https://virgool.ir/feed/@Ali-Fardبرخی زمان ها نکته ها و مسائلی به ذهن آدم می آید که خواب را از چشم میگیرد. فقط درمان آن نوشتن و نوشتن است. در اینجا دوست دارم هر آنچه مرا به این شکل درگیر خود می کند را بنویسمfa2026-11-12 05:04:20https://files.virgool.ir/upload/users/260878/avatar/QrdNdI.pnghttps://virgool.ir/@Ali-Fardhttps://virgool.ir/@Ali-Fard/ماستی-که-ترش-است-از-تغارش-پیداست-rpgcjvht7nmoماستی که ترش است از تغارش پیداست"درگذشته ماست را در تغار درست می­کردند، اگر ماست بد بود و چربی اضافه داشت، هم ارزان­تر بود و هم باید فقط در تغار نگهداری و فروخته می­شد؛ بنابراین تغاری بودن ماست به معنی بد بودن آن بود"اوضاع بهتر می­شه!برای متخصصان، به‌ویژه افرادی که در کارشان می­بایست آینده را برآورد کنند، روشی انکارناپذیر وجود دارد. باید به اطلاعات و حرکت­های گذشته و رخدادهای حاضر، نگاه کنند و با توجه به تخصصی که دارند، آینده موردنظرشان را تخمین بزنند.اما بسیاری از افراد و مدیران دولتی می­گویند: انشا الله اوضاع بهتر خواهد شد. این‌گونه برخورد برای افرادی که به اطلاعات و شرایط به‌عنوان ابزاری برای تحلیل گذشته و برآورد آینده نگاه می­کنند، فقط نوعی لطیفه است؛ بنابراین قبل از پدید آمدن نتیجه نهایی یا برآورد آینده، هزاران برونداد در فرایند و نتیجه مثبت باید خودش را به‌طور مشهود نشان دهد به قول مولانا:صد نشان باشد درون ایثار را، صد علامت هست نیکوکار رارنگ رخساره ...طبق معمول اطلاعات دقیقی وجود ندارد. ولی جستجوی اینترنتی می­گوید، نزدیک به 2.5 میلیون کارمند شاغل در دولت داریم. اگر کارکنان نیروهای انتظامی و نظامی، نهادهای عمومی و غیردولتی، نهادهای حکومتی، نهادهای قضایی، نهادهای قانون­گذاری و دیگر سازمان­ها و شرکت­ها مانند بانک­ها، خصولتی­ها و همه آن‌هایی که به نحوی ردیف بودجه دارند و جزو سیستم مدیریت کشور هستند را به آن اضافه کنیم چیزی حدود 8 تا 12 میلیون نفر خواهد شد (البته این آمار با توجه به پراکندگی اطلاعات دقیق نیست و به دلیل اینکه موضوع این مقاله به‌هیچ‌وجه ربطی به این اعداد ندارد، بنابراین دقیق نبودن آن‌هم زیاد مهم نیست). به عبارتی در کشوری زندگی می­کنیم که سیستم حکومت برای مدیریت احتیاجات هر 5 ایرانی یک کارمند به خدمت گرفته است. پس دولت مدبر و امیدوار! با مدیریت این افراد که همگی از فرزندان همین مرزوبوم هستند باید بتواند احتیاجات مردم را رفع کرده و فقط نگویند اوضاع بهتر میشه! ولی چرا آنچه آن‌ها می­گویند با آنچه ما حس می­کنیم در دو جهت کاملاً متفاوت است؟ برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌زنم.فقط هنگامی یک ماشین، سیستم، فرآیند خوب کار می­کند که تمام اجزاء آن به‌درستی و در تعادلی بی­نقص کار کنند. ممکن است مشکلاتی هم پدید آید، ولی تا زمانی که به‌طورکلی، تمام سیستم در تعادل و وضعیت مناسب است، کارایی و عملکرد ماشین یا سیستم قابل‌قبول خواهد بود. سلام مرا به ژاپن هم برسان! حال اگر اجزاء سیستم درست کار کند ولی به دلیل مدیریت نامناسب فرایندهای تعریف‌شده درست اجرا نشود، آیا بازهم نتیجه خوب خواهد شد؟همه می­دانیم که اتومبیل بنز، ماشینی است که تمام 30 تا 50 هزار قطعه­ی آن درنهایت تعادل و بی­نقص در حال کار هستند. حال اگر راننده ناوارد باشد و با تمام اخطارهایی که سیستم ناوبری به راننده اعلام می­کند، این خودرو را با سرعت به ته دره ببرد، نتیجه مسلماً خوب نیست ولی آیا تقصیر قطعات است؟ اگر راننده به قطعاتی که مشکل‌دارند رسیدگی نکند و یا قطعات اصلی را با نهایت بی­رحمی با قطعات بی­کیفیت جایگزین کند (چون دوست دارد)، آنگاه چه می­شود؟ آیا باز می­توان گفت که آن 49.900 قطعه باقی­مانده کارشان را درست انجام نداده­اند؛ که نه‌تنها انجام داده‌اند بلکه فشار قطعات ناهمگون بی­کیفیت را هم باید به دوش بکشند. در زمان نوشتن این پارگراف بی­اختیار یاد مدیران اتوبوسی افتادم!بنابراین لطفا اول گواهی­نامه بگیرید، بعد در هنگام خواب­آلودگی و عصبانیت و هنگام صحبت تلفنی با رئیستان که شما را پشت فرمان نشانده، رانندگی نکنید حتی اگر ماشین شما بنز باشد.امید و پرتقال فروشکارایی یک سیستم با اندازه‌گیری خروجی آن طی مدت‌زمانی مشخص سنجیده می­شود. به نظرم نگاهی به خروجی برخی از وزارتخانه­ها و نهادهای دولتی خالی از لطف نباشد. از آنجایی­که به‌هیچ‌وجه قصد سیاه نمایی یا منفی نگری ندارم بنابراین موارد بارزی که با دیدن نام آن وزارتخانه به ذهن می­رسد را مطرح می‌کنم.لطفاً فقط مفهوم کلی را مدنظر داشته باشید؛ و آن سنجیدن نتیجه عملکرد برای برآورد آینده است. (مثلاً آینده­ای بهتر)!وزارت نفت: سال‌های سال خام فروشی، عدم سرمایه‌گذاری روی صنایع پایه، از دست­دادن بازارهای خارجی، عدم بهینه­سازی مصرف انرژی، اختلاس‌ها، دکل‌های گمشده، زنجانی‌ها، فراری­ها و پروژه‌های ناتمام و قیمت حامل‌های انرژی... حالا هم که طرح شکست‌خورده فروش نفت به مردم (سلف). جالب بود رئیس‌جمهور می­گفت "چون نفت ما رو کسی نمی خره، بیایید نفت آینده را بخرید که تودهنی­ای به امریکا باشه" (خب برادر، مردم بخرن به کی می­خوان بفروشن) بعد تو همان روز وزیر نفت می­گفت انرژی تجدید پذیر به‌سرعت در حال رشد است و دوران نفت به پایان خود نزدیک می‌شود. خدایی روتون میشه توی روی هم نگاه کنید!وزارت صنعت، معدن، تجارت: بسیار جالب است، صنعت به دلیل واردات بی­رویه (اینو خودتون می­گین، تفصیر ما نندازین!) و عدم برنامه­ریزی کلان رو به ورشکستی کامل است. این دو مقوله (صنعت و واردات) در کجا مدیریت می­شود؟ همین وزارتخانه. یعنی طی این سال‌ها فقط گل به خودی می­زدیم. آیا نیازی هست به انحصار خودروسازها، از بین رفتن صنایع مادر و دیگر موارد اشاره­ای بکنم؟ در وب‌سایت رسمی این وزارتخانه گزارشی چاپ‌شده با این عنوان " واردات بی­رویه کالاهای چینی صنایع داخلی را با رکود مواجه کرده است". فکر کنم با ما شوخی دارن.وزارت راه و شهرسازی: حداقل کار ایشان تأمین مسکن و مشاركت در ساماندهی بازار سرمایه در امر زمین و مسكن بود که وضعیت آن کاملاً معلوم است. دیگر لزومی ندارد که در مورد وضعیت راه‌ها، حمل‌ونقل عمومی و توسعه شهری صحبتی بکنم؛ که سکوت سرشار از ناگفته‌ها است. اگر باور ندارید به سایت این وزارتخانه بروید و بخش مأموریت‌ها و چشم‌انداز را بخوانید.وزارت نیرو: از برنامه دوم توسعه قرار بود که کارایی نیروگاه­ها سالانه 5 درصد افزوده شود و مسئله برق‌دزدی‌ها، هدررفت سیستم توزیع و بهینه‌سازی انرژی (برق) حل شود که نتیجه آن کاهش هزینه برق برای مصرف‌کننده و کاهش مصرف انرژی اولیه است. من نمی­دانم این طرح مجانی کردن برای 30 میلیون نفر (حالا وزارتخانه میگه 7 میلیون و همین‌طورهم داره آب میره) رو دیگه کجای دلمون بزاریم. اگر زحمتتون نیست، یک کاری کنید که آب برای خوردن داشته باشیم و یک لامپ هم بالا سرمون روشن باشه. این ما را بس.وزارت کار و امور اجتماعی، وزارت رفاه و تأمین اجتماعی و وزارت تعاون: من دیگر حرفی ندارم. فقط کلمات موجود در نام این وزارتخانه‌ها را دوباره بخوانید و اگر وضعیت را خوب دیدید خدا رو شکر کنید.وزارت امور اقتصادی و دارائی: ایجاد و رسیدگی به نظام پولی و بانکی و اقتصاد کشور که خیلی حرف‌های قشنگی است ولی علی‌الحساب بهره بانکی بالا، مسئله وام‌ها، دلار، و این موارد را از من نپرس و از آقای شماره 12 بپرس. همه این‌ها اگر برای ما نون نداشته برای خیلی‌ها هم اتفاقاً آب داشته با کره­ی اضافه. به نظرم آقایان باید برای این وزارتخانه این اسم را انتخاب می­کردند "وزارت امور اقتصادی و دارائی خودمان به‌جز خاوری".وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: به نظر شما فرهنگ در چه چیزهایی خلاصه می­شود؛ کتاب، موسیقی، رسانه‌های صوتی و تصویری، میراث فرهنگی، زبان فارسی، ایران‌گردی. خب تو این­ها که وضعیت خوب و رو به جلویی به نظر ­نمی­رسد. تو این وزارتخانه یک سازمان حج و زیارت رونق داشت که با این داستان­های سال‌های اخیر آن رتبه عالی رو هم از دست دادیم. ای عربستان بی‌معرفت!وزارت ورزش و جوانان: تکلیف جوانان که به پدر و مادرشان مربوطه و صفحه­های اجتماعی (قابل توجه وزیر جوان)؛ ولی تا آنجایی که می­دانم در تمامی رشته‌ها نه‌تنها جایگاه خود را در رتبه­های جهانی از دست می­دهیم بلکه دائم در حال جریمه شدن، ممنوع‌الورود شدن و غیره هستیم. برای فساد گسترده در فوتبال و عدم تخصیص منابع لازم برای مابقی ورزش‌ها هم یک بوق بزن.