https://virgool.ir/feed/@Amir.1917fa2026-11-12 00:27:55https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@Amir.1917https://virgool.ir/@Amir.1917/بیست-یک-از-بیست-یک-ps2pq4urdd09tell me about yourselfدر اولین جلسه کلاس زبان انگلیسی پایه اول راهنمایی، معلم زبان مون وقتی داشت نام ها را می خوند، با کسانی که به کلاس انگلیسی رفته بودند، می گفت درباره خودت بگو و آن دانش آموز به انگلیسی چیز هایی درباره خودش می گفت.اون موقع با خودم فکر کردم چه چیز هایی درباره خودم می توانم بگویم و اصلا ویژگی هایم چیست؟ تا اینکه چند وقت بعد خودم تونستم جمله هایی به انگلیسی بگویم و خودم را اینطور معرفی کنم. من در سن دوازده سالگی هستم. قد من بلند است. موی من بلند نیست. کفش من مشکی است . غذای مورد علاقه من برنج با کباب است و....در عروسی و مهمانی های بزرگ، وقتی افراد فامیل یکدیگر را بعد مدت ها پیدا می کردند یا اینکه برای اولین بار یکدیگر را می دیدند و با واسطه آشنا شدند، درباره کار دیگری سوال می کردند و یا چه کار می کنند و یا در کدام دانشگاه هستند و....طرف مقابل هم طوری جواب می دهد که اگر نشناسیش فکر می کنی راست می گوید! مثلا با آب و تاب می گوید در فلان دانشگاه و رشته درس می خواند یا در آنجا کار می کندو... انگار که راضی است از زندگی و کارش و آدم موفقی است.ولیمن نمیتونم خودم را اینطور معرفی کنم. من نمیتونم دروغ بگم. من نمیتونم وقتی درخواستی از کسی دارم، اون درخواستو با کلمه هایی مثل قربانت و فدات شم و عزیزم و ... بگم. من آدم روراستی ام . گرچه که به خودم دروغ های بزرگی می گم و خودم رو گول میزنم و آینده ام رو احتمالا نابود می کنم، ولی بقیه خیر، من نمیتونم.گرچه می دانم ضرر های بسیاری رو به خاطر همین ویژگی ام در آینده می کنم، اما باز دوست دارم و می خوام همین رویه رو ادامه بدم. ولی آرزویی دارم و آن آرزو رو قدیما کسی گفته و نسل به نسل به من و بقیه رسیده:خدایا سرزمین مارا از دشمن، دروغ و خشکسالی حف‌کن.همین پایانAmir.1917Amir.1917Sun, 10 Jul 2022 04:28:57 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/هجده-از-بیست-و-یک-wdbb55l6v3exعصبانی ...ستم!این روزها میشود از دست همه چیز عصبانی و خشمگین بود، از دست مسئولین، از دست کشور های خارجی، از دست خود، از دست زمین، از دست آسمان، از دست خورشید و....بیشتر خشمگین بودن مان از دست مسئولان خودمان است و میتوان به چنین مواردی پرداخت: مشکلات محیط زیستی، مشکلات اقتصادی، مشکلات اخلاقی، مشکلات اجتماعی، مشکلات سیاسی و... که هر یک را میشود به چندین بخش تقسیم کرد.حال من از دست چه چیزی بیش ترین عصبانیم را بروز میدهم: طب سنتی: کرونا که اومد، از اولش شروع شد تبلیغ داروی های طب سنتی برای درمان کووید ۱۹. همان روز های اول بود که بهنوش بختیاری تبلیغ یه دارو بر پایه ی دارچین رو کرد و صدا و سیما سریع واکنش نشون داد که خب مثبت بود، ولی خود صدا و سیما شورش رو در آورد و چپ و راست دکتر های قلابی طب سنتی رو میاورد و آن ها دستور های عجیب و غریبی می‌دادند. یک می گفت هر چند ساعت در دهانتان نمک بزارید. دیگری می گفت کرونا دست ساخته ی غریبی هاست و اگر واکسنی غیر برکت بزنید می‌میرید.یادمه کسی که گفت کووید ۱۹ به راحتی قابل درمانه و من تشخیصش رو بلدم، خودش گرفتارش شد و در گذشت و و و ....وقتی این ها را می دیدم در صدا و سیما یا فضای‌ مجازی خونم به جوش می‌آمد به چند دلیل:۱- دروغ گویی: از دروغ گویی و فرد دروغ گو بسیار کفری می شوم. این دکتر های قلابی به دروغ می گویند من افراد سرطانی رو درمان کردم. با پنبه و الکل دست کسی که رگش کشیده بود رو خوب کردن بدون جراحی و... که اینا همش دروغه و منم باهاش بسیار مشکل دارم و خشمگین می شوم.۲- باور پذیری: مردم به سادگی گول این شیادان را می خورند و سریع از طرفدارانشان می شوند و تعصب ویژه ای روی شان دارند و تبلیغ شأن هم میکنند. خودم میشناسم کسانی که بی خود تبلیغ این اشخاص را می کنند، بی آنکه خود نتیجه ای از روند درمانشان گرفته باشند و فقط پول خرج می کنند و دلشون خوشه به این داستان سرایی( کسی را می شناسم که سالم و سرحال بود و از وقتی رفت سراغ این اشخاص بیش تره موقع ها مریضیه و احساس ضعف می کنه. فکر کنم وقتی کسی اولین بار بهشان مراجعه می کنند را به طریقی مریض می کنند تا پولشان را خالی کنند.از دست این اشخاص هم به شدت خشمگین می شوم و بد جور باهاشون حرف می زنم و بعضی موقع کار به جاهای باریک هم کشیده.۳-حاکمیت: وقتی دیدم وزیر بهداشت ازشان حمایت می کنند و یا افراد معتبر پزشکی به خودم هم شک کردم! چطور این اشخاص ازشان حمایت می کنند؟ چه ساختار قدرت مندی‌ را این کلاهبرداران، بهرهمند هستند؟ چرا کسی نیست که پته ی این افراد را بریزد و رسوایشان کنند؟تا اینکه در فهمیدنم دست شون تو یه کاسه هستش و خشمگین ام به اوج خود رسیده و دیگر ظرفیت بیشتری ندارد.پی نوشت: یک ساعت خراب عقربه ای هم روزی دو بار ساعت را درست نشان می دهد. پس منطقی است که اگر صد بیمار به پزشک طب سنتی مراجعه کند، پنج تابستان بهبود می یابند.پایانAmir.1917Amir.1917Thu, 07 Jul 2022 02:49:47 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/هفده-از-بیست-و-یک-ntqsrv5hew99ضد محیط زیست :دستور عمل خرید و نگهداری ماهی قرمز(gold fish)موقع عید که میشه تب خریدن یا نخریدن ماهی قرمز بالا میگیره و موافقان و مخالفان دلیل هایی برای خود دارند.مخالفان می گویند ماهی قرمز در گذشته در سفره هفت سین جایی نداشته و از کشوری دیگر به ایران وارد شده و یا اینکه ماهی میمیرد و اگر زنده بماند، می گویند رها کردن ماهی قرمز در رودخانه بعد تعطیلات عید به محیط زیست آسیب می زند و ....اما موافقان می گویند میشود ماهی را به خوبی تا سال ها نگهداری کرد و اینکه فرصت آوردن یه حیوان به خانه را به وجود می آورد، از آنجا که سگ و گربه داشتن چندان مرسوم نیست و بیماری مشترک با انسان ندارند بر خلاف سگ و گربه. این کار فرصت آشنایی کودک خانه را با موجودی غیر انسان فراهم می کند و....پیشنهاد من این است نخرید، حال در ادامه می گویم چرا؟اما الان باید بگویم چه طور ماهی بخریم؟۱- بهتر است از مغازه هایی که آکواریم دارند بخرید.۲- ماهی کوچک نخرید، چون شرایط رشد و تغذیه شون خوب نبوده و احتمال دووم آوردنشان پایین است.نگهداری:۱-اگر ماهی متوسط خریدید، باید تنگی در حدود چهار لیتر. داشته باشید تا ماهی بتواند خوب شما کند. اگر ماهی بزرگ بود، شش لیتر آب خوب است.۲- قبل خرید تتگ را از آب پر کنید تا هم، هم دمای محیط شود و هم کلر آب بپرد.۳- موقع آوردن ماهی اول ماهی را با همان پلاستیک داخل تنک بزارید و بعد دو ساعت سرش را باز کنید و چندی بعد پلاستیک رو بکشید بیرون.۴- برای غذا دادن یک ماهی متوسط، دو وعده در روز کافی است. یک وعده صبح و یک وعده. مقدار غذا به اندازه ی دو دانه کنجد باشد‌. ۵- بیشتر غذایی که من می دهم کنجد است، به طوری که همان دانه ریز کنجد رو چهار پنج قسمت تقسیم میکنم. پس شما تا می توانید ریز کنید.۶- هر چی میتوانید دهید جز خیار و هویچ. مثلا من به ماهی ام پنیر دادم، شیر دادم( دو قطره دادم ولی کل تنگ سفید شد و بعدش کمی خوب شد)، گوشت دادم، فردا هم می خوام انبه بدم. ۷- برای عوض کردن آب تنگ، اولا باید آب را ۲۴ ساعت در محیط قرار دهید. سپس آب این تنگ را با ملاقه تا میتوانید کم کنید و سپس آب جدید را استفاده کنید.۸- می توانید دو تا تنگ داشته باشید و ماهی رو با دست بگیرید و در تنگ جدیده قرار دهید، البته فکر کنم عمر مانی بیاید پایین.۹- عوض کردن آب را میتوانید هفته ای یکبار انجام دهید. اما زیاد هم مهم نیست و ماهی قرمز می تواند در آب کثیف هم دوام بیاورد. مثلا در یک حوض کثیف در نزدیکی خونه من ، چند. ساله که ماهی درونش وجود دارد.دستور عمل ها تمام شد و می خواهم بگویم که نخرید، چون نگهداریش سخت است. مهم این نیست که چند روزی خانه نباشید، چون ماهی دووان میآورد. مهم این است که دیگر حوصله ماهی را ندارید، چون چند سال باید کنار شما باشد، گرچه که هیچ کاری با کار شما ندارد.( حدود. سه و چهار سال، بیشتر هم می شود.)پی‌نوشت: ۱-قبلا در مجله ای مدرسه به ما میداد( البته پولش را می گرفت و اجباری بود) نوشته بود که ماهی قرمز در تاریکی شب سفید می شود و باید در شب کنارش چراغ روشن گذاشت. این اشتباه است چون م تن دو ماهی رو می‌شناسم که بیش از پنج سال است که سن دارند و در تاریکی شب هم چراغی برایشان روشن نیست و سفید هم نشدند هیچ، قرمز تر هم من شدند.۲-می گویند ماهی قرمز حافظه ندارد و یا حافظه اش سه ثانیه است. این هم غلط است، چندی پیش دانشمندان اسراییلی دریافتند که ماهی حافظه خوبی دارد و توانایی راندن را فرا گرفته و فراموش نکرده.و اینکه در حوضی که بیش از پنج سال ماهی در آن وجود دارد، همیشه می بینم که ماهی در یک مکان ثابت همیشه استراحت می کند. پس ماهی حافظه دارد و می داند که مکان استراحتش کجاست.۳- بیشتر این مطالب را قبلا آقای میثم اسماعیلی در روزنامه جام جم گفتند. https://www.jamejamdaily.ir/Newspaper/Item/135760 پایان Amir.1917Amir.1917Wed, 06 Jul 2022 03:39:02 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/شانزده-از-بیست-ویک-nvgxbjl7ihg2۱-چند سال پیش منتظر زنگ تلفن بودم،‌ از خود بی خود شده بودم و با چشم های بسته فقط به صدای که می خواست بیاید از تلفنم فکر می کردم. تلفن زنگ خورد و جواب دادم و کلا کمتر از پانزده ثانیه طول کشید. بعد آن‌، حالتی را داشتم که وقتی به مکانی برای اولین بار می روی‌. انگار اولین بار خانه ام را می دیدم، صدای یخچال و ساعت برایم عجیب بود! تا اینکه بعد چند دقیقه برایم عادی شد.