<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های رو به جهان</title><link>https://virgool.ir/feed/@Aperson</link><description>اینجا من مینویسم بلکه بتونم با برگشتن و دیدن نوشته هام خودمو لابه لای کلمات و دغدغه هام پیدا کنم .</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 02:40:39</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/355687/avatar/VVj41I.jpeg</url><title>رو به جهان</title><link>https://virgool.ir/@Aperson</link></image><item><title>وقتی فقط فکر میکنی قویی !:)</title><link>https://virgool.ir/@Aperson/وقتی-فقط-فکر-میکنی-قویی-rowuj5xbgzae</link><description>حدود ۶ ماه پیش مینوشتم‌ برای این که حوصلم سر نره الان مینویسم که یادم بمونه … من بعد از تمام اتفاقات زندگیم بالاخره تونستم که مهاجرت کنم . راستش الان خیلی زوده که جواب بدم پشیمونم یا نه ولی میدونم که خیلی سخته وناخودآگاه حتی بهت فشار میاد جوری که من، منی که خجالت میکشیدم بیرون غذا هم بخورم .بین کلی آدم با صدای بلند زدم زیر گریه وجوری که هرکاری میکردن نمیتونستن منو آروم کنن .اون لحظه به مامانم زنگ زدم ، بماند تا موضوعو براش تعریف کردم ، قبض روح شد و همش میپرسید چه بلایی سرت اومده که اینجوری گریه میکنی وقتی مطمئنش کردم چیزی نیست و یه مشکل کوچیک واسم پیش اومده ، داداشم گوشی رو از مامانم گرفت و گفت روژین تو الان خارج از کشوری و باید بدونی با گریه چیزی حل نمیشه و اگه بدون گریه هم کارت حل نشد بازم ما پشتتیم، گریه واسه چی دیگه !؟ همین حرفش اونقدر دلمو گرم کرد که بدتر زدم زیر گریه و ایندفعه بیشتر بقیه ترسیدن و من با تمام وجودم خجالت تمام لحظه هایی رو کشیدم که چقدر گستاخ و بی ادب بودم نسبت به همه ی نزدیکا و عزیزانم … فقط خواستم بگم که سخته واقعا ،هرچیزی سخته و اصلا نمیدونم ارزشش رو هم داره یا نه !؟</description><category>رو به جهان</category><author>رو به جهان</author><pubDate>Fri, 28 May 2021 22:15:21 +0430</pubDate></item><item><title>اعتقاد هايي از سر ناچاري ...</title><link>https://virgool.ir/@Aperson/اعتقاد-هايي-از-سر-ناچاري-lwtizzjgk0xa</link><description>هر روز يه روز جديد با تمام اتفاقاش، تاحالا نشده روزي برسه كه ادامه ي اتفاقاي شب گذشته يا حتي روز گذشته رو دنبال خودش داشته باشه و انگار تمام اون سريالايي كه ميديم تو يه روز( يه قسمت) همه ي اتفاقا ميوفته و تموم ميشه و نتيجه گيري هم ميشه و فرداش يه روز جديد با يه سري مشكلات و يادگيري ها و نتيجه گيري هاي جديد، الان كه دارم اين متنو مينويسم ساعت ٥:٣٥ عصر روز چهارشنبه است كه من حدودا دو ساعت قبل درس امروزمو ياد گرفتم ، درسي كه جالب بود و تصميم گرفتم جدي تر سراغش برم . ماجرا از اين قرار بود كه بعد از مدتي من و مامانم نشستيم و سر اين موضوع كه من از يكي از اقواممون ميترسم چونكه چشماي عجيبي داره ، مامانم با اين حرفم توجهش جلب شد  و من همچنان در حال صحبت كردن بودنم و ميگفتم كه مثلا اونايي كه چشماي كشيده دارن حسودن و اونايي كه تاي ابروشون بالا ميره هميشه، حسودن و ...