https://virgool.ir/feed/@AlanakianAniدلیل اصلی زائیده شدن تک تک داستان‌های این مجموعه، دنیاهایی هستند که از هیچ، در من جان گرفتند و به درجات معنی، مفهوم، درک، واژه و داستان تبدیل شدند.fa2026-11-12 12:15:33https://files.virgool.ir/upload/users/914982/avatar/oKzIGW.jpeghttps://virgool.ir/@AlanakianAnihttps://virgool.ir/@AlanakianAni/سایه-بان-ویران-xh0jght0nskeدستانش خیس هستند ولی او نمی‌داند چرا؟! نمی‌داند چرا غمگین است؟! نمی‌داند چرا دلش شکسته است؟!روی صندلی در فضای سبزی نشسته و قطرات نم  روی پوستش بر اثر نسیم ملایم پاییزه صورتش را خنک میکند.چشمانی دارد همچو آهو با رنگ عسل. ولی در لباس سفید و موهای پریشان، جذاب بنظر نمی‌آید.علی کنارش می‌نشیند-        سلام دیوونه چطوری؟-        ها؟-        ها چیه؟ اینجا هم نتونستن آدمت کنن؟ به مسخره بازیت ادامه میدی؟-        ها؟-        ها و کوفت! لعنتی... شانس ما رو ببین! ببین امیدمون به کیه! ای خدا!... زدین و رفتین. همین؟او دست علی را میگیرد و کف دستش را با اشاره به او نشان میدهد و با چشمانی گشاد شده و بدنی لرزان می‌گوید-        خ خ خ خ خ ....ت ت تعلی دستش را عقب می‌کشد-        هو! چته؟ باز وحشی شدی؟آن روز یک روزه بی‌نتیجه دیگری برای علی بود. بعد از انفجار خانه برادرش جواد و فوت او، ستاره، مراد و رعنا فقط این زن زنده مانده و علت واقعه را هیچ کس نمی‌دانست جز او! دیوانه لقبی بود که علی، بر زن برادرش سمیه گذاشته بود.شبی دیگر. روشن و تاریک شدن هوا حاکی از وجود ابرهای ریز و درشت در آسمان است. سمیه روی تخت دراز کشیده و از پنجره بیرون را نگاه می‌کند. هرکس او را ببیند به راحتی متوجه می‌شود که فقط نگاهش آنجاست و روح و ذهنش جایی دیگر است.نوبت قرص شبانه است. پرستارِ سفید پوش با اخمهای درهم کشیده که بنظر می‌آید عضلاتش را به سختی بر صورتش حفظ میکند، کنار تخت سمیه ظاهر می‌شود.-        دختر اینم قرص شبت. بنداز بالاسمیه لمس‌تر از آنی است که بتواند مقاومت کند. پرستار دستش را می‌گیرد. سه قرص سفیدی را که در لیوان کوچکی است در کف دست او برمی‌گرداند. دستش را به زور بالا می‌آورد. به دهانش نزدیک می‌کند و به خورد سمیه می‌دهد. او را در تخت جا بجا می‌کند . از اتاق خارج می‌شود. با عجله چراغ را خاموش می‌کند . با چرخی که داروها را با آن حمل می‌کند خارج می‌شود. روی چرخ فقط دو ورق از داروهای سمیه هست!صدای چرخ‌ها در گوشهایش می پیچد.  دختری با موهای طلایی روی تختش می‌پرد. شادی میکند و با جهش‌های کوچک، سمیه را به این طرف و آن طرف می‌اندازد.-        ستاره جان دخترم اینجا بیمارستانه صدا نکن. الان میان ها!-        هورا... هورا... مامان بیا. بیا امروزم بریم پارکو باز هم صدای چرخ‌ها ...-        ستاره نرو نرو! عزیزِم من و تنها نذار.بازهم گونه۰پ هایش خیس شدند. اما صورتش خنک نشد .این بار می‌داند که چرا غمگین است! چشمانش را می‌بندد شاید ستاره برگردد.-        مراد چته داداش!؟ در و شکوندی!-        باز کن. باز کن وگرنه همتون و میکشمباز شدن در با صدایی گوش خراش و فریاد مراد باعث تکانهای شدید پلکهای بسته‌اش می‌شود.-        خواهر بگو این حروم زاده کجاست؟-        مراد چی شده؟ کیو میگی!-        شوهر خائنت کجاست؟ این کثافت موزی رو من میکشم. چشش رو خواهرمونِ بدبخت! شوهر بی رگت و میگم... شوتی خواهر!!! می‌فهمی چی میگم؟-        مراد جان آروم باش عزیزم چی شده؟ طوری بگو منم بفهمم.صدای چرخها چشمانش را باز می‌کنند. " کجا رفتی؟ مراد! مراد؟ بیاااا بگو چیه !؟" کمی اطراف را نگاه میکند.چشمش به حلقه انگشتش می‌افتد. اتفاقات روز خواستگاریشان در سرش می‌چرخند.جواد با چشمانی بی روح نشسته است. انگار به زور او را آورده بودند. رعنا خواهر کوچک سمیه در اتاق خود گریه می‌کرد؛ چون اول باید خواهر بزرگتر، به خانه بخت می‌رفت و عشقش نسیب او میشد.مثلث عشق سالها پیش شکل گرفته بود. پسر عمه و سمیه شیرینی خورده هم بودند ولی رعنا از همان اول بین آنها قرار گرفته بود.از زمانی که مراد، خانه را با نارنجکی که از انبار اسلحه پادگانِ خدمتِ سربازیش، برای همین کار دزدیده بود منفجر کرد، زبان سمیه بند آمد و پریشان و بی‌حواس شده بود! برادرش جلوی چشمهایش، همسر و خواهرشان را با نارنجک کشته بود. تلویزیون هم از شدت انفجار بر سر ستاره کوبیده شده بود. جانش را گرفته بود. یادآوری تکه های بدن آنها پی در پی خیانت همسر و خواهر عزیزش را در ذهنش زنده می‌کرد. ولی او توان درک آن را نداشت.چشمانش سیاهی می‌رود و گوشهایش سوت میکشند.زن بلند قد و بوری که عطر آشنایی دارد وارد اتاق می‌شود. تصویرش واضح نیست.-        سلام خواهر. هنوز که اینجایی! دیدی آخرش عشقم ولت کرد!-        رعنا! کجا بودی؟ ‌مراد شمارو کجا دیده -        مراد!؟ جواد اومده بود پیش من، مراد وقتی ما رو باهم دید دیوونه شد و رفت بیرون. حالام سه تاییمون داریم کفن می‌پوسونیم.دستان یخ زده رعنا را روی شانه‌هایش حس میکند! فریادش را می‌شنود که می‌گوید " جواد حق من بود، ما عاشق هم بودیم. چرا شماها هیچوقت نفهمیدین؟ "سرما در کل وجودش رخنه میکند‌. دستهایش تکان میخورند و نفسش کامل قطع می‌شود. توانی در جان ندارد. آخرین تلاشش را میکند ولی دارد دور و دورتر میشود. صدایی نمی‌شنود. هیچ حسی ندارد. خود را در اعماق زمین میبیند. همه جا تاریک است. سیاهی مطلق او را در خود بلعیده است. ناگهان دردی شدید بر سینه‌اش حس میکند! نوری شدید چشمانش را اذیت میکند. دوباره تاریک می شود. زمان هیچ تعریفی برای او ندارد. دوباره دردی شدید در تنش می پیچد. صداهای مبهمی می‌شنود.یک دو سه و درد شدید در سینه و دوباره یک دو سه ...گوپ... گوپ... ضربان قلبش را بازهم احساس می‌کند. برای بار دوم به زندگی بر می‌گردد. گیج است ولی خاطراتش کامل شدند.  الان می‌تواند به علی بگوید که مراد جان جواد را به خاطر خیانتش گرفته و جز او، دخترشان هم قربانی این بی‌حیایی و خیانت شده است!پرستار با تعجب به سمیه نگاه می‌کند-        سمیه جان! چی؟ چیزی گفتی!!!-        سینه‌ام درد می‌کند-        داری حرف می‌زنی... شکر خدا! الان به دکتر خبر میدم-        وایسا... به اونی که من و اینجا خوابوند زنگ بزنید بگید بیاد! با علی حرف دارم..." رعنا زنگ نزن، مغازه هستم. مراد هم اینجاست. شر میشه" پیام می فرستد."جواد تا کی باید بترسیم؟ بهت گفتم بیا فرار کنیم! نمیای آخه" ارسال می کند.مراد مدتها بود که متوجه رفتارهای غیر معقول جواد در مغازه شده بود. پیام بازیهای طولانی و خنده‌های ریز ریز." خوشگلم مگه به این راحتیه؟ گفتم که دارم مرادُ راضی میکنم مغازه رو بفروشیم. منم سهم خودمو برمی‌دارم. بعد باهم هرجا که خواستی می‌ریم. مگه من تو رو ول میکنم؟ تو فقط خواستگاراتو رد کن تا وقتش بشه" مراد به بهانه ای جواد را به انبار مغازه فرستاد. از او خواست موبایلش را بدهد که آهنگ همیشگیشان را پخش کند تا او بیاید. جواد فرصت نکرد پيامهاي رعنا را پاک کند .مجبور شد موبایل را به همان صورت به مراد بدهد." شش ساله جواد! همه فکر میکنن من مشکل دارم که ازدواج نمیکنم. زودتر اقدام کن تورو خدا دیگه حوصله این خونواده زبون نفهم و ندارم." مراد با خواندن پیامها واقعیت حالتها و اصرارهای جواد برای فروش مغازه را متوجه شد. ولی نمی‌توانست خیانت خواهرش، رعنا را باور کند.تصمیم گرفت با صدای خواهرش حکم نهایی را بدهد.موبایل رعنا زنگ میخورد-        الوسکوت پشت گوشی حکم فرما بود-        الو جواد جان! عزیزم چرا حرف نمیرنی؟ مراد رفت؟صدای کلفت مراد از پشت گوشی رعنا را خشک کرد!-        م...م.. مراد؟-        زهر مار و مراد افریته! عوضی، مراد شوهر خواهرته! رعنا بسیار خوب می‌دانست که از دست مراد خلاص نخواهند شد. سمیه نور چشم خانواده بود و رعنا مجبور بود همیشه در سایه او قدم بردارد.-        مراد جان توروخدا ساکت شو. بزار توضیح بدم!-        توضیح! خیانت هیچ توجیهی جز هرزگی نداره.مراد همه پازلها را کنار هم چید و رای نهایی را صادر کرد. هنوز سه ماه به اتمام سربازیش مانده بود. تصمیمش جدی بود و باید به پادگان می‌رفت، که بتواند از انبار آنجا نارنجک را بردارد... من دوتاتونم میکشم... منتظرم باشید!سمیه جمع کردن ساک جواد را به یادآورد. به سرعت وسایلش را برمیداشت .اصلا سوالهای سمیه را نمی‌شنید! زنگ در خانه به صدا درآمد.دوباره فریادهای مراد در گوشهای سمیه مثل ضربات ناقوس کلیسا پیچید.پایانآ.آلاناکیان آنیآنیFri, 17 Sep 2021 12:25:40 +0430https://virgool.ir/@AlanakianAni/ما-و-سفر-io9f1izdcnzbسفر و ما ما تنها بودیم و سفر در راه. ما دنبال راه بودیم و سفر پی مراد.ما، سفر و مراد فاصله را دریافتیم. ما و سفر شدیم مسافر در پی مراد. مانند گل ستاره‌ای که شده دچار آفتاب. مسافر هم دچار عشق شد. عشقی بی‌پایان.عشاق عشق را می‌دانند. مسافر هم آشناست. مسافر عاشق مقصد است و مراد در آن.راه سفر دو شانه داشت. مقصد هم در ته آن. نقطه‌ای دیدیم در دورتر از دوردست‌ها نقطه‌ای که پیوند دو شانه‌ بود و آشکار. ما گفتیم: نقطه کجاست؟سفر گفت: هیچ کجا!سوار بر کشتی سفر، مانند نیلوفری سوار بر موج ریز دریا، مسافر بی‌قرار شد. بی‌قراره نقطه شد. بی‌قرار مرادی در آن.باد وزید، بادی سرد از دل دریا، باد باردار بود. بارش، حزن بود که فارغ شد بر ما!دریا طوفان شد و کشتی ویران. ولی باد وزید بی‌پایان. مسافر چشم دوخت به دورتر از دوردستها. نقطه نبود! سرابی بود در دریا.تکرار شد این سراب، در دریا و بیابان، حال این عشق است که می‌گوید بی‌پایان.آنیآنیThu, 27 May 2021 22:34:40 +0430https://virgool.ir/@AlanakianAni/برای-سحر-tsfbkifu4pry" برای سحر" دو هفته‌ بود که سحر از اطاقش کمتر بیرون می‌آمد، کاملا گیج و کج خلق بود‌. چشمانش را می‌مالید و یک‌راست سراغ یخچال می‌رفت.- مامان صبحونه چی میدی؟ روزهای اول مادر مهربانی می‌کرد و رسیدگی‌های لازم را انجام می‌داد ولی بعد از مدتی به دلایل مشکلات سلامتیش شکایت کرد.