۲- قبلا ها فکر می کردم من آدم صادق و راستگویی هستم و بقیه آدم ها دروغ بیشماری می گویند. حق هم داشتم، چون واقعا بعضی جاها برایم راستگویی سخت بود و آدم های دور و بر قسم می خوردند که راست می گویند، در حالی که مطمئنا دروغ بود.۳- وقتی در جمعی مشغول صحبت هستیم و کسی از آن جمع خارج شود،( در بیشتر مواقع) بعد از رفتنش شروع می کنیم به غیبت گویی و اینکه چقدر این فرد دروغ گو ست. و فردی خودش در آن موقع می گوید از دروغ بدم می آید و به محض رفتنش، او را هم دروغ گو می پنداریم.۴- چیزی که کم و بیش ذهنم را مشغول می کرد، این بود که وقتی در جمع شان نیستم، مرا به دروغ گو بودن متهم می کنند؟ جوابی که من پیدا کردم، بله هستش. با اینکه من سعی در راستی دارم اما دلایلی باعث می شود که مرا راستگو ندارند:الف: برداشت اشتباه دیگران: چیزی را که می گویم ممکن است اشتباه برداشت کنند.ب: برداشت اشتباه من: ممکن است تفسیر من از یک مسئله با تفسیر فردی دیگر از همان مسئله متفاوت باشد.گزینه ب گزینه مهمی است؛ ممکن وقتی من اتفاقی را مشاهده می کنم و تفسیر من x است، فردی دیگر y تشخیص می دهد. بنابر این به این نتیجه رسیدم که افراد راستگو بیشتر از افراد دروغگو در روی زمین وجود دارند و اشتباه از آن ماست.چه خوبه که وقتی چیزی غیر عادی رو میشنویم یا میبینیم‌، از بازگو کننده اش سوالات تکمیلی بپرسیم تا اشتباه متوجه نشیم.پایانAmir.1917Amir.1917Tue, 05 Jul 2022 01:34:31 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/چهارده-از-بیست-و-یک-h9tlt9wsmpesدر حال حاضر بیش از نود درصد سریال های که در تلویزیون ایران پخش می شود، تکراری است و بیش تر ما( شاید کم تر ما) دوست داریم بازم نگاهشان کنیم یا شاید مجبوریم نگاهشان کنیم، چون بهتر از هیچی است.انگار در زمان ایست کردیم و کار که می کنیم تکراری، سریال تکراری، گرانی تکراری و... تکراری است.چه خوبه که این تکرار ها را عوض کنیم. مثلاً فیلم های جدید ببینیم. یا مثلاً مقصد سفرمان را عوض کنیم؛ چیزی که عیان است در تهرانی ها ( نه همه، به طور کلی) میرن شمال و شمالی ها میرن مشهد. چی میشه مگه برن بیرجند مثلاً یا چابهار؟همانطور که می دانید در سفر میشود بسیار آموخت و یاد گرفت و در زندگی ازش استفاده کرد.به نظرم نباید با سفر های تکراری این مهم را از دست داد.البته یک نکته ای این جا مطرح می شود و آن اینست که مثلاً کسی از سفر به هند چیزی یاد نمی گیرد و کسی دیگر از سفر به هندبسیار یاد می گیرد. پیشنهاد من این است که یک فرد باید برای خود برنامه ریزی کند که در طول عمر خود سفر هایی را به ترتیب از بد به خوب برای خود ترتیب دهد. حالا چرا سفر خوب آخر باشد؟ چون رفتن به سفر و مقصد های بد، باعث می شود قدر مقصدهای خوب را بدانیم. تغییر من( تا الان، شاید بعداً عوض شود، کشور های نپال( هیمالیا)، هند، چین و برزیل است و دوست دارم جز مقصد های آخرم باشد. البته چیزی که نگرانم می کند اینست که تا زمان رفتن به این کشورها، توقع ام از این کشور ها بالا می میرود و جز مقصد های خوب حساب نمیشود. پس بهتره درهم برهم سفر کنید یا به هر روشی که خودتان می پسندید، فقط سفر کنید.پی نوشت:می دونم که مطلبی که نوشتم بسیار بسیار مزخرف است. فقط دوست داشتم چیزی بنویسم. از شما خوانندگان پوزش می‌خواهم. قول میدهم نوشته های بعد من بسیار خوب باشد.پایانAmir.1917Amir.1917Sun, 03 Jul 2022 01:15:42 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/سیزده-تر-بیست-و-یک-u8vqmr4nokoxانفجار لحظه ها:پژمان جمشیدی در سریال پژمان خطاب به روانشناسش گفت:وقتی تو پرسپولیس بازی می کردم، یه بار مصدوم شدم و رباطم پاره شد و خونه نشین شدم. باشگاه پولم رو نمیداد و همون موقع عینکی خریدم که بعدش فهمیدم تقلبیه و سرم کلاه رفت و همون موقع صورتم تبخال هم زد. اون موقع فکر می کردم دیگر چنین روزی نخواهم داشت. اما الان وضعیتم خیلی بدتره. من الان تو هیچ تیمی نیستم. خونه ای ندارم. کسی دیگه پژمان جمشیدی رو نمیشناسه و پولام هم داره تموم میشه.اون موقع که داشتم این قسمت رو می‌دیدم یاد چند سال قبلش افتادم و همون لحظه گفتم دیگر چنین روزی را نخواهم داشت. حالا تعریف میکنم. در سوم دبستان منتظر سرویس مدرسه در صبح زمستانی بودم. سرماخورده بودم و سردم بود. تکالیفم را ننوشته بودم، حوصله مدرسه رو نداشتم( ولی نمیدانم چرا اصرار بر بودن در مدرسه داشتم!)