<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های علی جوان</title><link>https://virgool.ir/feed/@Ali_Ravangard</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:15:38</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/525768/avatar/1oiYMm.jpeg</url><title>علی جوان</title><link>https://virgool.ir/@Ali_Ravangard</link></image><item><title>نقد فیلم وکیل مدافع شیطان</title><link>https://virgool.ir/@Ali_Ravangard/نقد-فیلم-وکیل-مدافع-شیطان-wvjiwtwbni6m</link><description>جادوی خالص بود. نویسنده فیلم همه چیز رو به تمسخر گرفته بود. پیچش‌های داستان به طرز غیر قابل باوری به‌جا و باورپذیر بودن. یک معجزه داستانی. رقص اروتیک و پر ضرب خیر و شر. نمیتونم یک متن پیوسته درموردش بنویسم و فقط باید به تک جملات اکتفا کنم و تا ساعت‌ها و سال‌ها غرق در هنر داستان باشم و از خالقش تشکر کنم. وکیل مدافع شیطان رو حتما ببینید. داستان یک وکیله که با پرونده‌های زیادی روبه‌روئه. یک ساعت و چهل و پنج دقیقه تمام با این پرونده‌ها سرگرم میشید ( و حتی ممکنه مثل من خسته بشین از مقدمه چینی طویل‌اش ) ولی همه چیز تو پایان فیلمه. پایان خوب برای یه فیلم مثل نوشیدنی کنار غذاست، اگه نباشه حتی ممکنه خشکی غذا باعث بشه ازش لذت نبرید ولی اگه باشه، میتونه یه غذای معمولی رو شاهانه کنه. پایان این فیلم یه کوکاکولای تگری بود. The devil&#39;s advocate 1997با تشکر ویژه از بازی‌های خفنِ کیانا رویز و جناب آل پاچینو</description><category>علی جوان</category><author>علی جوان</author><pubDate>Fri, 01 Jan 2021 22:29:15 +0330</pubDate></item></channel></rss>