- دختر، اگه قراره من صبحونت و بدم، صبح اول وقت بیدار میشی که با من و بابات صبحونه بخوری. من نمیتونم هر روز دو سری میز صبحانه پهن کنم عزیزم.بعد از آن سحر درخواستی نمی‌کرد ولی خودش هم چیزی برای خودش آماده نمی‌کرد و در عرض دو هفته، مادر متوجه کم شدن وزن سحر شد و با نگرانی به همسرش گفت:- آقا حامد این دختره یه چیزیش میشه! هیچچی نمی‌خوره و همش تو اتاقش خودش رو حبس میکنه. فقط دو روز یبار عصری میره بیرون و یه ساعته برمی‌گرده. چکار کنیم؟- خوب؟- امروز میره بیرون؛ دیروز نرفته، طبق برنامه این مدتش امروز باید بره.- من زود از سرکار میام وقتی رفت بریم یه نگاهی به اتاقش بندازیم- بچه بیست سالشه، زشت نیست؟- خانم پس از کجا بفهمیم؟- باشه، ساعت چهار به بعد میره، قبلش بیا.سحر بیرون رفت. آنها هم به سرعت به اتاق او رفتند و جستجو را آغاز کردند‌.گوشه و کنار را گشتند تا اینکه نوبت به کشوی بقل تختش رسید.ناهید توی کشو چند برگ نسخه پزشک با نام خودش پیدا کرد که او از وجودش تا آن زمان باخبر نبود!روی نسخه دارویی نوشته شده بود که او نمی‌شناخت.بدونه آنکه به همسرش بگوید نسخه را برداشت و در جیبش گذاشت.آقا حامد توی کمد لباسها، یک جعبه فلزی کوچک شکلات پیدا کرد. داخل آن نایلنهای کوچک خالی بودند که بقایای پودر سفید رنگی را در خود داشتند.روز بعد ناهید پیش دکترش رفت و از او جویای قضیه نسخه‌ای که با نام خودش بود شد. دکتر گفت:- مگه سحر به شما نگفته درمورد این نسخه؟- نه دکتر بی‌خبرم!- بعد جراحی‌تون و دادن آزمایشات بعدی به دخترتون گفتم که ‌ماه آینده مادرت دردهای زیادی رو تجربه میکنه و چاره‌ای جز تحمل کردن نداره، مگر اینکه از داروهای مورفینی استفاده کنه که به صورت پورد تجویز میشه و حتما باید روزانه تهیه بشه.ناهید، یاد نایلنهای کوچولوی توی کمد سحر افتاد.- ناهید خانم، دردهاتون در چه وضعیتی هستند؟- آقای دکتر دردهام تقریبا کم هستند.- خوبه، خیلی عالی، پس پودرها موثر بودند.دل ناهید خانم مملو از مهر و محبت دخترش شده بود، ولی در فکر این بود که به آقا حامد چطور بگوید سحر برای تهیه داروی مادرش یک روز درمیان از خانه بیرون می‌رود و عصرها همیشه با او چای تلخ می‌خورد؟آقا حامد از اینکه برای همسرش وقت زیادی نمانده، خبری نداشت و این سحر بود که سنگینی این خبر را به تنهایی بر دوش می‌کشید! آقا حامد دو سال در ماموریت کاری خارج از کشور می‌گذراند. از اوضاع خانه کامل با خبر نبود و تنها بیست روز بود که بازگشته بود؛ پس سحر تصمیم گرفت برای رعایت حال هر دو نفرشان، به قضایا تنهایی رسیدگی کند.ناهید متوجه وخامت قضیه شد و بعد از برگشتن به خانه می‌دانست که باید صحبتی سه نفره ترتیب دهد که آقا حامد هم خیالش از سحر راحت شود و هم در مورد بیماری اش کاملا مطلع گردد.پایانآ.آلاناکیان آنیآنیFri, 21 May 2021 03:59:12 +0430https://virgool.ir/@AlanakianAni/آنی-p60icuawgswtبگویم؟ میخواهم بنویسم، ولی چیزی هست قابل عرض !؟میخواهم از خوشی ها بگویم ولی چنته ام پراست از خالی!تنهاییم را چه کنم؟ چگونه بگویم درد بی درمانم را؟ کلمات قاصراند از توصیف این دردها اما! رنگ و بویش سیاه و راه اش است طویل ! دلم توانِ بارَش را ندارد و روحم، نظاره گر ناتوانیهام.