، چند پیرمرد را دیدم که داشتند ورزش می کردند و من ناتوان،دیگر نمی توانستم رو پایم به ایستم. اون لحظه که داشتم سریال پژمان را می دیدم ، من ساده لوح خوشحال بودم که دیگر چنین روزی نخواهم داشت اما داشتم، خیلی زیاد، سالی چند بار که در بعضی مواقع به انفجار رسید و کار از کار گذشت و قابل برگشت نبوده و نیست.چند وقت پیش داشتم فکر میکردم که چرا در روز هایی که تمام کائنات دست به دست هم می دهند تا تو در آن روز (یا روزها ) در رنج باشی؛ کنترلت را از دست می دهی و نمیتوانی مدیریت کنی و انفجار اتفاق می افتاد؟به این نتیجه رسیدم که مشکلات زیاد است و وقتی در یک روز به هم می رسند، تو باید بعضی چیز ها رو فدا کنی. حال چرا مشکلات زیاد است؟چون حل نشدند و زیاد زیاد شدند. مشکلات کوچک را در نظر نگرفتیم و بی خیال ازش رد شدیم و بزرگ بزرگ شدند. مثلاً کسی که یک هفته درس نخواند، مشکل کوچکی است و اگر این یک هفته، یک هفته ی دیگر اضافه شود و همینطور زیاد شود، سرانجام به مردود شدن در مدرسه یا دانشگاه می انجامد و زندگی فرد را عوض می کند. رنج ها و مشکل کوچک تان را حل کنید تا بزرگ بزرگ تر نشوند و بر شما غلبه نکنند. پایانAmir.1917Amir.1917Sat, 02 Jul 2022 00:30:30 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/دوازده-از-بیست-و-یک-kjsns6jtjonwشرلوک عاشق؟!دیگه از خود بی خود شده بودیبیش از اندازه از خودت راضی شده بودی...شور و شوق در تعقیب شکار خوبهاشتیاق به درمانده کردن شکار هم درک می کنماما احساسات گرایی، احساس ضعیف شیمیایی که فقط در طرف بازنده پیدا میشه...من نبضتو گرفتمتند میزدمردمک چشمت فراخ شده بودبه گمانم واتسن فکر می کنه که عشق برای من اسرارهامابرای من فرایند شیمیایی که به همون اندازه هم مخربه...تو راست میگفتی.تغییر قیافه تصویری از خود آدمهاین قلب توئه و تو نباید بزاریبه عقلت تسلط پیدا کنه...من که فکر می کردم عشق نقطه ضعف خطرناکیه حالا به لطف تو به یقین رسیدم.این نوشته بالا دیالوگ‌هایی که شرلوک هلمز به آیرین آدلر گفت. از اپیزود یک از فصل دوم مجموعه شرلوک.البته در نسخه ای که از صدا و سیمای ایران پخش شد، سکانسی در آخر فیلم را نشان ندادند( واقعا خیلی عجیب بود که نشان ندادند) و اینطور یه جورایی پایان این اپیزود عوض می شود.( پیشنهاد می کنم اگر این اپیزود رو از صدا و سیمای ایران دیدید، این سکانس رو از آپارات ببینید.حتی شرلوک هم عاشق میشود. گرچه که می خواهد بگوید عاشق نیست؛ اما دوستش واتسن می داند که او عاشق شده!به راستی که این عشق چیست که ضربان قلب را عوض می کند؟ یا مردمک چشم را فراخ؟تا همین چند وقت پیش فکر می کردم، عشق چیز بی خودی ست و فقط باعث نابودی زندگی می شود. عشق کیلویی چند است که باعث این می شود که دو نفر بی خود شوند، انگار هیچ چیزی برایشان مهم نیست.اما وقتی فهمیدم افراد معروف و محبوب هم عشق را تجربه می کنند، گفتم شاید خوب باشد دست نگه دارم که گذر عمر جوابم را دهد. تا الآن، گذر عمر جوابم را نداده؛ اما به خوبی پیش رفته و احتمالا باید چندی دیگر باهاش روبه رو شوم! در آن مواقع، چه اتفاقی برایم می افتد؟ آیا مثل آیرین آدلر نبضم تند تند می زند؟ آیا طرف مقابل هم حال مرا دارد یا میخواهد مثل شرلوک هلمز رفتار کند؟ جواب را نمی دانم. اما می دانم که بهش نزدیکم. خیلی نزدیک. اصلا از کجا می دانم که می خواهم عاشق شوم؟ شاید الان هم عاشق ام!!!پایانAmir.1917Amir.1917Fri, 01 Jul 2022 03:04:47 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/یازده-از-بیست-و-یک-uuxgsyrdt0dqکمی طنز:۱- زنبور دار بزرگ منطقه،‌ آقا رمضان از حج برگشت شد حاج آقا رمضان. همین که از مکه اومد رفت کربلا. بعد از اینکه از کربلا اومد، دید و بازدید به خانه اش شروع شد و چند هفته ای طول کشید. بعد رفت سراغ زنبور هاش و وقتی در جعبه ی زنبور رو باز کرد، دید هیچ زنبوری توش نیست. من اونجا بودم و بهش گفتم زنبور هات رفتند مشهد.۲- هر روز صبح متوجه می شدم چندتا از مرغ ها نیست. تا اینکه شغال رو دیدم. تا تفنگ بگیرم و بزنمش فرار کرد. شب که شد موقع خواب پشت در خونه صدا میومدم. به زنم گفتم این همون شغاله ست. چوب دستی رو از اتاق آوردم و در رو باز کردم و شغاله رو زدم. صدای جیغ شغاله هم بلند شد. زنم هم تشویقم کرد که بزنش بزنش. بعد تو دقیقه زدن وقتی لامپ ایوون رو روشن کردم دیدم شغال نبود و مرغ بیچارمون بود.۳-بعد سال ها که به ایران اومدم، هوس رانندگی به سرم زد و تو جاده چالوس با دوستم بودم که بهش گفتم من می‌خوام رانندگی کنم. دوستم با سختی قبول کرد و رفتم پشت رل. تو یه جایی از جاده به دوستم گفتم اینجا سبقت گرفتن مجازه؟ اونم گفت آره. همین که سبقت گرفتم افسر ما رو گرفت . دوستم گفت من قضیه رو حل می کنم. وقتی افسر اومد پیش ماه دوستم گفت آقای مهندس تازه از آمریکا اومدند.افسر گفت: خوش اومدند.