<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امیر محمد دیانتی</title><link>https://virgool.ir/feed/@Amir_Sweeney_todd</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:58:06</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/387033/avatar/rUYWBo.png</url><title>امیر محمد دیانتی</title><link>https://virgool.ir/@Amir_Sweeney_todd</link></image><item><title>The Last of us part 2</title><link>https://virgool.ir/@Amir_Sweeney_todd/the-last-of-us-part-2-mjwdksjrie05</link><description>این بررسی داستان بازی را اسپویل نمیکند بررسی بازی the last of us part2 امیر محمد دیانتی  مقدمه : وقتی تو نسل هفتم بازی های ویدئویی &#34;نیل دراکمن&#34; و تیمش تو شرکت نانی داگ پروژه جدیدی رو شروع میکردن شاید هرگز توقع این حجم از موفقیت و استقبال رو از آی پی جدیدشون نداشتن. در اون سال ها دراکمن جایگاه فعلی رو تو شرکت ناتی داگ نداشت و به دنبال اثبات توانایی هاش به عنوان یک کارگردان خلاق میگشت ؛ قسمت اول &#34;آخرین از ما&#34; حکم سکوی پرتاب بلندی رو داشت تا نیل دراکمن رو به جایگاه فعلی برسونه . قسمت اول این عنوان در تاریخ عرضه بر لبه تکنولوژی حرکت میکرد به حدی که برای خیلی از گیمرها باور این موضوع که با یک بازی نسل هفتی طرف هستن و کنسول نسل هفتمی سونی چنین توانایی کشف نشده ای داشته مشکل بود. در کنار دستاورد های فنی؛ آخرین بازمانده از ما یک عنوان جریان ساز بود که استانداردهای داستان گویی در صنعت ویدئو گیم رو چندین مرحله ارتقاء بخشید تا میلیون ها طرفدار بی صبرانه منتظر دیدار مجدد و همراهی دوباره با کاراکتر های محبوبشان یعنی جوئل و الی باشند. ادامه سازی در ویدیو گیم پدیده غریبی نبوده و نیست؛ حتی در یک دهه اخیر شاهد بیشتر شدن عناوین دنبال دار (به دلیل تنبلی و عدم ریسک استودیو و شرکت های بازی سازی در خلق آی پی و عناوین جدید) بوده ایم که عمداً در دام تکرار؛ عدم خلاقیت و فقدان جذابیت شده اند اما به دلیل سود آوری اجازه نفس کشیدن و وقت بیشتر به آن ها داده نمیشود. اما خب سیاست کاری شرکتی مثل ناتی داگ اینگونه نبوده و نیست تا به قول فوتبالی های کشورمون با بکش زیرش محصولی رو با سریع ترین و راحت ترین راه ممکن تولید و به خورد مخاطبینشون بدهند مخصوصاً آی پی ای مثل tlou که بار اصلی جذاببتش بر دوش داستان و روایت مخصوص به خودش بوده و لازمه اصلی ادامه سازی برای آن یک ایده بکر و جذابی بود که نمیشد سرسری با آن برخورد کرد و تصمیم گرفت. کماکان که بعد انتشار قسمت دوم شاهد حواشی عجیب و غریبی مثل تهدید به قتل عوامل سازنده ؛ کمپین برای تغییر داستان و تولید مجدد بازی؛ نمره پایین یوزران در سایت متاکریتیک بودیم که منجر به تغییر سیستم نمره دهی شد!!! The last of us part 2:ثمره سونی و ناتی داگ چیزی بجز شاهکار نیست برای ساخت tlou 2 میشد مسیر به مراتب راحت تری رو اتخاذ کرد ؛ بدون تحمل حواشی و انرژی ای که صرف مسیر پر پیچ و خم tlou2 فعلی شده ؛میشد با یه داستان سر راست؛ که داستان معقولی برای تمام مخاطبین  تدارک دیده  به موفقیت های هنری و مالی کافی دست پیدا کند ؛ بدون جنجال و هیچ دردسر دیگری ؛ اما خب &#34;نیل دراکمن &#34; طی مصاحبه ای اعلام کرده بود هرگز داستانی برای بازیش نمینویسه که مخاطب بعد تموم کردنش با خودش بگه اوکی بود!!!! دقیقا وضعیت قسمت دوم همینه یا عاشقش میشید یا متنفر!!!! بدون حد متوسط و منفعل.  