. قرآن کریم، تحلیل سیاسی و نگرش دقیق بلقیس را مطرح و با نگاه مثبت آن را پردازش می‌کند؛ برای نمونه، ملکه، از جواب مشاوران پی برد که آن‌ها مایل به جنگند، بنابراین با یک تحلیل بسیار دقیق آن‌ها را متوجه اشتباه-شان نمود و از جنگ منصرفشان کرد.اینکه خداوند از میان صحنه هاى گوناگون زندگى سلیمان صحنه ارتباط او با ملکه سبا را مطرح کرده و از سخنان ملکه سبا نیز جملاتى را نقل مى کند که نشانه عقل و هوشمندى بالاى اوست و بعد داستان را بدون هیچ گونه نقد یا کنایه و تعریضى به پایان مى برد, همه بیانگر نگاه مثبت قرآن به نقش و جایگاه ملکه سبا است و نشان مى دهد که زن از دیدگاه قرآن مى تواند در بالاترین موقعیت سیاسى قرار گیرد. اگر چنانچه زن صلاحیت چنین کار و مسئولیتى را نمى داشت یا در آیین و شریعت الهى نمى توانست به چنان موقعیتى برسد, برابر روش معمول قرآن کریم که موارد باطل و ناسازگار با دیدگاه خود را نقد مى کند, باید به صورت صریح یا اشاره بدان مى پرداخت, حال آن که اصل طرح این داستان و نحوه پردازش آن, همه نشانه تأیید و سازگارى آن با دیدگاه وحى است.گاهنامه فرهنگی و اجتماعی ارغوان، سال سوم، شماره پنجم، فروردین 1400جهت دریافت نسخه الکترونیکی نشریه به کانال تلگرامی زیر مراجعه کنیدt.me/Nashriyat_SBUArghavan.sbuArghavan.sbuTue, 30 Mar 2021 16:02:52 +0430