وزارت علوم، تحقیقات و فناوری: اگر فکر کردید که این وزارتخانه باید آینده­ی شغلی فارغ‌التحصیلان در تعریف رشته­های تحصیلی در نظر داشته باشه، سخت در اشتباهید. چون این وظیفه وزارت کار و امور اجتماعی است و به دلیل فرایندهای دقیق و مدون موجود این دو در کار هم دخالت نمی کنند. در ضمن این وزارتخانه تحقیقی که ندارد انجام دهد، فناوری هم که به لطف وزارتخانه مربوطه از چین می­­آید؛ بنابراین فقط باسواد کردن مردم می‌ماند، آن‌هم از نوع عالی. دانشگاه­های تقلبی، عدم سیستمی برای استعلام مدارک تحصیلی تقلبی، بی تکلیفی مافیای کنکور، فروش سوالات کنکور و فروش پایانامه هم به این وزارتخانه ربطی ندارد. همین است که هست، می‌خواهی درس بخون نمی‌خواهی برو سربازی.وزارت آموزش‌وپرورش: در این مورد منتظرم فردا صبح زنگ بزنم و سؤال کنم.وزارت امور خارجه: به 36 کشور می‌توانیم سفر کنیم و فقط 6 کشور آن بدون ویزاست و 30 تای دیگر در زمان رسیدن باید ویزا بگیرید. باور کنید ترکیه نه‌تنها بهترینشان بود، بلکه اسم بعضی از کشورها رو از رو هم نمی­توانید بخوانید، چه­رسد به اینکه بشناسید. از سوی دیگر اگر در خارج از ایران زندگی کرده باشید می­بینید که رفتن به سفارت ایران می­تواند چه کابوسی برایتان باشد. توی ترکیه سفارت ایران هزینه خدماتش را به یورو میگیره ولی مثل ریال با شما رفتار می­کنه و خدمات می­ده. در ضمن سلام منو به تحریم‌ها و برجام هم برسونید. عوضش وزیرش خیلی خوش‌رو و خندان و انگلیسی هم بلده. باور کنید این مورد را از ذوقم گفتم چون قبلش خب ندیده بودیم.وزارت جهاد کشاورزی: توی کشاورزی نوین که موفق نبودیم، محصولات کشاورزی، گوشت و مرغ هم که همیشه تو بحرانیم. به‌جز تأمین گوجه‌فرنگی در محله رئیس‌جمهور قبلی. خودکفایی گندم هم که فقط چند سال تونستیم نگه‌داریم. این 30 نفر هم که برای اختلاس گرفتن فقط برای این بود که بگویند نباید این وزارتخانه رو دست کم بگیرید. گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد. ولی جا دارد از زحماتی که برای توزیع گوشت یخی با کارت ملی انجام شد و قیمت گوشت هم آخر کنترل نشد تقدیر بشود چون امکان نداشت بتونی با کارت ملی دو بار گوشت یخی بخری، سیستم کاملاً یکپارچه طراحی‌شده بود.باور کنید هر بار که این مقاله رو می خوانم صدها مثال و مورد به نظرم می­رسد که می­گویم ای کاش می­توانستم آن­ها را هم بنویسم. ولی چه­کنم که مثنوی هفتاد من خواهد شد.نکته: این را با اطمینان و از صمیم قلب بگویم که منظور از این نوشته به‌هیچ‌وجه نادیده گرفتن زحمات کارمندان، متخصصان و مدیران این مجموعه‌ها نبوده و نخواهد بود که شاید اگر تلاش و مسئولیت‌پذیری این افراد نبود، اصلاً مجالی برای نفس کشیدن هم نبود و زندگی به همین شکل فعلی یک افسانه بود. دوران کرونا و تلاش بی‌وقفه و خستگی‌ناپذیر کادر درمان کشور این ادعا را ثابت می­کند. بخشی از سال‌های کاری بنده نیز در همین سیستم دولتی سپری‌شده است و چه بسیار متخصصین و کارشناسانی وجود دارند که متأسفانه ذیل مدیریتی این‌چنین، نتیجه­ای درخور تلاششان دریافت نمی­کنند.