اما نمیتونید منکر فوق العاده بودنش باشید تفاوت فقط در سلیقه هاس که آیا با داستان ارتباط برقرار میکنید یا نه؟! اما در سایر جنبه ها هیچ ایرادی به محصول وارد نیست از گرافیک تا گیم پلی در بالا ترین حد ممکن قرار داره و حتی کمی بیشتر!!!!  در ادامه به بررسی هر کدام از این بخش ها خواهیم پرداخت. گیم پلیدست ها بالا یالا.... در قسمت دوم ما شاهد بازی به شدت سیاه و خشن تری نسبت به قسمت اول هستیم بطوری که بعد از به پایان رسوندنش احتیاج به یک استراحت و مسافرت کوتاه مدت خواهید داشت و با وجود ارزش تکرار بالای بازی احتمالا به دلیل فشار های روحی و عصبی که در طول مدت تجربه بازی به شما وارد میشود قید تجربه مجدد آن را خواهید زد. مدت زمانی که برای اتمام بازی لازم داریم حدوداً دو برابر نسخه قبل شده و چیزی نزدیک به 40 ساعت در لول های بالا زمان میبرد. اما به طور کلی گیم پلی قسمت دوم رو همون هسته اصلی گیم پلی قسمت اول تشکیل میده اما با آپدیت و ارتقاء های بسیار اونم چه ارتقاء هایی!!!! برای مثال درگیری های فیزیکی قسمت اول یه سیستم دکمه زنی ساده بدون تایمینگ خاص؛ جای خودشو به یک سیستم دکمه زنی با تایمینگ بسیار حساس و قابلیت پری کردن یا جاخالی دادن داده که فقط کمی عجله یا تعلل از طرف شما موجب بقا یا مرگ کاراکترتون خواهد شد یا اینکه محیط بازی اگرچه هنوز یک محیط خطی میباشد اما بسیار وسیع تر و پرجزئیات تر کار شده و حتی در بخشی در اوایل بازی شاهد محیط سندباکس هستیم که میتونیم در محیط مشغول زیر و رو کردن و اکتشاف بشیم و گذر زمان رو احساس نکنیم تنوع سلاح های گرم و سرد و تله ها نسبت به نسخه اول بیشتر شده و به قدری تیراندازی در بازی طبیعی کار شده حتی سنگینی سلاح ها رو میتوان حس کرد  یا ضربه ای که بعد هر شلیک سلاح به تیرانداز وارد میکند!!! سیستم دوست داشتنی اپگرید سلاح ها همچنان در بازی وجود دارد و شاهد گسترده تر شدنش هستیم اما هنوز از پیچیدگی های بی مورد آزار دهنده اکثر بازی های روز بدور است . مثل نسخه قبل طی جمع آوری چرخ دنده و سایر آیتم های آشنا قادریم سلاح ها رو ارتقاء ببخشیم. در قسمت دوم امکان خزیدن و روی زمین دراز کشیدن اضافه شده است که می توان با این قابلیت جدید لای بوته و چمن و یا زیر ماشین ها مخفی شویم. اما این پایان ماجرا نیست ما در بازی شاهد یک بلای آسمانی؛ یک سوهان اعصاب یک قاتل بالفطره به نام سگ ها!!! خواهیم بود که این بزرگواران با بو کشیدن محل اختفای شما رو برملا میسازند و مخفی کاری رو وارد چالش جدیدی کرده اند!!! به طور کل در طول بازی شما با یک استراتژی نمیتونید (البته در لول های بالا) بازی رو به اتمام برسونید این مسئله رو بازی به شما تحمیل نخواهد کرد دست شما برای انتخاب استراتژی مورد نظرتون باز خواهد بود اما خودتون به این نتیجه میرسید که بهتره استراتژیمو عوض کنم.... جست