آنیآنیThu, 20 May 2021 14:55:26 +0430https://virgool.ir/@AlanakianAni/آنی-آلاناکیان-w0cqqxcmbydpبرق وزه شغالها امانمان را بریده بود. گروهی به یکدیگر چسبیده بودیم که بقچه ترسمان را به کمک هم ببندیم. دلمان قرص بود به هوکا سگ چوپان. هوکا درشت بود و باتجربه. مادرم تعریف می‌کرد بعد از پاره‌پاره شدن اجدادمان به دست گروه جوان شغالها به سرکردگی گرگ پیر که پنج سال پیش اتفاق افتاد. کدخدا اکبر هوکا را از روستای بغلی خرید و به مشدحسن داد.عسلی بدجور می‌لرزید و از ترس در آخور ادرار کرد. با وجود اینکه خودم هم از ترس مدام پابه پا می‌شدم ولی برای دلداری دیگران یکی یکی بهشان نزدیک میشدم و صحبت می‌کردم که آرام شوند.خودم را به عسلی چسباندم.امروز صبح مهر عسلی به دل مشدحسن خیرخواه و نگاهبان دلسوز گله افتاده بود و او را از دست پشم‌های مزاحمش خلاص کرده بود. گفتم:-        دیدی نگهبان بهشتمون امروز چطور کمکت کرد. نترس اون همیشه مواظب ماست و نمیذاره به هیچ‌ کدوممون آسیب برسه.عسلی سرش را تکان داد ولی همچنان می‌لرزید و گفت:-        مادرم قبل از اینکه مشدحسن به بهشت بفرستتش بهم گفت نگران هیچچی نباشم.-        آره عسلی. اون یکی یکی به نوبت ما رو می‌بره بهشت مگه مادرت نگفته بهت چطور یه بار از دندونای گرگ پیر بیرون کشیدش؟ برای همون بود که لنگ میزد دیگهچشمان عسلی پر از اشک شد‌ و گفت:-        بعد از اون حمله همیشه درد داشت ولی مطمئن بود که مشدحسن درهای بهشت رو براش باز می‌کنه و هفته پیش قطار بهشت سوارش کرد.-        شنیدم نوبت‌هامون با یه نور نقره‌ای مشخص میشه. مشدحسن انتخاب میکنه می‌بره به پیشواز بهشت. اگه نور نقره‌ای تاییدمون کنه درهای بهشت و برامون باز میکننصحبت‌هایم کارساز بودند و لرزش‌های عضلات عسلی قطع شده بودند. با خودم گفتم《 تا مشدحسن و هوکا را داریم نباید بترسیم 》صدای شلیک تفنگی آمد و فهمیدم که نگهبان بهشتمون مثل همیشه نجاتمون داده و با شلیک و پارس‌های هوکا ما رو از گزند شغل‌ها نجات داده. 《 خدایا به مشدحسن خیر و سلامتی بده. برای وجودش شکرت می‌کنم خدایا》صداها قطع شدند و من توانستم کمی بخوابم.صبح  با جمب و جوش گله بیدار شدم و دیدم مشد حسن آب برایم گذاشته و علوفه مخصوص بهشتی برام ریخته. از خوشحالی در پوستم نمی‌گنجیدم. 《 خدایا دعاهام رو مستجاب کردی و درهای بهشت رو داری برام باز می‌کنی. شکرت خدا شکر که نمک و آب و علوفه بهشتی را نسیبم کردی. شکرت خدایا...》بعضی از دوست‌هایم نزدیک می‌شدند و خوشحالی‌شان را برایم ابراز می‌کردند‌. سرشان را به نمک بهشتیم می‌مالیدن که بهشت هرچه زودتر نسیب آنها نیز شود. من هم از غرور و خوشی هر چه می‌توانستم نمک و آب بیشتری می‌خوردم که حسابی منتخب بودنم را به رخ دوستانم بکشم.بعد از آن، مرا سوار قطار آبی بهشت کردند و بعد از یک هواخوری جانانه، به میعادگاه عاشقان بهشت بردند. خیلی طول نکشید تا برق نقره‌ای را دیدم. فهمیدم که انتخابم قطعی ست و دیگر از دندان‌های تیز و وحشی شغل‌ها برای همیشه در امان می‌مانم. پایانآ.آلاناکیان آنیآنیThu, 20 May 2021 14:38:46 +0430https://virgool.ir/@AlanakianAni/داستانک-فراموش-شده-hw1memd8vps4فراموش شده- پسرم چرا منو می‌بری؟- چون بیماری آلزایمر داری نمیتونم نگهت دارم!- انگار خودتم داری! یادت رفته بچگیتو؟- مامان!!! معذرت می‌خوام، شرمندم. اصلا نمیریم- کجا؟پابانani_ala2020اینستاآنیآنیThu, 20 May 2021 14:19:18 +0430