دوستم گفت: آقای مهندس خلبان هم هستند و پرواز می کنند.افسر گفت: فعلا که روی زمین هستند.چپ چپ دوستم رو نگاه کردم و تو دلم گفتم عجب عذر مسخره ای داریم به افسر میگیم. افسر گفت: گواهینامه لطفا. من تصدیقم که برای زمان شاه بود و هنوز عوض نشده بود رو به افسر دادم. افسر با لهجه گفت این تصدیق شاهنشاهی هست. منتظری ولیعهد بیاید؟!پایانAmir.1917Amir.1917Wed, 29 Jun 2022 23:58:48 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/ده-از-بیست-ویک-ddc9ddvubmxbاشتباه:به طور کلی من از زبان هیچ سر در نمیارم. مثلاً فرق لهجه و گویش رو نمی دونم. یادگیری زبان برایم سخت است، استعداد یادگیری اش هم ندارم و ....ولی با این اوصاف، حتی من هم بعضی مواقع،گویش های مختلف برایم جالب می شود. مثلاً در زبان مازنی به دیشت میگن أشون و به پریشب میگن دیشو. حال اگر به زبان مازنی از شما سوالی کنند با این شرط که ۱-شما زبان مازنی رو می فهمید ۲ بخواهید به فارسی جواب دهید. حال اگر در جواب سوال بگویید دیشب؛ شخصی که سوال پرسیده فکر می کنه که گفتید پریشب!!!اگر متوجه نشدید، بار دیگر بخوانید و اگر باز هم متوجه نشدید در بخش نظرات بپرسید.این اتفاق بین افراد جوان و افراد مسن بیشتر اتفاق می افتد.به جرئت می تونم بگم که این اتفاق زیاد افتاده و مشکلات زیادی رو به وجود آورده. مثلاً شخص مازنی بگوید دیشو خنه د نیوی( خانه نبودی) و شما فکر کنید دیشو همون دیشب هست که نیست و پریشب است. شاید حتی باعث اعدام شدن هم شدنه! مثل بخشش لازم نیست، اعدام شود. شوخی می کنم. برخی افراد هستند برعکس من که علاقه و استعداد خوبی در یادگیری گویش های مختلف دارند. مثلاً شخصی را می شناسم که اصلا مازندرانی نیست، اما طوری مازنی صحبت می کنند که خود آدم های قدیمی مازندرانی هم این صورت صحبت نمی کنند. مثلاً از کلماتی به کار می برند که فقط افراد قدیمی ازش اطلاع دارند( ولی افراد قدیمی ازش استفاده نمی کنند به دلایل مختلف). این افراد رو ببینید انگار از مازندران بیرون نرفتند و به فارسی اصلا سخن نگفتند.یه چیز جالب اینکه گویش کسانی که در شرق مازندران هستند با کسانی که در غرب هستند فرق می کنه. تا آنجا که کسانی که در غرب هستند اصلا متوجه نمی شوند که شرقی ها چه می گویند. این مشکل فقط بین افراد شهریست و افرادی که در کوه ها هستند گویش شون در شرق و غرب یکسان است. کسانی که در کوه ها و ییلاقات مازندران زندگی می کنند به شهری های مازندران می گویند مازنی که نمیدانم چرا.چه خوبه که کسانی که به زبان محلی خودشون صحبت می کنند از واژه های قدیمی شان استفاده کنند و این طور نشود که فقط واژه های فارسی رو با لهجه بگن.پایانAmir.1917Amir.1917Wed, 29 Jun 2022 01:00:19 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/نه-از-بیست-و-یک-so1ohse5l0udتقلب: موقع انتخابات شورا و یا نماینده مجلس که میشه، خیل عظیمی از مردم سمت یک کاندیدا میرن و ازش حمایت می کنند. همیشه این سوال برای من مطرح بود که مردم چقدر بیکارن و الکی سمت یه کاندیدا میرن، تا اینکه خودم تجربه اش کردم.سه سالی که در راهنمایی بودم، در آبان ماهش انتخابات دانش آموزی برگزار میشد. در اول راهنمایی اصلا پی کاندیدا رو نگرفتم وبی خودی رأی دادم. اما در سال بعد، پسری از اول راهنمایی کاندید شد که خیلی پول دار بود( باباش البته!)، وقتی که کاندید شد یک بنر بزرگ نصب کرد و اهدافش رو نوشته بود؛ از برگزاری کلاس تخصصی کامپیوتر تا اضافه کردن رنگ ورزش و گذاشتن کلاس جبرانی ریاضی به رایگان و... .من و دو دوست دیگه رفتیم پیشش و بهش گفتیم به تو کمک می کنیم تا شورای دانش آموزان بشی. بعدش گفتیم پول هم بدی بد نیست و احتمال برنده شدنت بالا می‌ره! تازه بهمون گفت اگه برنده بشه، بعدش پول خوبی به ما میده.بنابر این کارمون رو شروع کردیم. از همکلاسی‌ های همون پسره قول می‌گرفتیم که به همکلاسیش رأی بدند و بعضی که قبول نمی کردند، تهدیدشان می کردیم. از همکلاسی های خودمون هم قول می گرفتیم. بدین صورت که با پولی که ازش گرفتیم، لواشک خریدیم و بهشون دادیم و گفتیم بعد انتخابات هم بهشون می دیدم. حتی بچه های کلاس سومی رو هم به این روش گول زدیم....انتخابات برگزار شد و کاندید مورد نظرمون رأی آورد و شد شورا! بعدش که پیشش رفتیم انگار نه انگار که ما رو می شناسه و ازش طلب پول کردیم و او نداد. بعدش بچه های کلاس سومی جلومون رو گرفتند و طلب لواشک کردند. ما هم با پول خودمون لواشک بهشون دادیم. بچه های کلاس خودمون هم از ما طلب داشتند که پیچوندمشون.خلاصه ما سه ضرر کرده بودیم. گذشت و گذشت به اردیبهشت رسیدیم و از همون شورای کلاهبردار پرسیدیم تو این چند وقت چه کردی؟گفت هیچی، وقت یه جلسه گذاشتیم اوایلش و بعد هیچی که هیچی.