https://virgool.ir/feed/@Amir.vahdatiیه دانشجوی سابق برق که دیگه فکر و ذکرش فقط تو حوزه کسب و کار و به خصوص بازاریابی از نوع دیجیتالش هست و میخاد کار و کسب خودش رو راه بندازه.fa2026-11-11 08:22:48https://files.virgool.ir/upload/users/81887/avatar/2bhRTc.pnghttps://virgool.ir/@Amir.vahdatihttps://virgool.ir/@Amir.vahdati/آیین-دوست-یابی-بخش-اول-zwjvke4on7uuسلام. بعد از مدت‌ها دوباره شروع به نوشتن کردم و میخام در 4 بخش‌ نکات اصلی کتاب آیین دوست یابی رو که نوشته دیل کارنگی هست و از انتشارات قدیانی خریدم توضیح بدم تا کسایی که این کتاب رو ندارن، مشتاق بشن و حتما این کتاب رو بخرن.فصل اول: برخورد با مردمدر این بخش میبینیم که چطوری یک انتقاد کوچک در شرایطی که درست نیست باعث می‌شود که روابط شما با اطرافیان خود خدشه دار شود. البته این کتاب کلا میگه که انتقاد خوب نیست که من مخالفم چون باعث میشه که شخص مقابل از شما سو استفاده بکنه و پیشنهاد من اینه که خیلی زیاد به این به اصطلاح تکنیک تکیه نکنید. اما در ادامه در مورد رسیدن به احساس اهمیت حرفی میزنه که من خیلی باهاش موافقم و اونم داشتن احساس مهم بودن هست و برای این که این حس رو به شخص مقابل خودتون القا کنید از اعماق قلب تشویقش کنید.در بخش آخر این فصل که عنوان آن " کسی که بتواند این کار را انجام دهد، تمام جهان را با خود همراه خواهد داشت و کسی که نتواند، در مسیرش تنها و بی‌همراه می‌ماند" در مورد صحبت کردن راجع به خواسته‌های مخاطب شما و رسیدن به آن‌ها است. این بخش از نظر خودم، بهترین بخش این فصل بوده و قبلا هم خودم این مورد رو تجربه کردم به این صورت که با کسایی که میدونستم توی حوزه کسب و کار و تا حدودی استارتاپ فعالیت کنن صحبت کردم و به نتیجه اولیه‌ای هم رسیدم. همچنین مهم‌ترین موردی که در این بخش میخونیم اینه که برای این که میخواهید احساس اهمیت به دیگران بدهید باید از صحبت کردن راجع به خود پرهیز کنیم و وقت خود را به مخاطب اختصاص بدهیم.امیر وحدتیامیر وحدتیSun, 26 Jan 2020 15:56:53 +0330https://virgool.ir/@Amir.vahdati/یونتووس-داستان-یک-اتصال-shszkypgso9hیوونتوس، 1 نوامبر 1897ابتدا باید بگم که از تاریخچه باشگاه نمیخام چیزی بگم. از احساس خودم با این باشگاه میخام بگم.شاید برای خیلی‌ها مهم نباشه که یوونتوس چه تیمی بوده و الان کجا هست اما من اینجا از عشق عجیبی که به این تیم و باشگاه دارم از نگاه خودم میخام بگم. خب من فوتبال دیدن رو به طور جدی از سال 2004 و جام ملت‌های اروپا دیدم و بعد از اون فوتبال‌های اروپایی هم دیدم. این که چرا یوونتوس رو انتخاب کردم، دلیلش برعکس خیلی ‌از طرفدارهای دیگه باشگاه الکس نبود، بلکه ندود بود. بله، پاول ندودی که همین الان نایب رییس باشگاه هست.چقدر از اون تیم 2005 خاطره هست و ادم کلی افتخار میکنه به اون تیم باشکوه. یک نگاهی به این اسامی داشته باشیم:بوفون، تورام،کاناورو،کامورانزی، ترزگه، دلپیرو و ندود و خیلی‌های دیگه. ادم از این همه اسم بزرگ تعجب می‌‌کنه.متاسفانه، بعد از جام جهانی 2006 یک مضحکه‌ای سران باشگاه اینتر به نام کالچو پولی راه انداختند و یوونتوس به سری بی سقوط کرد. اما همین جا نقطه عطفی برای منی که خیلی بچه بودم و هنوز یادم هست در من شکل گرفت. جایی که الکس دلپیروی عزیر گفت:الساندرو دلپیرویک جنتلمن واقعی هیچ وقت بانوی خودش رو ترک نمی‌کنه.