و جوی جز به جز محیط ها همچنان جزء لذت بخش ترین قسمت های گیم پلی بازیس و به لطف بزرگی بیشتر محیط ها لذت بخش تر از سابق شده و همچنین شاهد تغییراتی مانند اضافه شدن گاو صندوق ها در محیط بازی هستیم که نحوه باز کردن آن لذت خاصی به گیمر القاء میکند و در قسمت صداگذاری به آن میپردازیم. همونطور که در بالا اشاره شد هسته اصلی گیم پلی قسمت دوم هسته گیم پلی قسمت اول ارتقاء یافته س و در قسمت دوم هم قادریم بازی رو به صورت اکشن و یا مخفی کاری پیش ببریم. در قسمت مخفی کاری به سبب اضافه شدن سلاح های سرد جدید و قابلیت خریدن آزادی عمل بیشتری در پیش روی و از پیش رو برداشتن دشمنان خواهیم داشت و دستمان حسابی برای طراحی استراتژی ها باز تر خواهد بود ؛ همچنان مثل نسخه قبل قادریم با آجر های شکسته یا بطری ها دشمنان رو متفرق و یا به سوی خود کشونده و از شرشان خلاص شویم!!! در بخش اکشن علاوه بر سیستم جدید مبارزات فیزیکی و قابلیت جاخالی دادن شاهد سخت تر شدن گان پلی و حضور مینی باس ها و انواع جدید از مبتلایان هستیم که حسابی شما رو به چالش کشونده و بعد از پایان هر درگیری نیاز به چند دقیقه نفس گیری و بعد ادامه دادن بازی خواهید داشت. از همه این صحبت ها گذشته باید به هوش مصنوعی خارق العاده tlou2 اشاره کرد برای مثال ارتباط بین enemy های بازی که همدیگر را به اسم صدا میزنند و اسم مختص به خود را دارند و بعد از دیدن کشته شدن یا اجساد رفقایشان با خشم و اندوه بسیار زیادی به دنبال شما گشته و شدت بیشتری در مبارزات با شما خواهند داشت و برای انتقام تا اخرین نفس با شما خواهند جنگید....شما به وضوح خشم آن ها را احساس خواهید کرد!!! Enemy های بازی از هوش مبارزاتی بسیار بالایی برخوردارند و مثل پسربچه ها گول استراتژی و نقشه های شما رو نمیخورند؛ چه بسا به وفور شاهد رو دست خوردنای متوالی از آن ها خواهید بود!!! در بازی جدا از مبتلایان ؛ شاهد دو گروه از دشمنان انسانی خواهیم بود یک گروه نظامی به اسم ولف ها و یک گروه شبهه مذهبی به اسم اسکار ها که هر کدام تجهیزات و سلاح و روش های مبارزه مخصوص به خود را دارند و نوع رفتار های آن ها با یکدیگر متفاوت است. در نسخه دوم همچنان شاهد معما های متنوع و جذابی برای پیدا کردن گاو صندوق ها و پیشروی در بازی هستیم که نه انقدر آسون کار شدن که هیچ لذتی بعد حل آن ها به پلیر منتقل نشه و نه انقدر سخت که ریتم بازی رو به هم زده و بازیباز رو به دردسر بیندازد.   صداگذاری و موسیقی :گیتار نقش مهمی در پیشبرد داستان داردهدفون اینجا حکم همون گوشی های پزشکی رو داره واسه سرقت!!!! صداگذاری در بازی با جزئیات؛ کامل و بی نقص کار شده و وقتی با موسیقی متن های محسور کننده ای که گستاووی آرژانتینی برای بازی تدارک دیده همراه شود پلیر رو با خودش غرق دنیای بازی خواهد کرد وچه چیزی از این بهتر؟ حتی دستگاه های vr گرون قیمت هم به این خوبی از پس  این کار بر نمیان!!!! وی آرژانتینی برای بازی تدارک دیده همراه شود پلیر رو با خودش غرق دنیای بازی خواهد کرد وچه چیزی از این بهتر؟ حتی دستگاه های vr گرون قیمت هم به این خوبی از پس  این کار بر نمیان!!!! ناتی داگ در قسمت دوم از بازی دوباره سراغ گوستاوو رفت و گوستاوو با چنگ دوس داشتنیش با 28 قطعه آلبوم موسیقی بازی رو کامل کرد تا در محیط هایی از بازی: آرامش ؛عشق ؛ امید؛حال خوب ؛گذشت و در محیط های دیگه : استرس و اضطراب ؛ ترس ؛ نفرت و خشم؛ ناامیدی و سردرگمی؛ حال خرابی و از همه مهم تر انتقام رو حس کنیم. در قسمت دوم مثل قسمت اول موسیقی بازی حق زیادی بر گردن موفقیت بازی دارد و نقش پررنگ آن انکار ناپذیر است!!به حدی هنر دستان گوستاوو در تاروپود بازی رخنه کرده که اگه موسیقی رو از بازی جداکنیم بخش زیادی از هویت خودش رو از دست خواهد داد.جدا از موسیقی متن بازی این عنوان در صداگذاری فنی و  محیطی بازی هم سنگ تمام گذاشته؛ جیغ ها و نعره های مبتلایان شما رو به وحشت می اندازد ؛ صدای پارس سگ های ولف ها شما مضطرب میکند و با صدای سوت اسکار ها که دوستان خود را از حضور شما مطلع میسازد حس غافلگیری در شما القاء میشود. صدای محیطی هم در بالاترین سطح قرار دارد صدای محیطی جنگل ها و شهر ها کاملا پر جزییات کار شده اند و حتی سکوت هم در این بازی با سکوت دیگر آثار ها و عناوین متفاوت است!!!اوج جزئیات و قدرت صداگذاری بازی رو میشود در بازکردن گاوصندوق ها مشاهده کرد که میبایست مثل یک سارق حرفه ای با گوش دادن به صدای قفل رمز گاوصندوق رو پیدا کنید. در زمینه صدای دوبله کاراکتر ها کمبودی از منظر فنی و هنری احساس نمیشود و صدای دوبلور ها کاملا بر شخصیت ها انطباق دارد مخصوصأ اشلی جانسون در نقش الی که هم در بخش دوبله و هم در موشن کپچر درخشان ظاهر شده است. گرافیک:به مانیتور نگاه میکنم....  چه توضیحی واضح تر از این که گرافیک tlou 2 صدای زوزه پلی استیشن پرو رو در آورده و از بس این صدا بلند و آزاردهنده بوده که خیلی ها لقای تجربه بازی روی پلی استیشن فور پرو را به عطایش بخشیده اند و تصمیم گرفتن بعد از عرضه شدن نسل بعدی کنسول پلی استیشن سراغش برن و بدون صدا های آزار دهنده بازی رو تجربه کنن!! البته بنده رو کنسول پلی استیشن فور اسلیم مشکل خاصی از این بابت احساس نکردم و ظاهراً این مشکل فقط در نسخه پرو به دلیل گرافیک بالا تر وجود دارد. خب از زوزه پلی استیشن  پرو که بگذریم برخلاف نسخه اول در نسخه دوم تمام سینماتیک های بازی in-game است و لذت همراهی با داستان و کاراکتر های بازی را دوچندان میکند ؛ شما در سینماتیک های اولیه بازی از شدت جزئیات و طبیعی بودن جزئیات صورت شخصیت ها متعجب خواهید شد که بنده تابحال  توی هیچ عنوان دیگه ای همچین چیزی رو حتی نزدیک این عنوان ندیده بودم و کاملاً  فرا نسلی کار شده است البته این فرا نسلی بودن گرافیک  فقط محدود به جزئیات چهره کاراکتر ها نبوده و از انیمیشن صورت تا مونشن کپچر آن در بالاتر از بالاترین حد ممکن نسل هشتم قرار دارد و این یک اغراق نیست فقط کافیه شما این عنوان رو تجربه کرده باشید تا این ادعاها رو باور کنید. برای هر چیزی در بازی یک انیمیشن مخصوص طراحی شده است ؛ هر عملی انیمشین مخصوص به خودش را دارد که همه این ها در یک نرخ فریم ثابت بدون کوچک ترین افت فریم و لگی بسیار خود نمایی میکند و شما خیلی از وقت ها برای دقایقی هم که شده از ادامه بازی دست کشیده و از زیبایی های گرافیکی بازی لذت خواهید برد مخصوصأ در محیط های جنگلی سرسبز که زیبایی های بصری بازی به بالاترین سطح خودش میرسید.  