این خاطره من خیلی شبیه داستان انتخاباته. کاندید وعده های بی خودی میده. چند نفر رو با پول میخره تا بهش در انتخابات کمک کنه.( پول خودش هم نیست البته)اون چند نفر، چندین نفر رو یا میخرند یا گول می زنند.رأی که آورد، کمک کننده هاش رو فراموش می کنه!تازه هیچ، کاره ای هم نیست و قدرتی هم نداره، حتی نمی تونه ساعت زنگ ورزش یک مدرسه رو زیاد کنه.بدین ترتیب همه در حال بازی کردنیم، اما سودش برا کسی دیگست. پی نوشت: یادمه در انتخابات شورای شهر، یک کاندیدا سوابقش رو اینطور شرح داد:دارای دکترای افتخاری از دانشگاهی از روسیه.شهروند نمونه سالدارای سابقه مدیریت در مجموعه شهرداری.من تا به حال نمی دونستم که شهروند نمونه هم داریم.پایانAmir.1917Amir.1917Tue, 28 Jun 2022 01:04:58 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/هشت-از-بیست-و-یک-m6pdjtyjjdtdاعتراف:یادم میاد اولین باری که تقلب کردم، به زمان پیش دبستانی بر می گرده. زمانی که شش سالم بود و من در مسابقه ی دو تقلب کردم. ماجرا از این قرار بود که مسیری بیست متری رو بریم و برگردیم، در حالی که نخ بادبادک در دستمون و خود بادبادک در هوا باشه. مسابقه دو به دو بود و من با شلوار جین باید با پسری مسابقه می دادم که گرمکن زرد داشت و چاق بود. مسابقه که شروع شد پسره مثل فانتوم از من جلو زد و وقتی من به نیمه راه رسیدم، او مسیر رو تموم کرده بود. همون لحظه دیدم معلم که مسئول این مسابقه بود سرش رو برگردونم و من هم خودم رو برگردوندم و ده متر از حریفم جلو بودم. سر انجام من بردم؛ وای نه کسی تشویقم کرد، نه جایزه ای داده میشد و نه حتی اون پسره( همکلاسیم نبود، فکر کنم برای کلاس بغلی بودش) با من دعوا کرد.سال ها گذشت و من در این بین در مدرسه تقلبی نکردم و حتی تقلب هم نمی دادم. در کلاس اول یا دوم راهنمایی در امتحان هدیه های آسمان( دینی)(امتحان کلاسی معمولی روی ورقه)، دوست بغل دستیم که جدید اومد کنارم، از این خودکار های نامرئی داشت که با نور آبی نوشته اش معلوم میشد، تو صفحه اول کتاب علوم، مطالب درسی رو نوشت و من هم تو کتاب خودم چیز هایی که دوستم ننوشت رو نوشتم. موقع امتحان هم قشنگ نوشتیم. وقتی معلم برگه ها رو تصحیح کرد و نمرات معلوم شد، من با اینکه نمره ی بالایی نیاورده بودم، اما خیلی خوشحال بودم!بعد از اون، دیگه تقلب رو ترجیح می دادم به درس خواندن، ولو اینکه وقت بیشتری بگیره! مثلاً دو تا تقلب می نوشتم و اولی اش رو میدادم به معلم که مثلاً من بچه خوب و با وجدانی ام. بعداز اون معلم به من شک نمی کرد و من تقلب دوم رو در می آوردم و با خیال راحت می نوشتم و نمره ام هر چی که بود، من خوشحال بودم.بعضی وقت ها نمی شد تقلب کنم که اعصابم خورد میشد و من به فکر راه حل های افتادم. مثلاً اون زمان عینک گوگل ساخته شده بود و من به هوای ساختن چنین چیزی برای تقلب( نوعی پیشرفته تر البته) تو کلاس روباتیک شرکت کردم که دیدم فکرم مزخرفه.موقع امتحانات خرداد در کلاس سوم راهنمایی، فاصله میز ها زیاد بود و دوربین هم بود. با خودم می گفتم ای کاش از اول ابتدایی تقلب می کردم تا خلافیتم بیشتر بشه در این زمینه. خلاصه من در این امتحانات به همدستی دوستم که مثل من بود تقلب کردم و محموله رو بین هم جابه جا می کردیم. یک ماه بعد امتحان خرداد، امتحان نمونه دولتی بود که ، موقع امتحان، بیست نفر در یک اتاق بودیم و هر بیست نفرمون هم سه سال همکلاسی بودیم و چند نفر ما خوب تقلب کردیم.پی نوشت:دوست دارم اون پسره که در مسابقه دو، ازش با تقلب برنده شدم رو پیدا کنم.ناظران آموزش پرورش هم باید در موقع امتحانات، دقت داشته باشند و همکلاسی ها رو در یک کلاس قرار ندهند.پایانAmir.1917Amir.1917Mon, 27 Jun 2022 00:30:03 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/هفت-از-بیست-ویک-vx0xj9jxbeytکودکی:احتمالا همه ی ما از زمانی که یادمون میاد ازمون پرسیده شد که می خواهی چه کار شوی. جواب های بیشتر ما هم مشابه بود؛ دکتر، مهندس، خلبان. برخی دیگر که خلاقیت شون بیشتر بود می گفتند فضانورد یا معلم و یا راننده و یا فوتبالیست. برخی دیگر که تعداد شان کم بود، جواب های جالبی می دادند؛ مثلاً می گفتند می خواهند بستنی فروش شوند، یا اینکه پفک فروش، لواشک فروش و... .چند سال بعد که دیگر ازمون پرسیده نمی شد چه کاره شویم، خودمون برای خودمون فکر هایی می کردیم و علاقه مون رو دوست داشتیم. اگر پازل ها جور می شد که احتمالا برای خیلی ها جور نمی شد! اون علاقه مون رو دنبال می کردیم. مثلاً کسی که به موسیقی علاقه داشت به کلاس موسیقی می رفت و یا کسی که به فوتبال علاقه داشت به کلاس فوتبال. بر دیگر هم در دانشگاه به رشته ای که دوست داشتند می رفتند؛ مثلاً به مهندسی یا پزشکی به هوای دکتر شدن.