( اين مطالب صرفا جهت دقت بيش از حد من به انواع صورت هاست و قطعا و صد در صدي درست نيستن و در واقع پايه ي علمي ندارن) و مامانم به شدت موافق بود، منتها اون باور منو داشت ولي نه به اين حالت ، اينجوري كه غريزي اينكارو ميكنه و دست خودش نيست . حالا اين حرفا بماند چيزي كه برام جالب بود حين صحبت كردن هامون ، اين بود كه: توي فيلم كره اي &#34;خاطرات يك قتل&#34; پليسي كه بايد پي گير اين ماجرا باشه، اعتقاد داره كه از توي چشم آدم ها ميشه همه چي رو خوند و درمورد ذاتش فهميد . منتها پليس داستان از اين ماجرا براي دستگيري قاتل استفاده ميكنه و شكست ميخوره . بعضي وقت ها كه شامل خيلي وقت ها ميشه دچار سردرگمي درمورد قوانين دنيا ميشم و نميدونم بگم كدوم درسته و برميگردم به اصل خودم كه:((دنيا قانون خاصي رو پيروي نميكنه .)) و طبق نوشته ي پل آستر توي يكي از كتاب هاي خارق العاده اش كه از شعر يكي از شاعرا نقل ميكنه :(( دنيا عجيب به راه خود مي رود.)) خوشحال ميشم نظرتونو بگيد . شما به چي اعتقاد داريد كه خلافشو ديديد و خونديد ؟</description><category>رو به جهان</category><author>رو به جهان</author><pubDate>Wed, 09 Dec 2020 18:51:10 +0330</pubDate></item><item><title>چطور ميشه كه جوون ها و نوجون ها حضورشون كمرنگ ميشه تو جامعه !؟</title><link>https://virgool.ir/@Aperson/چطور-ميشه-كه-جوون-ها-و-نوجون-ها-حضورشون-كمرنگ-ميشه-تو-جامعه-wdzyhzvmb6ao</link><description>امروز اتفاق جالبي براي من افتاد، امروز روزي بود كه سرخورده از تمام شكست ها و نرسيدن ها تصميم گرفتم براي اولين بار روي پاي خودم وايستم و سعي كن واسه پول در آوردن زحمت بكشم . و شروع كارم اينجوري بود كه رفتم سراغ ديوار، بخش اطلاعات و فناوري كه وارد كار تايپ فايل هاي صوتي و پي دي اف بشم ، شروع كار اينجوري بود كه بايد اول يه هزينه اي رو واريز ميكردم و بعد مشخصاتمو ميدادم و اوناهم برام كارو ارسال ميكردن تا اينجا كه اتفاق خاصي نيست ، موضوع مهم از اون جايي شروع ميشه كه من پول رو واريز كردم وبعد يك آن حس كردم ازم كلاهبرداري كردن و من موندم و يه دنيا ناراحتي ، اونقدر ناراحت شدم كه دچار يه سر درد شديد و عذاب آور شدم كه حتي تا الانم اثراتش پا برجاست .. اين سردرد به خاطرِ فكرِاز دست دادن اون چندر غاز پول نبود به خاطر اون حس سرخوردگيي بود كه به خاطر به انجام نرسوندن كارها به سراغم اومده بود و يك آن ياد فيلم درخت گلابي وحشي افتادم( البته كه تو اين فيلم ، شخصيت اصلي فيلم در موارد مهم تر، دچار سرخوردگي هاي بدتري شده بود) قصدم مقايسه نيست فقط از اين بابت به فكر سينان داستان افتادم كه ماهم مثل اون سرخورده ميشيم از هر بابتي و شروع هر كاري يك آن متوجه شدم چقدر بد كه هيچ حس اعتمادي به هم وطنم نداره و چقدر سخته پول در آوردن مخصوصا جايي مثل ايران كه هركاري رو شروع كني بايد منتظر باشي كه يكي يه جايي بهت نارو بزنه .. آفت اين جامعه تمام اون سرخوردگي هايي كه هركدوم از ماها به عنوان جوون يا نوجون و جديدا كودك تو اين مرز و بوم تجربه ميكنيم . </description><category>رو به جهان</category><author>رو به جهان</author><pubDate>Wed, 09 Dec 2020 01:15:04 +0330</pubDate></item></channel></rss>