فکر کنم کمی توانسته باشم منظورم رو از اندازه‌گیری عملکرد و نتیجه انتقال بدهم؛ اتلاف منابع این کشور شامل و نه محدود به منابع طبیعی، ظرفیت­های جغرافیایی، منابع انسانی و غیره ما را در این وضعیت کنونی گرفتار کرده است و نشانه­هایی از بهتر شدن نیز دیده نمی­شود.نتیجهدرحالی‌که داشتم این مقاله را تهیه می­کردم به‌صورت کاملاً اتفاقی نوشته‌ای از آقای محمدرضا شعبانعلی به دستم رسید. به‌قدری این نوشته با این مقاله همسو بود که به نظرم رسید همین، به‌عنوان نتیجه مطرح شود.منبع: صفحه اینستاگرام mrshabanali تاریخ 16/6/99:" کافه اروپا کتابی است که زندگی در اروپای شرقی را در سال‌های پس از فروپاشی شوروی روایت می‌کند. زمانی که نیمی از اروپا می‌کوشد از زیر سایه‌ی سنگین و خفه‌کننده‌ی کمونیسم بیرون بیاید و دوباره نفس بکشد.نزدیک به سه دهه از آن مقطع زمانی گذشته؛ اما روایت زیبا و جذاب دراکولیچ از آن دوران، هنوز شیرین و خواندنی است. دورانی که به سبب وضع قوانین محدودکننده‌ی فراوان، تقریباً همه مجرم‌اند. دورانی که بسیاری از امکانات، فقط در اختیار حاکمان است. دورانی که نمی‌دانی از میان ناکارآمدی دولتی یا خصوصی‌سازی فسادآمیز، کدام به نفع جامعه‌ات خواهد بود. دورانی که داشتن یک کارت‌بانکی بین‌المللی برای خیلی‌ها رویاست. دورانی که هم‌زمان با نشان دادن پاسپورتت، باید احساس شرمندگی کنی و خجالت بکشی. دورانی که برای داشتن ساده‌ترین لوازم‌خانگی، باید به یک قاچاقچی تبدیل‌شده یا دست به دامان یک قاچاقچی شوی. اگر دوران کمونیسم و پساکمونیسم و تاریخچه‌ی اروپای شرقی برایتان جذاب است، احتمالاً این کتاب را دوست خواهید داشت. کتاب را نازنین دیهیمی ترجمه کرده... چند سطر از کتاب را برایتان می‌آورم:در آن دوره آینده‌ای در کار نبود. فقط حرف از آینده‌ای بهتر زده می‌شد که منظور از آن پیشرفت و بهتر شدن شرایط زمان حال بود و مردم از حفظ می‌دانستند که این پیشرفت متشکل از چه چیزهایی خواهد بود: سلطه‌ی بیشتر، هراس بیشتر، شاید غذای بیشتر...آینده‌ای که نتوانی برایش نقشه بکشی، آزادانه مسافرت کنی، شغل بهتری پیدا کنی یا برای آینده‌ی بهتر فرزندانت برنامه‌ریزی کنی، خیلی به آینده شباهت ندارد "در آخر دوباره برمی‌گردم به جمله اول: اوضاع بهتر خواهد شد! به نظرم وقتی اوضاع بهتر خواهد شد که نشانه و شاخص‌های بهترشدن در تمامی زمینه‌ها نه‌تنها به ثبات برسد بلکه رو به بهتر شدن نیز برود؛ و برای دیدن این نشانه‌ها به‌هیچ‌وجه نیاز به دانش خاصی نیست.فقط کافی است امید را در چشمان مردم ببینی و نه در گفته‌های دولتمردان مدبر و امیدوار!علی خدامرادی16/شهریور/1399علی خدامرادیعلی خدامرادیTue, 08 Sep 2020 03:51:21 +0430