اما اینجاست که ییشترمون وقتی وارد اون علاقه مون شدیم دیگر انگیزه کافی برای ادامه اش رو نداریم. از سخت بودنش می ترسیدیم و یا از سخت بودنش نمی‌توانستیم گذر کنیم.همه ما می تونیم بعضی کار ها رو به خوبی انجام دهیم و از سخت بودنش نترسیدیم، با اینکه بهش علاقه نداشته باشیم. مثلاً یک نفر که آشپزی خوبی انجام می دهد اما علاقه ای به آن ندارد. و یا نفری دیگر که کار با چوب را دوست دارد و ازش خسته نمی شود، ولو اینکه استعداد کار با چوب را نداشته باشد. یا نفری دیگر به طور رایگان کتابی ترجمه می کند و بی منت و رایگان در اختیار قرار می دهد تا دانلودش کنیم.( در ایران از این نوع افراد زیاد داریم و من در آینده ازشون نام می برم).ای کاش دنیا طوری بود که ما انسان ها می دانستیم در چه زمینه ای علاقه و استعداد داریم و از اون مهم تر، از انجام دادنش عشق بورزیم و خسته نشویم. پایانAmir.1917Amir.1917Sun, 26 Jun 2022 00:57:42 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/شش-از-بیست-و-یک-aecfy7t2wnuuچه چیز هایی مهم هست؟!به نظرم همه انسان نوعی زندگی می کنند که ارزش هایی که مد نظرشون هست را بیابند و حفظش کنند. برخی برایشان پول مهم هست، برخی داشتن حق انتخاب و ...، اما به نظرم بهترین ارزشی که انسان می تواند به دنبال آن باشد؛ آن نوع ارزش هایی است که تمامی مردم جهان را در بر گیرد. به عبارتی دیگر ارزش هایی خوب است که برای تمام مردم مفید باشد و حتی برای مردمانی که می خواهند در آینده باشند. به این مسئله فکر کنید که مردم آینده درباره ما مردم امروزه چه فکری می کنند؟این سوال ارتباط مستقیمی دارد با اینکه مردمان آینده در چه شرایطی هستند و چه چیز هایی به ارث بردند؟ آیا آن ها دارای هوای بدون آلودگی و محیط زیست بکر هستند؟ و سوال هایی از این قبیل.حال درباره مردم گذشته چه فکر می کنید؟ شما رو نمی دونم ولی من مردمان گذشته را به سه دسته تقسیم می کنم. اولین دسته حاکمانی خوب هستند. دومین دسته حاکمانی بد هستند. سومین دسته مردمی هستند که زیر دست حاکمان خوب و بد زندگی می کنند. وقتی به جامعه قدیم فکر می کنیم، فقط حاکمان را در نظر می گیریم و انگار نه انگار که مردمانی هم وجود داشتند و باعث نام برده شدن حاکمانشان در امروزه شدند.آیا مردم آینده هم مثل ما مردم امروزه حاکمان را نقد می کنند؟ احتمالا بله‌. آن ها هم مثل گذشتگانشان جمعیت زیادی را فراموش می کنند و این چرخه ادامه دارد.چه خوب بود که مردمان امروزه، حامی مردمان آینده باشند و هوای پاکیزه، دنیای بدون جنگ، رفاه بالا و دیدگاهی بدون رفتار نژاد پرستانه و... را تحویل آیندگان دهند.شاید آن ها ما را فراموش نکردند!شاید آن ها موجودات هوشمند فضایی را بیابند و از ما به نیکی یاد کنند.پایانAmir.1917Amir.1917Sat, 25 Jun 2022 01:00:11 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/پنج-از-بیست-و-یک-xeenry19natmدانشمند یا دانستنیها؟در دوران دبستان که هراز گاهی مجله دانستنیها به دستم می رسید، بدون فوت وقت بازش می کردم و در دنیای دیگه ای قرار می گرفتم. دوست داشتم تمام مطالبش رو بخوانم، اما مطالبش علمی بود و چیزی ازش سر در نمی آوردم.گذشت و چند سالی از دانستنیها دور بودم و در دوران دبیرستان در دکه ی روزنامه فروشی چشمم به دانستنیها خورد. یادمه شماره ۱۸۳ بود و مطلب جلدش درباره ی عینک واقعیت مجازی. از اون شماره تا شماره ۲۱۳، پیوسته می خواندمش و ژست علمی بودن می گرفتم و خود را در آینده دانشمند تصور می کردم ؛ ولی مشکل دنبال دبستان رو هم داشتم! از مطالبش سردرنمی آوردم؛ همان موقع مجله دانشمند هم می خواندم و از مطالبش سر در نمی آوردم، ولی نمی دانستم چرا دانستنیها رو باز دوست داشتم؟!بعد شماره ۲۱۳ که نویسندگانش عوض شدن. در اینترنت می خواستم دلیل این عوض شدن یهویی را بفهمم که به سایت موضوع آزاد رسیدم. در این سایت نویسندگان قبلی دانستنیها مطالبی می نوشتند و برخی از مطالبشون علمی هم نبود و من دوست داشتم. اینجا بود که فهمیدم من علم را دوست نداشتم. من نوشته ی کسانی را دوست داشتم که درباره ی علم می نوشتند. اینجا بود که فهمیدم نویسندگی را دوست دارم. بر عکس مریم میرزاخانی که ابتدا نویسندگی دوست داشت ولی دانشمند شد.پی نوشت و نتیجه گیری:۱- بیش از یکسال هست که دانستنیها و دانشمند منتشر نمی شوند.( البته امسال دانشمندی منتشر شد که یک سومش تبلیغ بود، یک سوم دوم، مطالبش تبلیغی بود، و یک سوم دیگر هم نوشته ی علمی نبود!)۲- خود را محدود به یک موضوع نکنید، ابتدا سعی کنید دیدی جامع داشته باشید و سپس بروید سمت هر کدام را که دوست داشتید مخصوصا در حوزه علم.۳- سایت موضوع آزاد همانند سایت ویرگول بود که افرادی مهمی در آن مطلب می نوشتند ولی مدت زیادی هست که از دسترس خارج شده.