داستانگاهی نباید بشود آنچه که نباید!! همه جار و جنجال های به وجود آمده در این بخش قرار دارد تقریباً همه افرادی که بازی رو تجربه کرده اند از سایر بخش های بازی رضایت دارند و اکثر افرادی (بخوانید تمامی افراد ) که صدای فریادشان در آمده و سر بر کوه و دشت و بیابان نهاده اند از بخش داستانی بازی شاکی هستن که ما اینجا قصد نداریم هیچ تعیین تکلیفی قائل بشیم . تمامی این بخش نظر شخصی نگارنده بوده و هیچ آیه ای در این خصوص نازل نگردیده  و هر کسی سلیقه مخصوص به خودش را دارد که فراخور با آن ممکن است با داستان tlus2 ارتباط برقرار کند یا که خیر.&#34;وقتی برای انتقام می روی دو قبر حفر کن &#34; و &#34; هر چیزی دو روی سکه دارد یک طرفه به قاضی نرو &#34;این دو جمله خلاصه کل داستان قسمت دوم را شکل میدهد. داستان بازی بسیار جسورانه و ساختارشکن نوشته و در بازی بسیار زیبا روایت شده  که هم بسیار آزار دهنده (داستان بازی بسیار تلخ و سیاه است) و هم بسیار جذاب و غافل کننده است و  به شخصه مدت ها منتظر همچین داستانی در مدیوم فیلم و سینما و یا ویدئو گیم بوده ام که بالاخره در tlou 2 این انتظار به پایان رسید. همانطور که در اول بررسی اشاره شد تیم سازنده قادر بود با یک داستان دم دستی و کم حاشیه قسمت دوم tlou2 را پیش ببرید و حتی دست خود را برای ادامه آن و قسمت سوم احتمالی باز تر نگه دارد اما خب این رویه شرکتی مثل ناتی داگ نیست. جای خلق یک اثر خنثی  عنوانی خلق شد تا مخاطبان ماه ها سر آن بحث کنند و موافقان مخالفان بسیاری داشته باشد و خب این یکی از زیبایی های هنر همین است.  جمع بندی :انتقام از آنچه در آینه میبینید تلخ تر است&#34;در قالب کلمات نمیگنجد آنچه در این عنوان جریان دارد&#34;چیز هایی که تو این بازی تجربه میکنید قابل تصور نیست فقط باید تجربشون کرد. این مهم فقط با همراهی  گیم پد  و تنهایی و یک اتاق شخصی و  هدفون ممکن میشه  و لا غیر.... اگر با داستان ارتباط برقرار نمیکنید خودتون رو از یک گیم پلی و پکیج عالی فنی و هنری محروم نکنید اگر هم با داستان بازی ارتباط برقرار میکنید که دیگر نور علی نور میشود و تا میتونید از آن لذت ببرید مگر سالی چند بازی در اين لول و کیفیت ساخته میشود؟ مگر سالی چند بازی از شرکتهایی مانند ناتی داگ یا راک استار منتشر میشود؟ پس بدون گارد به تجربه the last of us part 2;پرداخته و تا جایی که می تونید از آن لذت ببرید.  نقاط مثبت:گرافیک فنی و هنری بالا گیم پلی لذت بخش و چالش برانگیز داستان جسورانه و غیرقابل پیش بینی صدا گذاری و موسیقی عالیو... نقاط منفی:چیز خاصی قابل ذکر نیست  ؛  اما برای خالی نبودن عریضه: خشونت بالا و بیش از حدتلخ بودن داستان بازی که تجربه مجدد و ارزش تکرار آن را برای عده ای کم و یا از بین میبرد.  امتیاز 10 از 10</description><category>امیر محمد دیانتی</category><author>امیر محمد دیانتی</author><pubDate>Fri, 11 Dec 2020 13:08:41 +0330</pubDate></item></channel></rss>