https://virgool.ir/feed/@Ali_hrfa2026-11-12 03:48:47https://files.virgool.ir/upload/users/1870156/avatar/PwouuU.jpghttps://virgool.ir/@Ali_hrhttps://virgool.ir/@Ali_hr/پیوند-zmmkw3dykgdoمژده مژده افتتاح میشود مجلل ترین کافه شهر ساعت 00:00 روز 11/11 افتتاح می شود.همه ی شهر پر شده بود از این آگهی و کل شهر بی‌تاب بود برای دیدن کافه‌ی این تازه وارد.تازه واردی که می گفتند از خارج آمده، اصلا به سر و وضعش نمی خورد اما می گفتند پولدار است. البته تیپ رسمی درجه یکش را یکی دو باری دیده بودند اما انگار به پوشیدن آنها عادت نداشت. معمولا با عینکی تک دسته و ساعت مچی نازک روی دست سنگینش و یک کلاه بد قواره، مثل فیلسوف های خیابان‌گرد آلمانی بود. به قیافه اش کافه چی بودن یا صاحب کافه بودن نمی خورد؛ اما بعد از ورودش دست گذاشت روی بزرگ ترین ملک وسط شهر و محیای ساختن کافه شد.عجیب بود کافه ای به این بزرگی؟؟؟؟ بعد از چند وقت کاری کرد که حتی از کنارش هم که میگذشتی نا‌خودآگاه حواست پرت شکوهش می شد. نمایی تماما با شیشه های سیاه و تابلویی سیاه با نور پردازی ای بی‌نظیر. همه تشنه بودند ببینند داخلش چطور شده؟ بزرگترین میزش چند نفره است؟ چند لژ خانوادگی دارد؟ اصلا میز کوچک هم دارد؟گذشت و بلاخره روزش فرا رسید.آسمان سیاه با ابر هایش بغض کرده بود. انگار آن شب سرد ترین شب سال بود. کل شهر سکوت کرده بود تا صدای باز شدن درب بزرگ ترین کافه اش را بشنود. چراغ ماشین ها میان دود آتش بی خانمان های وسط شهر همه چیز را آماده مراسم کرده بود.خیل جمعیت خود به خود خیابان را بسته بود، جمعیت پشت در مثل آب پشت سد بی قرار باز شدن درب بودند.خودش هم آرام آرام با عصای دسته نقره ای اش پیاده نزدیک می شد. بعضی ها به چهره نمی شناختندش و بعضی با دیدنش فریاد میزدند. با تیپ رسمی شیکش دلبری میکرد. این از همان معدود دفعاتی بود که لباس های مهم و گرانش رو پوشیده بود.دم در کافه رسید روی پله ورودی رفت و صدایش را صاف کرد:((می دانم بعد از باز شدن درب، سوال هایی برایتان پیش می آید. شاید سرزنشم کنید یا شاید مثل دیوانه ها به نظر برسم اما عجول نباشید، هر سوالی که داشته باشید جواب میدهم اگر هم من نتوانم جوابی برایشان پیدا کنم زمان جواب شما را خواهد داد.))همه متعجب به یک دیگر نگاه میکردند صدای دوربین عکاسان، همهمه ی میان جمع را تشدید میکرد اما او آرام تر از همیشه با همان دستهای خشنش دنبال کلید می گشت.در را باز کرد و خود در گوشه ای از کافه پشت یک میز کوچک نشست.سیل جمعیت پشت در یخ زد. افراد نزدیک به در با فشار جمعیت پشت سرشان وارد کافه می شدند و هر کس به در میرسید با دیدن داخل خشکش می شد.بعد از چند ثانیه همه ساکت شدند، آرامش قبل از طوفان بود، هیچ صدایی نبود اما چشم ها فریاد میزدند. آخر مگر می شود؟؟؟...علی حاجی رضاییعلی حاجی رضاییTue, 01 Nov 2022 00:56:19 +0330