این حرف باعث شد من بیشتر از قبل این تیم و فرهنگ تو وجودم ریشه دار بشه. اما متاسفانه چندسالی گذشت تا سال 2010 تقریبا من فقط از تلتکست از نتایج خبردار می‌شدم و دسترسی به جایی نداشتم که بازی‌ها رو دنبال کنم. این سال‌ها گذشت تا سال 2013 که دوباره اون شور و شوق برگشت و اولین قهرمانی بعد از کالچوپولی که با کونته کسب شد. از این جا دوباره داستان پرافتخار آغاز شد و من چقدر از قهرمانی‌های تیم عزیزم و به خاک افتادن اینتر لذت می‌بردم. اوج لذت اونجا بود که با بچه‌های خوابگاه هر موقع pes 2016 بازی می‌کردیم و من یوونتوس برمیداشتم باورشون نمیشد اون اوایل که من یوونتوسی هستم و فکر می‌کردن من هم رئال یا بارسایی هستم. اون موقع دیگه فهمیدن واقعا من این تیم رو دوست دارم. اما الان، الان بیشتر از هر موقع دیگه‌ای به این تیم پر از اسطوره و قهرمان افتخار می‌کنم. به این تاریخ شگفت‌انگیزی که داره، به فرهنگ فوق‌العاده ای که مثل یک خانواده هست. به تمام این‌ها افتخار می‌کنم و سرم بالا هست و به همه میگم :من یک یوونتوسی هستم.پی نوشت: من طرفدار یک باشگاه دیگه هم هستم که اون هم داستان عجیبی برای خودش داره و در یک فرصت دیگه به اون هم میپردازم.امیر وحدتیامیر وحدتیSat, 02 Nov 2019 13:47:38 +0330https://virgool.ir/@Amir.vahdati/پیش-نویس-گذشته-تا-حال-pwt9z3xg1jkgسلام، نامبرده به این فکر می‌‌کردم که به جای این که از موضوعی شروع کنم باید یک مقدار از خودم بگم. از همین کسی که دیگه از رشته‌ای که داره می‌خونه راضی نیست و کلا علاقش به سمت و سوی کسب و کار رفته و چقدر هم البته خوب که این طور شده. بگذریم...داستان من در این چهارسال از این جا شروع میشه که منم، احتمالا متاسفانه کنکور دادم و مهندسی برق دانشگاه صنعتی شاهرود قبول شدم و اومدم. از بدبیاری مشروط شدم دو ترم اول و خیلی برام سنگین بود که چرا باید مشروط بشم؟ این گذشت و گذشت تا این که چهار ترم مشروط شدم و ترم 6 دانشگاه مرخصی بهم دادن (((: استارت تغییر نگرش من از همین جا شروع میشه. اولین کاری که انجام دادم ترجمه خبر برای سایت طرفداری بود البته به صورت آزمایشی ولی از اونجا که تلگرام فیلتر شد و به مدت سه هفته نتونستم وصل بشم، طبیعتا خبر نتونستم کار کنم و انتخاب نشدم ولی تجربه خوبی بود و اولین قدم من به حوزه دیجیتال بود. تابستون به شرکتی رفتم که تو حوزه عمران کار می‌کرد و رویکرد نوین و جدیدی داشتن و من مسئول تولید محتوا بودم و چندرغاز پول هم گرفتم. شروع ترم هفت دانشگاه و فشاری که برای پاس کردن درس‌ها و مشروط نشدن بود خیلی سنگین بود و به هر زحمتی رد شد و خوشبختانه ترم هشت رو هم با معدل بهتری تموم کردم. اما چیزی که من رو خیلی اذیت می‌کنه، اینه که من تازه فهمیدم مشکلم چی بوده(مشکل رو نمیتونم بگم) چون شما تا درد و مشکل خودتون رو نفهمید، همین جور سردرگم هستید. خدارو شکر مشکل فهمیده شد و باید باهاش کنار بیام که همین برای من کافیه و از وقتی که فهمیدم چی به چیه کارام رو خیلی بهتر انجام میدم.اما الان واقعا خوشحالم. چرا خوشحالم؟ برای این که اگه میخاستم 8 ترمه تموم کنم شاید وارد فضای کسب و کار نمی‌شدم و خیلی فرصت‌هارو نمی‌دیدم و از دستم می‌رفت، اما در همین لحظه خدارو شکر می‌کنم که احتمال راه انداختن دوتا کسب و کار رو دارم و اگر هم یکی از همین دو کسب‌ و کار راه بیوفته مطمئنم به جای خوبی می‌رسم و یه نگاهی به بالای سرم می‌کنم و میگم:خدایا شکرت برای این که چشم من رو باز کردی و وارد این مسیر شدم. امیر وحدتیامیر وحدتیThu, 24 Oct 2019 20:15:32 +0330