پایانAmir.1917Amir.1917Fri, 24 Jun 2022 00:42:23 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/چهار-از-بیست-و-یک-ougrudqlcmmtکلاه بافتنی و موی خیس!می گن خلاقیت محدودیت می آورد! نه نه اشتباه نوشتم، محدودیت خلاقیت می آورد. البته باید اذعان کنم که بستگی به آدم اش هم دارد. مثلاً مردمان کره ای یا ژاپنی خیلی خوب بلدند از موقعیت ها استفاده کنند. بگذریم، همین که از حموم بیرون اومدم برق رفت و من به جای اینکه نگران خاموش بودن کولر و گرمای هوا باشم، نگران خشک کردن مو هام شدم.با خودم گفتم قبل از اینکه مو هام خودش در اثر گرمای هوا خشک شه، یه حرکت خلاقانه‌ای بزنم و به روش دیگه ای خشکش کنم. اولین ایده ام این بود که شبیه سشوار به موهام گرما بدم. رفتم سراغ بخاری تا روشن اش کنم. رفتم سمتش تا روشنش کنم که فکر گرمای هوا، منصرفم کرد. بعد رفتم سمت آشپزخونه تا با بخار آب موهام رو خشک کنم. قابلمه بزرگی برداشتم و شیر آب رو باز کردم و پرش کردم، گذاشتم روی گاز. حالا باید گاز رو روشن میکردم تا آب به جوش بیاد. هر چی نازل گاز رو فشار میدادم هیچ صدایی نمی یومد که یاد قطعی برق افتادم. دنبال کبریت گشتم، نبود. دنبال فندک هم گشتم که نبود.بنابر این بی خیال این ایده های احمقانه شدم. رفتم کلاه بافتنی رو پیدا کردم و جلوی آینه اول مو هامو شونه کردم و بعد کلاه رو گذاشتم! موجی از گرما بدنم رو لرزوند. یاد مدرسه در دوران ابتدایی هم افتادم. صبح که بیدار میشدم اول میرفتم مو هم رو خیس میکردم و شونه میزدم و بعد کلاه رو می‌کشیدم روی سرم تا تو مدرسه موهام خوابیده بشه و بلندی ش مشخص نشه....بعد دوساعت از خواب بیدار شدم! کلاه باعث شد تو اون گرما بخوابم. برق هم اومده بود. کولر رو روشن کردم و کلاه رو گرفتم. حس خیلی خوبی داشت. انگار دوباره متولد شده بودم.نتیجه گیری:موهاتون رو از ته بتراشید تا به سشوار نیاز پیدا نکنید.تو خونه فندک داشته باشید. یک روز لازم میشود.در زمستان میتونید با کلاه مو هتون رو خشک کنید.پایانAmir.1917Amir.1917Thu, 23 Jun 2022 00:39:39 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/دو-از-بیست-و-دو-wm65nb0bslq2اسکات یا آمادسون؟در قسمت قبل گفتم که آمادسون برنامه ریزی مفصلی انجام میده و اسکات نه. این انگلیسی مغرور با خودخواهی تمام راه به سمت مدار نود درجه می‌زاره و بعد از بستن بار و بندیل سفر، یک همراه دیگه در دقیقه نود اضافه می‌کنه و این در صورتی ست که به بار و بندیل چیزی اضافه نمیکنه.از اون طرف آمادسون برنامه ریز، در طول سفر طبق برنامه پیش میره و هر دویست کیلومتر کلبه ای کوچک می زنه و بخشی از وسایلش رو اونجا میزاره تا هم وسایلش سنگین نشود و هم در طول برگشت خوراکی داشته و طبق برنامه به همراه یارانش به مدار نود درجه میرسه و بر میگرده و درست یکسال پس از شروع سفرش، کشتی میاد و آمادسون و یارانش رو می‌ره به خونه.اسکات چه شد! یک ماه بعد از اینکه آمادسون پرچم نروژ رو در مدار نود درجه هم گذاشت، او هم به نقطه مورد نظر می رسه، اما خوشحال نیست، زیرا اون میخواست که نفر اول باشه. اسکات عصبانی در راه برگشت به مشکلات زیادی می خورد که یکی از مشکلات همون مسافر دقیقه نود است که اضافه شده. اسکات که برنامه ریزی خوب نکرده بود به همراه یارانش، در همون مسیری که اومده بودن کشته میشوند.کسانی که مثل آمادسون، آدم با برنامه ریزی هستند بسیار کم اند. سال ها بعد ماجرایی در ایران اتفاق می افتاد که شبیه داستان سفر آمادسون هست. این ماجرا به این اسم معروف شد: حمله به پایگاه اچ سه.پایانAmir.1917Amir.1917Tue, 21 Jun 2022 02:26:40 +0430https://virgool.ir/@Amir.1917/یک-از-بیست-و-یک-awsp77dfhjxaاسکات یا آمادسون؟داستان در اوایل دهه 1900 در جریان است. نیم قرن قبل از اینکه بشر به فکر ماه و سفر های فضایی بیافتد، رقابت بر سررسیدن به قطب جنوب بود. رسیدن به مدار 90 درجه جنوبی. دو کاندیدا داشتیم؛ اسکات انگلیسی و روآلد آمادسون از نروژ.اسکات که مغرور بود هر ظور شده بود می خواست اولین نفری باشد که به مدار نود درجه جنوبی رسیده و از اون طرف آمادسون هم دوست داشت پرچم کشورش اول از همه در جنوبی ترین نقطه زمین قرار بگیره.آمادسون چند سالی برای سفرش وقت میزاره و برنامه ریزی مفصلی می کنه و به همراه مسافرانش( هیچ یک از این دو تنها نبودند و یارانی داشتند) در مدار 70 درجه جنوبی پیاده میشه و به نا خدا میگه سال بعد همین موقع اینچا باش و به سمت جنوب می ره.از اون طرف هم همزمان اسکات که برنامه ریزی چندانی هم نکرده به سمت جنوب را می افته. بدین ترتیب هر دو همزمان پا به این ماجراجویی می گذارند....Amir.1917Amir.1917Sun, 19 Jun 2022 22:04:07 +0430